Ep.4 ไม่ใช่แฟนจะหวงทำไม

EP 4

ไม่ใช่แฟนจะหวงทำไม

คลับ T.W.ทองหล่อ

ช่วงค่ำ เวลา 21:00 น.

ยาวไป ยาวไป วู้ วู้ ~

เสียงเพลงแดนซ์บรรเลงดังกึกก้องภายในคลับ หนุ่มสาวหลากหลายวัยพากันโยกย้ายส่ายสะโพกอย่างสนุกสนาน

ผมกับไอ้ต้าผู้ที่เป็นเจ้าของคลับ ต่างพากันนั่งมองอย่างสุขใจ ตั้งแต่เปิดคลับแห่งนี้มาไม่มีวันไหนเลยที่ลูกค้าไม่แน่น แม่งแน่นแทบจะทุกวัน

“วันนี้เล็งคนไหนไว้วะไอ้เวย์” ไอ้ต้าถามพร้อมยกแขนมาพาดบ่นบ่าผม

“วันนี้แม่งเด็ดหลายคนเลย เลือกไม่ถูกว่ะ” ผมตอบพลางยกแก้วเหล้าขึ้นมากระดกจนหมดก่อนจะวางลงบนโต๊ะ “แล้วมึงอะ...คนไหน?” 

“ไม่อะ กูเลิกแล้ว”

“อะไรวะ! เสือร้ายแบบมึงเนี่ยนะจะเลิกเอาสาวไปนอน”มองเพื่อนรักอย่างฉงนใจ ปกติไอ้ต้ามันก็พอๆ กับผมนี่แหละเรื่องการเอาสาวอะ แถมยังเจ้าชู้เป็นเสือล่าเหยื่อไม่ต่างกันด้วย แต่อยู่ๆ แม่งมาบอกว่าเลิกแล้วเนี่ยนะ

“กูมีแฟนแล้วไง และอีกอย่างก็สัญญากับน้องกัสแล้วด้วยว่าจะไม่นอกใจนอกกายอะ” ไอ้ต้ายกแก้วเหล้ามากระดกจนหมดบ้าง “เราควรจะรักและซื่อสัตย์กับแฟนสิวะ แล้วก็ควรจะรักษาทะนุถนอมหัวใจที่เขาฝากไว้กับเราด้วย”

“ค้าบ...พ่อคนดี ถุย!”

พอมีแฟนแล้วเป็นคนดีขึ้นมาเชียวนะมึง

“เออ เดี๋ยวสักวันมึงมีแฟนมึงก็จะรู้ซึ้ง” มันมองมาที่ผม สายตาบ่งบอกว่าอย่าให้ถึงทีมึงนะเพื่อนรักอะไรประมาณนี้ “มึงจะเข้าใจคำว่ายอมเปลี่ยนได้เพื่อเธอ”

“ไม่มีวัน!” คนอย่างไอ้เวย์ไม่ยอมทิ้งลายเสือที่สั่งสมมาง่ายๆ หรอกน่า กว่าจะยืนหนึ่งได้แม่งต้องใช้เวลามาเท่าไร

“ค้าบ...พ่อเสือเวย์ เดี๋ยวกูขอไปเคลียร์บิลร้านก่อนนะค้าบพ่อเสือตัวร้าย”

“เออๆ”

ไอ้ต้าเดินเข้าไปในออฟฟิศหลังร้านเพื่อที่จะทำบัญชี ส่วนผมก็นั่งหล่อๆ อยู่ที่โต๊ะตามเดิม สายตาก็พลันไปเห็นเด็กสาวกลุ่มหนึ่งที่กระดี๊กระด๊ากันอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะที่ผมนั่ง และเหมือนโลกแม่งจะโคตรกลมเลย หนึ่งในนั้นมีเด็กที่ชื่อพายอยู่ด้วย

“เป็นเด็กเป็นเล็กริจะมาเที่ยวในที่แบบนี้ พ่อแม่ปล่อยกันมาได้ไงวะ” บ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ

แต่ใจแม่งก็ดันไม่เป็นสุขเสียอย่างนั้น ลุกขึ้นจากโต๊ะอย่างฉับไวแล้วเดินปรี่เข้าไปหาเด็กนั่น เมื่อประชิดตัวเธอก็คว้าแขนเล็กแล้วดึงให้เดินตามมาที่โต๊ะของผม

“มาทำอะไรที่นี่”

“มาเที่ยว...มาดื่มสิ พี่คิดว่าหนูมาเดินเล่นรึไงคะ” เธอยอกย้อนแล้วมองผมด้วยสายตาไม่ดี

“ใครอนุญาตให้มาวะ!”

