Share

บทที่4 ทำไมหอม

last update publish date: 2026-03-18 21:28:30

ทั้งคู่ปลดเข็มขัดนิรภัยนั่งนิ่งกันครู่นึงก่อนจะหันหน้ามาสบสายตากำลังจะเอ่ยลากันแต่มือใหญ่ของคนอายุมากกกลับรั้งคอลูกน้องตัวเล็กข้ามคันเกียร์มาประโคมจูบใส่

เส้นความอดทนขาดสะบั้นลงยามเห็นสายตาอ้อนวอนขอในสิ่งเร้าอารมณ์ก่อนหน้านี้ให้เสร็จสมทั้งคู่รุกจูบเข้าหากันราวกับสุมฟืนแห้งสนิทใส่กองไฟที่พึ่งจุดติดอารมณ์ความต้องการกระพือโหมลุกโชนแบบไม่มีใครยอมให้ไฟนี้มอดลง

ด้วยความที่ไม่มีคนรักแต่มีสัญชาติญาณความต้องการอยากผสมพันธ์อยู่เต็มเปี่ยม กลิ่นฟีโรโมนของเพศผู้เพศเมียคละคลุ้งไม่ทราบที่มาภายในพื้นที่จำกัดบนรถนั่น

ถึงความต้องการดิบจะเป็นตัวเร่งเร้าให้เข้าหากันแต่พวกเขาไม่ใช่สัตว์ที่พอรู้สึกอันตรายแล้วจะวิ่งหนี

พวกเขาเป็นมนุษย์ที่ไม่มีใครยอมใครพร้อมจะกระโจนกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันราวกับแม่เหล็กจนเสียงขยับเขยื้อนส่งเสียงชัดทุกการเคลื่อนไหวในที่คับแคบนั่น

คนหนึ่งเหมือนเหยื่อตัวโตกับคนหนึ่งคือนักล่าตัวเล็ก ความอันตรายคือความท้าทายดึงดูดให้เข้าหาเหมือนรอให้เข้ามาขย้ำแล้วแว้งกัดยามเผลอมีอารมณ์ร่วมและพยายามสยบอีกฝ่ายลงเพื่อชิงความเหนือกว่าบนสังเวียนกามารมณ์นี้

ทั้งคู่ถอดเสื้อของตนเองออกจนช่วงบนเปล่าเปลือย มีคุณหัวหน้านั่งอยู่บนเบาะฝั่งคนขับประคองเอวคุณลูกน้องที่นั่งคล่อมตักอยู่ด้านบน

ฝ่ามือใหญ่ร้อนผ่าวโอบกอดลูบไล้แผ่นหลังเนียนกดหน้าอกแนบเข้าหาใบหน้าของตนริมฝีปากหยักไล้ไปผิวกายช่วงบนที่เนียนละเอียดหนั่นแน่นอย่างคนสุขภาพดีของคนกรุงอย่างหลงไหล

เรียวลิ้นชื้นแฉะแตะลงบนผิวนุ่มลื่นคนตัวขาวไปทั่วเท่าที่ลิ้นซุกซนจะลากผ่านเพื่อลองลิ้มชิมรสสวาทแสนยั่วยวนตรงหน้า

คนต่างจังหวัดวัยกลัดมันเริ่มอยู่ไม่สุขลำคอแห้งผากหิวกระหายอาหารล่อตาตรงหน้าจนเผลอกัดร่างขาวเนียนของลูกน้องคนใหม่ไปหลายที

เขาเฝ้าซุกหน้าอยู่กับร่างกายขาวเนียนนั่นลำคอเรียวยาวหอมกรุ่นกลิ่นเฉพาะตัวไล่ลงมาครอบครองยอดอกฟัดกัดจูบมันอยู่หลายนาทีตามความพึงพอใจในเมื่อเราทั้งคู่เปิดเปลือยความต้องการใส่กันการปล่อยตัวปล่อยใจจึงเป็นสิ่งที่พึงกระทำในตอนนี้

