เสน่หาเมียรัก+เมียรักสุดสวาท

เสน่หาเมียรัก+เมียรักสุดสวาท

last updateLast Updated : 2026-01-20
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
44Chapters
212views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เสน่หาเมียรัก ดีจริงนะ มีผู้ชายต่อยกัน แย่งผู้หญิงอย่างเธอ” เสียงหาเรื่องทำให้นิตยาปาดน้ำตาทิ้ง หลุดจากภวังค์ความคิด หมุนกายกลับมามอง แค่เห็นเขาหัวใจของเธอก็เต้นแรงระคนเจ็บแปลบ พฤทธิ์ ว่าที่คู่หมั้นของเธอนั่นเอง เขาเกลียดเธอเข้าไส้ แต่กลับทำตรงข้ามกัน เขาพาผู้ใหญ่มาสู่ขอเธอ และคุณรุ้งลดาก็ตอบตกลงเพราะบ้านเขาร่ำรวยมีฐานะทัดเทียม ในขณะที่เธอได้แต่ก้มหน้าก้มตาทำตามผู้เป็นย่า “พี่พริกมานานแล้วเหรอคะ” “มานานพอจะเห็นว่าที่คู่หมั้นของฉันทอดสะพานให้ผู้ชายจนต้องต่อยกันในงาน" เมียรักสุดสวาท “ไปอยู่ที่โน่น มีผู้ชายมาชอบเยอะ เนื้อหอมเชียวนะ ทำไมไม่บอกไปละว่าเธอมีผัวแล้ว” “พี่อิฐ!” เธอมองเขา เม้มปากแน่น “พี่อิฐไม่ใช่” แพรวพรรณพูดเสียงสั่น เขารังเกียจเธอจะตายไป ไม่อยากแตะต้อง ไม่อยากเข้าใกล้ “แบบไหนถึงเรียกว่าใช่ล่ะ” “อย่ายุ่งกับแพรวเลย แพรวเข้าใจว่าทำให้พี่ต้องอึดอัดใจขนาดไหนที่ต้องแต่งงานกับแพรว แพรวจะไม่รบกวนอะไรพี่อีก ถ้าเคยทำให้รู้สึกไม่ดี แพรวก็ขอโทษด้วยแล้วกัน”

View More

Chapter 1

1

الساعة الحادية عشرة ليلًا.

كنتُ أركض ليلًا في حديقة المبنى حيث يسكن أخي.

فجأةً سمعتُ من بين الشجيرات صوت رجلٍ وامرأة يتحدّثان همسًا.

"رائد، كنتَ تقول إنك في البيت بلا مزاج؛ جئتُ معك إلى هنا، فلماذا ما زلتَ على الحال نفسها؟"

ما إن سمعتُ حتى أدركتُ أن الصوت لزوجة أخي هناء.

ألم يخرج أخي وهناء لتناول العشاء؟ كيف ظهرا في الحديقة، بل بين الشجيرات؟

مع أنني لم أواعد فتاةً من قبل، فقد شاهدتُ كثيرًا من المقاطع التعليمية، وفهمتُ فورًا أنهما يبحثان عن إثارة.

لم أتوقع أن يكون أخي وهناء بهذه الجرأة! في الحديقة… يا لها من مجازفة.

لم أتمالك نفسي وأردتُ أن أتسمّع.

هناء جميلة وقوامُها رائع، وسماعُ صرخاتها حلمٌ طالما راودني.

زحفتُ على أطراف أصابعي إلى جانب الشجيرات ومددتُ رأسي خلسة.

فرأيتُ هناء جالسةً فوق أخي، وإن كانت تدير ظهرَها لي، إلا أن انسياب ظهرها كان آسرًا.

على الفور جفّ حلقي واشتعل جسدي وشعرتُ بالإثارة.

أمام امرأةٍ بهذه الإغراءات تعثّر أخي قليلًا: "هناء، أنا… الأمر غير ممكن."

ثارت هناء عليه قائلةً: "لا أمل فيك! في الخامسة والثلاثين وهكذا؟ ما نفعك إذن؟ حتى لو كان الأمر غير ممكن، ألا تُخرج شيئًا نافعًا؟ ولا حتى ذلك! فكيف أنجب؟ إن بقيتَ هكذا فسأبحث عن غيرك! إن كنتَ لا تريد أن تصير أبًا فأنا ما زلتُ أريد أن أصير أمًّا."

