รักเราไม่เท่ากัน (รักคนเลว)

รักเราไม่เท่ากัน (รักคนเลว)

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-17
Oleh:  กชภาภัคOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
69Bab
839Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ขุนหรือขุนพล ที่บรรดาสาวๆ เรียกกันว่าเฮียพล เสี่ยพล ผมน่ะรวยมากมีธุรกิจมากมายที่ผมดูแลอยู่ ไม่ว่าจะผับ บ่อน โรงแรม บริษัท สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงสิ่งบังหน้าเท่านั้นแหละครับ จริงๆ แล้วผมน่ะเจ้าพ่อค้ายารายใหญ่ดีๆ นี่เอง ผมน่ะมันเกิดมาบนกองเงินกองทอง อยากได้อะไรก็ต้องได้ ไม่มีหรอกครับสิ่งไหนที่ผมอยากได้แล้วไม่ได้ ผู้หญิงก็เช่นกัน? ใครๆ มักคิดว่าผมน่ะมันโหด ตัวอันตราย อารมณ์ร้อน ชอบใช้กำลัง เห็นผมเป็นแบบนี้แต่ผมก็อยู่ในโหมดสีชมพูนะครับ ผมมีเพื่อนสนิทมากๆ ถึง2คน เยอะไหมครับ? ถึงจะไม่เยอะคนแต่เยอะคุณภาพผมคิดแบบนั้น ในค่ำคืนที่แสงไฟสลัว สายตาของผมก็คอยสอดส่องเหยื่อที่มาให้ผมกระแทกคืนนี้ ปกติผู้หญิงก็เข้าหาผมเยอะนะครับ แต่คืนนี้ผมอยากเป็นเสือที่ออกตามล่าเหยื่อเองบ้าง สอดส่องไปจนเจอกับร่างบางของผู้หญิงคนหนึ่ง หน้าตารูปร่างของเธอไม่ได้สวยจนโดดเด่น แต่ผมกลับมองมันอย่างหลงใหล ผม: เจอเหยื่อว่ะ

Lihat lebih banyak

Bab 1

Episode1

허설아는 회사에 낙하산으로 온 상사가 자기 딸의 친아빠일 줄은 상상도 못 했다.

여기서 권지헌을 마주칠 줄 알았으면 무슨 일이 있어도 이 회사에 입사하지 않았을 것이다.

며칠 전부터 부서는 젊고 능력 있는 상사가 임명된다며 시끌시끌했었다.

태어날 때부터 금수저를 물고 태어난 권율 그룹 총수 집안 도련님이라고 했다.

인생 이력 하나하나 일반 직장인들은 감히 따라갈 수도, 비교할 수도 없는 존재였다.

한 손을 주머니에 찔러넣은 채 회의실에 서 있는 남자의 맞춤 정장은 원래도 늘씬한 남자를 더 우아하고 기품있어 보이게 했다.

예전의 풋풋함은 이미 날 선 카리스마로 다듬어져 있고 어린 나이답지 않게 위압감이 넘쳤다.

남자는 뼈마디가 선명한 손으로 리모컨을 쥐고 PPT 내용을 보며 여유롭게 설명했다.

저음의 매력적인 목소리가 회의실 안에 울렸다.

사람들 모두 상사에게 겁에 질린 첫인상을 보일까 봐 숨도 크게 쉬지 못했다.

허설아는 쥐구멍에라도 숨고 싶었다.

하지만 안타깝게도 빛이 나게 닦인 회의실 바닥은 숨을 곳은 커녕 난처해서 어쩔 줄 몰라하는 허설아의 얼굴만 더 선명하게 비췄다.

권씨 집안의 그룹일 줄을 알았지만 그게 권지헌의 권 일 줄은 몰랐다.

허설아는 민망함에 몸 둘 바를 몰랐고 등줄기에서는 식은땀이 흘러내렸다.

숨이 턱 막혀왔다.

3년이었다.

3년 전에 헤어지고 3년 만에 처음 만나는 것이었다.

"이 프로젝트 담당자 누구예요?"

단상 위에서 무심한 듯한 저음의 목소리가 들렸다.

권지헌의 시선이 앉아 있는 모든 직원을 훑었지만 순간 얼어붙은 것처럼 아무도 답이 없었다.

권지헌은 미간을 살짝 찌푸리고 목소리 톤을 높였다.

"본인이 맡은 프로젝트도 잊은 겁니까?"

허설아 옆에 있던 동료가 잔뜩 긴장한 채 덜덜 떨며 일어섰다.

"대표님, 제 담당입니다."

착각일지는 몰라도 허설아는 고개를 든 순간 왠지 권지헌과 눈이 마주친 것 같았다.

공기마저 얼어붙는 듯한 기분에 허설아는 숨이 턱 멎는 듯했다.

권지헌은 빠르게 시선을 돌리고 차갑게 말했다.

