EP.36 ความแตก

กอหญ้า...

เซียนเล่าเรื่องราวของเฮียนักรบให้ฟังทำเอาพี่พบรักถึงกับเลือดขึ้นหน้าแบบสุดๆไปเลย ฉันก็เคยได้ยินมาบ้างนะว่าเฮียรบอะเคยบอกว่าอยากได้เด็กผู้หญิงคนหนึ่งมาเป็นของเล่นสมัยยังเป็นเด็กแล้วฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร แต่ไม่คิดว่าตอนนี้จะเป็นเรื่องจริง ฉันรู้ก็เพราะเคยได้ยินพี่นาทีแซวเฮียรบบ่อยๆเวลาคุยโทรศัพท์กัน ผู้หญิงคนนั้นโชคร้ายชะมัดเลย แต่ฉันเชื่อว่าพี่พบรักจะช่วยเธอได้

หลังจากที่การชุมนุมของพวกเราจบลง พวกเราก็แยกย้ายกันเข้านอน มีแค่บรรดาพ่อๆแม่ๆเท่านั้นที่ยังคงสังสรรค์กันอยู่

" หญ้าขา วันนี้พี่ขอนอนด้วยนะคะ "

เสียงอ้อนๆของคนที่เดินจูงมือฉันเข้ามาในบ้านถามขึ้น

" ไม่ได้ค่ะ "

ฉันว่าเสียงดุ พ่อแม่ก็อยู่ถ้าเกิดมีคนเห็นขึ้นมาต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆเลย

" พี่แค่อยากนอนกอดเฉยๆค่ะ นะคะ "

" ถ้ามีคนเห็นล่ะคะ "

" เดี๋ยวพี่จะตื่นแต่เช้าแล้วรีบกลับออกมานะคะ "

พี่นาทีเนี่ยนะตื่นเช้า ตอนเป็นเด็กขี้เซายังไงตอนโตก็ขี้เซาอย่างงั้นแหละ

" ก็ได้ค่ะ "

แล้วเราสองคนก็ได้นอนด้วยกันเพราะลูกอ้อนของพี่นาที ซึ่งคืนนี้เราสองคนนอนกอดกันจริงๆไม่มีอะไรมากกว่านั้น

" หญ้ากลัวพี่หรอค่ะ ทำไมตอนนั้นทำท่าแบบนั้น "

เสียงทุ้มละมุนของพี่นาทีที่นอนกอดฉันอยู่ถามขึ้นพลางลูบหลังฉันไปด้วย

" หญ้าไม่ได้ตั้งใจนะคะ ตอนนั้นแค่ควบคุมตัวเองไม่ได้ "

ฉันตอบทั้งที่ใบหน้าซุกเข้าแผงอกของพี่นาที

" พี่ขอโทษนะคะ "

พี่นาทีกระซิบบอกก่อนจะกดจมูกลงบนกลางศรีษะของฉันเบาๆ

" หญ้าไม่โกรธค่ะ "

" ถ้างั้นมาพิสูจน์กันหน่อยมั้ยว่าหญ้าไม่โกรธพี่แล้วจริงๆ "

หืม?

" ยังไงคะ "

ฉันเงยหน้าถามด้วยความสงสัย แต่ร่างใหญ่ก็พลิกตัวมาคร่อมฉันไว้แทนก่อนจะทาบริมฝีปากลงช้าๆ

รสจูบหวานละมุนกำลังถูกป้อนให้ฉันซ้ำๆ มือใหญ่สอดแทรกเข้ามาใต้ร่มผ้าก่อนจะลูบไล้ไปมาตามหน้าท้องแบนราบของฉัน เสียงลมหายใจเหนื่อยหอบของฉันกับพี่นาทีดังสลับกันไปมาขณะที่ริมฝีปากของเรายังคงแนบชิดกัน พี่นาทีไม่ได้ทำอะไรไปมากว่าจูบและลูบไล้ไปมา

แกร๊ก!!

" นาที!! "

พรึ่บ!!

