MasukShare
ตอนที่6
Tanggal publikasi:
2025-08-28 13:30:06"ได้คับ...งั้นพี่ขอเบอร์โทรของเดียร์ด้วยได้มั้ย...พี่จะได้โทรบอกว่าพ่อกับแม่ของพี่ติชมว่ายังไง"พีทพูด
เขาเห็นสายตาของเดียร์ตอนที่เขาขอเบอร์โทรก็พอจะรู้ว่าเธอระมัดระวังตัวพอสมควร แต่พอเขาบอกเหตุผลสายตาของเธอก็ดูลดความระแวงลงไปได้ "ได้ค่ะ...เอามือถือมาสิคะ..เดี๋ยวเดียร์กดให้ค่ะ"เดียร์บอก พีทส่งมือถือของเขาให้เดียร์ เธอกดหมายเลขโทรศัพท์ของเธอแล้วก็ส่งคืนให้เขา "ขอบใจนะ"พีทยิ้ม "แล้วเย็นนี้คุณเดียร์จะทำกับข้าวอะไรบ้างล่ะคะ...ป้าจะได้ไปตลาดและเตรียมของไว้ให้ค่ะ"ป้านิ่มถาม "เดียร์ทำกับข้าวเป็นด้วยเหรอ"พีทถามสีหน้าอึ้งๆ "คุณเดียร์ทำกับข้าวเป็นแทบทุกอย่างเลยค่ะ...แถมอร่อยด้วย..ป้ายังเคยบอกให้เปิดร้านอาหารเลยนะคะ"ป้านิ่มชม "ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ...แค่พอกินได้"เดียร์บอก "งั้น..ถ้าพี่จะขออยู่ทานข้าวเย็นด้วยได้มั้ย"พีทถาม "ได้ค่ะ...ถ้าพี่พีทจะไม่รังเกียจอาหารพื้นบ้านธรรมดาๆ"เดียร์พูด "พี่ไม่รังเกียจหรอกคับ...ถือว่าเป็นเกียรติมากต่างหากที่จะได้ชิมฝีมือเดียร์ทำกับข้าว"พีทมองเธอตรงๆ "เอ่อ..งั้นเย็นนี้เดียร์จะทำยำถั่วพู ต้มยำกุ้งและปลาช่อนลุยสวนนะคะ"เดียร์บอก "ค่ะ...งั้นป้าไปตลาดก่อนนะคะ"ป้านิ่มบอกแล้วเดินออกไป "แล้วเดียร์จะเอาขนมไปให้เด็กตอนไหนและไปยังไงล่ะ"พีทถาม "เดี๋ยวอีกสักพักก็ไปแล้วค่ะ...เดียร์ปั่นจักรยานไป..แค่นี้เอง"เดียร์บอก "พี่ไปด้วยได้มั้ย"พีทถาม "พี่พีทปั่นจักรยานเป็นมั้ยล่ะคะ"เดียร์ถาม "เป็นคับ.."พีทพูด "งั้นก็ไปได้ค่ะ..เดียร์มีจักรยาน2คัน..ปั่นไปคนละคันก็แล้วกัน...และพี่พีทไม่มีธุระที่ไหนเหรอคะ"เดียร์ถาม เธอคิดว่าเขาดูแปลกๆ "พี่ไม่มีธุระที่ไหนหรอกคับ"พีทพูด "ค่ะ..งั้นพี่นุ่นไปบอกน้าชดให้เตรียมจักรยานให้เดียร์2คันนะคะ"เดียร์หันไปบอกนุ่น "ได้ค่ะคุณเดียร์"นุ่นพูดแล้วเดินออกไป "เดียร์ระแวงอะไรพี่หรือป่าว..เห็นมองพี่แปลกๆ"พีทถามตรงๆ "นิดหน่อยค่ะ...เพราะพี่พีทก็รูปร่างหน้าตาดี มีหน้าที่การงานที่มั่นคง ฐานะก็ร่ำรวยแต่กลับไม่มีนัดกับใครในวันหยุดเลย...เดียร์ก็เลยคิดว่ามันแปลกๆน่ะค่ะ"เดียร์พูดอย่างที่คิด "พี่เพิ่งกลับมาไม่นานนี่คับ..