مشاركة

EP21 :ไอ้โรคจิต

last update تاريخ النشر: 2026-10-10 14:22:40

เช้าวันต่อมา

@บนโต๊ะอาหาร

"__"

"เอ่อ...คุณน้ำครับ"

"___"

"คุณน้ำครับ อาหารเช้ามาแล้วครับ.
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP32 อยากตายพร้อมมันกูจัดให้

    “อะไรที่ปล่อยวางได้ สุขภาพจิตเราก็ดีขึ้นค่ะ” น้ำตอบกลั้วหัวเราะ ท่าทางไม่ได้คิดมากกับเรื่องนี้นัก ตราบใดที่ทุกอย่างยังอยู่ในสายตาของเธอ “แต่สุดท้ายเขาก็กลับมาหาของดีมีคุณภาพอยู่ดีครับ ไม่ใช่ของที่ผ่านมือใครต่อใครมาแล้วตั้งกี่คน” รอยยิ้มของน้ำค้างอยู่บนใบหน้า ก่อนจะค่อย ๆ จางลง ทำไมประโยคนี้ถึงฟังดูคุ้นหูนักนะ? คำพูดที่เหมือนจะเหน็บแนมผู้หญิงเบา ๆ แต่พอฟังจริง ๆ กลับเจ็บจี๊ดขึ้นสมองแบบนี้... ชวนให้นึกถึงไอ้หมาวายุไม่มีผิด! “ดูท่าทางคุณคงไว้ใจแฟนคุณมากเลยนะครับ” “ก็ไม่เชิงค่ะ ถ้าเขาอยู่ในสายตา น้ำก็พอจะรู้ว่าเขาทำอะไรอยู่” “อ๋อ!” ไฟพยักหน้ารับ สีหน้าเหมือนเข้าใจ แต่ก็ยังมีแววสงสัยอยู่เล็กน้อย “ความจริงเราสองคนเพิ่งแต่งงานกันค่ะ ทางผู้ใหญ่เขาจัดใส่พานถวายมาให้” “ฮ่า ๆ ๆ!” ไฟหัวเราะลั่นจนคนที่เดินผ่านโต๊ะต่างหันมามองเป็นตาเดียว น้ำหันไปมองเขาอย่างงุนงง “คุณไฟขำอะไรเหรอคะ?” “ก็ขำที่คุณพูดไงครับ” เขายิ้มกว้าง พลางเบะปากเล็กน้อย “จัดใส่พานถวายมาให้... หึ! ตลกฉิบหาย” ไฟยกแก้วขึ้นดื่มต่อ ปล่อยให้เสียงเพลงจากชั้นล่างเข้ามาแทนที่บทสนทนาที่ขาดหายไป หลังจากน

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP31 เจอผู้ชายคนนั้นอีกครั้ง

    “คิดว่าฉันจะกลัวงั้นเหรอ? เหอะ! ปัญญาอ่อนชะมัด... ‘อย่าทำให้ผมโมโห ถ้าไม่อยากโดนคว้านไส้ให้อีกากิน หึ!’” น้ำเลียนเสียงวายุในใจอย่างหมั่นไส้ ก่อนยกแก้วขึ้นจิบอย่างไม่ใส่ใจ เธอไม่คิดด้วยซ้ำว่าคำพูดที่กำลังนินทาเขาอยู่จะมีทางไปถึงหูเจ้าตัวได้ หลังจากเสร็จธุระ วายุก็ลงไปนั่งดื่มกับกลุ่มเพื่อนที่ชั้นล่างของผับ ส่วนน้ำเลือกขึ้นมานั่งบนชั้นสอง เพราะบรรยากาศเงียบสงบกว่าด้านล่าง เธอไม่ชอบสายตาของบรรดาสาว ๆ ที่มองมา โดยเฉพาะเวลาที่พวกหล่อนเข้ามาขอเบอร์วายุแล้วหันมามองเธอราวกับต้องการหยั่งเชิง แค่เห็นก็หงุดหงิดแล้ว! “นั่งคนเดียวไม่เหงาเหรอครับ?” น้ำชะงักมือที่กำลังยกแก้วขึ้นดื่ม ก่อนหันไปมองทางต้นเสียงเมื่อได้ยินเสียงผู้ชายกระซิบอยู่ใกล้ ๆ จากด้านหลัง ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งก้าวออกมาจากด้านหลังโต๊ะ เผยให้เห็นใบหน้าหล่อคมที่ชวนให้เธอรู้สึกคุ้นตาอย่างประหลาด “ไงครับ คุณน้ำ” “คุณ...?” น้ำขมวดคิ้ว มองอีกฝ่ายตั้งแต่ใบหน้าจรดปลายเท้า พยายามนึกว่าเคยเจอกันที่ไหน “อย่าบอกนะครับว่าคุณจำผมไม่ได้ น่าน้อยใจจัง” “...” เธอยังคงนึกไม่ออก แม้ใบหน้าของเขาจะดูคุ้นตาอยู่ไม่น้อยก็ตาม “

