Share

ตอนที่ 4

Penulis: Sitha
last update Tanggal publikasi: 2026-03-05 15:53:53

จากนั้นทั้งมาวัชร์และล‍ลิ‍นาต่างก็จมจ่อมอยู่กับงานของตัวเอง  โดยที่ไม่ได้รบกวนกันจนกระทั่งผ่านไปสองชั่วโมง  เขาเงยหน้าขึ้นบอกเธอ

  “วันนี้ผมคงต้องเข้าโรงงานที่อยุธยา” เขาเอ่ยพลางจิบกาแฟ  “ไปด้วยกันไหมลิล” 

          “จะดีเหรอคะ  คุณไปทำงาน”  ล‍ลิ‍นาไม่แน่ใจว่าควรไปไหม

“ไปได้  ผมไปทำงานไม่นาน  คุณเคยบอกว่าอยากไปไหว้พระที่นั่นไม่ใช่เหรอ  วัดอะไรนะกุ.. กุอะไรสักอย่าง” 

“วัดกุฎีดาวค่ะ  ไปได้จริงนะคะ” 

แววตาเธอสดใสทันที  มาวัชร์มองยิ้มๆ  และพยักหน้า  “ไปสิ  งานคุณเสร็จยัง” 

“เรียบร้อยค่ะ  ส่งอีเมลให้คุณพอร์ชอีกฉบับก็เสร็จแล้ว”  เธอตอบพร้อมกับที่มือก็ทำงานอย่างรวดเร็ว  ครู่เดียวก็ปิดหน้าจอลงเป็นอันว่างานด่วนในเช้านี้หมดแล้ว

“ความจริงคุณไม่เห็นต้องทำงานวันหยุดเลย  เจ้านายคุณมันก็เคี่ยวไปนะ  ใช้งานลูกน้องนอกเวลางาน” 

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ  ลิลดูแลเรื่องลูกค้าต่างประเทศอยู่แล้ว  เวลาทำงานมันเหลื่อมกันแบบนี้ปกติ  แล้วเวลาทำงานจริงบอสเขาก็ไม่ได้ฟิกซ์เรื่องเวลางานขนาดนั้น”  เพราะว่าเป็นเลขาผู้บริหาร  เธอจึงค่อนข้างมีอิสระมากกว่าพนักงานในระดับล่าง  จะว่าไปแม้แต่หัวหน้าแผนกบางคนยังต้องเกรงใจเธอด้วยซ้ำ

ทั้งสองไปถึงอยุธยาก่อนเที่ยงเล็กน้อย  มาวัชร์ตรงเข้าไปในส่วนของไลน์ผลิต  ส่วนล‍ลิ‍นารอเขาอยู่ที่สำนักงาน

“อ้าวคุณลิลมาทำอะไรครับ  มาหาผมเหรอ”  พอภัทร เจ้านายหนุ่มของเธอขมวดคิ้วเมื่อเขาออกจากห้องประชุม  เจอว่าเลขานุการสาวนั่งอยู่ในสำนักงานด้วย

“สวัสดีค่ะบอส  คือว่าลิล...”  เธอยังไม่ได้ตอบก็มีเสียงห้าวดังขึ้นด้านหลังตอบแทน

“ลิลมากับฉันเอง”  มาวัชร์หยุดยืนข้างล‍ลิ‍นา  ส่งสายตามอง

พอภัทรเหมือนจะถามว่า ‘มีอะไรไหม’ 

“แบบนั้นเหรอ”  พอภัทรยิ้ม  เขาหันมาคุยกับล‍ลิ‍นา  “ผมได้รับอีเมลจากคุณลิลแล้วเมื่อกี้ครับ  พอดีเลยว่าจะทักไปถามว่ามีเนื้อหาบางอย่างที่ผมไม่เข้าใจ  ขอเวลาสักครู่ได้ไหมครับ” 

ล‍ลิ‍นาหันมามองมาวัชร์อย่างเกรงใจและตอบเจ้านายโดยตรงของตัวเอง  “ได้ค่ะบอส  ตรงจุดไหนคะ” 

“เชิญตรงนี้ดีกว่าครับ  พอดีมากที่คุณลิลมาถึงที่เราจะได้ตอบทางยุโรปได้เร็ว” เขาหันมาทางมาวัชร์  “ขอบคุณคุณรุจนะ  ที่พาเลขาผมมาส่งถึงที่”   

เมื่อล‍ลิ‍นาเปิดดูอีเมลก็พบว่ามันเป็นเรื่องใหญ่กว่าที่คิด  ลูกค้าที่เธอคิดว่าตอบกลับไปเรียบร้อยเมื่อเช้า  กลับส่งเมลฉบับใหม่ตรงมาอีกและมีการขอปรับแก้สูตรอาหาร

