Se connecterPartager
ตอนที่7
Date de publication:
2025-08-28 13:30:09"มาแล้วค่ะ..ป้านิ่ม..พี่นุ่น"เดียร์บอก
"ป้าเตรียมของให้ครบแล้วนะคะ..คุณเดียร์จะทำเลยมั้ย..แล้วคุณพีทไม่ออกไปนั่งรอข้างนอกหรือคะ"ป้านิ่มบอกกับเดียร์แล้วหันไปถามพีท "ผมขอมาดูเดียร์ทำกับข้าวน่ะคับป้า..นั่งข้างนอกก็ไม่มีเพื่อนคุยอยู่ดี..ข้างในนี้น่าสนุกกว่าคับ"พีทบอกยิ้มๆ "งั้น..เดียร์ทำเลยก็แล้วกันค่ะ..มาลงมือกันเลย"เดียร์บอก "มีอะไรให้พี่ช่วยบ้างมั้ย"พีทถาม "อย่าเลยค่ะ..พี่พีทนั่งดูและคอยชิมก็พอค่ะ"เดียร์ยิ้ม "งั้น..พี่นั่งตรงนี้นะ"พีทบอกแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ใกล้ๆ พีทมองเดียร์ที่ลงมือทำกับข้าวทุกอย่างอย่างคล่องแคล่ว โดยมีนุ่นกับป้านิ่มเป็นลูกมืออยู่ข้างๆ เขาทึ่งมากๆและแปลกใจที่เห็นเธอทำได้เหมือนแม่ครัวมืออาชีพ ซึ่งมันค่อนข้างจะขัดกับรูปร่างหน้าตาและวุฒิภาวะของเธอมาก เขานั่งมองดูจนกระทั่งเธอทำกับข้าวทุกอย่างเสร็จ "เดียร์เก่งมากๆเลยนะ..ไม่น่าเชื่อว่าเด็กสาวรุ่นๆจะทำกับข้าวได้ขนาดนี้"พีทชมยิ้มๆ "อย่าเพิ่งชมเลยค่ะ..พี่พีทลองชิมดูก่อนดีกว่ามั้ยคะ...ว่ารสชาติจะทานได้หรือป่าว"เดียร์ยิ้ม เดียร์ตักกับข้าวทั้งสามอย่างมาส่งให้พีทชิม "อื้ม..อร่อยทุกอย่างเลยนะเนี่ย..รสชาติเหมือนกุ๊กตามร้านอาหารทำเลย"พีทชม "ป้าบอกแล้วไงคะว่า..คุณเดียร์ทำอาหารอร่อยมาก"ป้านิ่มยิ้ม "แค่พอกินได้มากกว่าค่ะ.."เดียร์บอก "ปกติแล้วเดียร์ทำกับข้าวบ่อยเหรอ"พีทถาม "แต่ก่อน..ตอนที่อยู่ที่นี่ก็จะทำแทบทุกวันค่ะ...ตอนนี้อยู่ที่คอนโดก็ทำบ้างถ้าว่างน่ะ"เดียร์บอก "แต่พี่ว่า..เดียร์ทำอาหารอร่อยจริงๆนะ...น่าเปิดร้านจริงๆด้วย"พีทยิ้ม "ไม่ไหวหรอกค่ะ..ขาดทุนแน่ๆ..เดียร์ชอบทำทานเองหรือไม่ก็ทำให้คนรู้จักทานน่ะค่ะ..แค่นั้นก็พอแล้ว"เดียร์ยิ้ม "งั้น..พี่ขอมาเป็นคนชิมบ่อยๆได้มั้ย"พีทถามยิ้มๆ "เดียร์ว่า...พี่พีทควรให้แฟนทำให้ทานมากกว่านะคะ...ขืนมาทานที่นี่บ่อยๆ..อาจจะทำให้มีปัญหากันได้นะคะ..เดียร์ไม่ชอบสร้างปัญหาให้ใคร"เดียร์พูดตรงๆเหมือนที่ใจคิด "แต่..พี่ยังไม่มีแฟนนะ..เพราะอย่างนั้นไม่มีปัญหาแน่นอน...