แชร์

Episode3

ผู้เขียน: กชภาภัค
last update วันที่เผยแพร่: 2026-03-14 22:35:22

ผมกลับมาถึงบ้านก็มืดค่ำพอดี ผมลงจากรถแล้วเดินเข้าบ้านมา

แม่บ้าน: คุณผู้ชายหิวรึเปล่าคะ ป้าจะได้เตรียมอาหารให้

ผม: ไม่

ผมพูดแค่นั้นก่อนจะรีบเดินขึ้นบันไดเข้าห้องมา ผมมองไปยังร่างบางที่ยังนอนหลับใหลเพราะฤทธิ์ของยาสลบอยู่ ผมเดินไปหยิบผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำอาบน้ำชำระร่างกาย

ผมเดินไปทิ้งตัวลงนอนข้างๆ เธอ เอามือก่ายหน้าผากตัวเองไว้อย่างใช้ความคิด

และแล้วผมก็คิดอะไรดีๆ ออก ยังไงยังไง เธอก็ต้องเป็นเมียผมอยู่แล้ว ถ้าผมจะลองชิมเธอสักหน่อยคงไม่เป็นไรหรอกเนอะ? ลองของไงครับว่ามันจะคุ้มกับที่ผมลงทุนรึเปล่า

คิดได้ดังนั้นผมก็พาตัวเองมาขึ้นคล่อมร่างของเธอไว้ ผมจัดการถอดเสื้อเธอพร้อมเสื้อในเธอออกไปให้พ้นตัว

ผม: อ่า ให้ตายสิ

ทันทีที่ผมได้เห็นหน้าอกคู่งาม หัวจุกชมพูๆนั่นผมแทบบ้าเลยครับ หน้าอกของเธอช่างสวยงามมากเหลือเกิน

หนึ่งสิ่งที่ผมได้รับรู้วันนี้ก็คือผู้หญิงไม่จำเป็นต้องนมใหญ่เหมือนบักแตงโมก็สามารถดึงดูดเพศตรงข้ามได้ อย่างที่ใครๆ เขาบอกนั่นแหละครับต่อให้นมใหญ่แค่ไหนสุดท้ายแล้วผู้ชายก็ดูดแค่หัวและตอนนี้ผมก็กำลังดูดจุกนมของเธออย่างเอาเป็นเอาตาย

จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ!

ผม: อ่า หวานชิบ

ผมทั้งดูดทั้งเลียทั้งขย้ำเต้านมของเธออย่างเมามันส์ ผมไม่เคยเจอร่างกายของใครที่สามารถปลุกความเป็นชาย ความดิบความเถื่อนของผมได้มากขนาดนี้ จนมาเจอเธอผู้หญิงที่ไม่ได้มีดีอะไรเลยรวมถึงหน้าตาของเธอ แต่ไม่รู้ทำไม

เธอถึงดึงดูดผมให้เข้าหาเธอได้มากมาย

ผมยังคงละเลงเต้านมของเธอ ดูดดึงเม็ดทับทิบอย่างหื่นกระหาย ปากครอบงำ มือนึงก็บีบขย้ำ อีกมือนึงก็เลื่อนต่ำลงไปยังจุดอ่อนไหวแล้วลูบไล้มันเบาๆ

ผมผละหน้าออกจากเต้านมของเธอ แล้วเคลื่อนตัวเองมาอยู่ด้านล่าง ผมปลดกระดุมกางเกงขาสั้นของเธอออกและไม่ลืมที่จะดึงกางเกงในสีแดงลายลูกไม้ของเธอออกไปด้วย

ผมจับขาเธอตั้งเป็นรูปตัวเอ็ม ก่อนจะจดจ่อจ้องมองส่วนอ่อนไหวของเธอ สวยครับ สวยมาก สวยจนผมอดใจไม่ไหวต้องเอาลิ้นไปโลมเลีย ละเลงตรงส่วนนั้น

หวานครับ หวานกว่าที่คิดเอาไว้มากๆ ผมทำขนาดนี้เธอจะรู้ตัวไหม ไม่มีทางครับโดนยาสลบชนิดแรงขนาดนั้นไม่มีทางรู้ตัวแน่นอน แต่ถ้าพรุ่งนี้เธอตื่นมาเจอสภาพตัวเองก็ไม่แน่

แผล่บ! แผล่บ! จ๊วบ! จ๊วบ!