อีกอย่างพี่ก็เป็นลูกคนเดียวด้วย..พอมาอยู่อย่างนี้แล้วมีเพื่อนก็เลยคิดว่าสนุกดีน่ะคับ"พีทพูด เขาจะบอกตรงๆได้ยังไงว่าที่ทำเพราะอยากอยู่ใกล้ๆเธอต่างหาก ขนาดไม่รู้ยังมองเขาอย่างระแวงถ้าขืนรู้คงไม่ให้เข้าใกล้แน่ๆ "เดียร์ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ระแวงพี่พีท..เป็นเพราะเดียร์ออกไปอยู่ข้างนอกคนเดียวมานานน่ะค่ะ...เลยติดนิสัยขี้ระแวงมาด้วย...อย่าถือสาเดียร์เลยนะคะ"เดียร์ทำหน้ารู้สึกผิดจริงๆ "ไม่เป็นไรหรอกคับ...ดีแล้วล่ะ...เพราะเดียร์เป็นผู้หญิงก็ควรต้องระแวงไว้ก่อนแหละดีแล้ว"พีทบอกยิ้มๆ "ขอบคุณนะคะที่เข้าใจ"เดียร์ยิ้มสดใส พ่อของเดียร์ยืนมองมาจากหน้าต่างห้องทำงานเห็นว่าเดียร์คุยกับพีทอย่างสนิทสนมก็ยิ้มอย่างมีความสุข จริงๆแล้วเขาอยากให้พีทเลือกเดียร์มากกว่าษาเพราะรู้นิสัยลูกสาวสองคนของเขาดีว่าใครเป็นอย่างไร หลังจากนั่งคุยกันอีกสักพัก เดียร์กับพีทก็ปั่นจักรยานตามกันออกไปที่สวนสาธารณะที่หน้าหมู่บ้าน เดียร์เอาขนมไปให้ยามที่ตู้หน้าหมู่บ้านแล้วก็ปั่นจักรยานกลับมาที่สนามเด็กเล่น มีเด็กๆทั้งหญิงและชายหลายคนกำลังเล่นกันอยู่อย่างสนุกสนาน "พี่เดียร์สวัสดีคับ/ค่ะ" เด็กๆที่เล่นกันอยู่หันมาเห็นเดียร์กับพีทเดินถือถุงใส่ขนมเข้ามาจึงวิ่งเข้ามาหาแล้วยกมือไหว้ "สวัสดีจ้า..เด็กๆ..เป็นยังไงกันบ้าง..พี่ไม่ได้มาตั้งนาน..คิดถึงจังเลย"เดียร์ยิ้ม เธอนั่งยองๆลงแล้วเอามือกอดเด็กๆที่วิ่งเข้ามายกมือไหว้เธอ "พวกหนูคิดถึงพี่เดียร์มากเลยค่ะ.." "ทำไมพี่เดียร์หายไปนานเลยล่ะคับ" "ขอโทษนะจ๊ะ...พอดีพี่ติดเรียนน่ะไม่ได้กลับบ้านเลย"เดียร์ยิ้ม "แล้วนี่ใครคะ..พี่เดียร์" "อ้อ!..นี่พี่พีท..พี่ชายของพี่เดียร์เองจ้า..สวัสดีพี่พีทด้วยนะคะ"เดียร์บอกยิ้มๆ "สวัสดีคับ/ค่ะพี่พีท"เด็กๆยกมือไหว้ "สวัสดีคับเด็กๆ"พีทนั่งยองๆข้างเดียร์ "เด็กๆวันนี้พี่เอาขนมมาฝากนะ..เอาไปแบ่งกันทุกคนเลยนะคะ"เดียร์ยิ้มแล้วส่งขนมให้กับเด็กๆ "ที่พี่พีทด้วยนะคับ.."พีทยิ้มแล้วส่งขนมให้เด็กๆเหมือนกัน หลังจากแจกขนมแล้วเดียร์กับพีทก็นั่งมองเด็กๆที่กินขนมกันอย่างอร่อย "เด็กๆคะ...วันนี้พี่เดียร์กับพี่พีทขอกลับก่อนนะ..เอาไว้วันหลังจะมาเล่นด้วยใหม่นะ"เดียร์ยิ้มให้เด็กๆ "คับ..