Partager

ตอนที่ 6

Auteur: Sitha
last update Date de publication: 2026-03-05 15:55:14

เธอรู้ดีว่ากิจวัตรหลักของสมาชิกในครอบครัวเขาคือเช้าวันอาทิตย์ ใครที่ไม่ได้ไปไหน  ไม่ไปต่างจังหวัดหรือต่างประเทศทุกคนต้องกลับบ้านอย่างน้อยก็ไปรับประทานอาหารเช้ากับบิดามารดา หรือคุยกับบรรดาญาติๆ ในตระกูลกันสักพักก็ยังดี

“ไม่เป็นไร  ถ้าจำเป็นผมเข้าไปบ่ายก็ได้”  มาวัชร์ตอบแต่เธอไม่เห็นด้วย  เธอไม่อยากให้ครอบครัวเขาคิดว่าตัวเองดึงเขาไว้จนเสียเวลาในส่วนที่เขาเคยมีให้ครอบครัว

“อย่าเลยค่ะ  ตอนนี้ยังไม่ได้จำเป็นขนาดนั้นสักหน่อย  ลิลไม่อยากให้คุณโกหกผู้ใหญ่ด้วย” 

“ก็ได้  กลับกรุงเทพฯ ก็ได้  แต่ว่าคืนนี้ลิลไปนอนห้องผมไหมหรือว่าให้ผมไปห้องลิล” 

“ห้องคุณรุจอยู่ไกลค่ะ  อีกอย่างคุณก็ต้องไปบ้านแต่เช้าด้วย”  เธอตอบทำให้เขาตัดสินใจทันที

“งั้นผมไปนอนห้องลิลเอง” 

ค่ำวันนั้นมาวัชร์พาล‍ลิ‍นาแวะรับประทานอาหารก่อนกลับเข้าคอนโดของล‍ลิ‍นา  เนื่องจากต่างคนต่างเหนื่อยจึงคิดว่าฝากท้องไว้กับร้านข้างนอกให้เรียบร้อยน่าจะดีกว่า

“ท่าทางลิลเหนื่อยๆ นะ ไม่สบายหรือเปล่า”  เมื่อกลับถึงที่พักเขาพิจารณาเธอเห็นว่าดวงหน้างดงามนั้นมีแววอ่อนเพลียกว่าปกติ

“อาจจะแค่เหนื่อยเดินทางค่ะ  คงไม่ได้เป็นอะไรหรอก”  เธอตอบเบาๆ รู้สึกว่าตัวเองเป็นแบบนั้นจริงๆ

“งั้นก็ไปอาบน้ำนอนได้เลยครับ  เดี๋ยวผมอ่านเมลสักครู่จะตามเข้าไป”  มาวัชร์ก้มลงจูบกระหม่อมเธอก่อนจะปล่อยให้หญิงสาวเข้าห้องนอนอย่างเป็นห่วง  แต่อีเมลจากฝ่าย R&D ก็สำคัญเช่นกันเพราะว่าทางนั้นต้องการคำตอบอยู่

หนึ่งชั่วโมงต่อมา  มาวัชร์ที่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนเรียบร้อยก้าวขึ้นเตียง  เขามองคนที่นอนหันหลังให้พลางเอามือแตะไปตามตัว โล่งใจที่ร่างกายของล‍ลิ‍นาอุณหภูมิยังปกติดีอยู่  ไม่ได้มีไข้หรืออะไรแบบที่เขากังวล

เธอลืมตางัวเงียถาม  “ทำงานเสร็จแล้วเหรอคะคุณรุจ” 

“ครับ  ลิลไม่สบายรึเปล่าไปหาหมอไหม” 

เธอส่ายหน้าขณะที่พลิกตัวกลับมาเข้ากอดเขา  “ไม่ค่ะ  ลิลแค่ง่วงเฉยๆ ไม่ได้เป็นไร” 