ผมทั้งดูดทั้งแหย่ร่องของเธออย่างเมามันส์ มันดีไปหมดครับ แต่จะดีกว่านี้ถ้าผมได้ปลดปล่อยในตัวเธอ

ผมไม่ทำอะไรใครขณะที่เขาไม่รู้ตัวหรอกครับ แต่ที่ผมทำอยู่นี่เขาเรียกว่าการทดลองของว่าผ่านไหมเฉยๆ

ผมคว้าผ้าห่มมาคุมร่างที่เปลือยเปล่าของเธอไว้ ส่วนตัวเองก็ลุกจากเตียงไปหยิบผ้าขนหนูมาพันรอบเอว ก่อนจะเดินออกจากห้องนั้นมายังอีกห้องนึง

ผม: ไอ้ดำหาเด็กมาให้กูเดี๋ยวนี้และตอนนี้เลย

ไอ้ดำ: ครับนาย

_____________________________________

' อ่าส์ อ่าส์ เสียวมากค่ะ ขุนพล อ่ะส์ อ่าส์'

ผม: อย่าครางชื่อกู

'อ่ะส์ อ่ะส์ อื้มห์ อ่าส์ อึม'

ปัก! ปัก! ปัก! ปัก!

พับ! พับ! พับ! พับ!

ตรั่บ! ตรั่บ! ตรั่บ! ตรั่บ!

' อ่าส์ เสียวค่ะ เสียวมากเลยค่ะขุนพล'

เพี้ยะ!

'อ่าส์ โอ้ยย'

ผม: อย่าครางชื่อกูอีกถ้าไม่อยากโดนมากกว่าตบ

ผมพูดพร้อมกระชากหัวเธออย่างแรง ใครที่บังอาจมาเอ่ยชื่อผมตอนเยกันแบบนี้มักโดนผมทำร้ายเสมอ? ไม่ชอบครับ ไม่มีเหตุผลอะไรที่ผมจะให้อีตัวพวกนี้มาเอ่ยชื่อของผม

ผม: เข้าใจไหม

กระชากหัวเธอแรงยิ่งขึ้นกว่าเดิม

'รี่ ขะ ขอโทษค่ะ'

ตรั่บ! ตรั่บ! ตรั่บ! ตรั่บ!

พับ! พับ! พับ! พับ!

ปัก! ปัก! ปัก! ปัก

เชอรี่: เร็วอีกค่ะ รี่จะเสร็จแล้ว อ่าส์ อื้มห์

ผม: อ่าส์ อื้มห์

เชอรี่: เสร็จแล้ว อ่าส์ เสร็จแล้ว

ผม: อ่าส์

เสร็จสมผมก็ถอดควยออกจากร่อง?ของเชอรี่แล้วถอดถุงยางที่สวมอยู่ที่ควยออก

ผมเดินไปหยิบกระเป๋าเงินก่อนจะเปิดมันแล้วหยิบเงินปึกใหญ่ส่งให้เชอรี่

ผม: หมดธุระแล้วก็กลับไป

เชอรี่: ขอบคุณค่ะ

ผมเดินออกมาจากห้องนั้นแล้วกลับไปยังห้องนอนของผมที่มีร่างของแตนนอนอยู่ ผมคว้าร่างของเธอมาไว้ในอ้อมกอดก่อนที่หนังตาของผมจะปิดสนิท...