ฝ่ามือใหญ่เลื้อยเข้าไปในเกงเกงผ้าเนื้อนุ่มด้านหลังบีบคลึงเนินเนื้อแน่นไปพร้อมกันด้วยแรงปรารถนาทั้งตนเองและอีกฝ่ายเปล่งเสียงครางเครือในลำคอจากบรรณาการเอาอกเอาใจปรนเปรอล่อลวงให้คล้อยตาม

เสียงลมหายใจหอบกระเส่าร่างขาวบิดไปมาด้วยความเสียวซ่านจากกรงเล็บทั้งสองข้างที่ประคองอกคนเด็กกว่าไว้

คุณหัวหน้าใช้เล็บหัวแม่มือทั้งสองจิกยอดอกคนเด็กกว่าแรงขึ้น ยิ่งเสียงร้องแห่งความเจ็บปนกระสันอยากดังมากเท่าไหร่ก็ยิ่งจิกแรงลงไปเท่านั้น  ทั้งยังบีบเค้นจนอกเเบนราบบวมแดงนูนขึ้นมาเล็กน้อยแล้วดูดมันจนคราบน้ำลายไหลเยิ้มเปรอะลงมา

เลื่อนริมฝีปากเล้าโลมใบหูขาวสลับกับควานลิ้นเข้าไปในปากอีกคนจนมือเรียวยาวต้องเปลี่ยนจากจิกเบาะมาจิกผมหัวหน้าหนุ่มไว้เพื่อระบายแรงอารมณ์ที่พุ่งสูงจนร้อนระอุไปทั้งตัวแทน

ความครุกรุ่นเร่าร้อนเตรียมพร้อมจะออกมาค้นหาสิ่งที่ทำให้ปลดปล่อยจากพันธนาการอารมณ์แต่อุปสรรคของสถานที่กลับทำให้ยากลำบากในการทำอะไรต่อมิอะไรได้สะดวกบนรถที่มีพื้นที่จำกัดสำหรับผู้ชายตัวสูงใหญ่สองคน

คุณหัวหน้าตัวโตจึงขอเข้าไปในบ้านลูกน้องตัวขาวที่หอบหายใจระรัวจากการใช้มือช่วยกันและกันปลุกอารมณ์บนรถจนความต้องการแข็งตึงตุงกางเกงกันทั้งคู่

" ขอเข้าไปในบ้านได้ไหม? "

คุณหัวหน้าพูดเสียงพร่าชิดใบหูขาวลูบสะโพกคนตัวเล็กกว่าไปมาเป็นการบอกถึงอารมณ์ความต้องการที่อยากได้มากกว่านี้จนกว่าจะได้ปลดปล่อยความอึดอัดที่ร่วมกันก่อนี้ให้สงบลง

เขาทนไม่ไหวยามเห็นคนตัวเล็กกว่าบิดเร้าเลื้อยอยู่บนร่างของตนมันอยากทำให้คนนี้ร่านร้อนให้เต็มที่ สามารถจับ กาง ถ่าง ดึง เปลี่ยนท่าได้มากกว่าตรงนี้ เขาอยากรู้ว่าคนเมืองจะทำให้เขาคลั่งได้ขนาดไหนกันพวกเขาลองขยับยืดถอดกางเกงกันบนรถแล้วหัวคนด้านบนกระแทกกับหลังคารถตลอดจึงตัดสินใจบอกความต้องการของตนออกมา

คนที่ยึดไหลคุณหัวหน้าเมามายตาฉ่ำเยิ้มปรือปรอยตัวแดงขึ้นจากทั้งฤทธิ์แอลกอฮอลและแรงอารมณ์วางหน้าผากลงบนบ่าอีกคนหันตะแคงมองคนถาม  กัดริมฝีปากที่ผ่านสมรภูมิจูบดุเดือดมาราวกับกำลังใช้ความคิด