มาวัชร์กอดตอบ  ยกมือลูบหลังเธอไปมา พลางคิดว่าหรือว่าวันนี้ตัวเองเผลอพูดแรงไปกับเธอเรื่องงาน 

“วันนี้ถ้าผมพูดแรงไปขอโทษนะลิล  แต่ผมไม่ได้จะตำหนิลิล” 

“ไม่ค่ะ  ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก”  เธอพูดเสียงอู้อี้และยกมือขึ้นปิดปากหาว

“ถ้าง่วงก็นอน  นอนได้เลย” 

เช้าวันต่อมามาวัชร์ลืมตาพร้อมกับที่ล‍ลิ‍นาออกจากห้องน้ำด้วยสีหน้าซีดเซียว 

“ลิลทำคุณรุจตื่นเหรอคะ  ขอโทษนะ” 

เขานิ่วหน้า เรื่องแค่นี้จะขอโทษกันทำไม  “เปล่า  ผมตื่นตามปกติน่ะเมื่อคืนนอนเร็วเลยตื่นเร็ว  ลิลดูไม่สดชื่นเลยลงไปฟิตเนสกับผมไหม” 

เขาคิดว่าการออกกำลังกายอาจจะช่วยให้เธอสดชื่นได้  แต่ก็ไม่ได้ผลเมื่อเธอปฏิเสธ

“ไม่ค่ะ  ลิลไม่มีแรง หิวด้วย”  เธอส่ายหน้าทันทีด้วยท่าทางอ่อนระโหยโรยแรงมากกว่าเดิม

“งั้นลิลจะกินอะไร  ให้ผมสั่งขึ้นมาให้ไหม”  ชายหนุ่มถามต่อ

“อย่าเลยค่ะ  เดี๋ยวลิลทำโจ๊กกินก็ได้ขอไปดูในตู้เย็นก่อนนะคะ”   เธอเปลี่ยนท่าทีเป็นสดชื่นทันทีเมื่อพูดถึงอาหารเช้าจนมาวัชร์งง

“โอเค  งั้นผมลงไปฟิตเนสครึ่งชม.ครับ  ลิลอยู่คนเดียวได้ใช่ไหม”

“ได้ค่ะ  สบายมากคุณรุจจะกินอะไรก่อนกลับบ้านไหมคะ” เธอเปลี่ยนเรื่อง ขณะที่ออกไปที่ครัวทิ้งให้เขามองตามอย่างไม่เข้าใจ

“ไม่เป็นไรครับ  งั้นผมเปลี่ยนชุดก่อน”  ชายหนุ่มเลิกเซ้าซี้  เขาลุกขึ้นเปลี่ยนเสื้อผ้าสำหรับลงไปออกกำลังกายที่ฟิตเนสของคอนโด  ซึ่งตัวเขาเองใช้บริการบ่อยเวลามาที่นี่