“ย่าค่ะ และอีกอย่างพายอายุสิบแปดซึ่งบรรลุนิติภาวะแล้ว สามารถมาได้ค่ะ”

“แต่พี่ไม่อนุญาต”

“พี่มีสิทธิ์อะไรมาไม่อนุญาตคะ เป็นพ่อก็ไม่ใช่ พี่ก็ไม่ใช่ แฟนก็ไม่ใช่ แล้วเป็นใครถึงมาสั่งห้ามล่ะ”

คำพูดคำจาที่มันย้อนมาแต่ละคำทำกูเจ็บแสบไปถึงตาตุ่ม

ไหนอีแพรบอกว่าน้องมันใสๆ ซื่อๆ ไงวะ

แม่งย้อนแย้งฉิบหาย!

“เป็นเจ้าของที่นี่ว้อยยย!” ผมตอบกลับกึ่งโวยวายแล้วบีบแขนเล็กเบาๆ “กลับบ้านไปไป๊ ไปนอนดูการ์ตูนเจ้าหญิงดิสนีย์นู่น”

“ไม่อะค่ะ เป็นเจ้าของคลับแต่ไม่ได้เป็นเจ้าของชีวิตพายสักหน่อย เพราะฉะนั้นพี่นั่นแหละจะไปไหนก็ไป ส่วนพายจะกลับไปหาเพื่อนๆ ที่โต๊ะ” พูดจบเธอก็สะบัดออกจากการกอบกุม ก่อนจะมองค้อนผมเหมือนมันโกรธแค้นมาแต่ปางก่อน

“อ้าว น้องพาย” ระหว่างที่เดินจะถึงโต๊ะก็มีไอ้ผู้ชายหน้าตี๋คนหนึ่งเดินไปขวางแล้วทักทายเธอขึ้นเสียก่อน “วันนี้แต่งตัวน่ารักนะเนี่ย” มันชมเธอแล้วปรายตามองแต่ตรงหน้าอก

ไอ้ห่า ลามก!

“เกินไปแล้วค่า” เด็กพายตอบกลับแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ มือข้างหนึ่งยกขึ้นมาจับปอยผมไปทัดไว้หลังหูเหมือนตัวเองสวยมาก

ใช่ แม่งสวยมาก!

“นี่มากับใครเหรอ?” 

“มากับเพื่อนค่ะ พี่บิวล่ะคะ?”

ผู้ชายเหี้ยไรชื่อบิววะ ฮ่าๆ ขำแม่ง สัส!

“อ๋อ พี่มากับพี่สาวน่ะ ถ้าไม่รังเกียจไปนั่งดื่มกับพี่สักแก้วสองแก้วไหมครับ” มันเอ่ยชวนพาย แล้วทำตาเล็กตาน้อย

หล่อตายแหละไอ้เวร หน้าหม้อ!

เออ แล้วกูเป็นส้นตีนอะไรมายืนด่ามันในใจกันวะเนี่ย

วุ๊ หงุดหงิด!!

“ก็ได้ค่ะ พอดีเบื่อๆ เหมือนกัน เพื่อนส่วนมากมากับแฟนด้วย” พายตอบตกลงมันก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง

เห็นผู้ชายหล่อทำเป็นใจง่ายเชียวนะมึง ทีวันนั้นที่กูเอาแม่งทำสะบัดสะบิ้ง

“ปะครับ” มันยื่นมือมาให้พายจับ

“จะไปไหนฮะ”  ผมรีบเดินเข้าไปดึงตัวเธอมาโอบอย่างไว ก็ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ แต่รู้สึกว่ามันไม่อยากให้อีเด็กนี่ไปกับผู้ชาย

แค่ห่วงเด็กมันจะมีอันตรายแหละ แค่นั้นจริงจริ๊ง!

