EP.42 ของขวัญ

กอหญ้า...

" ทำไมยังไม่นอนอีกคะ "

พี่นาทีเดินออกมาจากห้องน้ำถามฉันที่นอนทำตาปริบๆอยู่บนเตียง

ตอนนี้งานทุกอย่างจบลงแล้ว เราสองคนรับคำอวยพรจากญาติผู้ใหญ่และบรรดาเพื่อนๆที่มาร่วมงานพร้อมกับรับของขวัญแต่งงานจากทุกคนที่มาร่วมงานเรียบร้อย และเราสองคนก็ย้ายมาอยู่ห้องเดียวกันแบบถาวรแล้ว

" หญ้าเวียนหัวค่ะแล้วก็เหนื่อยๆแต่นอนยังไงก็ไม่หลับสักที "

ฉันบอกพี่นาทีที่กำลังสวมเสื้อผ้าอยู่

" ไม่สบายหรอคะ ไหนพี่ขอวัดไข้หน่อย "

คนตรงหน้านอนลงข้างๆก่อนจะดึงฉันเข้าไปใกล้และประกบจูบลงมาบนริมฝีปากเบาๆ ลิ้นหนาค่อยๆเปิดริมฝีปากฉันออกก่อนจะสอดแทรกเข้ามาตักตวงความหวานในโพรงปากช้าๆ รสจูบนุ่มละมุนทำให้ฉันเคลิ้มได้ไม่นาน บางอย่างที่กำลังปั่นป่วนอยู่ก็ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนจะ

ตุบ ตุบ ตุบ

ฉันทุบอกพี่นาทีรัวๆจนพี่นาทีรีบผละออกจากฉันอย่างรวดเร็วพร้อมกับทำหน้าตกใจ

" หญ้าเป็นอะไรคะหายใจไม่ออกหรอหื้ม "

" อุ แหวะ อ้วกก!! "

" หญ้า!! "

ทันทีที่ของเหลวพุ่งออกจากปากฉันพี่นาทีทำตาลุกวาวก่อนจะร้องด้วยความตกใจ ไม่นานร่างของฉันก็ถูกพี่นาทีพยุงเข้าไปในห้องน้ำเพื่อทำความสะอาดและทำธุระส่วนตัว

" เป็นยังไงบ้างคะ ไหวมั้ย ไปหาหมอมั้ยพี่พาไป "

พี่นาทีที่นั่งอยู่ข้างๆฉันถามขึ้นหลังจากเปลี่ยนชุดให้ฉันเรียบร้อยแล้ว

" ไม่เป็นไรค่ะ สงสัยหญ้าคงเหนื่อย ถ้าได้พักก็คงหาย "

ฉันตอบยิ้มๆ

" งั้นหญ้าพักผ่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวพี่ไปเอาน้ำมาให้ดื่ม "

" ค่ะ "

" หญ้าอยากได้อะไรเพิ่มมั้ย พี่จะหามาให้ "

พี่นาทีชะโงกหน้าเข้ามาถามฉันอีกครั้งเมื่อออกไปนอกห้องแล้ว

" ขอน้ำส้มได้มั้ยคะหรืออะไรเปรี้ยวๆก็ได้ หญ้าเวียนหัว "

" ได้ค่ะ เดี๋ยวพี่มานะคะ "

นาที...

" อ้าวรบมึงไม่นอนหรอไหนบอกว่าพรุ่งนี้มีธุระต้องไปจัดการไง "

ผมเดินเข้ามาในครัวเพื่อหาน้ำส้มให้หญ้าก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นไอ้รบมันนั่งคอตกอยู่กับพื้นข้างๆตู้เย็นโดยมีกระป๋องเบียร์วางอยู่

" หมดกระป๋องนี้เดี๋ยวไปนอน "

มันตอบสั้นๆก่อนจะยกกระป๋องเบียร์ต่อ

" แล้วมึงไม่นอน ดึกป่านนี้หาอะไรกินอีก "

มันถาม

" มาหาน้ำส้มหรืออะไรเปรี้ยวๆให้หญ้ากิน เมื่อกี้หญ้าเวียนหัวอะอ้วกใหญ่เลย "

ผมตอบพลางรินน้ำส้มใส่แก้วไปด้วย

" ท้องหรือเปล่าอาการแบบนี้ "

มันพูดพลางมองมาที่ผมด้วยสีหน้านิ่งๆ...ท้องเหรอ จะว่าไปก็ตั้งแต่กลับจากทะเลครั้งนั้นผมก็ไม่เคยป้องกันอีกเลย แล้วนี่ก็เดือนกว่าๆแล้วด้วย...