“ปรับแก้ลดโซเดียม  ก็อาจจะต้องปรับสูตรใหม่หมดเลยค่ะบอส ต้องอยู่ที่แผนก R&D ของคุณมาวัชร์ด้วย”  เธอแจ้งตามตรง

“แต่เราเซ็น MOU ไปแล้วว่าส่งล็อตแรกภายในสามสิบวัน  ถ้าปรับสูตรต้องเซตส่วนผสมใหม่  วัตถุดิบบางตัวอาจจะไม่พอเปิดไลน์ผลิต”   

“เลื่อนดีลส่งครับคุณพอภัทร”  มาวัชร์ที่ฟังนานแล้ว พูดขึ้นทันทีเมื่อมันเป็นเรื่องของเขาโดยตรง

“ถ้าเลื่อนเราจะโดนปรับครับคุณรุจ”  พอภัทรตอบ

“นั่นเป็นปัญหาของคุณที่จะต้องดีลกับลูกค้าให้ได้  ส่วนผมจะสั่งให้แผนก R&D ทำโอทีพรุ่งนี้คิดสูตรใหม่” 

ล‍ลิ‍นาเห็นท่าไม่ดี  “เดี๋ยวลิลลองคุยกับเลขาของมาดามหวังก่อนนะคะ  เราเคยเป็นเพื่อนกันตอนเรียนโทเธออาจจะมีทางช่วยได้”  หญิงสาวหาทางออกทำให้สองหนุ่มที่กำลังจะเถียงกันหยุดและหันมามอง

“ขอบคุณครับคุณลิล  งั้นลองเสนอส่วนลดหรือของแถมพิเศษไปก่อนนะครับ”  พอภัทรเห็นดีด้วย

“จบแล้วใช่ไหม  งั้นผมขอไปคุยกับ R&D สักครู่”  มาวัชร์สรุปกับพอภัทร  จากนั้นเขาผินหน้ามาทางล‍ลิ‍นา

“เดี๋ยวผมมานะลิล  ลิลช่วยส่งเมลลูกค้าที่ขอปรับสูตรอาหารซีซีให้ผมด้วย”  

“ได้ค่ะคุณรุจ” 

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 106

    ต่อจากนั้น ปีย์มงคลพี่เขยของมาวัชร์ถูกเชิญขึ้นมาพูดเป็นตัวแทนของพี่ๆ น้องๆ ในครอบครัวใหญ่เขามองเจ้าบ่าวเจ้าสาว แล้วหัวเราะเบาๆ อย่างคนที่ผ่านชีวิตคู่มาแล้วพอสมควร“ผมมีข้อคิดเดียวให้ชีวิตคู่ครับ” เขาพูดเสียงเรียบ “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ขอให้จำไว้ว่า…เมียถูกเสมอ”เสียงหัวเราะดังขึ้นทั่วงาน บรรยากาศผ่อนคลายลงทันที ปรมะที่ยืนอยู่ด้านล่างยกมือถามเสียงดัง“แล้วถ้าเมียผิดล่ะพี่ปีย์”ปีย์มงคลยิ้มก่อนจะตอบอย่างไม่ต้องคิด “ก็ย้อนกลับไปดูข้อหนึ่งนะครับน้องปลื้ม”เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง มาวัชร์ส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจะหันไปยิ้มให้ล‍ลิ‍นาที่หัวเราะกับมุกห้าบาทสิบบาทของพวกพี่ๆช่วงโยนช่อดอกไม้ ล‍ลิ‍นาหันกลับไปมองกลุ่มแขกผู้หญิง ในมือเธอมีช่อดอกไม้ที่กระชับไว้แน่นเพื่อให้โยนได้ไกลที่สุด เมื่อได้รับสัญญาณว่าโยนได้ ช่อดอกไม้ก็ลอยข้ามอากาศไปตกลงในมือของหญิงสาวคนหนึ่ง ที่ยืนอยู่ข้างเหมวัต ลูกพี่ลูกน้องของมาวัชร์ เสียงแซวดังขึ้นทันทีจนหญิงสาวหน้าแดง เหมวัตยิ้มจนหุบไม่ลง “คนที่ได้ ใครเหรอคะคุณรุจ” ล‍ลิ‍นากระซิบถามสามี มาวัชร์ส่ายหน้า เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าญาติหนุ่มลูกชายน้าหั