ค่ะ..คราวหน้าพี่พีทมากับพี่เดียร์อีกนะ"เด็กๆบอก "คับ..พี่จะมากับพี่เดียร์อีกอย่างแน่นอนเลยคับ"พีทยิ้ม "งั้น...พี่ไปก่อนนะบ๊าย..บายจ้า"เดียร์ยกมือโบกให้เด็กๆ "บ๊าย..บายค่ะ/คับ"เด็กๆโบกมือตอบ เดียร์กับพีทจึงปั่นจักรยานกลับมาที่บ้าน เมื่อถึงบ้านแล้วเดียร์ก็จะเดินเข้าไปข้างในครัว "พี่พีทไปนั่งเล่นก่อนก็ได้ค่ะ..เดี๋ยวเดียร์ขอไปทำกับข้าวก่อนนะคะ" "พี่ขอเข้าไปดูด้วยได้มั้ย..พี่นั่งคนเดียว..เหงาอ่ะ" เดียร์มองหน้าเขาตรงๆเหมือนอยากจะมองให้ทะลุว่าคิดอะไรอยู่ แต่สายตาของเขาก็ไม่ได้แอบแฝงอะไร "ตามใจค่ะ..ถ้าไม่คิดว่ามันจะสกปรกหรือเลอะเทอะ" "พี่ไม่คิดอย่างนั้นหรอก" เดียร์จึงหันเดินต่อไปข้างในครัวโดยมีพีทเดินตามไป พีทมองออกว่าเดียร์ระแวงและยังไม่ไว้ใจเขาเท่าที่ควร ต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเขา ที่เขาแทบจะไม่ต้องทำอะไรก็พากันเอาตัวเข้ามาใกล้ชิดกับเขาทุกคนอย่างเช่นนาริษาเป็นต้น
Bab terbaru
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่95
พีทจับมือของเดียร์แล้วมองตาเธอตรงๆ "รู้มั้ย..วันนี้พี่ตกใจมากแค่ไหน..ตอนที่น้าเบิ้มโทรมา..พี่แทบหยุดหายใจ..ถ้าเดียร์เป็นอะไรไป..พี่จะอยู่ต่อไปได้ยังไงกัน"พีทพูดเสียงเศร้าๆ "เดียร์ขอโทษค่ะ..เป็นเพราะเดียร์ขับรถไม่ดีเองแหละค่ะ..เลยทำให้พี่พีทต้องเป็นห่วงและตกใจ"เดียร์พูดเบาๆ "ต่อไปพี่จะไปกับเดียร์ทุกที่..จะไม่ปล่อยให้คลาดสายตาอีกแล้ว..พี่รักเดียร์นะ..รักมาก..พี่คงอยู่ต่อไปไม่ได้..ถ้าไม่มีเดียร์"พีทบอกจริงจัง "พี่พีท!!"เดียร์อึ้งตกใจกับสิ่งที่พีทพูด เธอรู้ว่าเขารักเธอแต่ไม่คิดว่าจะมากอย่างนี้ พีทจ้องตาของเดียร์ก่อนจะค่อยๆก้มหน้าลงมาเอาปากประกบจูบลงมาบนริมฝีปากของเธอเบาๆ เขาใช้ลิ้นไล้ไปตามริมฝีปากเพื่อให้เธอเผยอริมฝีปากออกยอมให้เขาเอาลิ้นเข้าไปควานหาความหวานภายในปากอย่างมีความสุข เดียร์ปล่อยให้พีทส่งลิ้นเข้าไปพัวพันดูดดึงกับลิ้นเล็กของเธออย่างไม่ขัดขืน เธอรู้สึกมีความสุขเหมือนกันแม้ว่าจะตอบโต้ด้วยท่าทางตะกุกตะกักก็ตาม "อื้ออ..อา"เดียร์ส่งเสียงครางออกมาเบาๆ พีทกดจูบร้อนแรงมากขึ้นจนเหมือนจะสูบลมหายใจของเดียร์ไปจนหมดเขาถึงได้ปล่อยให้เธอเป็นอิสระ เดียร์ก้มหน้าไม่กล้ามองหน้าของพีทเพร