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP30 คำเตือน&Nc18+

    "เหม่... พูดมาซะยาวเหยียดยันชาติชั่ว ที่แท้คุณก็แค่งอนผมเรื่องเมื่อเช้า" "ฉันไม่ได้งอน! มีเหตุผลอะไรที่ฉันต้องงอนนายด้วย" น้ำปฏิเสธเสียงแข็งแบบลนลาน ดวงตาคู่สวยเลิ่กลั่กเหมือนเด็กที่ถูกจับได้ว่าโกหก "นั่นสินะ... คุณมีเหตุผลอะไรต้องงอน นอกเสียจาก..." วายุเว้นช่วงคำพูดพลางใช้นิ้วชี้เรียวเขี่ยริมฝีปากบางเบาๆ แล้วยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับผิวแก้มของเธอ "คุณเริ่มหลงรักผมแล้ว... ใช่ไหมล่ะครับคุณน้ำ?" "__" หญิงสาวเม้มปากแน่น ความเงียบกลายเป็นคำตอบที่ทำให้ชายหนุ่มจุดยิ้มร้ายเหนือกว่า "แค่บอกว่างอนเรื่องเมื่อเช้าก็จบ ผมจะได้ง้อ... ไม่ใช่มาตะคอกเสียงใส่ผัวแบบนี้ มันดูไม่น่ารักเลยรู้ไหม? แต่ถ้าคุณชอบแบบฮาร์ดคอร์... ผมก็จัดให้ได้ ถ้าชอบสไตล์นั้น" "พูดบ้าอะไรของนาย! ฉะ...ฉันไม่ได้.. อื้อ!" ริมฝีปากเรียวบางถูกปิดลงด้วยจูบหนักหน่วงจากคนร่างสูง วายุไม่คิดจะฟังคำแก้ตัวไร้สาระให้เสียเวลา กำปั้นเล็กๆ ของน้ำรบระทุบลงบนอกแกร่งซ้ำๆ เพื่อหวังให้เขาถอนจูบ แต่กลับยิ่งกระตุ้นความกระหายในตัวชายหนุ่มให้พลุ่งพล่านขึ้นไปอีก "อืม... ทุบอีกสิ ทุบแรงๆเวลาลงโทษผมจะได้กระแทกคืนให้แรงกว่าน

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP29 :แต่ของผมสามนิ้ว

    น้ำมองตั้งแต่ใบหน้าของหญิงสาวลงไปยังแขนของวายุ ก่อนยกคิ้วขึ้นอย่างประชดประชัน นมติดแขนเลยนะ... ไม่ใช่แค่ตัวติดกันแล้ว “ทีหลังหัดเคาะประตูก่อนเข้าด้วยนะครับ” น้ำเสียงของวายุฟังดูขุ่นเคือง “เข้ามาแบบนี้มันเสียมารยาท” น้ำแทบหลุดหัวเราะ เซ็งล่ะสิ คงเสียดายที่เธอโผล่มาขัดจังหวะความสุขของเขา สันดานผู้ชายก็เป็นแบบนี้สินะ “ทำไม” เธอเท้าสะเอว ก่อนปรายตามองสามสาวตรงหน้า “กลัวฉันเข้ามาแล้วเจอนายกำลังสวิงแม่สาวน้อยสามคนอยู่ว่างั้น” วายุถอนหายใจยาว แต่แทนที่จะตอบ เขากลับลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วเดินตรงมาหาเธอ “เอาเป็นว่า ถ้าสะดวกเริ่มงานพรุ่งนี้ก็มาทำได้เลยครับ” เขาพูดพลางเหลือบมองสามสาว “ที่นี่ยังว่างอีกหลายตำแหน่ง จะสมัครตำแหน่งไหนก็ลงชื่อไว้” ชายหนุ่มหยุดตรงหน้าเธอ “ที่นี่มีทุกตำแหน่ง ยกเว้นตำแหน่ง...” “เมียน้อย” น้ำสวนขึ้นทันที เธอแสยะยิ้ม ก่อนเบะปากแล้วยักไหล่ให้หญิงสาวทั้งสามคนที่กำลังมองมาอย่างไม่เป็นมิตร อย่านะคะ อย่านะคะ อีน้ำไม่สู้แรดนะคะ สู้แต่คนนะคะ “หึงผมเหรอ” น้ำชะงัก เธอไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าวายุมายืนอยู่ด้านหลังตั้งแต่เมื่อไร แ