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 105

    ในงานมีเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาวเพียงคู่เดียว ฝ่ายหญิงคือนีนนาราที่เต็มใจมาช่วยงานเพื่อนอย่างยิ่ง ส่วนเพื่อนเจ้าบ่าวก็คือหมอณรัฐ เพื่อนสมัยวัยเด็กของเจ้าบ่าวเช่นกันโถงกว้างทางเข้างานถูกเนรมิตให้เป็นเหมือนอยู่กลางสวนดอกไม้สีขาวสะอาดตา มีน้ำแข็งแกะสลักเป็นรูปเด็กผู้หญิงมีปีกเหมือนเทพแห่งความรักตั้งแสดงที่หน้างาน แทนตัวเด็กหญิงมิลินที่เป็นเหมือนกามเทพแห่งความรักของพ่อและแม่ตรงข้ามกันเป็นรูปถ่ายครอบครัวขนาดใหญ่ตั้งไว้ตรงทางเข้า เป็นภาพมาวัชร์ ล‍ลิ‍นาและลูกสาวของพวกเขาหลายภาพในอิริยาบถที่ต่างกัน เช่นภาพในวันที่เด็กหญิงเพิ่งหัดยืนเกาะโซฟา กับรอยยิ้มที่ทำให้แขกแทบทุกคนต้องหยุดมอง“นางเอกตัวจริงของงานนี้เลยนะ” ปรมะพูดเมื่อเดินมาถึงจุดนี้“เสาหลักของบ้านเลยล่ะ เจ้าหนูลีล่า” ปริญน้องชายตอบ ในมือเขาก็อุ้มเด็กหญิงวัยประมาณสี่ขวบมาด้วยกัน“วันนี้พวกแกเอาลูกมาประชันกันเหรอ แต่ละคนมีแต่ลูกสาวสวยๆ น่ารักๆ แล้วดูลูกฉันสิ” ปรมะหันไปมองลูกชาย แจ็คสันในวัย 11 ขวบที่แต่งตัวหล่อแต่เดินหน้าหงิกเข้างานไปโน่นแล้วลีล่าในชุดกระโปรงลูกไม้สีขาวฟูฟ่องราวเจ้าหญิง ก้าวเดินเตาะแตะอยู่กลางงาน ขาสั้นๆ ที่ย

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 104

    เมื่อปทุมถันคู่งามเป็นอิสระ เขาใช้ลิ้นสากเลียไปตามเนินอกและปลายยอดทีละข้างอย่างคลั่งไคล้ ล‍ลิ‍นาได้แต่อำนวยความสะดวกยกตัวขึ้นจากที่นอนเพื่อให้เขาปลดเสื้อผ้าออกจากร่างเธอได้ง่ายขึ้น“คุณสวยมาก สวยกว่าเดิมอีกลิล” เขาพึมพำขณะที่เลื่อนตัวไปจูบที่หน้าท้องราบไร้ไขมันส่วนเกินจนเขาไม่อยากเชื่อว่านี่คือคุณแม่ลูกหนึ่งที่เพิ่งคลอดไม่ถึงปี เขาขยับมือลงมาที่ต้นขารูดกางเกงนอนพร้อมกับแพนตี้ลงไปคอดลำขายาวเรียวในคราวเดียวกัน และไม่ทันที่หญิงสาวจะเตรียมใจ เธอก็สะดุ้งเมื่ออยู่ๆ เขาก็เลื่อนตัวลงไปใช้ลิ้นปาดเลียไปตามกลีบเนื้อกลางตัว จนความชุ่มฉ่ำของเธอเอ่อล้นรวดเร็วล‍ลิ‍นาหลับตาสะโพกยกขึ้นไม่ติดเตียงด้วยความกระสับกระส่าย อยากให้เขาช่วยปลดปล่อยเธอจากความทรมานนี้เสียที จนกระทั่งร่างงามกระตุกตัวเกร็งด้วยเธอสามารถไปถึงฝั่งได้แล้ว เธอจิกมือลงบนที่นอนอย่างต้องการระบายความเสียวซ่าน ลมหายใจหอบคลายลงอย่างช้าๆมาวัชร์ผละออกห่างเพียงเพื่อถอดเสื้อผ้าออกจากตัว เขาเปิดลิ้นชักหยิบซองฟอยล์ออกมาฉีกอย่างรวดเร็ว เสียงสวบสาบทำให้ล‍ลิ‍นาหน้าแดงก่ำเพราะเธอรู้อยู่แล้วว่าเขากำลังทำอะไร ชายหนุ่มกลับมาหาร่างที่นอนร