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่94
"เดียร์ไม่เป็นอะไรแล้วใช่มั้ย?..ปวดตรงไหนมั้ย?"ชาช่าถาม "เดียร์ไม่เป็นอะไรค่ะพี่ช่า"เดียร์ยิ้มนิดๆ "แล้วนี่ขับรถภาษาอะไรล่ะ!..ถึงได้ชนเสาไฟฟ้าได้..ขับมาก็ตั้งนานแล้ว..ขยันทำตัวให้คนอื่นต้องลำบาก"ษาว่า "ยายษา!!!"นาวินทำเสียงดุ "ไม่มีใครคิดว่าลำบากหรอกนะ..หรือถ้าจะมี..ก็คงมีแค่เธอคนเดียวนั่นแหละ..และถ้าไม่พอใจก็กลับไปได้เลย..ชั้นกับคนอื่นๆดูแลเดียร์ได้..จะได้ไม่ต้องมาพูดให้รำคาญ"ชาช่าว่าอย่างไม่เกรงใจ "ได้!!..ชั้นกลับก็ได้..พ่อ..อาพิ..อาชาย..หนูกลับก่อนนะคะ"ษาหันไปบอกนาวิน พิศาลกับเชิงชายอย่างไม่พอใจมาก "อืม..กลับไปก่อน..เดี๋ยวพ่อก็จะกลับเหมือนกัน"นาวินก็ไม่พอใจกับคำพูดของษาเหมือนกัน "ค่ะ"ษาพูดแล้วเดินออกไปอย่างไม่พอใจ "อย่าไปสนใจคำพูดพี่เขาเลยนะลูก.."นาวินลูบผมของเดียร์เบาๆ "ที่พี่ษาพูดก็ถูกค่ะ..หนูไม่ระวังเองเลยทำให้รถไปชนเสาไฟฟ้าได้"เดียร์บอก "พี่อยากรู้ว่า..มันเกิดอะไรขึ้น..เดียร์ขับรถไม่เร็ว..ทำไมพอมีรถตัดหน้าถึงเบรคไม่อยู่ล่ะ!?"พีทถาม "เดียร์ก็ไม่แน่ใจค่ะ..เดียร์ขับรถมาตามปกติ..พอเห็นรถกะบะขับพุ่งเข้ามาตัดหน้า..เดียร์ก็พยายามเหยียบเบรค..แต่มันเบรคไม่อยู่มันเหมือนรถไม่มี
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่93
"ใจเย็นๆ..เดียร์ไม่เป็นอะไรหรอกมึง"ชัยเดินมาตบบ่าพีทเบาๆ "ใช่คับ..คุณพีท"แอนดิวบอก "แต่กูกลัววะ..กูรู้สึกไม่สบายใจมาตั้งแต่เช้าแล้ว..กูไม่น่าปล่อยเดียร์ไปมหาลัยคนเดียวเลย..ถ้ากูไปส่ง..เดียร์คงไม่เกิดอุบัติเหตุและต้องมาเจ็บตัวแบบนี้"พีทบอกหน้าเศร้ามาก "ไม่ใช่ความผิดของพีทหรอกลูก..อย่าโทษตัวเองเลย"นาวินบอก "ใช่ค่ะพี่พีท..ไม่มีใครจะรู้หรอกค่ะว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง"ชาช่าบอก สักพักหมอก็เดินออกมาจากห้องICU "ลูกสาวผมเป็นอย่างไรบ้างคับหมอ"นาวินถาม "คนไข้กระดูกข้อมือข้างซ้ายร้าว..มีแผลที่ศรีษะแต่ไม่ลึกมากและมีรอยฟกช้ำตามตัวนิดหน่อยแต่พ้นขีดอันตรายแล้ว..คงต้องให้นอนโรงพยาบาลเพื่อรอดูอาการก่อนนะคับ..."