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • รักเราไม่เท่ากัน (รักคนเลว)   Episode69 (น้ำขิง) ss2 end

    (น้ำขิง) ทุกคนถลาตัวลุกขึ้นออกจากโต๊ะทันที เมื่อเห็นแม่แบมที่จู่ๆก็โผล่หัวออกมาพลางจ่อปืนมาทางฉัน ใบหน้าของเธอมันช่างน่ากลัวมีรอยแผลขรุขระเต็มไปหมดทั้งใบหน้า "แบม" พ่อเอ่ยเรียกชื่อแม่แบมเสียงแผ่วเบา "ไงที่รัก" แม่แบมเอ่ยพลางฉีกยิ้มมองหน้าพ่อ เธอค่อยๆไล่มองเราทีละคนก่อนที่สายตาของเธอจะไปบรรจบอยู่ที่น้าแตน เธอฉีกยิ้มเหยียดออกมา "ถ้าเป็นเมื่อก่อนตอนนี้คนที่ฉันจะจัดการก็คงเป็นเธอและลูกของเธอ" "มึงคิดจะทำบ้าอะไร" พ่อเอ่ยถามแม่แบมเสียงเรียบ "แล้วคิดว่าคนจนตรอกแบบฉันจะทำอะไรได้" "มึงอย่าคิดทำอะไรบ้าๆ เพราะมึงไม่มีทางทำสำเร็จ มึงมองไปรอบๆสิ ตอนนี้รอบตัวของมึงเต็มไปด้วยลูกน้องกูทั้งนั้น" พ่อพูดพลางเหยียดยิ้มให้แม่แบม... ขุนพลมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยตาเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความหน้ากลัว ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ เขาจะฆ่าเธอทิ้งตั้งแต่วันนั้น เธอจะได้ไม่ต้องห้วนกลับมาแก้แค้นเขาเหมือนกับวันนี้ "คิดว่ากลัวเหรอ คิดว่ากลัวรึไง ถ้ากลัวคงไม่มายืนอยู่ตรงนี้ ชีวิตกูไม่มีอะไรจะเสีย ไม่ว่าจะอยู่หรือตาย แต่ก่อนที่กูจะตาย กูต้องได้แก้แค้นมึงก่อน" แบมพูดออกมาด้วยน้ำเสียงกระด่าง มองขุนพลด้วยแววตาอาฆา

  • รักเราไม่เท่ากัน (รักคนเลว)   Episode68 (น้ำขิง)

    (น้ำขิง) ฉันเดินวนไปวนมาอยู่ในห้อง อย่างคนคิดไม่ตก หลายวันมานี้ฉันเครียดมาก มากซะจนไม่อยากออกไปพบเจอใคร พี่ไทเปถามตลอดว่าฉันเป็นอะไร ฉันก็ทำได้เพียงตอบเขาไปว่าไม่มี แม่แบมยังคงไม่เลิกโทรหา ท่านโทรมาก่อกวนฉันแทบทุกวัน โทรมาขู่นู่นนี่นั่น จนฉันหลอนไปหมด "น้ำขิง" ฉันหันไปมองพี่ไทเปที่ยืนเรียกฉันอยู่หน้าประตูห้องน้ำ "อะไรคะ" "หยิบผ้าเช็ดตัวมาให้หน่อยครับ พี่ลืมหยิบติดมือมา" คนตัวโตเอ่ยบอกเสียงหวาน ฉันเลยคว้าผ้าเช็ดตัวที่อยู่อีกด้าน ลุกเดินเอามาให้เขา "เอาค่ะ" ฉันส่งผ้าเช็ดตัวให้พี่ไทเป พลางจะหันหลังเดินกลับไปนั่งที่เตียงตามเดิม แต่ทว่าพี่ไทเปดันกระชากแขนฉันอย่างแรง จนตัวฉันเซถลาไปซบอกเขา "อาบน้ำด้วยกันครับ" คนตัวโตเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน "ขิงอาบแล้วค่ะ" ฉันว่าพลางพยายามแกะแขนคนตัวโตออกจากเอว "อาบแล้ว อาบอีกได้ พี่อยากรักหนู" หน้าฉันเห่อร้อนทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของเขา ฉันใช้มือน้อยๆของฉันตีไปที่แขนพี่ไทเปเบาๆอย่างคนเขินอาย "คนบ้า" "นะครับ ขอทำรักหน่อย น้องชายพี่อยากรักน้องของหนู" ฉันเม้มริมฝีปากแน่นอย่างชั่งใจ แต่ไม่ทันที่ฉันจะพูดอะไร คนตัวโตก็จับฉันถอดเสื้อผ้าแล