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP28 :จงให้ยั่วให้หึง

    วายุมองท่าทางนั้นเงียบ ๆ น้ำเป็นคนขี้สงสัยกว่าที่เจ้าตัวคิดเสียอีก เธอหันซ้าย หันขวา มองทุกอย่างรอบตัวราวกับเด็กที่เพิ่งเข้ามาในสถานที่แปลกใหม่ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เจ้าตัวก็เคยใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ และน่าจะคุ้นเคยกับสถานบันเทิงมากกว่าเขาเสียด้วยซ้ำ แต่สำหรับประเทศไทย น้ำแทบไม่ได้ออกเที่ยวกลางคืนเท่าไร เรื่องแบบนี้...วายุรู้ดี เพราะเขาไม่ได้ปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้คลาดสายตาไปง่าย ๆ อยู่แล้ว เรียกว่าตามติดทุกฝีก้าวก็ยังได้ “สวัสดีครับคุณวายุ” เสียงของลูกน้องดังขึ้นจากด้านหน้า “พวกเด็ก ๆ รออยู่ด้านในแล้วครับ” “อืม” วายุพยักหน้ารับสั้น ๆ ก่อนก้าวขายาวเดินเข้าไปด้านในทันที ทิ้งให้น้ำเดินตามหลังด้วยสีหน้าขมวดมุ่น ชายหนุ่มไม่ได้หันกลับไปมองในทันที แต่เพียงไม่กี่ก้าว เขาก็เหลือบมองผ่านหางตา แล้วก็ต้องกลั้นยิ้ม หญิงสาวกำลังทำหน้าราวกับคนกำลังคิดบัญชีใครสักคนอยู่ในใจ ปากขยับยุกยิกโดยไม่มีเสียงหลุดออกมาแม้แต่นิดเดียว แต่สำหรับวายุ แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว เขาเดาได้ไม่ยากว่าเธอกำลังคิดอะไร ‘รีบแบบนี้ น่าจะมีพวกอีหนูมาแหกขารอให้เสียบล่ะสิ’ มุมปากของชายหนุ่มกระตุกขึ้น หึงหรือ? น่าสนใจด

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP27 :คำสัญญา

    น้ำจ้องเขาเขม็ง ก่อนจำใจสูดลมหายใจเข้าลึกๆ “ก็ได้ ฉันจะเชื่อฟังนาย!” “ดี” วายุปล่อยมือทันทีน้ำรีบถอยออกมา จัดเสื้อผ้าตัวเองด้วยใบหน้าแดงก่ำ ส่วนชายหนุ่มกลับยืนมองอย่างใจเย็น “ตกลงตามนี้” เขากระตุกยิ้ม “ถ้าคุณผิดคำกับผมเมื่อไหร่ ก็อย่าหาว่าผมไม่เตือนนะครับ คุณน้ำ” น้ำกำหมัดแน่น “ฝากไว้ก่อนเถอะ!” เธอจ้องเขาอย่างคาดโทษ ก่อนเปิดประตูขึ้นรถ แต่ในใจกลับสาปแช่งผู้ชายตรงหน้าไม่หยุด ‘ไอ้หมาวายุ!’ #โรงพยาบาล ทันทีที่มาถึง น้ำก็รีบตรงไปหาเจ๊ปู วายุเดินตามหลังมาเงียบๆตลอดทางเขาแทบไม่ได้พูดอะไร แต่ภาพที่น้ำคอยถามถึงอาการของเจ๊ปูซ้ำๆ กลับติดอยู่ในหัวอย่างน่ารำคาญทั้งที่อีกฝ่ายเป็นแค่รุ่นพี่ แถมยังมีสามีแล้วแต่ทำไมเธอถึงดูเป็นห่วงขนาดนั้น? “คุณหมอคะ พี่ฉันเป็นยังไงบ้างคะ?” วายุเหลือบมองทันที ‘พี่ฉัน’ คำเรียกธรรมดาแท้ๆ แต่พอฟังจากปากน้ำแล้วกลับรู้สึกขัดหูอย่างบอกไม่ถูก “ไม่ทราบว่าคนไข้ไปโดนอะไรมาครับ?” คุณหมอถาม น้ำหันไปมองวายุแวบหนึ่ง ก่อนตอบด้วยสีหน้ากวนๆ “พอดีเจ๊เขาสะดุดล้มค่ะ แล้วหัวไปฟาดกับสันแข้งหมา” "__"วายุเลิกคิ้วขึ้น..สันแข้งหมา ?เขาก้มมองขาตัวเ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status