سحبت هناء بنطالها غاضبةً وخرجت.

ارتعبتُ ولذتُ بالفرار.

لم تمضِ برهة حتى سمعتُ أن هناء قد عادت.

أغلقت الباب بقوة فدوّى صوته، فقفز قلبي من الفزع.

ربَّتُّ على صدري في خلوّتي وأنا أفكر: يا لهول ما رأيت؛ لم أظن أن حياة أخي وهناء الزوجية بهذا السوء.

يُقال إن المرأة في الثلاثين تشتدُّ رغبتها؛ وهناء تبدو فعلًا غير مُشبَعة، وأخي بذلك الجسد النحيل كيف لها أن تكتفي به؟

أما أنا فربما… تفوّ!

ما الذي أفكر فيه؟ هناء زوجةُ أخي، كيف أطمع فيها؟

أنا ورائد وإن لم نكن شقيقين من الدم، إلا أننا أوثق من ذلك.

ولولا رائد لما كنتُ أنا الجامعي اليوم.

إذًا، يستحيل أن أطمع في هناء.

وبينما أنا غارقٌ في شرودي سمعتُ من الغرفة المجاورة أنينًا خافتًا.

ألصقتُ أذني بالجدار أتجسّس.

إنه أنينٌ حقًا!

هناء كانت…

اشتعل جسدي ولم أعد أحتمل، فبدأتُ إشباعًا ذاتيًا بصمت.

وفي الختام توحّدت الأصواتُ على جانبي الجدار.

هذا التوافقُ الغريب جعلني أشرُد من جديد.

وفكّرت: لو كنتُ مع هناء لكان بيننا انسجامٌ كبير.

لكن هذا مستحيل؛ فبيننا دائمًا أخي.

لا يمكن أن أخون أخي.

بدّلتُ سروالي الداخلي المبلّل ووضعته في حمّام الخارج عازمًا على غسله صباحًا.

ثم نمت.

ونمتُ حتى بعد التاسعة صباحًا؛ وحين نهضتُ كان أخي قد غادر إلى العمل، ولم يبقَ في البيت إلا أنا وهناء.

كانت تُعدّ الفطور.

ارتدت هناء منامةً حريريةً بحمّالات، فبان قوامُها الممتلئ أمامي بلا حجاب، ولا سيما امتلاءُ صدرِها؛ فعاد إليّ جفافُ الحلق.

"سهيل، استيقظت؟ أسرع واغتسل لتتناول الفطور." حيّتني هناء.

لم أمكث هنا إلا أيامًا قليلة، وما زلتُ غيرَ معتاد، فكنتُ متحفّظًا، فاكتفيتُ بـ"أوه" خفيفة ومضيتُ إلى الحمّام.

وبينما أغسل وجهي تذكرتُ أن سروالي الذي بدّلتُه البارحة موضوعٌ هنا.

وهناء تستيقظ قبلي؛ أيمكن أنها رأته؟

نظرتُ بسرعةٍ إلى الرف، وفوجئتُ: سروالي غير موجود!

وبينما أبحث هنا وهناك سمعتُ صوت هناء من خلفي: "لا تبحث، أنا غسلته لك."

احمرّ وجهي حياءً. ذلك السروال كان ملطّخًا، فحين غسلتْه ألا تكون قد رأت…؟ يا للحرج!

وكانت هناء تضم ذراعيها على صدرها، وتبتسم كأن لا شيء: "سهيل، أما سمعتَ شيئًا البارحة؟"

أخذتُ أهز رأسي إنكارًا؛ لا يمكن أن أعترف بأنني سمعتُها وحدها تعمل ذلك.

"ل… لا، لم أسمع شيئًا."

"حقًا؟ ألم تسمع أصواتًا غريبةً من غرفتي؟" كانت تُجرّبني.

"نمتُ بعد العاشرة بقليل؛ حقًا لم أسمع شيئًا."

ثم انسحبتُ هاربًا.

ولا أدري لماذا كنتُ أمام أسئلتها شديدَ الارتباك، وكانت عيناي تسقطان على صدرها بغير إرادةٍ مني، كأن سحرًا يجذبني.

جلستُ إلى المائدة آكل بصمت، ولم أكن حاضر الذهن، إذ جاءت وجلست إلى جانبي.