  • รักเราไม่เท่ากัน (รักคนเลว)   Episode67 (น้ำขิง)

    (น้ำขิง) ฉันรีบเดินมาหาทุกคนที่รถจากนั้นพวกเราก็พากันเดินทางกลับบ้าน โดยที่ลุงแทนกับลุงเจแยกกันไปอีกทาง ฉันคิดว่ามันจะจบลงแค่นั้นแต่ไม่ใช่ น้าแตนและครอบครัวของเขาตามฉันกับพ่อมาที่บ้านของลุงเป้ "ขุน" เธอตะโกนเรียกชื่อพ่อ ก่อนจะเดินเข้าไปหา พ่อยืนนิ่งไม่ขยับ มองคนตรงหน้าตาไม่กระพริบ เหมือนท่านกำลังอึ้งกับคนตรงหน้าอยู่ยังไงยังงั้น "ไปอยู่ไหนมารู้รึเปล่าลูกตามหาไปทั่วเลย" ว่าจบน้าแตนก็มองไปทางพี่ขุนช้าง ที่ยืนเคียงข้างอยู่กับภรรยามีเด็กชายตัวน้อยคั้นระหว่างกลางเขาทั้งสองอยู่ พวกเราทั้งหมดพากันมานั่งในบ้าน พี่ขุนช้างคลานเข่าเข้าไปหาพ่อช้าๆ พลางพนมมือกราบแทบเท้าของพ่อ น้ำตาของพ่อไหลลงมา ก่อนที่ท่านจะดึงพี่ขุนช้างขึ้นมาสวมกอดอย่างแนบแน่น "ขุนขอโทษนะพ่อ" "ขุนช้างลูกพ่อ" อ้อมกอดที่ท่านโหยหามานานแต่ไม่เคยได้สัมผัสมันเลยสักครั้ง ฉันไม่อาจรู้ได้ว่าอ้อมกอดนี่มันคุ้มค่ากับการรอคอยของพ่อไหม แต่มันคงเป็นอ้อมกอดที่อบอุ่นสำหรับพ่อมากแน่ๆ "ขุนขอโทษนะครับ ขอโทษจริงๆ ขุนไม่น่าทำแบบนั้น ไม่น่าเลย พี่ขอโทษนะน้ำขิง ขอโทษ" พี่ขุนช้างเอ่ยขอโทษออกมาอย่างรู้สึกผิด ฉันยิ้มให้เขาบางๆ แต่ไม่ได้พูดอะ

  • รักเราไม่เท่ากัน (รักคนเลว)   Episode66 (น้ำขิง)

    (น้ำขิง) น้ำขิง ฉันมาช่วยพ่อเคลียร์งานที่บริษัทเพราะว่าเราทั้งสองต้องเดินทางกลับประเทศไทยในอีกอาทิตย์หน้า เนื่องจากลุงเป้ป่วยหนัก พ่อเลยต้องกลับไปดู และมีท่าว่าน่าจะอยู่ยาว ฉันไม่ได้คิดหนักเรื่องที่ต้องกลับไปประเทศไทย แต่คิดหนักมากกว่าว่าจะเจอเข้ากับใครบางคน แต่โลกคงไม่โหดร้ายขนาดนั้นหรอกมั้งที่จะเหวี่ยงให้เรามาเจอกันอีกครั้ง "ทานข้าวกันครับ" ฉันยิ้มมองคนมาใหม่ที่เดินหิ้วตะกร้ากล่องข้าวเข้ามาในห้องทำงานของฉัน "ขิงยังทำงานไม่เสร็จเลยค่ะ" "ทานก่อนครับ เดี๋ยวอาหารจะเย็นหมดวันนี้พี่ทำสุดฝีมือเลย" คนตัวโตอวดอ้างรสมือของตัวเองด้วยท่าทางภูมิใจ ส่วนฉันก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างเอือมระอากับท่าทางของเขา พี่ไทเปมักทำอาหารมื้อกลางวันใส่ตะกร้าหิ้วมาทานที่บริษัทของฉันแบบนี้ทุกวันตั้งแต่เราเริ่มทำงานด้วยกันอย่างจริงจัง จนเราทั้งสองตัดสินใจคบกันเมื่อไม่นานมานี้ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงตกลงคบกับเขา ตั้งแต่ฉันทำงานกับเขา เรารู้จักกันมากขึ้น ฉันก็สัมผัสได้ว่าจริงๆแล้วเขาก็ไม่ใช่คนที่เลวร้ายอะไร ออกจะเป็นคนดี เขาเป็นคนที่ค่อนข้างจะใส่ใจแม้แต่เรื่องเล็กๆน้อยๆของฉัน ดูแลเอาใจใส่กันไม่ใช