หมอบอก "ขอบคุณมากคับหมอ"นาวินพูด ทุกคนพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก "เดี๋ยวเราจะย้ายคนไข้ไปห้องพักฟื้นนะคับ"หมอบอก "คับหมอ..ผมขอห้องพิเศษด้วยนะคับ"นาวินบอก "ได้คับ"หมอบอก หลังจากนั้นทุกคนก็ไปที่ห้องพักฟื้นที่เดียร์นอนอยู่ พีทเดินเข้าไปยืนข้างๆเตียงแล้วเอามือลูบผมของเธอเบาๆพลางมองข้อมือที่ใส่เฝือกกับแผลที่หัวของเธอด้วยความเสียใจ นาวินกับคนอื่นๆก็พากันมายืนอยู่รอบๆเตียง "ดีแล้วล่ะ..ที่
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่92
1เดือนต่อมาที่บริษัทของพีท "พี่พีทคะ..วันอังคารนี้เดียร์ต้องไปมหาลัยนะคะ"เดียร์บอก "ไปทำอะไรล่ะ!?"พีทถาม "ไปยื่นเรื่องฝึกงานค่ะ.." "งั้น..พี่ไปส่งนะ" "ไม่ต้องค่ะ..เดียร์ไปเองได้..พี่พีทมาบริษัททำงานไปก่อน..ถ้าเสร็จเรื่องที่มหาลัยแล้วเดียร์จะตามมาค่ะ" "แต่พี่เป็นห่วงนะ" "ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ...เดียร์มีน้าเบิ้มตามไปด้วยอยู่แล้ว" "ก็ได้..แต่พี่โทรไปต้องรับนะ" "ค่ะ" เดียร์ยิ้มกับความเป็นห่วงของพีท เขาเสมอต้นเสมอปลายตลอด ตั้งแต่เริ่มรู้จักกันกระทั่งมาเป็นแฟนจนทุกวันนี้ วันอังคารตอนเช้าที่ห้องของเดียร์ "เดียร์ไปมหาลัยกี่โมงล่ะ?"พีทถามขณะกินข้าวเช้าอยู่ "เดี๋ยวก็ออกไปพร้อมกับพี่พีทนี่แหละค่ะ"เดียร์ยิ้มนิดๆ "พี่อยากไปส่งแฟนของพี่จังเลยคับ"พีทบอกออ้นๆ "ไม่ได้ค่ะ..พี่พีทชอบเกงานอยู่เรื่อยเลย..และอีกอย่างวันนี้มีประชุมตอน10โมงเช้าด้วยค่ะ" "เลื่อนไปประชุมตอนบ่ายก็ได้นี่นา!" "ไม่เกเรสิคะ..เดียร์ไปแค่ครึ่งวันเอง..เดี๋ยวตอนบ่ายก็เจอกัน" "ก็ได้คับ...แต่ขอกำลังใจหน่อยนะคับ" ฟอด!..ฟอด!พีทหอมแก้มเดียร์ทั้งสองข้าง "พี่พีทอ่ะ!!..ขี้โกงทุกทีเลยค่ะ" "แก้มแฟนพี่หอมจัง..วันนี้พี่มีกำลังใจทำ
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่91
"พี่พีท!!!ปล่อยเดียร์ลงเลยค่ะ" เสียงของเดียร์ดังมาจากทางเดินไปห้องครัว "วัลว่า..คงไม่โกรธกันหรอกค่ะพี่วิน..นี่ตาพีทก็ตามเข้าไปดูหนูเดียร์ในครัวด้วย..นั่นไงคะ..เสียงมานั่นแล้ว"วัลยายิ้ม ทุกคนจึงหันไปตามเสียงก็เห็นพีทกำลังอุ้มเดียร์เดินพ้นมุมห้องเข้ามาพอดี "ตาพีท..ไปแกล้งอะไรน้อง"วัลยาถามยิ้มๆ "ก็ลูกสะใภ้ของแม่...ชอบดื้ออ่ะ..