รับรองได้"พีทยิ้ม เขามองหน้าเธอตรงๆ เดียร์มองจ้องพีทกลับไป เธอไม่หลบสายตาที่เขามองมา แต่เธออยากรู้ว่าเขาคิดอะไรมากกว่า พีทเห็นเดียร์จ้องกลับมาโดยไม่หลบสายตาที่เขามอง เธอเป็นคนแปลกจริงๆ โดยปกติถ้าเขามองแบบนี้ สาวๆคนอื่นมักจะอายและไม่กล้าสบตาแต่เดียร์กลับไม่หลบ แถมจ้องกลับมาอีกต่างหาก เขาจึงอมยิ้มน้อยๆ เธอน่าสนใจจริงๆ "ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจค่ะ...ถ้าพี่พีทมาตรงกับที่เดียร์กลับมาบ้านก็ได้ทานแน่นอน"เดียร์บอก เธอยังคงมองเขาอยู่ "คับ..งั้นพี่คงต้องมาบ่อยๆ..เพราะพี่ยังไม่ค่อยรู้จักร้านอาหารที่อร่อยๆ..เหมือนที่เดียร์ทำเลย"พีทพูด เขามองเธอเช่นกัน "ป้านิ่มคะ..จัดโต๊ะเลยนะคะ..เดียร์จะไปบอกพ่อเองค่ะ"เดียร์หันไปบอกป้านิ่ม "ค่ะ..คุณเดียร์"ป้านิ่มบอก เดียร์ทำท่าจะเดินออกไปจากครัว "เดียร์..พี่ไปด้วย"พีทบอก เขาเดินตามเธอไป ป้านิ่มเห็นแล้วคิดในใจว่า สงสัยพีทจะชอบเดียร์มากกว่าษาแน่ๆ เพราะพีทบอกกับษาว่าจะกลับไปทำงานต่อ ตอนที่ษาชวนไปดูหนังกับช็อปปิ้ง แต่กลับบอกเดียร์ว่าไม่มีธุระที่ไหนแล้วก็ตามติดเดียร์มาจนถึงเย็นเลยทีเดียว ถ้าเป็นอย่างที่คิดได้ก็ดีเลยเพราะพีทเป็นคนดีและตัวเธอเองก็เห็นพีทมาตั้งแต่เด็กๆแล้วจึงอยากให้เขาเลือกเดียร์เป็นเจ้าสาวจริงๆ พีทเดินตามเดียร์มาที่ห้องทำงานของนาวิน "พ่อคะ..ทานข้าวได้แล้วค่ะ" เดียร์บอกเมื่อเปิดประตูเข้าไป โดยมีพีทเดินตามเข้าไปด้วย "อ้าว!ตาพีทยังไม่กลับหรือลูก"พ่อถามเมื่อเห็นพีทเดินเข้ามาด้วย "ยังคับคุณลุง...ผมตามเดียร์เอาขนมไปให้เด็กๆมา..และก็ไปดูเดียร์ทำอาหารแล้วก็ขึ้นมานี่แหละคับ"พีทยิ้ม "ยายเดียร์ก็ทำอย่างนี้ทุกครั้งที่กลับมาบ้านนั่นแหละ..แล้วตามไปด้วย..ไม่เบื่อเหรอ"พ่อถาม "ไม่เบื่อหรอกคับ..สนุกดี..แต่เดียร์ทำอาหารเก่งนะคับคุณลุง..แถมอร่อยอีกด้วย"พีทชม "ยายเดียร์ทำอาหารเก่งทั้งคาวและหวานนั่นแหละ..นิสัยเหมือนแม่เค้าน่ะ.."พ่อยิ้ม "ไม่ต้องมาชมเดียร์เลยค่ะพ่อ..เดียร์เก่งสู้แม่ไม่ได้หรอกค่ะ..แม่ของเดียร์เก่งที่สุด..จริงมั้ยคะ"เดียร์ยิ้ม "ก็ต้องใช่สิ..ขืนบอกว่าไม่ใช่..พ่อคงไม่ได้กินข้าวเย็นแน่ๆ"พ่อขำ "แหม!ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ"เดียร์พูด "ไปๆกินข้าวกันดีกว่า..