"내용 보완이 필요해요. 어떻게 이렇게 작성한 걸 보고할 생각을 했어요?"

허설아는 안도의 숨을 내쉬었다.

아마 허설아를 못 본 듯했다.

지금의 허설아는 3년 전과 완전히 다른 사람이었다.

허설아는 고개를 최대한 낮추어 자신의 존재감을 드러내지 않으려 했다.

시선을 바닥에 고정하고 있던 허설아의 눈앞에 갑자기 빛이 나게 닦인 고급 구두가 우뚝 멈춰 섰다.

마치 깊은 바다에 빠진 것처럼 짜디짠 바닷물이 허설아의 숨결을 삼켜버린 듯했고 팔다리가 순간 굳어버렸다.

권지헌이 허설아 옆에 멈춰 섰다.

동료가 옆에서 변명했다.

"대표님, 이미 고객 피드백은 통과한 상황이어서……"

들고 있던 리모컨을 책상 위로 툭 던진 권지헌이 고개를 들었다.

권지헌은 날 선 시선으로 허설아 옆에 있는 동료를 빤히 쳐다보며 또박또박 말했다.

"미숙한 기획안은 결국 미숙한 거예요. 고객을 핑계로 대충 넘어가는 게 기준이에요? 아니면 회사 일이 장난 같아요?"

고고하게 우위에 서서 평가를 내리는 듯한 시선은 허설아 옆에서 보고하는 동료가 아니라…… 허설아를 향해 있었다.

사람들 모두 권지헌의 불똥이 자신들한테 튈까 봐 발등만 쳐다보았다.

허설아는 숨을 깊게 들이쉬며 마음을 진정시키려 했다.

권지헌이 다시 이어 말했다.

"보완해서 다시 보고해요."

"네, 대표님."

모두가 안도의 숨을 내쉬고 있던 그때, 권지헌의 시선이 허설아에게 꽂혔다.

얼굴은 여전히 예뻤지만 예전보다 훨씬 말라 있었다.

지금은 깔끔한 오피스룩에 머리카락까지 귀 뒤로 단정하게 넘겼지만 여전히 빛이 날 정도 하얀 피부에 턱밑까지 내려온 다크서클과 피곤함을 감추지 못하고 있었다.

시선은 단 한 번도 권지헌에게 향한 적 없었다.

권지헌이 입꼬리를 끌어올리고 냉소를 지으며 말했다.

"앞으로 다시 이런 기획안 보고하면 알아서 책임져요."

늘씬한 손가락이 허설아의 책상 위를 불규칙하게 톡톡 두드렸다.

이건 권지헌이 지금 기분이 좋지 않다는 신호라는 걸 허설아는 알고 있었다.

감정을 읽을 수 없는 칠흑같이 검은 눈동자를 마주치는 것만으로도 허설아는 손바닥에 땀이 맺혔다.

다행히 권지헌은 더 이상 묻지 않고 다른 프로젝트 진행 상황을 체크했다.

허설아는 종아리가 미세하게 떨리는 것 같았다.

회의가 끝난 뒤.

동료들과 자리로 돌아온 허설아는 자리에 앉아 물을 반 컵 벌컥벌컥 비우고 나서야 숨을 고를 수 있었다.

권지헌이 지적한 기획안 중에는 허설아 팀이 맡은 프로젝트도 있었다.

거의 부서 전체가 야근 예약이었다.

옆에 있던 동료가 절규하듯 말했다.

"부임 초반엔 원래 세게 잡는다더니 우리 완전 제대로 걸렸어. 설아 씨, 대표님이 왜 계속 우리 옆에만 서 있었는지 알아? 진짜 놀라 죽을 뻔했어!"

허설아는 잠시 멈칫했다.

권지헌이 옆에 서 있었던 건 아마 동료의 답변을 더 잘 듣기 위해서인 줄 알았다.

하지만 다른 팀 프로젝트를 체크할 때도 자리를 옮기지 않았다.

계속 허설아 옆에만 서 있었다.

허설아는 고개도 들지 못하고 회의가 끝나자마자 눈이라도 마주칠 세라 도망쳤다.

하지만 권지헌은 이미 두 사람의 황당하고 짧았던 만남을 이미 다 잊은 듯했다.

아니면 왜 계속 허설아 옆에 서 있었을까.

신경을 쓰지 않아야 그렇게 아무렇지 않게 행동할 수 있을 것이다.

예전의 권지헌은 건영대 경제학부에서 4년 내내 캠퍼스 킹 자리를 지킨 레전드 존재였다.

허씨 집안 큰딸인 허설아와의 열애는 당시 캠퍼스를 뒤흔들었다.

그때 사람들은 하나같이 허설아가 권지헌에게 돈을 퍼부어서 몸을 바치게 한 거라고 수군거렸다.

허설아조차도 그렇게 생각했다.

그때만 해도 권지헌은 형편이 어려운 대학생 같았다.