บอกไม่ต้องไปช่วยทำก็ไม่ฟัง..ผมเลยต้องอุ้มมาแบบนี้ล่ะคับ" พีทบอกยิ้มๆพลางก้มมองหน้าคนในออ้มแขน "ปล่อยค่ะ..!!"เดียร์หน้าแดง "สวัสดีคับพ่อ" พีทยกมือไหว้นาวินหลังจากวางเดียร์ลงแล้ว "สวัสดีค่ะพ่อ..พี่ษา"เดียร์ยกมือไหว้ "สวัสดีลูก..ตาพีทต้องทำใจนะ..เรื่องทำอาหารน่ะห้ามยาก" นาวินยิ้ม เขาดีใจที่เห็นพีทกับเดียร์ไม่ได้โกรธกันเหมือนที่เขากังวล "ผมก็ไม่ได้ห้ามคับ..แต่ก็กลัวว่าเดียร์จะเหนื่อยเกินไปน่ะ"พีทบอก "แหม!!ห่วงกันจังนะคะพี่พีท..สวัสดีค่ะลุงพิ..ป้าวัล..ลุงวิน" ชาช่ายิ้มแล้วยกมือไหว้ เธอเดินเข้ามาพร้อมกับเชิงชาย ชัยและแอนดิว "สวัสดีคับลุงพิ..ป้าวัล..ลุงวิน"ชัยกับแอนดิวยกมือไหว้ "สวัสดีลูก..ตามสบายนะ"วัลยาบอก "สวัสดีค่ะ/คับอาชาย"พีท เดียร์กับษายกมือไหว้ "
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่90
"แจ๋วจริงๆ...เดียร์นี่เก่งมากนะที่สามารถแก้ไขเรื่องแขไขได้...ไม่อย่างนั้นงานแถลงข่าววันนี้..แย่แน่ๆ"ชัยชม "ใช่..พี่ก็เห็นด้วย"แอนดิวเสริม "ไม่ได้เก่งค่ะ..แค่คิดว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้ก็เลยมองหาความผิดพลาดมากกว่าค่ะ..งั้นเดียร์ออกไปทำงานก่อนนะคะ" เดียร์บอกยิ้มๆก่อนจะเดินออกจากห้องไป "แล้วนี่มึงโทรบอกพ่อกับแม่มึงและลุงวินหรือยังวะ..ไอ้พีท"ชัยถาม "บอกแล้ว..แม่กูบอกให้กูพาเดียร์ไปกินข้าวที่บ้านกู...พรุ่งนี้ตอนเย็นด้วย..แล้วมึงกับช่าและแอนดิวว่างมั้ยวะ..จะได้ไปด้วยกัน"พีทถาม "ว่างค่ะ..พี่พีท..พวกหนูกับพี่ชัยไปด้วยแน่ๆ"ชาช่ายิ้ม "งั้น..พรุ่งนี้กูก็ต้องปิดร้านอีกแล้วสิวะ"ชัยว่า "ใช่สิวะ...กูจะพาคู่หมั้นกลับไปกินข้าวที่บ้าน..แล้วเดียร์ไม่อยู่สักคน..ร้านมึงก็เงียบอยู่แล้ว..ไม่ใช่เหรอวะ"พีทยิ้มนิดๆ "เออ!!มึงไม่ต้องมาย้ำ"ชัยว่า "กูว่า..มึงเตรียมเปลี่ยนอาชีพใหม่ได้เลย..เพราะถ้าเดียร์แต่งงานกับกูเมื่อไร..กูก็ไม่ให้เดียร์มาทำงานที่ร้านของมึงแน่ๆ"พีทบอกจริงจัง "ทำไมวะ!?"ชัยถาม "ก็เรื่องอะไร..กูจะให้เมียกูมานั่งให้ผู้ชายคนอื่นดูล่ะวะ"พีทบอก "เออ!!.ไอ้ขี้หวง..กูรู้อยู่แล้วล่ะ..ตอนแรกกูนึก
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่78