ตาพีทคงจะหิวแล้วล่ะ"พ่อบอก "จะไปไหนกันคะพ่อ..อ้าว!พี่พีทยังไม่กลับหรือคะ..ไหนบอกว่าจะกลับไปทำงานต่อไงคะ" ษาเปิดประตูเข้ามา เธอได้ยินที่พ่อพูดแล้วเห็นพีทยังไม่กลับจึงถาม "พอดี..ทางลูกค้าโทรมาแคนเซิลน่ะ..พี่เลยอยู่ต่อ"พีทบอก "ษา..กลับมาแล้วก็ไปกินข้าวพร้อมๆกันเลยสิลูก..น้องทำอาหารเสร็จแล้ว..พ่อกำลังจะไปกินเหมือนกัน"พ่อบอก "ไม่ล่ะค่ะ..ษากินมากับเพื่อนแล้ว..แล้วนี่พี่พีทจะกินข้าวด้วยหรือคะ"ษาถาม "คับ..พี่จะชิมฝีมือทำอาหารของเดียร์น่ะ"พีทบอก "ก็งั้นๆแหละ...สู้ไปทานตามห้องอาหารไม่ได้หรอกค่ะ"ษาพูด "ยายษา..ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะ..น้องอุตส่าห์ตั้งใจทำนะ"พ่อดุษาเสียงเข้มๆ "ก็ษาพูดเรื่องจริงนี่คะ..หรือแกจะไม่พอใจชั้นอีกล่ะ"ษาพูดแล้วหันไปถามเดียร์ "ค่ะ..เดียร์ก็ทำแค่พอทานได้..ไม่มีทางจะไปสู้กุ๊กมืออาชีพได้หรอกค่ะ..พี่ษาพูดถูก"เดียร์บอก "แต่พี่ว่าอร่อยนะ..มากๆด้วย..ผมว่าเราไปกินข้าวกันเถอะคับ..เดี๋ยวจะเย็นหมด"พีทพูด เขากลัวว่าเดียร์จะไม่พอใจที่ษาพูดอย่างนั้น "ลุงก็ว่าอย่างนั้นเหมือนกัน..ไปเดียร์ลูก..ไปกินข้าวกัน..ยายษาถ้ากินมาแล้วจะไปไหนก็ไปเถอะ"พ่อบอกพลางถอนหายใจ "ษาจะไปนั่งเป็นเพื่อนพี่พีทค่ะ"ษาพูดแล้วเอามือเกาะแขนของพีท พ่อส่ายหัวแล้วจับมือเดียร์เดินไปที่โต๊ะกินข้าว
Dernier chapitre
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่95
พีทจับมือของเดียร์แล้วมองตาเธอตรงๆ "รู้มั้ย..วันนี้พี่ตกใจมากแค่ไหน..ตอนที่น้าเบิ้มโทรมา..พี่แทบหยุดหายใจ..ถ้าเดียร์เป็นอะไรไป..พี่จะอยู่ต่อไปได้ยังไงกัน"พีทพูดเสียงเศร้าๆ "เดียร์ขอโทษค่ะ..เป็นเพราะเดียร์ขับรถไม่ดีเองแหละค่ะ..เลยทำให้พี่พีทต้องเป็นห่วงและตกใจ"เดียร์พูดเบาๆ "ต่อไปพี่จะไปกับเดียร์ทุกที่..จะไม่ปล่อยให้คลาดสายตาอีกแล้ว..พี่รักเดียร์นะ..รักมาก..พี่คงอยู่ต่อไปไม่ได้..ถ้าไม่มีเดียร์"พีทบอกจริงจัง "พี่พีท!!"