" มีคนอยู่ในบ้านเหรอ? หรือว่า..เลี้ยงเด็กไว้? "

คนบนตักขมวดคิ้วถอนหายใจใส่เจ้านายหนึ่งทีด้วยความที่ไม่รู้จะอธิบายยังไง สติที่มีอยู่น้อยนิดคิดอยู่ในหัวว่าสัตว์เลี้ยงจอมเลื้อยของตนที่อยู่ในบ้านจะโอเคไหมที่พาใครมาทำอะไรในบ้าน

แล้วถ้าคุณหัวหน้าเห็นมันตนเองจะมองหน้าเขาในที่ทำงานยังไง? เราจะประสานงานกันได้ดีไหม? เขาจะนึกขยะแขยงตนเองไหม?

เด็กหนุ่มครุ่นคิดจนคิ้วพันกัน

แต่คนที่กำลังมีอารมณ์อย่างว่าไม่สามารถรอได้นานขนาดนั้นถ้าเด็กนี่มีใคร เพื่อนๆ ที่ดูสนิทกันในบริษัทคงรู้ไปแล้ว ด้วยความอยากรู้ให้กระจ่างคุณหัวหน้ามือไวจึงยื่นมือไปควานกุญแจบ้านในกระเป๋าสะพายของอีกคนออกมาแล้วอุ้มเจ้าของบ้านออกมาทั้งที่สภาพยังเกาะกันเป็นลิงถอดเสื้อพาดบ่าคอพับอยู่แบบนั้น

คนตัวโตไขประตูรั้วและใช้คีย์การ์ดเปิดบ้านเข้ามาได้อย่างง่ายดาย

พอเปิดเข้าไปก็สัมผัสเข้ากับบรรยากาศเย็นชื้นในบ้านเข้าอย่างจังความโฟลวของอากาศที่ถายเทสะดวกจากที่ใดสักที่ในบ้านหลังเล็กทรงสูงนี้ไฟในบ้านเป็นระบบเซ็นเซอร์แบบเปิดเองตอนกลางคืนเป็นไฟสีส้มสลัวสบายตา

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • รักหนูต้องรักงูของหนูด้วย   บทที่14 แถม

    ++แถม" ไปเที่ยวเมืองเลยมั้ย? "" ไม่ไปครับต้องเลี้ยงแมว "" นี่มันฤดูผสมพันธุ์นะคุณหาผัวให้มันได้แล้วมั้งตัวเองยังชอบเลย งูมันก็อยากผสมพันธุ์นะครับ "คนกลุ่มหนึ่งที่ยืนล่ำลากันหน้าบริษัทพูดกันราวกับพูดเรื่องดินฟ้าอากาศปกติ พวกพี่ๆ วิศวะช่วยกันขนโหลงูดองมาใส่รถผู้จัดการสมิงแต่แน๊กไม่เข้าใกล้โหลพวกนั้น เลยช่วยเก็บพวกเสื้อผ้าของใช้ให้ถึงคนทั้งคู่จะดูแปลก ๆ ที่เดี๋ยวก็ดูหวานแหว๋วเดี๋ยวก็อึมครึมใส่กันจนคนในบริษัทชินคำพูดที่ทั้งคู่พูดกันนี่ก็ด้วย มันดูเหมือนศัพท์เฉพาะของคนรักสัตว์พูดกัน คนปกติคงเข้าถึงไม่ได้ง่าย ๆ" เดินทางปลอดภัยนะครับผู้จัดการไว้ลงมากรุงเทพฯมาดื่มกันที่ร้านอีกนะครับ "พี่จงยกมือไหว้ผู้จัดการแล้วกล่าวส่งท้ายอย่างสุภาพพวกเราทั้งทีมยืนโบกมือลาเขาที่ส่งยิ้มโบกมือให้แล้วค่อยๆ ขับรถออกไปยังจุดหมายปลายทางบ้านเกิดตนเอง...สองเดือนผ่านไปฝนตกมากกว่าเดิมจนน้ำท่วมซอยมาครึ่งขา" แมวพี่กลับมาแล้ว~ "ผมเปิดประตูเข้ามาในบ้านแล้ววางร่มที่เปียกน้ำฝนไว้หน้าประตูถอดรองเท้าแตะที่เปลี่ยนใส่ออกมาจากบริษัทเพราะน้ำท่วมวางไว้หน้าบ้าน" แม๊ว แมว แมว แมว ~น้องแมวของพี่ออกมาเร้วโมะ โมะ โมะ "ผม