فكّرتُ: ما الذي تنويه؟ كنا نجلس متقابلين عادةً، فلماذا اليوم إلى جواري؟

وبينما أفكر لمستْ بسبابتها ذراعي لمسةً خفيفة، فشعرتُ بوخزٍ لذيذٍ يسري في جسدي كالكهرباء.

وتعجّبتُ في نفسي: إذًا هذا شعورُ لمس المرأة؟ يا له من أمرٍ عجيب.

"سهيل، كأنك تخافني، أليس كذلك؟"

"لا، غير أنني لستُ معتادًا بعد، فأتقبّض قليلًا."

"والناس يتعارفون من عدم، ولهذا يلزم أن نُكثر الحديث لنقترب أسرع وبشكلٍ أنفع. سهيل، أتعرف أسرع وأنجع طريقةٍ ليصير الرجل والمرأة مألوفَين لبعضهما؟"

لا أدري أهو وَهم، لكني أحسستُ أنها تُلمّح إلى شيء، فاضطربتُ ولم أعد أهنأ بالطعام، وكان الفضول يأكلني: ماذا تقصد؟

فتجرّأتُ وسألت: "ما هي يا هناء؟"

"الإنجاب!" حدّقت فيّ بعينيها البراقتين وقالتها مباشرةً.

اختنقتُ. قلتُ في نفسي: لمَ تقول لي هذا؟ إنها زوجة أخي، ولا يمكن أن يحدث بيننا شيء. أتراني مقصدَها؟ أخي لا يقدر، فهل علّقت أملها عليّ؟ لا، لا يجوز أن أخون أخي.

سحبتُ الكرسي مبتعدًا قليلًا: "هناء، لا تمزحي؛ لو سمع أحدٌ لأساء الظن."

ضحكت وقالت: "إذًا قل الحقيقة: هل سمعتَ شيئًا البارحة أم لا؟ إن لم تصدّق فسنتعمّق في الحديث."

كدتُ أفقد السيطرة من الخوف، فقلتُ مرتبكًا: "نعم، سمعتُ بعض الأصوات، لكن لم أقصد."

"هل كان أنيني؟ هل كان جميلًا؟" لم أتوقّع منها هذا السؤال.

احمرّ وجهي وكاد قلبي يقفز من صدري، ولم أعرف بمَ أجيب.

وفي تلك اللحظة جاء طرقٌ على الباب، فتمسّكتُ به طوقَ نجاة، وأسرعتُ أفتح.

وما إن فتحتُ الباب حتى رأيتُ امرأةً طويلةً ممشوقة القوام، ملامحُها شديدة الجمال، ونظرتها آسرة.

حدّقت بي بعينيها السوداوين الواسعتين وسألت: "من أنت؟"