하지만 권지헌은 허설아가 주는 돈을 받은 적 없었다.

그러다 권지헌 생일이 다가오던 어느 날, 허설아는 권지헌의 쇼핑 앱 계정에 접속하여 비싸서 장바구니에만 담아놓고 사지 못한 물건이 있으면 선물로 사주려 했다.

그런데 쇼핑 앱에서 권지헌이 다른 사람과 나눈 개인 메시지를 보게 되었다.

상대는 권지헌을 다정하게 지헌 오빠라고 불렀다.

심지어 권지헌이 허설아를 좋아할 사람 같지 않다고 했다.

순간 머리끝부터 발끝까지 얼음물을 뒤집어쓴 것 같았다.

하지만 상관없었다. 권지헌이 답하지 않았으니까.

선물도 예정대로 샀다.

생일 파티에서 선물을 받은 권지헌은 놀라지도 기뻐하지도 않고 그저 덤덤하게 고맙다는 말만 했다.

잠깐 화장실 다녀오는 사이에 미리 결제하러 갔던 허설아가 룸으로 돌아오는데 안에서 비웃음 가득한 말들이 들려왔다.

"허설아가 뻔뻔하게 지헌 오빠한테 들러붙지 않았으면 오빠가 저렇게 속물 같은 여자를 만날 리 없지."

"맞아, 돈 좀 있다고 유난이야."

그때, 권지헌의 말이 허설아의 귓가에 때려 박혔다.

"나도 사실 허설아 별로 신경 쓰지 않아."

주변 사람들의 웃음소리가 권지헌의 말끝을 흐려버렸다.

"지헌 오빠가 저런 졸부를 좋아할 리가 없다고 했잖아!"

허설아는 그때의 기분을 절대 잊을 수 없었다. 숨도 쉬기 힘들 만큼 가슴이 아프고 손발이 찌릿찌릿 저렸다.

그러다 마침 집안에 일이 생기면서 허설아의 아버지가 허설아를 해외로 보냈다.

그렇게 3년이 지났다.

3년 뒤에 돌아왔더니 낙하산으로 부임한 상사가 권지헌일 줄이야?

전엔 밥도 아르바이트나 장학금으로 겨우 사 먹던 권지헌이 권율 그룹의 외동아들일 줄은 허설아는 꿈에도 몰랐다.

하지만 조금 전 반응을 보아하니 아마 모르는 척하기로 마음먹은 듯했다.

오히려 잘된 일이었다.

대표 사무실 안.

권지헌은 부드러운 가죽 소파에 앉아 가늘고 긴 손가락으로 마우스를 움직여 전체 직원 정보를 확인했다.

당연히 허설아도 있었다.

1년 전에 입사한 허설아는 화려한 이력과 뛰어난 능력 덕분에 입사 1년 만에 정규직 전환뿐 아니라 프로젝트 팀장까지 맡게 되었다.

권지헌은 굳은 표정으로 책상 위를 두드렸다.

옆에 서 있던 비서 조민규가 권지헌의 표정을 살피며 물었다.

"대표님, 분부하실 게 있으신가요?"

권지헌은 옆에 놓인 커피잔을 들어 우아하게 한 모금 마시고 차분하게 말했다.

"새로 부임해서 프로젝트들이 아직 익숙하지 않네요. 팀장들 소개 좀 부탁할게요."

조민규는 바로 알아듣고 하나하나 소개하기 시작했다.

마지막에야 허설아 이름이 나왔다.

"허설아 씨는 나이가 어리고 본사에서 근무한 지는 1년밖에 안 됩니다. 원래는 해외사업부에 있었는데 실적이 아주 뛰어났습니다."

'실적이 뛰어나?'

권지헌은 입꼬리를 씩 끌어올렸다.

권지헌 기억 속 허씨 집안 큰따님이 체면을 굽히고 입사했다니?

실적이라는 게 허씨 집안 돈으로 산 건 아닌지도 몰랐다.

어차피 돈으로 모욕감을 주는 걸 즐기는 사람이니까.

또한 감정이 깊어질 때쯤 아무 말도 없이 사라지는 여자였다.

권지헌이 아무 말도 하지 않자 조민규가 눈치를 살피며 이어 말했다.

"이 프로젝트는 허설아 씨가 거의 다 도맡았는데 이사회에서도 기대가 큽니다."

조민규는 가볍게 한숨을 쉬었다.

허설아는 인턴 시절부터 조민규가 직접 챙기며 키운 편이었다.

조민규는 허설아처럼 말수가 적고 튀려고 하지 않고 일을 깔끔하게 하는 능력 있는 젊은 사람들을 높이 샀다.

조민규가 잠시 주저하다 몇 마디 거들었다.

"혹시라도 부족한 부분이 있으면 마음껏 혼내시고 기회만 한 번 더 주시면 됩니다."