  • รักหนูต้องรักงูของหนูด้วย   บทที่13 ทำไมชอบยัดเยียด18+

    รสจูบของเขายังดีเช่นเดิมจังหวะการบดขยี้ริมฝีปากที่หลอกล่อให้เข้าไปพัวพันก่อนจะถอยริมฝีปากออกเพื่อให้ลิ้นร้อนไล่ตามเข้ามาควานหาความละมุนนุ่มภายในฝ่ามือใหญ่ทั้งสองข้างขยำเนินเนื้อสะโพกหนักๆ บดคลึงยกขึ้นให้ส่วนหน้าถูไถกันจนอารมณ์พลุ่งพล่านร่านร้อนจนคนที่ทนไม่ไหวต้องพลิกตัวขึ้นมาทำตามใจตนเอง ด้วยการกลับหัวกลับหางก้มลงใช้ปากกับส่วนแข็งขืนของคนด้านล่างใช้เข่าพยุงตัวแอ่นสะโพกคล่อมหน้าอีกคนให้ปรนเปรอความต้องการของตนด้วยนิ้วเรียวยาวแข็งแรงนั่นกับเรียวลิ้นร้อนที่กระหน่ำผลัดเปลี่ยนเวียนกันเข้ามาภายใน ไม่มีช่องว่างให้พักนิ้วเรียวยาวงอครูดบดเขี่ยจุดกระสันจนอยากจะโหย่งตัวหนี..แต่ทำไม่ได้ เพราะแขนคนด้านล่างใช้ท่อนแขนข้างเดียวยึดโยงไว้ไม่ให้ไปไหน ส่งผลให้คนที่ใช้ปากอมของกลางอยู่รู้สึกเสียวปานจะขาดใจมีเพียงเสียงอู้อี้ที่ดังอยู่ในลำคอแต่ถึงอย่างนั้นคนตัวโตก็ไม่ยอมให้เสร็จสมเปลี่ยนจากดึงนิ้วออกมาใช้มือขยำเนินเนื้อสะโพกฉีกออกราวกับฉีกพลูทุเรียนกดหน้าเข้าหาปากทางเข้าที่ขยับตามแรงหอบหายใจของเจ้าของเพราะถูกบีบตรึงให้อ้าออกส่งปลายลิ้นร้อนเข้าไปสำรวจภายในช่องทางสีอ่อนกดลิ้นแทรกตรงกลางแก้มก้นล้วงไปซ้ำๆ จน

  • รักหนูต้องรักงูของหนูด้วย   บทที่12 ทำไมอยาก..