وقلتُ متعجبًا: "ومن أنتِ؟"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
44 Chapters
1
เสียงของรุ้งลดาสั่งสาวใช้ในบ้านให้เร่งมือตระเตรียมอาหารโดยไว เพื่อต้อนรับนุชา หลานสาวคนเล็กของท่านที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี และกำลังจะเดินทางกลับมาถึงบ้านในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า “เสร็จหรือยังล่ะแม่นิต เดี๋ยวน้องเราจะกลับมาแล้วนะ”“ใกล้แล้วค่ะคุณย่า” นิตยาตอบผู้เป็นย่าอย่างนอบน้อม เร่งมือทำงานอย่างไม่ขาดตกบกพร่องนิตยาเรียนจบกลับมาอยู่บ้านตามคำสั่งของผู้เป็นย่า ไม่ได้ออกไปทำงานที่ไหนเพราะรุ้งลดาไม่อนุญาต เธอจึงมาช่วยมารดาเลี้ยงดูแลบ้าน ช่วยเหลืองานทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ ส่วนใหญ่จะทำอาหารให้คนในบ้านและต้อนรับแขกเหรื่อ มีงานอะไร กิ่งกาญจน์ผู้เป็นมารดาเลี้ยงก็ไหว้วานนิตยาเพราะเชื่อในรสมือและความรับผิดชอบที่ดีเยี่ยมรุ้งลดาอยากให้หลานสาวคนโตออกเรือนไปกับผู้ชายที่ท่านพึงพอใจเท่านั้นนิตยาจึงได้แต่ก้มหน้าก้มตาทำตามคำสั่ง แม้ลึก ๆ เธออยากปฏิเสธใจแทบขาด เพราะว่าที่คู่หมั้นของเธอเกลียดเธออย่างกับอะไรดี“คุณนิตทำงานตั้งแต่เช้า พักก่อนไหมคะ” สาวใช้ในบ้านบอกเจ้านายสาวด้วยน้ำเสียงห่วงใย นิตยามีศักดิ์เป็นหลานคนโตของรุ้งลดากับประสงค์ แต่ใคร ๆ ก็รู้ว่าปู่ย่าไม่ใคร่จะรัก บิดาก็ไม่ใคร่จะส
Read more
2
นุชาจับพี่สาวอาบน้ำแต่งตัวเสียใหม่ หลังจากสั่งสาวใช้ให้จัดการงานในครัวต่อเพราะพี่สาวตระเตรียมข้าวปลาอาหารเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ก็ไม่ได้มีอะไรยุ่งยากนักหรอก“ว้าว! บอกแล้วไงว่าพี่สาวของนุชาสวยไม่เป็นสองรองใคร” นุชาตาวาว มองพี่สาวอย่างชื่นชม“เราออกไปกันเถอะค่ะ” นุชาดึงมือพี่สาวเข้าไปในงาน ในขณะที่นิตยาประหม่าอยู่มากการปรากฏตัวของนิตยาดูเหมือนจะทำให้ใครหลายคนตกตะลึง หญิงสาวรูปร่างอรชรสวยหวานในชุดสีฟ้าสดใส นุชายิ้มกว้างทันทีที่ทุกคนมองพี่สาวคนเดียวของเธออย่างชื่นชมนุชาหันไปทำไม้ทำมือกับมารดาก่อนจะยิ้มอย่างมีความสุข ไม่มีใครคิดถึงนิตยาสักคนเดียวนอกจากมารดาของเธอกิ่งกาญจน์เห็นลูกเลี้ยงขลุกอยู่แต่ในห้องครัวเลยกระซิบให้บุตรสาวจับนางซินสุดสวยไปแปลงโฉมเสียหน่อย“หนูนิตมาแล้วเหรอจ๊ะ มาไหว้ผู้ใหญ่ก่อนสิจ๊ะ”กิ่งกาญจน์ดึงมือลูกเลี้ยงให้มายืนใกล้ ๆ ก่อนที่นิตยาจะยกมือไหว้ผู้ใหญ่ตรงหน้าด้วยกิริยาอ่อนน้อม“นี่นิตยาหรือหนูนิตค่ะ ลูกสาวคนโตของคุณเลอยศ” กิ่งกาญจน์แนะนำเสียเอง เมื่อเห็นคนอื่น ๆ ไม่มีใครพูดอะไร“โตขนาดนี้แล้วเหรอครับ ไม่ค่อยเห็นหน้าค่าตากันเลย”“ยายหนูนิตไม่ค่อยชอบไปไหนน่ะค่ะ ชอ