권지헌이 싸늘하게 고개를 들고 눈을 치켜올렸다. 싸늘한 시선이 느껴졌다.

입사한 지 1년 만에 벌써 누군가 편을 들어주는 사람이 있다?

사람 마음을 휘어잡는 건 여전한 듯했다.

조민규는 권지헌의 표정을 눈치채지 못하고 한숨을 쉬며 이어 말했다.

"허설아 씨는 집안 사정이 좋지 않습니다. 아버지가 돌아가시고 어머니도 병이 많이 위중하십니다. 어린 딸도 하나 있는데 아이도 몸이 좋지 않아요. 그런데 하필이면 남편은 또……"

권지헌이 싸늘한 시선을 보내며 차갑게 말을 끊었다.

"조민규 씨, 사생활이나 캐고 다니라고 월급 주는 줄 알아요?"

조민규는 화들짝 놀라서 거듭 사과하고 권지헌이 일부러 난처하게 하려는 뜻이 아닌 걸 알고는 허리 숙여 인사하며 사무실을 나섰다.

'아직은 대표님 기분을 가늠하기 어려우니 조심히 행동해야겠어.'

사무실이 다시 조용해졌다.

권지헌은 조금 전 흘렸던 커피를 닦고 마우스 스크롤을 내려 허설아의 직원 정보를 클릭했다.

증명사진은 대학 시절, 허설아가 같이 가자고 졸랐던 그날 찍었던 사진이었다.

스크롤을 더 내려 혼인 상황란에 멈췄다.