    " นี่...คุณ มานอนอะไรตรงนี้ "' เหมือนมีคนบางคนปีนข้ามรั้วเข้ามาเลยแหะ '" เสียงคุ้นจังเลยแหะ แมว... "" แมวคุณใช่ตัวนี้ไหม? "คนบางคนปีนข้ามรั้วมาหาเจ้าของบ้านที่กึ่งนั่งกึ่งนอนถอดเสื้อพิงประตูเมาเละเทะอยู่คนเดียวพร้อมกับบางอย่างที่คุ้นชินผู้จัดการสมิง...หิ้วคอเจ้าแมวจอมเลื้อยหางยาวเฟื้อยมาจ่อตรงหน้าพร้อมกับคำถามที่ชัดขึ้นกว่าครั้งแรก" นี่ใช่แมวคุณไหมถ้าไม่ใช่ผมจะเอาไปดองยา งูแสงอาทิตย์เพศเมียมันหายากเนอะคุณว่าไหม? "" ..... " เชี่ยไรเนี่ย" คุณรู้ไหมว่างูดองยามีสรรพคุณอะไรนอกจากช่วยเรื่องสมรรถภาพทางเพศ "" .... " ผู้จัดการสมิง" มันช่วยรักษาอาการป่วยของแม่ผมที่เรื้อรังมานานยาดองงูช่วยให้แกมีเรี่ยวแรงและยังมีชีวิตอยู่...ถ้าคุณจะคิดว่าผมมันคนต่างจังหวัดจอมป่าเถื่อนที่ไล่ฆ่าสัตว์ที่คุณชอบเพียงเพื่อผลประโยชน์ของตนเองละก็...คุณคิดถูกแล้ว "" .... " เอ๊า! พูดเหมือนจะดีแต่ดีเหรอวะ?" ผมทำเพื่อตัวเอง เพื่อครอบครัวของตัวเองและเพื่อคนที่ใช้มันเพื่อช่วยคนที่ตัวเองรัก...มนุษย์ก็เห็นแก่ตัวแบบนี้แหละ ไม่ได้ซับซ้อนอย่างที่คุณเข้าใจ "" .... " เออชัดเลย" ไม่คิดจะพูดอะไรกับผมสักคำเลยเหรอ? มันโกร

  • รักหนูต้องรักงูของหนูด้วย   บทที่11 ทำไมต้องเป็นแบบนี้

    แน๊กเดินไปหยิบแฟ้มงานบนเตียงของผู้จัดการเร็วๆ แค่ย่างกรายเข้าไปก็แทบอ้วก รู้สึกมวลท้องคลื่นไส้ไปหมดในห้องนี้มีแต่โหลดองงูเยอะมากคนสมัยใหม่แบบเขาชอบงูเพราะความง่ายในการใช้ชีวิตของมัน ทึ่งในความทรหดอดทนของการถือกำเนิดมาอย่างยาวนานของมันไม่ได้บูชาหรือกราบไหว้งูอย่างที่หลายๆ ที่รวมทั้งคนไทยทำศึกษาแค่ต้นกำเนิด สายพันธุ์ นิสัย การอยู่การกิน ความแตกต่างของงูแต่ละชนิดไม่เคยสักครั้งเลยที่จะเข้าไปเป็นสาวกบูชางูใหญ่หรือการเซ่นสังเวยสิ่งต่างๆ ให้งู หรือแม้กระทั่งการกินมันเพราะเชื่อว่าเป็นยาอายุวัฒนะภาพที่เห็นในห้องผู้จัดการมันมีแต่โหลดองงูเต็มไปหมดนี่มันหมายความว่าไง?แน๊กรีบวิ่งไปหยิบแฟ้มแล้วออกมาจากห้องสมิงลงลิฟท์มาอย่างไวนั่งหอบแฮ่กอยู่บนเก้าอี้ทำงานตัวเองจนพวกจองเข้ามาเห็นอาการตื่นตระหนกของรุ่นน้องจึงเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง" แน๊กมึงเป็นอะไรทำไมเหงื่อแตกหอบแดกแบบนี้วะไม่สบายเหรอ? "พี่จงเอามือมาแตะที่หน้าผากถามผมด้วยความเป็นห่วง" พี่..พวกพี่เคยขึ้นไปห้องผู้จัดการสมิงไหม? "" ทำไมวะ? "" ทำไมในห้องผู้จัดการมีแต่โหลดองงู "" อ้อ ~ข้าลืมเล่าให้ฟังเหรอว่าบ้านหัวหน้าที่จังหวัดเลยเค้าค้าพวกสม