Read more
3
“ผู้หญิงเขาไม่อยากให้จับ ไปบังคับเขาทำไม”“กูจะจับ มึงจะทำไม”“จะทำไมอย่างนั้นเหรอ” อิฐตรงเข้ากระชากคอเสื้ออีกฝ่าย รัวหมัดเข้าใส่ไม่ยั้ง“โอ๊ย!”“อย่านะคะพี่อิฐ” นิตยากรีดร้องตกใจรีบเข้าห้ามปราม เสียงเอะอะโวยวายนั้นทำให้คนในงานรีบวิ่งมาดูเหตุการณ์ “ตายแล้ว เกิดอะไรขึ้น ใครก็ได้ไปช่วยแยกหน่อย” คุณรุ้งลดาร้องบอกก่อนจะมีคนไปช่วยแยกหนุ่มเลือดร้อนทั้งสอง“เกิดอะไรขึ้น” ถามแล้วอดจะเหลือบไปมองหลานสาวตัวดีเสียไม่ได้ นิตยาก้มงุดไม่กล้าสบตาผู้เป็นย่าผู้ใหญ่ไกล่เกลี่ยให้ทั้งสองเลิกแล้วต่อกัน แต่นิตยาโดนคุณรุ้งลดาดุด่าว่ากล่าวอย่างหนัก“แม่นิต หล่อนก็อย่าเล่นหูเล่นตากับผู้ชายให้มันมากนักสิ มีเรื่องชกต่อยกันไม่เว้นแต่ละวัน ไปเรียนก็มีผู้ชายเดินตามมาจนถึงไร่ หล่อนไม่อายชาวบ้านชาวช่องเขาบ้างเหรอไง อย่าทำตัวต่ำเหมือนแม่ของหล่อน จำเอาไว้ว่าหล่อนเป็นหลานฉัน ทำอะไรรักษาหน้าตาครอบครัววงศ์ตระกูลฉันบ้าง” คุณรุ้งลดาจิ้มหน้าผากหลานนอกไส้อย่างโมโห“คุณแม่ขา... อย่าดุหนูนิตเลยค่ะ เป็นความผิดของกิ่งเอง”“บอกแล้วว่าอย่าให้มันมาเสนอหน้าในงาน เห็นไหมละแม่กิ่ง มีเรื่องจนได้ ฉันอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว”
Read more
4
คุณรุ้งลดาเกลียดมารดาของนิตยาจับใจ มารดาของนิตยาเป็นภรรยาคนแรกของเลอยศ อีกฝ่ายคบชู้สู่ชายจนทำให้เสียชื่อเสียง อีกทั้งท้องกับคนอื่นแล้วมาจับเลอยศ ความมาแตกเอาตอนนิตยาประสบอุบัติเหตุ นั่นยิ่งทำให้รุ้ง­ลดาไม่ใคร่จะพิสมัยในตัวหลานสาวคนโตนัก แต่ก็เลี้ยงดูมาเพราะไม่อยากให้ไปเป็นผู้หญิงขายตัวสำส่อนเหมือนแม่ กิ่งกาญจน์เป็นคนจัดการเรื่องการศึกษาเล่าเรียนของลูกเลี้ยงทุกอย่าง เพราะเลอยศให้ดูแลควบคุมการเงินในบ้าน นิตยาจึงรักและเคารพมารดาเลี้ยงเป็นอันมาก รักยิ่งกว่ามารดาของตัวเองที่ทิ้งเธอไปตั้งแต่เด็ก หากมีปัญหาอะไร ขาดเหลืออะไร กิ่งกาญจน์จะจัดการให้ไม่เคยติดขัดมารดาเลี้ยงเคยพูดกับเธอเมื่อตอนเด็ก ๆ ว่าคนเราสามารถรักใครได้หลายคน และไม่ได้หมายความว่ารักคนหนึ่งแล้วจะรักอีกคนลดน้อยลงไป ที่กิ่ง­กาญจน์ต้องพูดเช่นนั้นเพราะนิตยาในตอนเด็ก คิดว่าคนอื่นไม่รัก และคิดว่าหากมารดาเลี้ยงมีลูกใหม่ก็จะไม่รักตน กิ่งกาญจน์รักลูกเลี้ยงและดูแลเป็นอย่างดี เพื่อไม่ให้นิตยารู้สึกว่าพอมีลูกเป็นของตัวเองแล้วจะรักตัวเองน้อยลงไป ส่วนนุชานั้นค่อนข้างติดบิดา เลอยศจึงให้ความรักนุชาได้เต็มที่ แถมยังมีปู่ย่าตามใจอีก กิ