‘สงสัยเมื่อวานเราดุไปจริงๆ นั่นล่ะ’  เขาสรุปกับตัวเอง

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 106

    ต่อจากนั้น ปีย์มงคลพี่เขยของมาวัชร์ถูกเชิญขึ้นมาพูดเป็นตัวแทนของพี่ๆ น้องๆ ในครอบครัวใหญ่เขามองเจ้าบ่าวเจ้าสาว แล้วหัวเราะเบาๆ อย่างคนที่ผ่านชีวิตคู่มาแล้วพอสมควร“ผมมีข้อคิดเดียวให้ชีวิตคู่ครับ” เขาพูดเสียงเรียบ “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ขอให้จำไว้ว่า…เมียถูกเสมอ”เสียงหัวเราะดังขึ้นทั่วงาน บรรยากาศผ่อนคลายลงทันที ปรมะที่ยืนอยู่ด้านล่างยกมือถามเสียงดัง“แล้วถ้าเมียผิดล่ะพี่ปีย์”ปีย์มงคลยิ้มก่อนจะตอบอย่างไม่ต้องคิด “ก็ย้อนกลับไปดูข้อหนึ่งนะครับน้องปลื้ม”เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง มาวัชร์ส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจะหันไปยิ้มให้ล‍ลิ‍นาที่หัวเราะกับมุกห้าบาทสิบบาทของพวกพี่ๆช่วงโยนช่อดอกไม้ ล‍ลิ‍นาหันกลับไปมองกลุ่มแขกผู้หญิง ในมือเธอมีช่อดอกไม้ที่กระชับไว้แน่นเพื่อให้โยนได้ไกลที่สุด เมื่อได้รับสัญญาณว่าโยนได้ ช่อดอกไม้ก็ลอยข้ามอากาศไปตกลงในมือของหญิงสาวคนหนึ่ง ที่ยืนอยู่ข้างเหมวัต ลูกพี่ลูกน้องของมาวัชร์ เสียงแซวดังขึ้นทันทีจนหญิงสาวหน้าแดง เหมวัตยิ้มจนหุบไม่ลง “คนที่ได้ ใครเหรอคะคุณรุจ” ล‍ลิ‍นากระซิบถามสามี มาวัชร์ส่ายหน้า เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าญาติหนุ่มลูกชายน้าหั

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 105

    ในงานมีเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาวเพียงคู่เดียว ฝ่ายหญิงคือนีนนาราที่เต็มใจมาช่วยงานเพื่อนอย่างยิ่ง ส่วนเพื่อนเจ้าบ่าวก็คือหมอณรัฐ เพื่อนสมัยวัยเด็กของเจ้าบ่าวเช่นกันโถงกว้างทางเข้างานถูกเนรมิตให้เป็นเหมือนอยู่กลางสวนดอกไม้สีขาวสะอาดตา มีน้ำแข็งแกะสลักเป็นรูปเด็กผู้หญิงมีปีกเหมือนเทพแห่งความรักตั้งแสดงที่หน้างาน แทนตัวเด็กหญิงมิลินที่เป็นเหมือนกามเทพแห่งความรักของพ่อและแม่ตรงข้ามกันเป็นรูปถ่ายครอบครัวขนาดใหญ่ตั้งไว้ตรงทางเข้า เป็นภาพมาวัชร์ ล‍ลิ‍นาและลูกสาวของพวกเขาหลายภาพในอิริยาบถที่ต่างกัน เช่นภาพในวันที่เด็กหญิงเพิ่งหัดยืนเกาะโซฟา กับรอยยิ้มที่ทำให้แขกแทบทุกคนต้องหยุดมอง“นางเอกตัวจริงของงานนี้เลยนะ” ปรมะพูดเมื่อเดินมาถึงจุดนี้“เสาหลักของบ้านเลยล่ะ เจ้าหนูลีล่า” ปริญน้องชายตอบ ในมือเขาก็อุ้มเด็กหญิงวัยประมาณสี่ขวบมาด้วยกัน“วันนี้พวกแกเอาลูกมาประชันกันเหรอ แต่ละคนมีแต่ลูกสาวสวยๆ น่ารักๆ แล้วดูลูกฉันสิ” ปรมะหันไปมองลูกชาย แจ็คสันในวัย 11 ขวบที่แต่งตัวหล่อแต่เดินหน้าหงิกเข้างานไปโน่นแล้วลีล่าในชุดกระโปรงลูกไม้สีขาวฟูฟ่องราวเจ้าหญิง ก้าวเดินเตาะแตะอยู่กลางงาน ขาสั้นๆ ที่ย