기혼이었다.
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
69 Bab
Episode1
ขุนหรือขุนพล ที่บรรดาสาวๆ เรียกกันว่าเฮียพล เสี่ยพล ผมน่ะรวยมากมีธุรกิจมากมายที่ผมดูแลอยู่ ไม่ว่าจะผับ บ่อน โรงแรม บริษัท สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงสิ่งบังหน้าเท่านั้นแหละครับ จริงๆ แล้วผมน่ะเจ้าพ่อค้ายารายใหญ่ดีๆ นี่เอง ผมน่ะมันเกิดมาบนกองเงินกองทอง อยากได้อะไรก็ต้องได้ ไม่มีหรอกครับสิ่งไหนที่ผมอยากได้แล้วไม่ได้ ผู้หญิงก็เช่นกัน? ใครๆ มักคิดว่าผมน่ะมันโหด ตัวอันตราย อารมณ์ร้อน ชอบใช้กำลัง เห็นผมเป็นแบบนี้แต่ผมก็อยู่ในโหมดสีชมพูนะครับ ผมมีเพื่อนสนิทมากๆ ถึง2คน เยอะไหมครับ? ถึงจะไม่เยอะคนแต่เยอะคุณภาพผมคิดแบบนั้น ในค่ำคืนที่แสงไฟสลัว สายตาของผมก็คอยสอดส่องเหยื่อที่มาให้ผมกระแทกคืนนี้ ปกติผู้หญิงก็เข้าหาผมเยอะนะครับ แต่คืนนี้ผมอยากเป็นเสือที่ออกตามล่าเหยื่อเองบ้าง สอดส่องไปจนเจอกับร่างบางของผู้หญิงคนหนึ่ง หน้าตารูปร่างของเธอไม่ได้สวยจนโดดเด่น แต่ผมกลับมองมันอย่างหลงใหล ผม: เจอเหยื่อว่ะ แทน: ไหนวะ ผม: สาวเสื้อแดงโต๊ะนู้น เป้: เปลี่ยนแนวเหรอวะ ผม: สวยดี กูชอบ ผมพูดจบพร้อมหยิบแก้วเหล้าเดินไปยังสาวเสื้อแดงที่ผมหมายตาทันที โดยไม่ฟังคำร้องเรียกของเพื่อนๆ ผมเดินไปยังเคาน
Baca selengkapnya
Episode2
แตนหรือแตน เอ๊ะ ฉันจะพูดให้มันมากความทำไมก็ไม่รู้เนอะ เอาเป็นว่าฉันน่ะชื่อแตน สาวไม่สวย หน้าไม่หมวย นมไม่ใหญ่ อายุเท่าไหร่ไม่รู้ ฐานะทางบ้านก็พอถูๆ ไถๆ ได้ นิสัยฉันน่ะเป็นพวกชอบปะทะ ไม่เคยเกรงกลัวใครไม่ว่าจะหญิงหรือชายฉันได้หมด ถึงฉันสู้ไม่ได้ฉันก็จะสู้ขอให้ฝ่ายตรงข้ามมีแผลบ้างตามร่างกายของมันแค่นี้ฉันก็สะใจแล้ว คนแถวบ้านไม่มีใครกล้ายุ่งกับฉันหรอก เรียกได้ว่าพวกเขาน่ะเกลียดขี้หน้าฉันด้วยซ้ำ แต่ฉันไม่แคร์หรอกนะเพราะมันไม่มีเหตุผลอะไรที่ฉันต้องแคร์ ฉันไม่มีเพื่อนหรอก ไม่ใช่ไม่มีคนคบนะแต่ฉันนี่แหละที่ไม่คบใคร ฉันไม่ต้องการเป็นเพื่อนกับใคร อยู่คนเดียวสบายใจกว่าเยอะชิวๆ ไปเลยไม่ต้องกลัวใครนินทา ไม่ต้องมานั่งระแวงเพื่อนนกสองหัว? เมื่อคืนฉันไปเที่ยวผับระหว่างที่ฉันกำลังนั่งดื่มเหล้าอยู่ จู่ๆก็มีผู้ชายที่ไหนไม่รู้มาขอซื้อตัวฉัน เขาหน้าหล่อนะแต่นิสัยเหี้ยไปหน่อย ฉันเลยสาดคำด่าชุดใหญ่ใส่เขาไปเต็มๆ แถมยังฟาดมือไปตบหน้าเขาอีก วันนี้ฉันแต่งตัวด้วยชุดสบายสบาย ไปเดินตลาดนัด หาของอร่อยกินคนเดียวสบายสบาย ฉันเดินกินลูกชิ้นปิ้งไปตามทางเดินกลับบ้านพร้อมฮัมเพลงไปด้วย ลูกชิ้นร้านนี้น้ำจ
Baca selengkapnya
Episode3
ผมกลับมาถึงบ้านก็มืดค่ำพอดี ผมลงจากรถแล้วเดินเข้าบ้านมา แม่บ้าน: คุณผู้ชายหิวรึเปล่าคะ ป้าจะได้เตรียมอาหารให้ ผม: ไม่ ผมพูดแค่นั้นก่อนจะรีบเดินขึ้นบันไดเข้าห้องมา ผมมองไปยังร่างบางที่ยังนอนหลับใหลเพราะฤทธิ์ของยาสลบอยู่ ผมเดินไปหยิบผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำอาบน้ำชำระร่างกาย ผมเดินไปทิ้งตัวลงนอนข้างๆ เธอ เอามือก่ายหน้าผากตัวเองไว้อย่างใช้ความคิด และแล้วผมก็คิดอะไรดีๆ ออก ยังไงยังไง เธอก็ต้องเป็นเมียผมอยู่แล้ว ถ้าผมจะลองชิมเธอสักหน่อยคงไม่เป็นไรหรอกเนอะ? ลองของไงครับว่ามันจะคุ้มกับที่ผมลงทุนรึเปล่า