Read more
5
นิตยาร้องไห้เบา ๆ ก่อนจะปาดน้ำตาทิ้ง เธอจะไม่อ่อนแอเด็ดขาด รอให้อิฐกับแพรว­พรรณแต่งงานกัน เธอก็จะไปจากเขา ผู้ชายใจร้ายที่เกลียดเธอจับใจ“พี่พริกขา นี่เพื่อนของแพรวเองค่ะ ชื่อนิตค่ะ น่ารักไหมล่ะ” แพรว­พรรณแนะนำเพื่อนรักให้พี่ชายคนเดียวได้รู้จัก หลังจากที่เขาเรียนจบกลับมาจากต่างประเทศพฤทธิ์ถึงกับตกตะลึงพรึงเพริดเมื่อได้เห็นเพื่อนของน้องสาว นิตยาสบตากับพี่ชายเพื่อนแล้วสะเทิ้นอาย หัวใจของเธอเต้นรุนแรง เพราะไม่เคยเกิดความรู้สึกแบบนี้กับผู้ชายคนไหนมาก่อน“ฮันแน่! พี่พริก มองเพื่อนแพรวตาเป็นมันเลยนะคะ คนนี้โสดนะจะบอกให้” แพรว­พรรณกระแทกไหล่พี่ชายก่อนจะกระซิบบอก แต่นิตยายังได้ยิน เธอค้อนเพื่อน อยากจะหยิกให้เนื้อเขียวนัก“จีบได้นะคะ ยังไม่มีแฟนจริง ๆ” แพรว­พรรณยังพูดแล้วอมยิ้ม นิตยาก้มงุดเขินอายกับสายตาของพฤทธิ์หลังจากนั้นพฤทธิ์ก็ได้เจอกับนิตยาบ่อยขึ้น ด้วยการเป็นแม่สื่อแม่ชักของน้องสาวอย่างแพรว­พรรณอิฐซึ่งเป็นคู่หมั้นของแพรว­พรรณกลับมาจากต่างประเทศ แพรว­พรรณจึงได้แนะนำคู่หมั้นหนุ่มให้เพื่อนสาวได้รู้จักอิฐกับแพรว­พรรณหมั้นกันแต่เด็ก ชายหนุ่มหมั้นเพราะผู้ใหญ่ เมื่อเจริญวัยขึ้นเขาก็ยัง
Read more
6
“สวยมากจริง ๆ ค่ะ สวยกว่านางในวรรณคดีอีกนะคะ” ช่างแต่งหน้าทำผมเอ่ยชม ตบมือรัว ๆ แต่งหน้าผู้หญิงมาเยอะแล้ว แต่นิตยาสวยจับจิตจับใจ“ผิวก็สวย โครงหน้าก็สวย คู่หมั้นของคุณนิตเห็นเข้า จะต้องตะลึงแน่ ๆ เลยค่ะ”“ชมกันเกินไปแล้วค่ะ” เธอถ่อมตัว คิดเสมอว่าความสวยไม่ได้มีผลดีเสมอไป บางทีมันก็สร้างเรื่องและปัญหาที่ชวนปวดหัว“แหม... คุณน้องถ่อมตัวเหลือเกิน”“หนูนิตเสร็จหรือยังจ๊ะ” เสียงของมารดาเลี้ยงขัดการเยินยอของช่างแต่งหน้าลงในทันที“เสร็จแล้วค่ะน้ากิ่ง”“หนูนิตของน้าสวยเหลือเกินจ้ะ พริกเห็นเข้าจะต้องตกตะลึงมากแน่ ๆ”“เขาอาจจะไม่รู้สึกอะไรเลยก็ได้นะคะ”“ถ้าไม่รู้สึกอะไรก็เป็นเกย์แล้วค่ะพี่นิต” เสียงของนุชานั่นเอง เธอมองพี่สาวอย่างตกตะลึงไม่แพ้กัน วันนี้พี่สาวของเธอสวยหวานจับใจ“พี่นิตสวยจับจิตจับใจจริง ๆ เลยค่ะ ชักหวงแล้วละค่ะคุณแม่ ไม่อยากให้แต่งงานเลย” คนขี้อ้อนกอดพี่สาวซบอกอย่างหวง ๆ“พี่เขาแค่หมั้นจ้ะแม่ตัวดี”“น้องสาวของพี่ก็สวยที่สุดในโลกเลยจ้ะ”“ดูสิคะคุณแม่ พี่นิตปากหวาน” นุชาอมยิ้ม“ไปกันได้แล้วจ้ะ เดี๋ยวจะเลยฤกษ์” กิ่งกาญจน์อมยิ้มให้สองพี่น้อง ก่อนจะพาลูกเลี้ยงลงไปเข้าพิธีหมั้นร่างอร
Read more
7