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 104

    เมื่อปทุมถันคู่งามเป็นอิสระ เขาใช้ลิ้นสากเลียไปตามเนินอกและปลายยอดทีละข้างอย่างคลั่งไคล้ ล‍ลิ‍นาได้แต่อำนวยความสะดวกยกตัวขึ้นจากที่นอนเพื่อให้เขาปลดเสื้อผ้าออกจากร่างเธอได้ง่ายขึ้น“คุณสวยมาก สวยกว่าเดิมอีกลิล” เขาพึมพำขณะที่เลื่อนตัวไปจูบที่หน้าท้องราบไร้ไขมันส่วนเกินจนเขาไม่อยากเชื่อว่านี่คือคุณแม่ลูกหนึ่งที่เพิ่งคลอดไม่ถึงปี เขาขยับมือลงมาที่ต้นขารูดกางเกงนอนพร้อมกับแพนตี้ลงไปคอดลำขายาวเรียวในคราวเดียวกัน และไม่ทันที่หญิงสาวจะเตรียมใจ เธอก็สะดุ้งเมื่ออยู่ๆ เขาก็เลื่อนตัวลงไปใช้ลิ้นปาดเลียไปตามกลีบเนื้อกลางตัว จนความชุ่มฉ่ำของเธอเอ่อล้นรวดเร็วล‍ลิ‍นาหลับตาสะโพกยกขึ้นไม่ติดเตียงด้วยความกระสับกระส่าย อยากให้เขาช่วยปลดปล่อยเธอจากความทรมานนี้เสียที จนกระทั่งร่างงามกระตุกตัวเกร็งด้วยเธอสามารถไปถึงฝั่งได้แล้ว เธอจิกมือลงบนที่นอนอย่างต้องการระบายความเสียวซ่าน ลมหายใจหอบคลายลงอย่างช้าๆมาวัชร์ผละออกห่างเพียงเพื่อถอดเสื้อผ้าออกจากตัว เขาเปิดลิ้นชักหยิบซองฟอยล์ออกมาฉีกอย่างรวดเร็ว เสียงสวบสาบทำให้ล‍ลิ‍นาหน้าแดงก่ำเพราะเธอรู้อยู่แล้วว่าเขากำลังทำอะไร ชายหนุ่มกลับมาหาร่างที่นอนร

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 103

    คืนนั้นล‍ลิ‍นานั่งลงบนเบาะที่ปูลงบนระเบียงด้านหันลงทะเล เป็นมุมส่วนตัวของบ้านพักที่ค่อนข้างห่างไกลสายตาผู้คน เธอและมาวัชร์อยู่ร่วมงานเลี้ยงพนักงานประมาณหนึ่งชั่วโมง จากนั้นก็ขอตัวกลับมาที่พักเพื่อโทรหาลูกที่กรุงเทพฯ ได้คุยกับลีล่าและคุณย่าอยู่ครู่หนึ่งก็วางสาย “หิวอีกไหมลิล” มาวัชร์ถามขณะยกจานของว่างเข้ามาวางบนโต๊ะ เป็นสแน็กประเภทเม็ดมะม่วงหิมพานต์อบกินเล่นกันเพลินๆ“ไม่ค่ะ แต่ไม่แน่ดึกๆ อาจจะหิวก็ได้” ล‍ลิ‍นาเอื้อมมือมาหยิบเม็ดมะม่วงเข้าปาก“สั่งอะไรมาเผื่อกินตอนดึกๆ ไหม เดี๋ยวครัวน่าจะปิดเที่ยงคืน” มาวัชร์ถามขณะที่นั่งข้างๆ เธอ“ไม่ต้องหรอกค่ะ กินพวกนี้ก็พอ”“พอไม่มีลีล่า นึกถึงวันที่เราเคยไปเที่ยวทะเลกันสองคนเลยเนอะ” มาวัชร์ชวนคุย เขาจับมือเธอมาคลึงเล่นรู้สึกเพลินดีเหมือนกัน“ค่ะ ตอนนั้นเราไปที่ไหนนะที่ไปทะเลครั้งแรก” เธอหันมาถาม“จะทดสอบเหรอว่าผมจำได้ไหม” มาวัชร์หัวเราะ“แล้วจำได้ไหมล่ะ” เธอเปลี่ยนท่าทีเป็นจริงจังขึ้น“จำได้ก็แปลกแล้ว ตั้งหลายปี” มาวัชร์พูดหน้าตาเฉยๆ ส่วนล‍ลิ‍นาดึงมือออกทำให้ชายหนุ่มรีบตระครุบมือเธอไว้ ไปๆ มาๆ ก็ก