" หรือว่าจะจริงวะรบ เอ๊ะแล้วมึงรู้ได้ไง "

ผมทำท่าตื่นเต้นได้ไม่นานก็ต้องขมวดคิ้วสงสัยกับคำพูดก่อนหน้านี้ของมัน มันรู้ได้ไงเมียก็ไม่มีซะหน่อย

" ไม่เสือกเยอะสิมึง รีบเอาน้ำส้มไปให้เมียได้แล้วเดี๋ยวก็โดนกินหัวหรอก "

มันทำเสียงดุใส่

" เออๆไปก็ได้ว่ะ "

.

.

.

" สรุปภรรยาผมท้องจริงๆใช่มั้ยครับหมอ "

ผมถามหมอที่เพิ่งตรวจอาการของกอหญ้าไป

" ใช่ครับตอนนี้ได้หนึ่งเดือนพอดี หมอยินดีด้วยนะครับ "

หลังจากที่ไอ้รบมันพูดเรื่องนี้กับผมเมื่อคืน พอเช้ามาผมก็รีบเล่าให้พ่อกับแม่และบรรดาลุงๆป้าๆที่อยู่ค้างด้วยกันที่นี่ฟัง และผลสรุปที่ได้คือ ผู้ใหญ่ทุกคนที่มาร่วมงานแต่งของผมกับหญ้าเมื่อคืนมารอฟังผลตรวจวันนี้พร้อมกันทั้งหมดที่โรงพยาบาล และทุกคนต่างก็ตื่นเต้นดีใจกับเรื่องนี้ เพราะลูกของผมจะเป็นเบบี๋คนแรกของตระกูลเลยนะ

" ไปๆนาทีรีบพาน้องกลับไปพักผ่อน เดี๋ยวแม่กับป้าๆจะไปซื้อของมาเตรียมฉลองกันหน่อย "

แม่บอกกับผมด้วยสีหน้าตื่นเต้นก่อนจะปลีกตัวออกไป

" พากันกลับดีๆนะลูก ถึงบ้านแล้วโทรมาบอกพ่อด้วย เดี๋ยวพ่อกับลุงๆจะพากันไปซื้อของมาทำสนามเด็กเล่น "

พ่อผมนี่เห่อหนักกว่าแม่ไปอีก

" เหลือแค่เราสองคนแล้วสินะเฮียเซ็น มีแต่เอ็นแต่ไม่มีเมีย "

ไอ้เซียนบ่นกับไอ้เซ็นตามหลังผมมา

" สองคนอะไรสามมั้ยไอ้รบอีก "

ผมหันไปเถียงก่อนจะหันกลับมาพยุงหญ้าให้เดินต่อ

" บอกว่าสองก็สองสิเฮีย "

มันว่า

" เออๆช่างเหอะใครจะมีหรือไม่มี แต่ตอนนี้กูขอกลับบ้านไปเห่อลูกที่อยู่ในท้องเมียกูต่อดีกว่า "

ผมตอบยิ้มๆพลางหันไปหาหญ้าที่เดินยิ้มอยู่ข้างๆ ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงแล้วสินะวันที่จะมีพ่อแม่ลูกอยู่แบบพร้อมหน้าพร้อมตา จากนี้ไปขออย่าให้มีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นเลย ขอให้เรื่องร้ายๆมันหมดไปตั้งแต่รุ่นขอพ่อตอนนั้นด้วยเถอะ จากรุ่นผมและรุ่นลูกๆไปขอให้มีแต่เรื่องดีๆเกิดขึ้นเถอะนะ