" แม่!! "

เสียงประตูห้องของฉันถูกเปิดออกพร้อมๆกับเสียงตะหวาดพี่นาที และพี่นาทีกับฉันก็ตกใจไม่น้อยจนรีบผละออกจากกัน ร่างบางๆของแม่เดินจ้ำอ้าวเข้ามาดึงแขนฉันให้ไปอยู่ข้างๆก่อนที่ท่านจะสำรวจตัวฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าราวกับกลัวว่าจะบุบสลาย

" แม่คือนาที... "

" นาทีทำอะไรน้อง จะแก้ตัวอะไรอีกมั้ย นาทีบังคับน้องใช่มั้ยห๊ะ "

เสียงแม่โวยวายลั่นห้อง ดีหน่อยที่ประตูห้องของฉันปิดลงเลยไม่มีใครได้ยินเสียงพวกเรา

" มะ ไม่ใช่นะคะแม่ หญ้า หญ้าเต็มใจเองค่ะแม่ หญ้ายอมพี่นาทีเอง "

เมื่อฉันเห็นสีหน้าไม่ค่อยจะสู้ดีนักของพี่นาทีฉันก็รีบพูดขึ้น จากที่คิดว่าแม่จะโวยวายหรือวีนแตกไปมากกว่านี้ฉันกลับคิดผิด แม่เหมือนแค่โกรธพวกเราแค่นั้น

" นาทีว่าไง มีอะไรจะบอกกับแม่มั้ย "

แม่ถามถามพี่นาทีเสียงดุ

" นาทีคิดอยู่ครับว่าจะบอกเรื่องของเรากับแม่ แต่นาทีอยากให้แม่กับพ่อเคลียร์งานเสร็จก่อน "

พี่นาทีรีบอธิบาย

" แล้วนาทีก็ไม่ได้บังคับน้องนะครับแม่ เราสองคนรักกันจริงๆ แค่สถานะของเราตอนนี้ยังทำให้เราบอกใครไม่ได้ก็เท่านั้น แต่นาทีไม่ได้จะบิดบังนะครับแม่ นาทีจะบอกพ่อกับแม่จริงๆเพียงแค่ไม่ใช่ตอนนี้ "

" ก็แค่เนี้ย "

แม่ถอนหายใจออกมาหนักๆก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงโดยมีฉันนั่งย่อตัวอยู่ข้างล่างและจับมือแม่เอาไว้

" แม่หมายความว่าไงครับ ทำไมแม่พูดเหมือนไม่มีอะไรเลยล่ะ "

พี่นาทีถามงงๆซึ่งฉันก็สงสัยเหมือนกันแต่ไม่กล้าถามอะไร

" นาทีคิดว่าที่นี่ที่ไหนลูก นาทีคิดว่าพ่อกับแม่จะปล่อยให้ลูกอยู่กันตามลำพังโดยไม่สังเกตุอะไรเลยว่างั้น "

แม่พูดพลางมองหน้าพี่นาทีไปด้วย

" แม่รู้หรอครับ "

" กล้องวงจรปิดติดเต็มบ้านขนาดนี้แม่คงไม่เห็นอะไรเลยมั้ง "

แม่เจ้า ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลย

" แม่!! ดีนะไม่เล่นกันกลางบ้านอะ "

พี่นาทีทำท่าตกใจก่อนจะพูดขำๆ แล้วก็โดนแม่ตีไปหลายทีเลย

" ทะลึ่งนะไอ้ลูกคนนี้ "

แม่ดุพี่นาทีพลางหยิกเอวพี่นาทีไปด้วย

" ติดไว้ตั้งแต่เราเป็นเด็กจำไม่ได้แล้วหรือไงห๊ะผีน้อย "

ฉันไม่รู้ว่าแม่คุยอะไรกับพี่นาทีแต่ทำเอาพี่นาทีเกาหัวแก้เขินไปเลย

" งั้น...ถ้าแม่รู้แล้วก็ออกไปสิฮะ "

พี่นาทีพูดกับแม่อ้อนๆเหมือนเป็นเด็กพร้อมกับยิ้มกรุ่มกริ่ม

" ไม่ต้องเลยนะไอ้ลูกคนนี้นิ พรุ่งนี้รีบมาคุยเรื่องนี้ต่อเลย ป่ะหญ้าคืนนี้ไปนอนกับแม่ "

แม่หันมาหาฉันก่อนจะดึงตัวฉันออกไปจากห้องโดยมีพี่นาทีวิ่งตามมาติดๆ

" แม่จะพาเมียนาทีไปไหนอะ เอาเมียนาทีคืนมานะ "

" นาที!! "