คิดได้ดังนั้นผมก็พาตัวเองมาขึ้นคล่อมร่างของเธอไว้ ผมจัดการถอดเสื้อเธอพร้อมเสื้อในเธอออกไปให้พ้นตัว ผม: อ่า ให้ตายสิ ทันทีที่ผมได้เห็นหน้าอกคู่งาม หัวจุกชมพูๆนั่นผมแทบบ้าเลยครับ หน้าอกของเธอช่างสวยงามมากเหลือเกิน หนึ่งสิ่งที่ผมได้รับรู้วันนี้ก็คือผู้หญิงไม่จำเป็นต้องนมใหญ่เหมือนบักแตงโมก็สามารถดึงดูดเพศตรงข้ามได้ อย่างที่ใครๆ เขาบอกนั่นแหละครับต่อให้นมใหญ่แค่ไหนสุดท้ายแล้วผู้ชายก็ดูดแค่หัวและตอนนี้ผมก็กำลังดูดจุกนมของเธออย่างเอาเป็นเอาตาย จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ! ผม: อ่า หวานชิบ ผม
Baca selengkapnya
Episode4
[แตน] 'อือ' ฉันครางในลำคอตัวเองเบาๆ ก่อนจะลืมตาตื่นขึ้นมา ฉันรู้สึกว่าเช้านี้ของฉันมันสดใสเอามากๆ เหมือนร่างกายของฉันได้พักผ่อนเต็มอิ่มแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ฉันบิดขี้เกียจสองสามครั้งก่อนจะยันตัวลุกนั่งแบบเต็มตัว ฉันกวาดสายตาไปรอบๆ ห้องสมองกำลังประมวลผล เมื่อวานฉันไปเดินตลาดขากลับบ้านมีผู้ร้ายมาดักตัวฉันไว้ ฉันวิ่งหนีไปหลบหลังพุ่มไม้ คนพวกนั้นเอาผ้ามาปิดจมูกฉันจนฉันสลบไป ใช่ฉันต้องโดนลักพาตัวมาแน่ๆ เมื่อคิดได้ดังนั้นฉันก็รับลุกขึ้นวิ่งลงจากเตียงเพื่อหาทางหนี แต่ยังไม่ถึงประตูห้องเลยค่ะ ฉันรู้สึกว่าร่างกายของฉันมันโล่งแปลกๆ จนฉันต้องใช้สายตาก้มลงไปมอง 'กรี๊ดฮือออ ไอ้เหี้ยที่ไหนมันทำกับกูแบบนี้ กรี๊ด ฮือออ' 'เสียงดังเหี้ยไรนักหนาคนจะนอนโว้ยย' ขวับ! ฉันรีบหันกลับไปมองบนเตียงนอน ก็พบกับร่างผู้ชายคนนึง ฉันเดินเข้าไปหามันอย่างช้าๆ จนเห็นหน้าของมันชัดๆ พรึบ! 'โอ้ย' ฉันกระโดดจากพื้นขึ้นไปนั่งทับบนตัวมัน ฉันจับหัวของผู้ชายตรงหน้าโขกกับที่นอนย้ำๆ หลายต่อหลายที ฉัน: ตายซะ ไอ้สัด ไอ้หน้าตัวเมีย ไอ้เห็บหมาไอ้สันขวาน ไอ้โรคจิต วิปริต โสโครก (ฉันสบถคำด่าแบบหยาบคายใส่ผู้ชา
Baca selengkapnya
Episode5
ฉันได้แต่นั่งนิ่งๆ อยู่บนที่นอน แต่ฉันไม่ได้เปลือยเปล่าแล้วนะตอนนี้ฉันใส่ผ้าขนหนูอยู่รอจะอาบน้ำน่ะ แต่นายขุนช้าง ขุนแผน ขุนพลอะไรนั่นไม่ยอมออกจากห้องน้ำสักที คำขู่ของเขาที่ไม่ให้ฉันหนี ฉันกลัวไหมก็กลัวนะแต่กลัวนิดนึงพอเป็นพิธี มีหนทางหนีเมื่อไหร่ฉันไปแน่ แต่ตอนนี้ก็ยอมๆ มันไปก่อน ดูจากทรงแล้วนายนี่คงรวยไม่เบา ถ้าฉันยอมอยู่กับเขาคงสบายน่าดู ใครๆ ก็ชอบความสบายกันทั้งนั้นหนึ่งในนั้นก็มีฉันอยู่ด้วย แกร๊ก ขุนพล: นั่งหน้าสะเหล่ออยู่ได้คิดว่าสวยมากรึไง ฉัน: ไม่สวยนายจะลักพาตัวฉันมาเหรอ (สะบัดผมกัดปากยั่วๆ เขาหนึ่งที) ขุนพล: รีบไปอาบน้ำจะได้ไปแดกข้าวกันสักที ฉัน: กำลังหิวเลย พูดจบฉันก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำทันที มีอ่างอาบน้ำด้วยอะ ลองแช่ตัวหน่อยดีกว่า ฉันลงไปนอนแช่ตัวอยู่ในอ่าง สบายตัวมากๆ ฉันใช้เวลาอาบน้ำประมาณชั่วโมงกว่าๆ ก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ขุนพลไม่ได้อยู่ในห้องแล้ว ฉันเดินจะไปหาเสื้อผ้าใส่แต่ลืมไปว่าฉันน่ะไม่มีของใช้อะไรเลยในบ้านหลังนี้ ฉันออกจากห้องเดินลงบันไดมาชั้นล่าง แต่ไม่เห็นใครเลย จนฉันได้ยินเสียงคนคุยกันจากห้องๆ นึงฉันเลยเดินไปดู คือห้องรับแขกค่ะมีคนนั่งอ
Baca selengkapnya
Episode6