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 102

    พัชรานั่งตัวตรงตามแบบฉบับของเลขานุการมืออาชีพ ในขณะที่ล‍ลิ‍นาหยิบแฟ้มที่ได้มาจากฝ่ายบุคคลเมื่อวาน เธอเปิดดูอีกครั้งกวาดตามองรายละเอียดในแฟ้มพนักงาน ก่อนจะเอนตัวพิงพนักด้วยท่าทางผ่อนคลายขึ้นนิดหนึ่ง“สิ้นเดือนนี้น้องพัช จะทดลองงานครบสามเดือนแล้วนะคะ” หญิงสาวเจ้าของห้องเกริ่น“ใช่ค่ะ” อีกฝ่ายตอบเร็วล‍ลิ‍นามองเธอตรงๆ สายตานั้นทำให้คนถูกมองรู้สึกเหมือนกำลังถูกประเมินอย่างละเอียด“ในแง่ทักษะการทำงาน การทำเอกสาร การประสานงาน และภาษาอังกฤษของเรา ทำได้ในระดับที่น่าพอใจ”เธอหยุดเล็กน้อย “แต่มีประเด็นหนึ่งที่บริษัทนี้ให้ความสำคัญมากกว่าสกิล”หญิงสาวขยับตัวนิดหนึ่ง “เรื่องอะไรคะ”“การวางตัว” คำตอบสั้นๆ แต่ชัดเจน ล‍ลิ‍นาปิดแฟ้มลงวางมือบนโต๊ะ เธอพูดต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“แผนกเลขานุการกลางของเราเป็นหน้าตาขององค์กร เป็นด่านแรกที่จะเข้าถึงผู้บริหารระดับสูง และเป็นพื้นที่ที่ความเป็นมืออาชีพต้องมาก่อนทุกอย่าง”เธอเว้นจังหวะก่อนจะพูดต่อ “ดังนั้นบุคลากรในแผนกนี้ ต้องมีการวางตัวที่ดีทั้งต่อพนักงานในแผนกอื่นๆ รวมถึงการปฏิบัติตัวกับผู้บริหารด้วย”หญิงสาวหน้าเจื่อนลงเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะพย

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 101

    เย็นวันนั้นรถคันเดิมพาทั้งสองคนกลับบ้าน พวกเขาแวะบ้านใหญ่เพื่อไปรับลูก “พ่อแม่เรามากันแล้วลีล่า” มัทรีพูดกับหลานสาว“สวัสดีค่ะคุณแม่ ลีล่าเลี้ยงยากไหมคะ” ล‍ลิ‍นารีบถามแม่สามี ทำให้ฝ่ายนั้นรีบโบกมือ“โอ๊ย... จะดื้ออะไร ลีล่าเป็นเด็กดีออกเนอะลูก” ส่วนลีล่าก็ทำท่าจะคืบมาหาทันทีที่เห็นพ่อแม่ เสียงหัวเราะเล็ก ๆ ทำให้ความเหนื่อยทั้งวันหายไปอย่างรวดเร็วมาวัชร์อุ้มลูกขึ้นมา “วันนี้หนูเป็นยังไงบ้าง เป็นคนเก่งของคุณย่ารึเปล่าคะลีล่า” เด็กน้อยหัวเราะเอิ๊กอ๊ากเมื่อพ่อพูดด้วยเสียงสอง ล‍ลิ‍นายืนมองภาพนั้นด้วยความสบายใจและเชื่อใจ ครอบครัวของเธอแข็งแรงมากพอเพราะผู้ชายตรงหน้าเลือกจะซื่อสัตย์กับคำว่าเรา และเธอเอง… ก็เลือกที่จะเชื่อเขาการประชุมบอร์ดในวาระต่อมามีเรื่องสำคัญที่ทุกคนตั้งใจฟัง ซึ่งไม่ใช่เรื่องผลประกอบการหรือแผนขยายโรงงานใดใด แต่เป็นเรื่องการให้หรือโครงการ CSR ของบริษัทที่นำเสนอโดยวันวิสาข์ ตัวแทนผู้ถือหุ้นจากรามโฮลดิ้งเธอเป็นคนลุกขึ้นนำเสนอโพรเจกต์มูลนิธิ Live for life ภายใต้การดำเนินการของโรงพยาบาลโชติภิวรรธ“นี่ไม่ใช่โครงการ CSR เพื่อภาพลักษณ์ค่ะ” เธอพูดตรง