เดียร์อึ้งตกใจกับสิ่งที่พีทพูด เธอรู้ว่าเขารักเธอแต่ไม่คิดว่าจะมากอย่างนี้ พีทจ้องตาของเดียร์ก่อนจะค่อยๆก้มหน้าลงมาเอาปากประกบจูบลงมาบนริมฝีปากของเธอเบาๆ เขาใช้ลิ้นไล้ไปตามริมฝีปากเพื่อให้เธอเผยอริมฝีปากออกยอมให้เขาเอาลิ้นเข้าไปควานหาความหวานภายในปากอย่างมีความสุข เดียร์ปล่อยให้พีทส่งลิ้นเข้าไปพัวพันดูดดึงกับลิ้นเล็กของเธออย่างไม่ขัดขืน เธอรู้สึกมีความสุขเหมือนกันแม้ว่าจะตอบโต้ด้วยท่าทางตะกุกตะกักก็ตาม "อื้ออ..อา"เดียร์ส่งเสียงครางออกมาเบาๆ พีทกดจูบร้อนแรงมากขึ้นจนเหมือนจะสูบลมหายใจของเดียร์ไปจนหมดเขาถึงได้ปล่อยให้เธอเป็นอิสระ เดียร์ก้มหน้าไม่กล้ามองหน้าของพีทเพร
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่94
"เดียร์ไม่เป็นอะไรแล้วใช่มั้ย?..ปวดตรงไหนมั้ย?"ชาช่าถาม "เดียร์ไม่เป็นอะไรค่ะพี่ช่า"เดียร์ยิ้มนิดๆ "แล้วนี่ขับรถภาษาอะไรล่ะ!..ถึงได้ชนเสาไฟฟ้าได้..ขับมาก็ตั้งนานแล้ว..ขยันทำตัวให้คนอื่นต้องลำบาก"ษาว่า "ยายษา!!!"นาวินทำเสียงดุ "ไม่มีใครคิดว่าลำบากหรอกนะ..หรือถ้าจะมี..ก็คงมีแค่เธอคนเดียวนั่นแหละ..และถ้าไม่พอใจก็กลับไปได้เลย..ชั้นกับคนอื่นๆดูแลเดียร์ได้..จะได้ไม่ต้องมาพูดให้รำคาญ"ชาช่าว่าอย่างไม่เกรงใจ "ได้!!..ชั้นกลับก็ได้..พ่อ..อาพิ..อาชาย..หนูกลับก่อนนะคะ"ษาหันไปบอกนาวิน พิศาลกับเชิงชายอย่างไม่พอใจมาก "อืม..กลับไปก่อน..เดี๋ยวพ่อก็จะกลับเหมือนกัน"นาวินก็ไม่พอใจกับคำพูดของษาเหมือนกัน "ค่ะ"ษาพูดแล้วเดินออกไปอย่างไม่พอใจ "อย่าไปสนใจคำพูดพี่เขาเลยนะลูก.."นาวินลูบผมของเดียร์เบาๆ "ที่พี่ษาพูดก็ถูกค่ะ..หนูไม่ระวังเองเลยทำให้รถไปชนเสาไฟฟ้าได้"เดียร์บอก "พี่อยากรู้ว่า..มันเกิดอะไรขึ้น..เดียร์ขับรถไม่เร็ว..ทำไมพอมีรถตัดหน้าถึงเบรคไม่อยู่ล่ะ!?"พีทถาม "เดียร์ก็ไม่แน่ใจค่ะ..เดียร์ขับรถมาตามปกติ..พอเห็นรถกะบะขับพุ่งเข้ามาตัดหน้า..เดียร์ก็พยายามเหยียบเบรค..แต่มันเบรคไม่อยู่มันเหมือนรถไม่มี
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่93
"ใจเย็นๆ..เดียร์ไม่เป็นอะไรหรอกมึง"ชัยเดินมาตบบ่าพีทเบาๆ "ใช่คับ..คุณพีท"แอนดิวบอก "แต่กูกลัววะ..กูรู้สึกไม่สบายใจมาตั้งแต่เช้าแล้ว..กูไม่น่าปล่อยเดียร์ไปมหาลัยคนเดียวเลย..ถ้ากูไปส่ง..เดียร์คงไม่เกิดอุบัติเหตุและต้องมาเจ็บตัวแบบนี้"พีทบอกหน้าเศร้ามาก "ไม่ใช่ความผิดของพีทหรอกลูก..อย่าโทษตัวเองเลย"นาวินบอก "ใช่ค่ะพี่พีท..