ผมนั่งรออีแตนอยู่ที่เตียงนอนพร้อมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นฆ่าเวลารอมันใส่เสื้อผ้า ติ้ง!? ชบา: ชบาคิดถึงเสี่ยจังเลยค่ะ เมื่อไหร่เสี่ยจะมาหาชบาบ้าง ชบา? คือเด็กในผู้หญิงที่ผมเลี้ยงไว้ เธอคือผู้หญิงที่ผมกินและเลี้ยงนานสุด เธอน่ะเอาอกเอาใจเก่ง ไม่งี่เง่า หรือก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของผมเลย เชื่อฟังผมแทบทุกอย่าง เรียกง่ายๆ ว่าเวลาผมอยู่กับเธอ ผมโคตรสบายใจ ผม: ถ้ากูว่างกูจะเข้าไปหา ชบา: ชบาจะรอนะคะ แกร๊ก! ผมผละหน้าออกจากหน้าจอโทรศัพท์เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูห้องน้ำ พร้อมร่างของใครบางคนที่มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า ผม: อะไร (ผมเอ่ยปากถามอีแตนที่มายืนจ้องหน้าผมอยู่) แตน: เปล่า ฉันแค่จะบอกว่าฉันหิว ผม: ไปกินที่ผับได้ไหม เพราะกูต้องเข้าไปดูผับด้วย แตน: ได้สิ (เธอตอบพร้อมยิ้มกว้างๆ ส่งมาให้ผม หึ) ผมกับมันเดินออกมาขึ้นรถที่ไอ้ดำจอดรออยู่หน้าบ้านแล้ว ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงผับ ผมเดินเข้ามาในผับโดยมีแตนและไอ้ดำตามหลังมา แตน: นาย ผมหยุดเดินแล้วหันหลังกลับไปมองไอ้แตน แตน: ขอดื่มอยู่ด้านล่างได้ไหม ฉันไม่อยากขึ้นไปน่ะ ผม: อืม ผมพูดแค่นั้นก่อนจะเดินขึ้นชั้นสามมายังห้องทำงานขอ
Baca selengkapnya
Episode7
ทันทีที่ฉันพูดประโยคนั้นออกไปนายขุนพลก็ตรงเข้ามาบีบแขนฉันแน่น ฉันเจ็บตรงที่โดนเขาบีบมากๆ เหมือนกระดูกแขนของฉันจะแตก ฉันมองหน้าเขานิ่งโดยไม่แสดงถึงความเจ็บของตัวเองให้เขาเห็นสักนิด หน้าของนายขุนพลแดงมาก บ่งบอกถึงความโกรธของเขาได้ดีทีเดียว ฉัน: อย่าเอามือสกปรกสกปรกของมึงมาจับตัวกู ขุนพล: คำก็สกปรก คำก็ขยะแขยง งั้นมึงลองมีผัวเป็นคนที่มึงรังเกียจหน่อยดีไหม หื้ม? พูดจบขุนพลก็ลากแขนฉันเข้าห้องทำงานของเขาทันที ฉัน: ปล่อยกู ปล่อยนะ ไอ้ขุนปล่อยกู ฉันดิ้นไปมาเมื่อนายขุนพลลากฉันมายังโต๊ะทำงานของเขา เศษถุงยางที่เขามีอะไรกับอีนั่นเมื่อกี้มันยิ่งทำให้ฉันขยะแขยง ฉัน: ปล่อยกู ไอ้เลว กูขยะแขยงมึง ผู้ชายอะไรกินไม่เลือก เลว เลวที่สุ..... เพี้ยะ เสียงของฉันขาดหายไปทันทีเมื่อโดนฝ่ามืออันใหญ่ยักษ์ฟาดลงมา ครั้งที่เท่าไหล่แล้วน้าที่เขาตบหน้าฉัน ผม: เก็บแรงที่ด่ากูเอาไว้ครางชื่อกูดีกว่าวินาทีข้างหน้า มึงต้องมีผัวเป็นคนที่มึงขยะแขยงไปตลอดชีวิต ขุนพลก้มลงมาไซ้คอฉันอย่างแรง อย่างไม่ปราณี ฉัน: ปล่อย ปล่อยฉันนะขุนพล ขุนพล: ปล่อยเหรอได้ แต่ปล่อยในนะ ฉัน: ปล่อยฉัน ขุนพล ปล่อย ฉันดิ้นไ
Baca selengkapnya
Episode8
[ขุนพล] หลังจากที่น้ำออกจากห้องไป ผมก็เข้าห้องน้ำมาชำระร่างกายของตัวเอง ผมอาบน้ำใส่เสื้อผ้าอะไรเรียบร้อยกำลังเดินไปนั่งที่โต๊ะทำงาน แต่เสียงโวยวายจากข้างนอกห้องที่เอ่ยชื่อผมให้ช่วยอยู่ตลอดเวลา ทำให้ผมจำใจต้องเดินมาเปิดประตูดู ทันทีที่ประตูถูกเปิดออกตาของผมเบิกกว้างเมื่อเห็นแตนที่กำลังตบน้ำอยู่อย่างบ้าคลั่ง ผมไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้มันเกิดอะไรขึ้นบ้าง ผมพยายามไปห้ามแตนให้ใจเย็นแต่เธอไม่ฟังจนผมเผลอไปตบหน้าเธอ ผมรีบไล่ให้น้ำออกไปจากตรงนี้ แตนเธอสาดคำด่าสารพัดใส่ผม