รักเสพติด 2

เมื่อมาถึงโรงพยาบาลก็ไม่ได้รอคิวนาน หมวยก็พาอาม่าเข้าไปในห้องตรวจเพื่อพบแพทย์ประจำตัว อาม่าเป็นโรคเบาหวาน ตอนแรกว่าจะนั่งเล่นเกมรออยู่ข้างนอก แต่อาม่าไม่ยอม อยากให้เธอเข้าไปเห็นหมอคนดีคนหล่อของอาม่า เธอจึงยอมเข้าไปพร้อมกับท่าน พอเข้ามาในห้องตรวจก็เห็นหมอนั่งหันหลังให้ จึงเดินไปนั่งที่เก้าอี้ของคนป่วยและญาติผู้ป่วยที่มีรออยู่แล้ว หมวยนั่งก้มมองจ้องจอโทรศัพท์อย่างไม่สนใจว่าเขาจะหันหน้ามาเมื่อไร จนได้ยินเสียงทุ้มเอ่ยทักทายอาม่าของตนนั่นแหละ สาวแว่นมองผ่าน ๆ เหมือนเด็กเอ๋อ เพราะทรงผมม้าเต่อของเธอนั่นเอง หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียงทุ้มละมุน

“สวัสดีครับอาม่า สบายดีนะครับ”

นายแพทย์ยาว หาญกล้า หรือ หมอยาว ผู้เชี่ยวชาญด้านโรคเบาหวานเป็นพิเศษในวัย 41 ปี เขาเป็นหมอที่เป็นขวัญใจหวานใจของพยาบาลและหมอเล็กหมอน้อยที่จบใหม่ ไม่ว่าจะสาวแท้ สาวประเภทสองก็ต่างหลงใหลใคร่ปลื้มไปกับความเป็นสุภาพบุรุษของเขา ใบหน้าหล่อยิ้มแย้ม หางตามีริ้วรอยแห่งวัยบ่งบอกว่าเขาอายุไม่น้อยแล้ว แต่ใครจะเชื่อว่าเขาโสด เป็นหนุ่มใหญ่ที่ใคร ๆ ก็หมายปอง แต่ก็ไม่เคยเห็นเขาคบหาหญิงใดเลย ใครจะรู้กันล่ะว่าเพราะอะไรทำไมเขาถึงยังโสดทั้ง ๆ ที่วัยนี้ไม่น่าจะโสดแล้ว

หมวยอ้าปากค้างเมื่อเห็นคุณหมอของอาม่า จำใบหน้านี้ได้ จำได้ดีเชียวแหละ ก็เขาคือรักแรกพบของเธอ “ตะบองเพชร” ใช่ เขาคือพ่อตะบองเพชร ใบหน้าหล่อเหลาประดับด้วยเคราล้อมกรอบหน้า ทำให้โทรศัพท์ในมือของหล่อนตกลงพื้นอย่างไม่รู้ตัว

“อาหมวย มือถือลื้อตกน่ะ” อาม่าเรียกสติหลานสาวที่เอาแต่มองจ้องคุณหมอประจำตัวของตนอ้าปากตาค้าง

หมอหนุ่มก็แปลกใจเหมือนกันที่สาวเจ้าเอาแต่จ้องหน้าตัวเอง จะว่าเธอตกใจในความดูดีของเขาหรือก็ไม่ใช่ เธอจ้องมองเหมือนกับว่ารู้จักเขาก็มิปาน

“อาหมวย มือถือลื้อตก” ครั้งนี้อาม่าเขย่ามือหลานสาวแรง ๆ เพื่อเรียกสติกลับมา

“อะ...เอ่อ ค่ะอาม่า”

หมวยทิ้งความสนใจจากหน้าของหมอตรงหน้าก้มลงเก็บโทรศัพท์แล้วก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ

“ขอโทษคุณหมอด้วยนะจะที่อาหมวยเสียมารยาท จ้องหน้าหมอตาค้างปากค้างแบบนั้น” อาม่าเอ่ยขอโทษคุณหมอสุดหล่อใจดีของตน

“ไม่เป็นไรหรอกครับอาม่า เรามาตรวจกันเถอะครับ”

หมอหนุ่มใหญ่ก็เริ่มตรวจผู้ป่วยประจำของตนที่ตนดูแลรักษาอยู่ เวลาผ่านไปนาน ทุกอย่างก็เรียบร้อยแล้ว แต่หมวยก็ยังไม่มารับอาม่า หมอใจดีไม่มีคนไข้แล้วจึงชวนอาม่าพูดคุยเรื่องชีวิตประจำวันเพื่อรอให้หลานสาวของนางมารับ