Ep.5 อยากได้(1)

EP 5

อยากได้

เวลา 03:00น.

คลับปิดตรงตามเวลาที่กำหนด ผู้คนต่างพากันลากคอกลับบ้าน เนื่องจากบ้างก็เมาหมดสภาพ บ้างก็หิ้วผู้ชายหรือผู้หญิงกลับไปกินตับกันต่อ

ส่วนผมนั่งรอใครบางคนอยู่ที่หน้าคลับ เพราะว่าเราสองคนมีเรื่องที่จะต้องคุยกันยาวเลยล่ะ

“เดี๋ยวพี่ไปส่งนะพาย” เสียงผู้ชายดังผ่านหู ก่อนจะเดินกอดคอเด็กผู้หญิงคนหนึ่งผ่านหน้าผมไป

“ได้ค่ะ ถ้าเกิดพี่บิวสะดวกที่จะไปส่ง พายก็ไม่ขัดค่ะ” เธอยิ้มแย้มอย่างคนมีความสุข

หมั่นไส้ชะมัด!

“ถ้าอย่างนั้นเราแวะไปกินข้าวต้มร้อนๆ ล้างคอกันก่อนดีไหมครับ?”

“ก็ดีเหมือน…”

“กินตีนไหมครับ อันนี้โล่งคอดีด้วย” ผมพูดแทรกก่อนจะเดินไปคั่นกลางแล้วกอดคอพาย “ส่วนเราสองคนไปกินตับกันต่อที่ห้องดีกว่านะจ๊ะที่รัก” ไม่รอให้อีกฝ่ายตอบตกลงแต่อย่างใด ถือวิสาสะลากเธอให้เดินมาที่หลังคลับ

“พี่!” พายโวยวายแล้วพยายามผลักตัวผมให้ออกห่าง “ทำบ้าอะไรอีกเนี่ย สนุกมากไหมคะ” สีหน้าไม่สบอารมณ์เผยขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

“ทำไม หงุดหงิดที่ไม่ได้ไปเอากับไอ้ตี๋นั่นเหรอฮะ!” ผมถามแล้วบีบข้อมือเล็ก “เนี่ยเหรอวะผู้หญิงใสๆ”

“พายยังไม่เคยบอกเลยนะว่าเป็นผู้หญิงใสๆ คิดไปเองแล้วมาโบ้ยใส่กันดื้อๆ”

เออว่ะ เด็กนี่ก็ไม่ได้บอกนี่นาว่าเป็นผู้หญิงใสซื่อ มีแต่พี่มันที่บอกมาแบบนั้น

“เอ้า ก็ดูจากหน้าตาไง” ผมรีบแก้ต่างอย่างไว

“…” เธอไม่ตอบอะไร ได้แต่ยืนหน้ามุ่ยแล้วมองเขม็งประหนึ่งจะแดกกบาลผมเข้าไปให้ได้

“เออๆ ช่างแม่งเหอะ แต่ตอนนี้เรามีเรื่องต้องคุยกัน”

“เรื่องอะไรอีกล่ะคะ”

“ไปคุยกันที่ห้องได้ไหม” ลูบไล้แขนเรียวก่อนจะลามไปถึงปลายคาง “พี่ว่าคุยตรงนี้เกรงว่าจะดูไม่ค่อยดีเท่าไรนัก”

“ไม่ไปค่ะ” เธอรีบปฏิเสธทันควัน แล้วถอยหลังกรูจนไปชิดแผ่นสังกะสีที่กั้นเป็นรั้วไว้ทางด้านหลังคลับ “มีอะไรก็คุยตรงนี้ค่ะ ถ้าไปห้องพี่คงจะทำอย่างอื่นมากกว่าคุย”

แม่ง เสือกรู้ทันกูอีก

ยอมรับแมนๆ หน้าด้านๆ เลยว่าอยากเอาเด็กนี่มาก หรือเอาซ้ำสองก็ได้ ยอมแหกกฎและกลืนน้ำลายกับคำพูดตัวเองเลยนะเว้ย!

ผู้หญิงคนอื่นแค่ครั้งเดียวคือจบ แต่กับพายผมอยากจะซ้ำอีกสักรอบ สองรอบ หรือสามรอบ…

“รู้ได้ไงว่าพี่จะทำอะไร”

“หน้าแสดงความหื่นออกมาชัดขนาดนั้นใครบ้างจะดูไม่ออกคะพี่”

นี่หน้าแสดงออกอย่างเห็นได้ชัดขนาดนั้นเลยเหรอวะ

“ตรงๆ เลยละกัน” ผมจับคนตัวเล็กให้มาประจันหน้า “ขอเอาอีกรอบได้ปะ” ขอแบบหน้าด้านๆ เลยกู

“...” เธอหรี่ตาลงแล้วขมวดคิ้วเป็นปม เอียงคอมองผมด้วยสายตากึ่งเยาะเย้ยกึ่งน่าสมเพช 

กะ...ก็นั่นแหละ กลืนน้ำลายตัวเองแล้วไงวะ โถ่

“อย่ามองพี่แบบนั้นได้ปะวะ สมเพชตัวเองฉิบหาย” ผมหลบตาเธอชั่วขณะ ยกมือขึ้นจับท้ายทอยด้วยความอาย ก่อนจะหันมาจดจ้องหน้าอีกครั้ง “ได้เปล่าเนี่ย ถ้าได้ก็จะพาไปที่คอนโดเลย”

“ไม่ได้ค่ะ ครั้งนั้นที่หนูยอมเพราะพี่ขู่บังคับ และครั้งนี้ก็คงจะไม่ให้ค่ะ พายถือคติที่ว่า ไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้ โดยเฉพาะเรื่องบนเตียง”

มาเป็นเพลงตั๊กแตนชลดาเชียวนะ

คนไม่ใช่แฟนทำแทน...ไม่ได้ ~

ถุ้ย!

“คือ...?”

“พี่ไม่ใช่แฟน พายคงจะให้พี่ทำเรื่องอย่างว่าไม่ได้หรอกนะคะ ขอโทษที” สีหน้าเธอดูจริงจังไม่มีปนล้อเล่น

“ทำไมวะ ไม่ใช่แฟนก็เอากันได้”

“ไม่ได้!”

“ได้”

“ไม่ได้!”

ยืนเถียงจนคอเป็นเอ็นก็ไม่จบ ผมเลยคว้าคอระหงเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะปิดปากด้วยจูบอันดูดดื่ม ครั้งนี้เหมือนเธอไม่ทันได้ระวังเลยทำให้เรียวลิ้นอุ่นสามารถแทรกแซงเข้าไปภายในอุ้งปากเล็กได้สำเร็จ

ปลายลิ้นพยายามเกี่ยวตวัดแลกลิ้นของฝั่งตรงข้าม ซึ่งก็ดูเหมือนเธอจะไม่ได้มีท่าทีขัดขืนอะไร เพียงแต่จิกแขนเสื้อผมไว้แน่น

“ทำไมไม่ขัดขืน” ถอนริมฝีปากออกแล้วถามคนตรงหน้า พวงแก้มเธอขึ้นเลือดฝาดที่ดูแล้วขยี้ใจสุดๆ

“อาจจะเพราะแค่จูบมั้งคะ ถ้าทำมากกว่านี้คงจะขัดขืน” เธอตอบเสียงเรียบก่อนจะก้มหน้ามองพื้นดิน “คุยเสร็จแล้วใช่ไหม พายจะได้กลับบ้าน”