“นี่ใครอะพาย?”

“นั่นสิคะ พี่เป็นใครเหรอ?” เธอหันมามองผมแล้วแสร้งทำหน้างงประหนึ่งว่าไม่รู้จัก

“เอ้า พายไม่รู้จักหรอกเหรอ” ไอ้หน้าตี๋มันทำหน้างงหนักเข้าไปใหญ่

“ก็เป็น...” ปากเสือกพูดไม่ออกอีกกู

“แฟนเหรอ?” 

“ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่ พายไม่มีแฟนนะพี่บิว ยังโสดอยู่ค่า” เธอรีบตอบปฏิเสธทันควันแล้วพยายามผลักตัวผมออก “ปล่อยนะพี่ คนอื่นเขาจะเข้าใจผิดหมด” กัดฟันกระซิบที่ข้างหู

“พี่ว่าพี่ไปก่อนก็ได้ ถ้าพายเคลียร์กับเขาเสร็จแล้วก็ตามพี่มานะ พี่นั่งอยู่โต๊ะในสุดขวามือครับ”

“ค่ะ เดี๋ยวพายตามไปนะคะพี่บิว”

“ครับ” ว่าจบไอ้หน้าตี๋นั่นมันก็เดินไป

“เป็นบ้าอะไรคะเนี่ย เห็นไหมว่าทำพี่บิวเข้าใจผิดหมดเลย” พายหันมาต่อว่าผมก่อนจะขึงตาดุดันใส่ “ปล่อยเลยค่ะ”

“ทำไมวะ อยากจะไปกับผู้ชายนักหรือไงฮะ!” ผมเผลอตะคอกเสียงดังใส่อย่างลืมตัว

นี่กูเป็นอะไรไปวะ ทำไมใจมันร้อนรุ่มผิดปกติ

“ใช่ค่ะ นั่นพี่บิวเป็นถึงเดือนมหาลัยที่พายจะไปเรียนต่อเลยนะคะ”

“แล้วคือพี่จำเป็นต้องรู้เหรอ...!?”

“นั่นสิ ก็เหมือนกับที่พี่มาวอแววุ่นวายกับพายในตอนนี้ไง พี่จำเป็นต้องทำเหรอคะ มีฐานะอะไรในตัวพายไม่ทราบ?” ถามแล้วพลางจ้องมา เธอตั้งหน้ารอฟังคำตอบ

นั่นสิ กูทำไปทำไมวะ ไอ้เวย์!!

“ก็ทำในฐานะ...ฐานะ...พี่คนหนึ่งไงล่ะ”

พี่ที่เคยเอาไปแล้วครั้งหนึ่งด้วย

“พายมีแต่พี่สาวค่ะ แม่มีลูกแค่สองคน พี่เป็นเสี้ยวไหนของวงตระกูลคะ” คำพูดนิ่มๆ ที่เชือดให้เลือดที่หน้ากูแทบสาดกระเด็น

“เออๆ ไม่ได้เป็นอะไรหรอก”

“ค่ะ ทีหลังถ้าไม่ใช่แฟนก็ห้ามมาล้ำเส้นเนาะ มันดูไม่เหมาะ” ยิ้มแบบกวนส้นตีนใส่

“เออ ขอเตือนไว้หน่อยแล้วกัน เมาเหล้าก็แค่เสียหลัก แต่ถ้าเมารักจะเสียใจนะเด็กน้อย เธอมันยังอ่อนต่อโลก”

“ค่ะ ขอบคุณที่เตือน แต่สำหรับพายขอเมาผู้ชายแล้วกันค่ะ มีแต่ได้กับได้” ว่าจบเธอก็ผละตัวออก ใบหน้าสวยจิ้มลิ้มฉีกยิ้มร้ายๆ ก่อนจะขยิบตาซ้ายหนึ่งทีแล้วเดินไป

โหยยยย

กูขอเปลี่ยนคำ!

อีเด็กพายแม่งไม่ใสไม่ซื่อ แต่มันแซ่บแน่นอน!