  • รักหนูต้องรักงูของหนูด้วย   บทที่10 ทำไมโกรธ

    ก็พอจะรู้ว่าเขาไม่ชอบแต่ทำไมต้องฆ่าทิ้งหมดด้วยรู้แบบนี้แอบจับเอาไปปล่อยให้หมดก็ดีไม่น่าขลุกอยู่กับเขาตลอดเลยวันนั้นทั้งวันตั้งแต่ได้ยินข่าวและพี่ๆ ก็คุยกันสนุกปากเรื่องรสชาติของงูหลายๆ สายพันธุ์ที่บอกว่าอร่อยนักหนาแค่ได้ยินก็รู้สึกคลื่นไส้แล้วถ้าคนรักสัตว์อย่างหมาแล้วมีคนคุยกันว่าเนื้อหมาอร่อยอาการผมตอนนี้ก็คล้ายแบบนั้นเลย" ผู้จัดการมาพอดีเลยเราคุยเรื่องงูวันนี้อยู่แต่ไอ้แน๊กมันจิตอ่อนไม่กล้ามาคุยกับเราเลยสงสัยจะกลัวหัวหน้าดูหน้ามันสิซีดแล้วซีดอีก ฮ่า ฮ่า ฮ่า "คนตัวโตเดินไปด้านหลังลูกน้องตัวขาวที่นั่งหน้าซีดทำงานอยู่ใกล้ๆ เเค่เอามือมาแตะบ่าข้างหนึ่งหางตาคนนั่งอยู่กลับเห็นคล้ายกับสีแดงของเลือดเต็มมือที่วางบนบ่าตนเองจนต้องหันมาปัดมือนั้นทิ้งดังสนั่นจนทุกคนตรงนั้นหันมามองเป็นตาเดียว" เอ่อ...ขอโทษครับผมตกใจแรงไปหน่อย "แน๊กยกมือไหว้ขอโทษคนอาวุโสกว่าพลันหันไปมองที่มืออีกคนชัดๆ ก็ไม่เห็นว่ามีเลือดเปื้อนอย่างที่รู้สึกตอนแรก" ไหวไม๊เนี่ยทำไมหน้าซีดขนาดนี้ "" ไหวครับขออณุญาติไปล้างหน้าก่อนนะครับขอโทษอีกครั้งนะครับผู้จัดการ "" อื้ม "ตั้งแต่วันนั้นเหมือนแน๊กพยายามเลี่ยงการถูกสัมผัสจากผู้

  • รักหนูต้องรักงูของหนูด้วย   บทที่9 ทำไมชอบมา

    การที่ต้องมาเปิดรับความรู้สึกแนบแน่นบนเตียงกับหัวหน้างานที่เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนตอนอยู่ที่ทำงานยังจริงจังกับงานไม่สนใจไม่มองมาที่ตนด้วยสายต่างจากคนอื่นสักครั้งด้วยซ้ำ แต่พออยู่ด้วยกันบนเตียงสองต่อสองสายตาเขาก็ไม่ละไปจากใบหน้าจากร่างกายตนเลยสักครั้งเช่นกัน ถ้าไม่ได้ยินเสียงแปลกๆ ในบ้าน... คนตัวโตท่าทางแพรวพราวจับมือทั้งสองข้างคนด้านล่างขึ้นมาคล้องคอตนเองกดริมฝีปากลงบดเบียดแนบชิดอีกคนทันทีโดยไม่ต้องคิดอะไรให้มากความ เมื่อบรรยากาศเป็นใจความมีสเน่ห์ดึงดูดของเพศเดียวกันที่เจอได้ยากสำหรับคนแวดวงวิศวะ กับคนตรงหน้าที่ไม่ได้สวย ผมไม่ยาวเหมือนผู้หญิง หน้าอกแบนราบแถมมีแต่กล้ามเนื้อ ไม่มีเนินเนื้อนุ่มฟูให้ขยำขยี้เหมือนเคย แต่พอได้ยินเสียงหัวใจเต้นตุบ ตุบ ชัดเจน ยิ่งล้วงลึกทำเร็วทำแรงๆ ยิ่งได้ยินเสียงชัดขึ้นมันให้ความรู้สึกเหมือนเขาควบคุมจังหวะชีพจรของอีกคนได้ด้วยการมีสัมพันธ์ลึกซึ้งเหมือนมีชีวิตน้อยๆ อยู่ในกำมือของเขา แสงไฟสลัวสีส้มคล้ายไฟล่อแมลงเม่าอย่างเขาให้วนมาติดซ้ำแล้วซ้ำเล่าตายแล้วตายอีกในเพลิงกามารมณ์ เสียงตอบโต้แผ่วเบาราวกับกระซิบนั่นไม่อาจหยุดความต้องการของเพศชายที่รู้ดีว่าจะหยุด