“พี่พริกคะ นิตกลัว พี่อย่าขับรถเร็วแบบนี้สิคะ” นิตยาบอกเขาด้วยความหวาดกลัว เมื่อพฤทธิ์ขับรถเร็วปานพายุ“ยั่วผู้ชายไม่เลิกรา ขนาดว่าหมั้นกับฉันแล้ว เธอนี่มัน!” เขาพูดด้วยความโมโห นิตยาส่ายหน้าไปมา เธอไม่รู้เรื่องราวอะไรจริง ๆ ผู้ชายพวกนั้นมารักเธอเองเธอพยายามปฏิเสธ และไม่เคยให้ความหวังใครเลย แต่พวกเขาก็ไม่เลิกหวัง“นิตขอโทษค่ะ นิตไม่ได้อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นนะคะ”“เมื่อไหร่จะเลิกให้ความหวังผู้ชายสักที เธอนี่มันนางวันทองจริง ๆ”“พี่พริก!” นิตยาอุทานเสียงหลง ไม่คิดว่าเขาจะด่าว่าเธอเป็นนางวันทองสองใจ“นอกจากไอ้อิฐ ไอ้วิวัฒน์แล้ว เธอยังอ่อยผู้ชายคนไหนอีก แต่ก็คงเยอะจนจำไม่ได้ใช่ไหม จำเอาไว้ว่าฉันหมั้นกับเธอเพราะอยากให้ยายแพรวสบายใจ ถ้าสองคนนั่นแต่งงานกันเมื่อไหร่...”“นิตรู้ค่ะว่าถ้าพี่อิฐกับแพรวแต่งงานกันเมื่อไหร่ เราต้องถอนหมั้นกัน พี่พริกไม่ต้องย้ำหรอกค่ะ” เธอเบือนหน้าหนี มองไปนอกรถด้วยสายตาเศร้าหมอง หัวใจเจ็บแปลบ กลั้นน้ำตาเอาไว้ ไม่อยากให้เขาได้เห็นความอ่อนแอของเธอ ไม่อยากให้เขารู้ว่าเธอรักเขามากแค่ไหน ถึงยอมทำทุกอย่างให้เขาสบายใจ ยอมให้เขาด่าว่า ยอมเขาทุกอย่าง“คงอยาก
Read more
8
“จำได้ไหมพี่บอกว่ายังไง หนูนิตเป็นของพี่ ห้ามยิ้มให้ผู้ชายคนอื่น ห้ามคุย ห้ามมองหน้า” เขาขยับเข้ามาแนบชิดทางด้านหลัง กุมไหล่เปลือยเปล่าเอาไว้ กระซิบเสียงดุ ๆ ที่ริมหูนิตยาอยากจะถามว่า เธอทำตัวเป็นใบ้ไปเลยดีไหม ไม่ต้องพูดต้องคุยกับใคร แต่ได้แค่คิด ไม่กล้าพูดออกไป“นิตรู้แล้วค่ะ รอให้พี่อิฐกับแพรวแต่งงานกัน นิตจะถอนหมั้นให้พี่เอง ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ”“คงอยากถอนหมั้นใจจะขาดละสิ อย่าหวังเลย” พฤทธิ์กระชากไหล่บอบบางเข้าหา ก่อนจะกดคู่หมั้นสาวเอาไว้ใต้ร่าง สีหน้าโกรธเกรี้ยวของเขา ทำเธอตัวสั่น ไม่รู้ว่าพูดอะไรผิดหูเขาไป“พี่พริกพานิตไปส่งบ้านเถอะค่ะ ป่านนี้ที่บ้านคงตกใจที่นิตหายมานานแล้ว”“อยากกลับไปหาไอ้วิวัฒน์หรือไอ้อิฐ หรือนัดผู้ชายคนไหนเอาไว้ล่ะ”“นิตเปล่านะคะ”“พี่ไม่เชื่อ”“นิตต้องทำยังไงคะ พี่พริกถึงจะเชื่อนิต”“ต้องมาทำงานกับพี่ที่ไร่ เธอต้องอยู่ในสายตาของพี่ตลอดเวลา”“แต่คุณย่า”“พี่จะขอคุณย่าให้เอง” นิตยาปิดปากเงียบ รุ้งลดาไม่ใคร่จะให้เธอไปทำงานที่ไหน พฤทธิ์ก็รู้ข้อนี้ดี เธอต้องอยู่ในสายตาของท่านตลอด ท่านกลัวเธอจะไปทำอะไรเสื่อมเสียชื่อเสียงวงศ์ตระกูล“นิตต้องเป็นคู่หมั้นข
Read more
9