แต่ละคำด่าที่เธอที่เปล่งออกมามันทำให้ผมโกรธจนเลือดขึ้นหน้า ผมลากเธอเข้ามาในห้องทำงาน ลากเธอมายังโต๊ะทำงานที่ผมกับน้ำเรามีอะไรกันเมื่อกี้ ผมผลักแตนขึ้นไปบนโต๊ะทำงานอย่างแรง ก่อนที่ผมจะเริ่มบรรเลงบทรักบทโหดที่ผมตั้งใจจะมอบให้เธออย่างสาสม วันนี้ผมตั้งใจและวางแผนกับไอ้ดำไว้ ผมให้ไอ้ดำบอกแตนว่ามีธุระต้องไปทำ โดยที่จะให้ไอ้ดำไปซื้อยาปลุกเซ็กส์มาให้ผม อย่างที่ทุกคนคิดแหละครับผมจะวางยาไอ้แตนแล้วรวบหัวรวบหางมัน แต่แผนมันดันผิดพลาดนิดหน่อยเลยเป็นอย่างที่ทุกคนได้เห็น ผมบรรเลงเพลงรักกับไอ้แตนอยู่เนิ่นนาน จนมันสลบไป ผมจัดการเสื
Baca selengkapnya
Episode9
[แตน] 'อ่าส์' เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงที่ฉันช่วยตัวเองอยู่แบบนี้ ร่างกายของฉันมันทรมานและต้องการเรื่องอย่างว่าเอามากๆ 'อ่าส์ อื้อส์' ข้อมือของฉันยังคงสอบเข้าออก เข้าออกในร่องเสียวอย่างถี่ยิบ อีกมือนึงที่ว่างก็คอยบีบ นวดคลึงนมเบาๆ แกร๊ก! ทันทีที่ได้ยินเสียงเปิดประตูห้อง ฉันก็รีบหันหน้าไปมองโดยที่มือทั้งสองข้างยังคงทำหน้าที่ของมัน ขุนพลกอดอกมองการกระทำของฉันนิ่งๆ ก่อนที่เขาจะยกยิ้มมุมปาก เหมือนเขากำลังจะพอใจผลงานที่ตัวเองกระทำให้ฉันเป็นแบบนี้ เขามองหน้าฉัน ฉันมองหน้าเขาเรามองหน้ากันโดยที่ใครไม่ปริปากพูดอะไร 'อ่ะส์ อ่าส์ อื้มห์' ฉันเปล่งเสียงร้องครางออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน มือก็ขยับสอบเข้าสอบออกในร่องเสียว อย่างไม่อายสายตาของคนเจ้าเล่ห์ที่มองมา ขุนพลยืนมองฉันช่วยตัวเองอยู่แบบนั้นนานนับชั่วโมงก่อนที่เขาจะก้าวขาช้าๆ ตรงมาหาฉัน ฉันมองคนตรงหน้าตาหวานฉ่ำ ณ ตอนนี้ ณ เวลานี้ฉันไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่า ร่างกายของฉันมันต้องการคนตรงหน้ามากขนาดไหน ขุนพล: ต้องการอะไรบอกฉันสิ (เมื่อขุนพลเห็นว่าฉันมองหน้าเขานานเกินไปจึงเอ่ยปากถาม มือก็คอยลูบไล้หน้าฉันเบาๆ) ฉันคว้ามือขุนพลที่กำลังลูบห
Baca selengkapnya
Episode10
บ่ายของอีกวัน ฉันลืมตาตื่นมาพร้อมๆ กับอาการปวดเมื่อยตามร่างกาย ฉันหันไปมองคนข้างๆ ปรากฏว่านายขุนพลไม่ได้นอนอยู่ในห้องแล้ว ....ไปไหนของเขากันนะ? ฉันลุกจากที่นอนเดินมาเข้าห้องน้ำขานี่สั่นพับๆ อะ ฉันอาบน้ำชำระร่างกายออกมาใส่เสื้อผ้าแล้วเดินออกจากห้องลงมาด้านล่าง ฉัน: ขุนพลไปไหนคะ ฉันเอ่ยปากถามแม่บ้านที่กำลังเดินออกมาจากครัว แม่บ้าน: คุณผู้ชายไปทำธุระค่ะ คุณผู้ชายบอกว่าถ้าคุณแตนหิวให้ทานข้าวได้เลย ฉันพยักหน้าน้อยๆ เป็นเชิงว่าฉันน่ะเข้าใจในสิ่งที่แม่บ้านเขาพูด แม่บ้าน: คุณแตนจะทานเลยไหมคะ ฉัน: ยังค่ะ แตนขอออกไปทำธุระนอกบ้านนะคะ ฝากป้าบอกนายขุนพลด้วย พูดจบฉันก็เดินออกมาโดยไม่ฟังเสียงร้องห้ามของป้าแม่บ้าน อย่าถามถึงลูกน้องนายขุนพลเลยค่ะฉันก็ยังไม่เห็นหัวพวกเขาเหมือนกัน สงสัยจะไปกับนายขุนพล ฉันนั่งแท็กซี่กลับมาที่บ้านของตัวเอง บ้านที่ฉันอยู่มาตั้งแต่เด็กๆ ฉันอาศัยอยู่บ้านหลังนี้กับพ่อน่ะ แม่ของฉันทิ้งฉันกับพ่อไปมีผัวใหม่ตั้งแต่ฉันหกขวบโน่น ฉัน: พ่อ พ่อจ๋า แตนกลับมาแล้ว พ่อ พ่อจ๋า ฉันตะโกนเรียกพ่อเสียงดังลั่นบ้าน พ่อ: อะไรของมึงไอ้แตน พ่อร้องถามพร้อมเดินไปนั่งที่โ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status