  • รักหนูต้องรักงูของหนูด้วย   บทที่6 ทำไมให้รีบกลับ

    เช้าวันอาทิตย์ติ้ด ติ้ด ติ้ดเสียงนาฬิกาปลุกที่มักจะทำหน้าที่ของมันในยามเก้านาฬิกาของทุกวันส่งเสียงเรียกให้เจ้าของห้องที่นอนคว่ำหลับสนิบนเตียงสีเทาเริ่มขยับเขยื้อนตัวไปมาเล็กน้อยปิ๊บ!ท่อนแขนยาวเอื้อมมากดปิดเสียงที่ดังรบกวนการหลับของตน พลิกตัวตะแคงนอนกอดคนข้างๆ ซุกหน้าลงกับไหล่ที่ยังหลงเหลือกลิ่น

  • รักหนูต้องรักงูของหนูด้วย   บทที่5 ทำไมทำกัน18+

    ระบบในบ้านวิศวะกรหนุ่มไม่ธรรมดาเลย อีกทั้งการตกแต่งที่ไม่รู้จะเรียกว่าแบบอะไรเพราะทั้งบ้านมีแต่ต้นไม้เต็มไปหมดมีเตียงอยู่กลางบ้าน โต๊ะเล็กๆ ใกล้ต้นไม้ใหญ่มุมหนึ่งติดผนังกระจกใสน่าจะเป็นที่ดื่มกาแฟ กับบาร์เล็กๆ ที่มีตู้หนังสือและตู้ไวน์อยู่ด้านหลังบนบาร์มีเครื่องชงกาแฟตั้งอยู่ แล้วก็ตู้เย็นเป็นบ้าน

  • รักหนูต้องรักงูของหนูด้วย   บทที่ 3 ไม่ชอบ

    ในที่จัดเลี้ยงบาร์เหล้านั่งชิลริมน้ำขนาดไม่ใหญ่ประดับประดาด้วยพันธ์ุไม้หนาตาอากาศเย็นสดชื่นผ่อนคลายสบายอารมณ์มีดนตรีโฟล์คซองร่วมสมัยเปิดคลอตลอดเวลาพวกทีมวิศวะก่อสร้างของบริษัทเอกชนรับสร้างบ้านแห่งหนึ่งในเมืองหลวงมักจะมาสังสรรค์กันที่นี่เพราะไม่ไกลจากออฟฟิศและส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ใกล้สถานที่ทำงานกันอ

  • รักหนูต้องรักงูของหนูด้วย   บทที่2 กลิ่นหนู

    " แน๊กคืนนี้ที่บริษัทมีเลี้ยงต้อนรับผู้จัดการใหม่ของโครงการบ้านจัดสรรโปรเจ็คเอเอนะ "" ผมมีสัตว์เลี้ยงอ้ะพี่ไม่ไปได้ไหมครับ? "" ไม่ได้ดิแน๊กบอสฝรั่งแกอยากให้ผู้จัดการกับวิศวะกรบริษัทเราสนิทกันจะได้ทำงานได้ง่ายขึ้น ไปสักหน่อยแล้วค่อยกลับ "" พี่จงผมแวะไปให้อาหารน้องแมวแป๊ปนึงนะครับเดี๋ยวผมนั่งวินตา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status