ไม่มีใครจะรู้หรอกค่ะว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง"ชาช่าบอก สักพักหมอก็เดินออกมาจากห้องICU "ลูกสาวผมเป็นอย่างไรบ้างคับหมอ"นาวินถาม "คนไข้กระดูกข้อมือข้างซ้ายร้าว..มีแผลที่ศรีษะแต่ไม่ลึกมากและมีรอยฟกช้ำตามตัวนิดหน่อยแต่พ้นขีดอันตรายแล้ว..คงต้องให้นอนโรงพยาบาลเพื่อรอดูอาการก่อนนะคับ..."หมอบอก "ขอบคุณมากคับหมอ"นาวินพูด ทุกคนพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก "เดี๋ยวเราจะย้ายคนไข้ไปห้องพักฟื้นนะคับ"หมอบอก "คับหมอ..ผมขอห้องพิเศษด้วยนะคับ"นาวินบอก "ได้คับ"หมอบอก หลังจากนั้นทุกคนก็ไปที่ห้องพักฟื้นที่เดียร์นอนอยู่ พีทเดินเข้าไปยืนข้างๆเตียงแล้วเอามือลูบผมของเธอเบาๆพลางมองข้อมือที่ใส่เฝือกกับแผลที่หัวของเธอด้วยความเสียใจ นาวินกับคนอื่นๆก็พากันมายืนอยู่รอบๆเตียง "ดีแล้วล่ะ..ที่
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่92
1เดือนต่อมาที่บริษัทของพีท "พี่พีทคะ..วันอังคารนี้เดียร์ต้องไปมหาลัยนะคะ"เดียร์บอก "ไปทำอะไรล่ะ!?"พีทถาม "ไปยื่นเรื่องฝึกงานค่ะ.." "งั้น..พี่ไปส่งนะ" "ไม่ต้องค่ะ..เดียร์ไปเองได้..พี่พีทมาบริษัททำงานไปก่อน..ถ้าเสร็จเรื่องที่มหาลัยแล้วเดียร์จะตามมาค่ะ" "แต่พี่เป็นห่วงนะ" "ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ...เดียร์มีน้าเบิ้มตามไปด้วยอยู่แล้ว" "ก็ได้..แต่พี่โทรไปต้องรับนะ" "ค่ะ" เดียร์ยิ้มกับความเป็นห่วงของพีท เขาเสมอต้นเสมอปลายตลอด ตั้งแต่เริ่มรู้จักกันกระทั่งมาเป็นแฟนจนทุกวันนี้ วันอังคารตอนเช้าที่ห้องของเดียร์ "เดียร์ไปมหาลัยกี่โมงล่ะ?"พีทถามขณะกินข้าวเช้าอยู่ "เดี๋ยวก็ออกไปพร้อมกับพี่พีทนี่แหละค่ะ"เดียร์ยิ้มนิดๆ "พี่อยากไปส่งแฟนของพี่จังเลยคับ"พีทบอกออ้นๆ "ไม่ได้ค่ะ..พี่พีทชอบเกงานอยู่เรื่อยเลย..และอีกอย่างวันนี้มีประชุมตอน10โมงเช้าด้วยค่ะ" "เลื่อนไปประชุมตอนบ่ายก็ได้นี่นา!" "ไม่เกเรสิคะ..เดียร์ไปแค่ครึ่งวันเอง..เดี๋ยวตอนบ่ายก็เจอกัน" "ก็ได้คับ...แต่ขอกำลังใจหน่อยนะคับ" ฟอด!..ฟอด!พีทหอมแก้มเดียร์ทั้งสองข้าง "พี่พีทอ่ะ!!..ขี้โกงทุกทีเลยค่ะ" "แก้มแฟนพี่หอมจัง..วันนี้พี่มีกำลังใจทำ