"ใช่ค่ะ..ลุงพิ..ป้าวัล..เอ่อ..ลุงนาวินคะ..พี่พีทบอกกับคนทั้งงานว่าเดียร์เป็นเลขาส่วนตัว..และก็เป็นแฟนด้วย..ยังไม่พอยังบอกกับคุณรุ่งระวีว่าเดียเป็นว่าที่คู่หมั้นด้วยนะคะ"ชาช่ายิ้ม เธอคอยมองสีหน้าและท่าทางของษาอยู่ตลอด และเห็นว่าษาไม่พอใจตั้งแต่เห็นหน้าเดียร์เดินมาพร้อมกับพีทแล้ว และยิ่งตอนที่เธอพู
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่77
"สร้อยที่พี่ให้..ห้ามถอดออกนะ..ใส่ไว้จะได้เหมือนมีพี่อยู่กับเดียร์ตลอดเวลา..เข้าใจมั้ยคับ" "แต่เดียร์กลัวมันจะหายนะคะ" "ถ้าหาย..พี่จะซื้อให้ใหม่..แต่ถ้าถอดออก..พี่จะทำโทษ" "ทำโทษเหรอ..ยังไงคะ"เดียร์เอียงคอมองพีท พีทหันมองหน้าเดียร์แล้วหลุบสายตามองที่ปาก เดียร์พอเห็นสายตาของพีทก็รู้ว่าหมายถึงอะ
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่70
"คุณสุดา..ผมไปพบลูกค้าและคงไม่กลับเข้ามาแล้ว..ถ้ามีอะไรก็โทรหาผมได้นะ"พีทบอก "ค่ะบอส..แล้วเมื่อกี้..เกิดอะไรขึ้นคะ"สุดาถาม "ไม่มีอะไรหรอก..ผมแค่บอกไปตรงๆว่าผมมีคนที่รักแล้ว..ไปคับเดียร์"พีทหันไปบอกเดียร์ที่ยืนอยู่ข้างหลัง "ค่ะ..เดียร์ไปก่อนนะคะ..พี่สุ..พรุ่งนี้เจอกันค่ะ"เดียร์ยิ้ม "จ้า..เดียร์"
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่69
"พี่พีทคะ..ทำไมถึง" "ก็พี่ขอเดียร์แล้วว่าเอาไว้ 1 รูปไง..พี่ก็ทำตามแล้วนะ" เดียร์พูดไม่ออก เธอไม่คิดว่าพีทจะเอารูปนี้ไว้เพราะมันเป็นรูปที่ใหญ่ที่สุดแล้วติดไว้ด้านหลังโต๊ะทำงานของเขาพอดี เรียกได้ว่าใครเข้ามาก็ต้องเห็น เป็นรูปตอนที่ไปงานเลี้ยงของษา จริงๆมันก็สวยดีแต่มันใหญ่เกินไปน่ะสิ สุดาถึงกับยิ
Anda juga akan menyukai
พ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ127.1K Dibacaเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก410.5K Dibacaรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา80.8K Dibacaรวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat106.8K Dibacaคลั่งรักดีไซเนอร์สาว
แบร์รี่รัต9 DibacaCERBERUS พันธนาการรักแห่งยมโลก
ศรีอักษรรินทร์16 Dibacaที่พักใจชองนายซุปตาร์
DJArtsyStory 47 Dibacaพระชายาข้ามภพ ป่วนใจท่านอ๋อง
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์241 Dibaca