  • รักเราไม่เท่ากัน (รักคนเลว)   Episode65 (น้ำขิง)

    (น้ำขิง) เขาพาฉันมาทานอาหารร้านหรูที่มีเหล่าไฮโซมากมายมาทานกัน บอกตามตรงฉันอยากกลับบ้านฉันไม่ชอบเขาเอาซะเลย "ทำหน้าให้มันดีๆ หน่อย" เขาเอ่ยสั่งพลางยิ้มเย้ยหยันมองหน้าฉัน ฉันถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะตักอาหารเข้าปากไป "มีไลน์ไหม" คุณไทเปเอ่ยถามพลางยื่นโทรศัพท์มือถือมาตรงหน้าฉัน "ไม่มีค่ะ" "มีแฟนแล้ว" "ไม่มีค่ะ" ฉันตอบพลางมองหน้าเข้าด้วยความไม่พอใจ "จีบได้ไหม" "ไม่ได้" เมื่อไหร่เขาจะทานเสร็จกัน ฉันอยากจะกลับบ้านไวๆ เห็นหน้าเขามันทำให้ฉันพะอืดพะอมอยากจะอ้วกยังไงไม่รู้ "เล่นตัว คิดว่าสวยมากเหรอ" ผู้ชายคนนี้มันยังไงกัน ทำไมถึงปากร้ายได้ขนาดนี้ ฉันเงียบไม่ตอบเขากลับไป พลางรีบตักอาหารตรงหน้าเข้าปาก อยากให้มันหมดไวๆ ฉันจะได้ไปจากเขาสักที ฉันรำคาญผู้ชายแบบนี้ รำคาญมาก คุณไทเปมาส่งฉันที่บ้านในเวลาต่อมา แต่เขาไม่ยอมกลับไป มิหนำซ้ำกลับลงจากรถ เดินเข้าบ้านฉันไปหน้าตาเฉย ฉันเดินเข้ามาก็เห็นว่าเขากำลังคุยกับพ่อของฉันอย่างออกอรรถรส "อ้าว น้ำขิง" เท้าฉันหยุดชะงักกึก ก่อนจะเปลี่ยนทิศทางเดินขึ้นห้องไปหาพ่อแทน "คะพ่อ" ฉันว่าแล้วนั่งลงตรงข้างท่าน "ไปทานข้าวกับพี่

  • รักเราไม่เท่ากัน (รักคนเลว)   Episode64 (น้ำขิง)