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่91
"พี่พีท!!!ปล่อยเดียร์ลงเลยค่ะ" เสียงของเดียร์ดังมาจากทางเดินไปห้องครัว "วัลว่า..คงไม่โกรธกันหรอกค่ะพี่วิน..นี่ตาพีทก็ตามเข้าไปดูหนูเดียร์ในครัวด้วย..นั่นไงคะ..เสียงมานั่นแล้ว"วัลยายิ้ม ทุกคนจึงหันไปตามเสียงก็เห็นพีทกำลังอุ้มเดียร์เดินพ้นมุมห้องเข้ามาพอดี "ตาพีท..ไปแกล้งอะไรน้อง"วัลยาถามยิ้มๆ "ก็ลูกสะใภ้ของแม่...ชอบดื้ออ่ะ..บอกไม่ต้องไปช่วยทำก็ไม่ฟัง..ผมเลยต้องอุ้มมาแบบนี้ล่ะคับ" พีทบอกยิ้มๆพลางก้มมองหน้าคนในออ้มแขน "ปล่อยค่ะ..!!"เดียร์หน้าแดง "สวัสดีคับพ่อ" พีทยกมือไหว้นาวินหลังจากวางเดียร์ลงแล้ว "สวัสดีค่ะพ่อ..พี่ษา"เดียร์ยกมือไหว้ "สวัสดีลูก..ตาพีทต้องทำใจนะ..เรื่องทำอาหารน่ะห้ามยาก" นาวินยิ้ม เขาดีใจที่เห็นพีทกับเดียร์ไม่ได้โกรธกันเหมือนที่เขากังวล "ผมก็ไม่ได้ห้ามคับ..แต่ก็กลัวว่าเดียร์จะเหนื่อยเกินไปน่ะ"พีทบอก "แหม!!ห่วงกันจังนะคะพี่พีท..สวัสดีค่ะลุงพิ..ป้าวัล..ลุงวิน" ชาช่ายิ้มแล้วยกมือไหว้ เธอเดินเข้ามาพร้อมกับเชิงชาย ชัยและแอนดิว "สวัสดีคับลุงพิ..ป้าวัล..ลุงวิน"ชัยกับแอนดิวยกมือไหว้ "สวัสดีลูก..ตามสบายนะ"วัลยาบอก "สวัสดีค่ะ/คับอาชาย"พีท เดียร์กับษายกมือไหว้ "
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่90
"แจ๋วจริงๆ...เดียร์นี่เก่งมากนะที่สามารถแก้ไขเรื่องแขไขได้...ไม่อย่างนั้นงานแถลงข่าววันนี้..แย่แน่ๆ"ชัยชม "ใช่..พี่ก็เห็นด้วย"แอนดิวเสริม "ไม่ได้เก่งค่ะ..แค่คิดว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้ก็เลยมองหาความผิดพลาดมากกว่าค่ะ..งั้นเดียร์ออกไปทำงานก่อนนะคะ" เดียร์บอกยิ้มๆก่อนจะเดินออกจากห้องไป "แล้วนี่มึงโทรบอกพ่อกับแม่มึงและลุงวินหรือยังวะ..ไอ้พีท"ชัยถาม "บอกแล้ว..แม่กูบอกให้กูพาเดียร์ไปกินข้าวที่บ้านกู...พรุ่งนี้ตอนเย็นด้วย..แล้วมึงกับช่าและแอนดิวว่างมั้ยวะ..จะได้ไปด้วยกัน"พีทถาม "ว่างค่ะ..พี่พีท..พวกหนูกับพี่ชัยไปด้วยแน่ๆ"ชาช่ายิ้ม "งั้น..พรุ่งนี้กูก็ต้องปิดร้านอีกแล้วสิวะ"ชัยว่า "ใช่สิวะ...กูจะพาคู่หมั้นกลับไปกินข้าวที่บ้าน..แล้วเดียร์ไม่อยู่สักคน..ร้านมึงก็เงียบอยู่แล้ว..