“พี่พริกอย่าทำแบบนี้นะคะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า” ในไร่ของบิดามีคนพลุกพล่าน เธอมายืนรับลมเพราะต้องใช้ความคิดเรื่องไปทำงานที่ไร่ของพฤทธิ์ ตรงนี้แม้จะเงียบ แต่ก็สุ่มเสี่ยงที่จะมีคนมาเห็น“หลบหน้าพี่ทำไม”“นิตเปล่านะคะ” เธอโกหกคำโต แต่คนไม่ถนัดเรื่องโกหกหลบหน้าไม่กล้าสบตาด้วยอย่างมีพิรุธ“ไม่ไปทำงานกับพี่ นัดใครเอาไว้หรือเปล่า” เขาถามอย่างระแวง เธอรีบเงยขึ้นส่ายหน้าไปมา จะบอกไปได้อย่างไรว่าเธอไม่กล้าสู้หน้าเขาเพราะอายเรื่องวันนั้น“ไม่ใช่นะคะ”“ถ้าไม่ใช่ก็ต้องพิสูจน์”“พิสูจน์ยังไงคะ” นิตยาเอ่ยถามพาซื่อ เขาไล้แก้มสาวไปมาก่อนจะดึงเธอไปนั่งบนตัก หลังจากตัวเองทิ้งตัวนั่งลงบนม้าหินอ่อนใต้ต้นมะม่วงใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านสาขาให้ความร่มเงาเรียบร้อยแล้ว“อุ๊ย! อื้อ...” เธอทุบอกเขาระรัว ก่อนจะเปลี่ยนเป็นจิกคอเสื้อของเขาแทน เมื่อริมฝีปากหนาทาบทับลงมาขม้ำจูบจนเธอสะท้าน แทบหายใจไม่ทัน“พี่พริก พอแล้วค่ะ” คนประท้วงหน้าแดง ก้มงุดหลบ ไม่ให้เขาจูบได้อีกเขาเชยคางสาวให้แหงนขึ้น มองด้วยสายตาวาบหวาม นิตยาตัวสั่นระริก เธอสะเทิ้นอาย แก้มนวลยิ่งแดงปลั่งกว่าผลตำลึงสุก“คิดถึงพี่ไหม” เขาไล้สะโพกผายของเธอไปมา น้ำเสียงสั
Read more
10
“พี่พริก!” เธออุทาน ก่อนจะรีบพยักหน้ารับรู้ กลัวเขาโมโหเอาอีก“พี่หิว ยังไม่ได้กินอะไรเลย” พอเธอรับปากเขาก็อารมณ์ดีขึ้น ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้เธอเผลอหลุดอุทาน“คะ?”“หิวข้าว ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย ทำงานตั้งแต่เช้า” เขาลูบท้องไปมาท่าทีออดอ้อนระคนน่าสงสาร“พี่พริกอยากกินอะไรคะ” เธอเอ่ยถามยิ้มละไมให้เขา“อะไรก็ได้ พี่กินได้หมด” เมื่อสิ้นประโยคของเขา เธอจึงรีบเข้าไปรื้อวัตถุดิบในตู้เย็นมาปรุงอาหารให้ เมื่อก่อนเธอเคยมาเที่ยวที่ไร่ของพฤทธิ์ เคยลงมือทำกับข้าวให้เขากินมาแล้ว จึงไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร กับสิ่งที่ตัวเองชอบทำพฤทธิ์พิงสะโพกมองร่างน้อยที่สาละวนกับการทำอาหารแล้วเผยยิ้มโดยไม่รู้ตัว พอเธอหันมาเขาก็แกล้งทำหน้าขรึม“นิตจะทำอาหารง่าย ๆ นะคะ เพราะพี่หิว มีต้มยำ ไข่เจียวแล้วก็ผัดผักรวม นิตจำได้ว่าพี่ชอบทานต้มยำไก่”“ก็ทำสิ” เขาพูดอย่างเฉยเมย พอเธอหันไปแล้วก็แอบอมยิ้มกับประโยคใส่ใจของคู่หมั้นสาวนิตยาชอบทำอาหารอยู่แล้ว เธอจึงหยิบจับอะไรได้คล่องแคล่ว ไม่นานข้าวสวยร้อน ๆ ต้มยำหม้อขนาดกลาง ไข่เจียวหมูสับ ผัดผักรวมกับกุ้งสดก็เสร็จพร้อมเสิร์ฟ“อาหารเสร็จแล้วค่ะ พี่พริกมากินสิคะ” เธอเร่งมือ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status