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 36

    หลังจากเข้ามาในห้องรับรองพิเศษ กลิ่นอ่อนๆ ของชา Earl Grey ลอยออกมาจากชุดน้ำที่เตรียมไว้ เขาช่วยประคองให้เธอนั่งบนโซฟานุ่มๆ ก่อนจะถาม“ลิลเวียนหัวไหมครับ ห้องนี้แอร์เย็นไปหรือเปล่า”“ไม่ค่ะ ปกติดีค่ะ”เพียงครู่เดียว เลขาหนุ่มคนหนึ่งเคาะประตูและก้มศีรษะให้เขาอย่างนอบน้อม“คุณรุจครับ ต้องรบกวนเรื่องเ

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 11

      น้ำเสียงมืออาชีพของเธอทำให้เขาเผลอยิ้มมุมปากนิดๆ ไม่ว่าเรื่องส่วนตัวจะเป็นยังไงจะมีปัญหาแค่ไหน เธอก็ยังเป็น “เลขาคนเก่ง” ของเขาอยู่ดี ชายหนุ่มรู้ว่าล‍ลิ‍นาแยกแยะเรื่องส่วนตัวและงานได้ดีมาตลอด ดีจนเขาเคยอยากเป็นมืออาชีพให้ได้ครึ่งแบบที่เธอเป็นมาวัชร์ตั้งใจจะรอให้เธอคุยโทรศัพท์เสร็จแล้วจะเข้าไป

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 10

      มือที่ถือแก้วน้ำของล‍ลิ‍นากระชับแน่น เหงื่อออกที่ฝ่ามือทั้งที่น้ำในแก้วยังเย็นจัด เธอยืนนิ่งอยู่หลังชั้นวางจานชั่วครู่ เลือกจะถอยออกมาเงียบๆ ออกประตูอีกด้านโดยไม่ให้ทั้งสองรู้ว่ามีคนได้ยิน  เธอไม่ได้โกรธพนักงานทั้งสองคน แต่โกรธตัวเองที่ปล่อยให้เรื่องของตัวเองกลายเป็นหัวข้อเมาท์เบาๆ ในแพนทรีแบบนี

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 9

      สองสัปดาห์หลังจากคืนนั้น   สองสัปดาห์ที่ไม่มีคำตอบ   สองสัปดาห์ที่ล‍ลิ‍นาต้องพยายามใช้ชีวิตให้ “ปกติที่สุด” ทั้งที่ทุกอย่างในตัวเธอไม่ปกติเลย  เช้าวันจันทร์รถไฟฟ้าแน่นเหมือนทุกวัน เสียงประกาศสถานีถัดไปดังกลบเสียงพนักงานที่คุยโทรศัพท์กัน ล‍ลิ‍นายืนเกาะเสา มืออีกข้างประคองถุงน้ำเต้าหู้ร้อนๆ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status