ไม่ใช่เหรอวะ"พีทยิ้มนิดๆ "เออ!!มึงไม่ต้องมาย้ำ"ชัยว่า "กูว่า..มึงเตรียมเปลี่ยนอาชีพใหม่ได้เลย..เพราะถ้าเดียร์แต่งงานกับกูเมื่อไร..กูก็ไม่ให้เดียร์มาทำงานที่ร้านของมึงแน่ๆ"พีทบอกจริงจัง "ทำไมวะ!?"ชัยถาม "ก็เรื่องอะไร..กูจะให้เมียกูมานั่งให้ผู้ชายคนอื่นดูล่ะวะ"พีทบอก "เออ!!.ไอ้ขี้หวง..กูรู้อยู่แล้วล่ะ..ตอนแรกกูนึก
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่89
"หอมจัง!..ว่าไงคับเด็กดื้อ.." "ไม่ได้โกรธจริงๆค่ะ...แค่รู้สึกไม่สบายใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเลยอยากคิดอะไรคนเดียวน่ะ" "พี่ขอโทษนะ..เป็นเพราะพี่เลยทำให้เดียร์ไม่สบายใจ..ขอโทษจริงๆ" "เดียร์ไม่ได้โทษหรือโกรธพี่พีทจริงๆ..พี่พีทไม่ต้องขอโทษเดียร์หรอกค่ะ..เดียร์แค่คิดว่าทำไมคุณแขถึงต้องมาโกหกว่าท้องกับพ
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่87
"เธอเป็นใคร..มีสิทธิ์อะไรมาห้าม?" พิศาลถาม เขามองผู้หญิงคนนั้นแล้วหันมามองพีทด้วย "หนูเป็นเมียของพีทค่ะ...แล้วเด็กในท้องหนูก็เป็นลูกของพีทด้วย"ผู้หญิงคนนั้นพูด "หา!!!???..ฮือ..ฮา"เสียงนักข่าว "อะไรกัน!!!.??.ตาพีท" วัลยาตกใจจนเหมือนจะเป็นลมหันไปถามพีททันที "ไม่ใช่คับ..แม่..ทำไมคุณถึงพูดอย่างนี
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่86
"ยายเดียร์..พี่พีทมานั่งกินข้าวเลยค่ะ"ชาช่าเรียก "หนูเดียร์มานั่งข้างๆแม่นี่ลูก..ส่วนตาพีทก็นั่งข้างๆน้องนะ"วัลยาบอก เดียร์กับพีทจึงเดินมานั่งข้างๆวัลยา "พี่ชัยไปนั่งข้างๆพี่พีทนั่นเลย.."ชาช่าบอกกับชัย ทุกคนจึงพากันนั่งลงโดยนาวินนั่งหัวโต๊ะ ขวามือมีพิศาล แอนดิว ชาช่าและษาส่วนซ้ายมือมีวัลยา เดีย
รักหมดใจยัยเด็กดื้อ ตอนที่83
"งั้นผมกลับเลยนะคับคุณหนู..คุณพีท"น้าเบิ้มบอก "ค่ะ..ขอบคุณนะคะน้าเบิ้มที่มาส่งและอยู่เป็นเพื่อนเดียร์"เดียร์ยิ้ม "ผมขอบคุณน้าเบิ้มมากเลยนะคับที่ช่วยดูแลเดียร์แทนผม"พีทบอก "ไม่เป็นไรคับ..นั่นเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว"น้าเบิ้มบอกแล้วเดินออกไป "แล้วนี่...พี่พีทยังไม่ได้บอกเลยนะคะว่ามาที่นี่ได้ยังไง
Vous vous intéresseriez aussi à