    (น้ำขิง) หญิงสาวร่างบางที่อยู่ในชุดสีขาว เธอยืนทอดมองออกไปเบื้องหน้า พร้อมกับน้ำตาที่ไหล หวนคิดเรื่องราวที่ผ่านมา ย้ำเตือนว่าเธอเพิ่งเจอกับอะไร เหมือนมีมีดที่แหลมคมทิ่มแทงลงมาตรงกลางใจ เมื่อเธอได้รู้ความจริงว่า คนรักที่เธอคบหา เป็นพี่ชายของเธอหนำซ้ำเขายังมีภรรยา และลูกน้อยวัยกำลังน่ารัก น่าชัง มีคำถามมากมายเกิดขึ้น ณ ตอนนั้นแต่เธอไม่สามารถที่จะปริปากหรือถามอะไรได้เลย เพราะเธอไม่กล้าพอ ไม่กล้าพอที่จะรับรู้ความจริงว่าทำไมเขาถึงทำแบบนั้นกับเธอ........ เธอที่มีชื่อว่า 'น้ำขิง' ฉันมองทอดไปเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย ชีวิตของฉันตอนนี้มันโคตรจะเคว้งคว้าง หาที่ยึดติดไม่ได้ สิ่งที่ฉันเจอมันหนักหนาเกินกว่าฉันจะรับไหว หลงรักคนมีเจ้าของจนหมดหัวใจ และที่เลวร้ายไปกว่านั้น ก็คือฉันได้รับรู้ว่า ตัวเองไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของพ่อและแม่ที่เลี้ยงดูฉันมา หนำซ้ำแม่ที่เลี้ยงดูฉันกลับฆ่าพ่อแม่แท้ๆ ของฉันอย่างเลือดเย็น ไม่มีใครบอกฉันถึงเรื่องนี้ แต่เป็นฉันที่ดันไปได้ยินเรื่องพวกนี้เอง..... ความรู้สึกฉันมันดิ่งขั้นสุด จนไม่รู้จะฉุดตัวเองขึ้นมาจากความรู้สึกนี้ยังไง มันมืดแปดด้าน มันเคว้งคว้างไปหมด ความรู้

  • รักเราไม่เท่ากัน (รักคนเลว)   Episode55 (ss2)

    ตอนเย็นแม่ของผมก็จัดการจัดปาร์ตี้ฉลองการสละโสดเลยครับ แม่ผมนี่ยิ้มหน้าบาน ยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุข และไม่รู้ว่ามันนานขนาดไหนแล้วเหมือนกันที่ผมไม่ได้เห็นแม่ยิ้มแบบนี้ ลุงแมคหันมายักคิ้วให้ผมก่อนที่ท่านจะเข้าไปโอบกอดแม่ผมด้วยรอยยิ้ม ผม: จดทะเบียนสมรสเลยไหมครับ ผมพูดประชดประชันลุงแมคพลางมองหน้

  • รักเราไม่เท่ากัน (รักคนเลว)   Episode51 (ss2)

    หลายเดือนผ่านไป ความสัมพันธ์ผมกับน้ำขิงคืบหน้าไปเยอะเลยครับ ถึงขั้นเราตกลงคบกัน แต่ไม่มีใครรู้นะครับ โดยเฉพาะแม่ผมคนนี้ผมคงให้รู้ไม่ได้เลย ผมปิดเงียบ ไม่กลับบ้านไปหาแม่ หาตาหายายเลยครับวันๆ กกอยู่แต่กับน้ำขิง แล้วก็ส่งรูปไปเย้ยน้าแบมให้หัวร้อนเล่นๆ ผมกับน้ำขิงเราไม่ได้มีอะไรกันนะครับและผมก็ไม

  • รักเราไม่เท่ากัน (รักคนเลว)   Episode47 (ss2)

    [แบม] ฉันกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่ออยู่ๆ เด็กหนุ่มตรงหน้าก็ลั่นไกปืนใส่ฉัน ฉันมองหน้าขุนช้างลูกพี่แตนที่แฝงตัวมาพัวพันกับครอบครัวของฉันในคราบภาคภูมิด้วยความเคืองโกรธ ต่อให้เขาจะโตมากมายขนาดไหน ฉันก็จำใบหน้าของชายหนุ่มตรงหน้าได้ ขุนช้างมีหน้าตาคล้ายพี่ขุนพลมากรวมถึงนิสัย ใจคออีกด้วย ขุน

  • รักเราไม่เท่ากัน (รักคนเลว)   Episode45 (ss2)

    [ขุนช้าง] วันนี้ผมมาคุยงานแทนไอ้เปรมที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง เป็นร้านอาหารร้านดังในกรุงเทพ ซึ่งระหว่างที่ผมกำลังคุยงานอยู่นั้นรู้รึเปล่าครับว่าผมเจอใคร ผมเจอเมียของนายขุนพลกับลูกสาวแสนสวยที่มีชื่อว่าน้องน้ำขิง ผมกระตุกยิ้มเบาๆ เมื่อผมคิดอะไรบางอย่างออก เมย์: เป็นไรรึเปล่าคะขุนช้าง เมย์คือลูก

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status