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 103

    คืนนั้นล‍ลิ‍นานั่งลงบนเบาะที่ปูลงบนระเบียงด้านหันลงทะเล เป็นมุมส่วนตัวของบ้านพักที่ค่อนข้างห่างไกลสายตาผู้คน เธอและมาวัชร์อยู่ร่วมงานเลี้ยงพนักงานประมาณหนึ่งชั่วโมง จากนั้นก็ขอตัวกลับมาที่พักเพื่อโทรหาลูกที่กรุงเทพฯ ได้คุยกับลีล่าและคุณย่าอยู่ครู่หนึ่งก็วางสาย “หิวอีกไหมลิล” มาวัชร์ถามขณะยกจานของว่างเข้ามาวางบนโต๊ะ เป็นสแน็กประเภทเม็ดมะม่วงหิมพานต์อบกินเล่นกันเพลินๆ“ไม่ค่ะ แต่ไม่แน่ดึกๆ อาจจะหิวก็ได้” ล‍ลิ‍นาเอื้อมมือมาหยิบเม็ดมะม่วงเข้าปาก“สั่งอะไรมาเผื่อกินตอนดึกๆ ไหม เดี๋ยวครัวน่าจะปิดเที่ยงคืน” มาวัชร์ถามขณะที่นั่งข้างๆ เธอ“ไม่ต้องหรอกค่ะ กินพวกนี้ก็พอ”“พอไม่มีลีล่า นึกถึงวันที่เราเคยไปเที่ยวทะเลกันสองคนเลยเนอะ” มาวัชร์ชวนคุย เขาจับมือเธอมาคลึงเล่นรู้สึกเพลินดีเหมือนกัน“ค่ะ ตอนนั้นเราไปที่ไหนนะที่ไปทะเลครั้งแรก” เธอหันมาถาม“จะทดสอบเหรอว่าผมจำได้ไหม” มาวัชร์หัวเราะ“แล้วจำได้ไหมล่ะ” เธอเปลี่ยนท่าทีเป็นจริงจังขึ้น“จำได้ก็แปลกแล้ว ตั้งหลายปี” มาวัชร์พูดหน้าตาเฉยๆ ส่วนล‍ลิ‍นาดึงมือออกทำให้ชายหนุ่มรีบตระครุบมือเธอไว้ ไปๆ มาๆ ก็ก

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 102

    พัชรานั่งตัวตรงตามแบบฉบับของเลขานุการมืออาชีพ ในขณะที่ล‍ลิ‍นาหยิบแฟ้มที่ได้มาจากฝ่ายบุคคลเมื่อวาน เธอเปิดดูอีกครั้งกวาดตามองรายละเอียดในแฟ้มพนักงาน ก่อนจะเอนตัวพิงพนักด้วยท่าทางผ่อนคลายขึ้นนิดหนึ่ง“สิ้นเดือนนี้น้องพัช จะทดลองงานครบสามเดือนแล้วนะคะ” หญิงสาวเจ้าของห้องเกริ่น“ใช่ค่ะ” อีกฝ่ายตอบเร็วล‍ลิ‍นามองเธอตรงๆ สายตานั้นทำให้คนถูกมองรู้สึกเหมือนกำลังถูกประเมินอย่างละเอียด“ในแง่ทักษะการทำงาน การทำเอกสาร การประสานงาน และภาษาอังกฤษของเรา ทำได้ในระดับที่น่าพอใจ”เธอหยุดเล็กน้อย “แต่มีประเด็นหนึ่งที่บริษัทนี้ให้ความสำคัญมากกว่าสกิล”หญิงสาวขยับตัวนิดหนึ่ง “เรื่องอะไรคะ”“การวางตัว” คำตอบสั้นๆ แต่ชัดเจน ล‍ลิ‍นาปิดแฟ้มลงวางมือบนโต๊ะ เธอพูดต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“แผนกเลขานุการกลางของเราเป็นหน้าตาขององค์กร เป็นด่านแรกที่จะเข้าถึงผู้บริหารระดับสูง และเป็นพื้นที่ที่ความเป็นมืออาชีพต้องมาก่อนทุกอย่าง”เธอเว้นจังหวะก่อนจะพูดต่อ “ดังนั้นบุคลากรในแผนกนี้ ต้องมีการวางตัวที่ดีทั้งต่อพนักงานในแผนกอื่นๆ รวมถึงการปฏิบัติตัวกับผู้บริหารด้วย”หญิงสาวหน้าเจื่อนลงเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะพย

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 101

    เย็นวันนั้นรถคันเดิมพาทั้งสองคนกลับบ้าน พวกเขาแวะบ้านใหญ่เพื่อไปรับลูก “พ่อแม่เรามากันแล้วลีล่า” มัทรีพูดกับหลานสาว“สวัสดีค่ะคุณแม่ ลีล่าเลี้ยงยากไหมคะ” ล‍ลิ‍นารีบถามแม่สามี ทำให้ฝ่ายนั้นรีบโบกมือ“โอ๊ย... จะดื้ออะไร ลีล่าเป็นเด็กดีออกเนอะลูก” ส่วนลีล่าก็ทำท่าจะคืบมาหาทันทีที่เห็นพ่อแม่ เสียงหัวเราะเล็ก ๆ ทำให้ความเหนื่อยทั้งวันหายไปอย่างรวดเร็วมาวัชร์อุ้มลูกขึ้นมา “วันนี้หนูเป็นยังไงบ้าง เป็นคนเก่งของคุณย่ารึเปล่าคะลีล่า” เด็กน้อยหัวเราะเอิ๊กอ๊ากเมื่อพ่อพูดด้วยเสียงสอง ล‍ลิ‍นายืนมองภาพนั้นด้วยความสบายใจและเชื่อใจ ครอบครัวของเธอแข็งแรงมากพอเพราะผู้ชายตรงหน้าเลือกจะซื่อสัตย์กับคำว่าเรา และเธอเอง… ก็เลือกที่จะเชื่อเขาการประชุมบอร์ดในวาระต่อมามีเรื่องสำคัญที่ทุกคนตั้งใจฟัง ซึ่งไม่ใช่เรื่องผลประกอบการหรือแผนขยายโรงงานใดใด แต่เป็นเรื่องการให้หรือโครงการ CSR ของบริษัทที่นำเสนอโดยวันวิสาข์ ตัวแทนผู้ถือหุ้นจากรามโฮลดิ้งเธอเป็นคนลุกขึ้นนำเสนอโพรเจกต์มูลนิธิ Live for life ภายใต้การดำเนินการของโรงพยาบาลโชติภิวรรธ“นี่ไม่ใช่โครงการ CSR เพื่อภาพลักษณ์ค่ะ” เธอพูดตรง

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 7

    วันนั้นมาวัชร์กลับบ้านโชติภิวรรธหลังอาหารเช้า ซึ่งล‍ลิ‍นาดูเป็นปกติแล้วและเธอบอกว่าไม่อยากออกไปไหน“วันนี้พักนะลิล ไม่ต้องทำงานแล้ว มีอะไรด่วนก็ให้ไอ้พอร์ชมันทำเอง” ชายหนุ่มกำชับ หญิงสาวพยักหน้ารับด้วยสีหน้ากลั้นยิ้ม เธอชินแล้วกับท่าทางไม่ลงรอยของทั้งสองคน“ค่ะ ลิลจะปิดโน้ตบุ๊กทั้งวันเลยค่ะว

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 6

    เธอรู้ดีว่ากิจวัตรหลักของสมาชิกในครอบครัวเขาคือเช้าวันอาทิตย์ ใครที่ไม่ได้ไปไหน ไม่ไปต่างจังหวัดหรือต่างประเทศทุกคนต้องกลับบ้านอย่างน้อยก็ไปรับประทานอาหารเช้ากับบิดามารดา หรือคุยกับบรรดาญาติๆ ในตระกูลกันสักพักก็ยังดี“ไม่เป็นไร ถ้าจำเป็นผมเข้าไปบ่ายก็ได้” มาวัชร์ตอบแต่เธอไม่เห็นด้วย เธอไม่อยากใ

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 5

    “ผมให้ R&D คิดสูตรใหม่แล้ว แต่คิดว่ามีสิ่งที่คุณสองคนน่าจะลืม” มาวัชร์กลับมาในตอนเที่ยง และพวกเขาตกลงกันว่าจะรับประทานอาหารในโรงงานนั้นเลย “ยังไง” พอภัทรมองหน้าคนพูด“เรื่องนี้ทำไมต้องเป็นปัญหาของเรา ในเมื่อเราไม่ได้เป็นฝ่ายผิดสัญญา การลดโซเดียมไม่ได้เป็นแค่การปรับสูตร แต่

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 3

    “ทำไมคุณตื่นเช้าจัง ผมยังไม่หายง่วงเลย”คำถามมาพร้อมกับท่อนแขนแข็งแรงที่กอดจากด้านหลัง เรียกเสียงหัวเราะเบาๆ ดังลอดออกมาจากคนที่อยู่ในห้องครัวของคอนโดกลางเมือง ตอนนั้นล‍ลิ‍นากำลังยืนอยู่หน้าแพนทรีเพื่อเตรียมอาหารเช้าแบบง่ายๆ เธอสวมเชิ้ตผ้าฝ้ายตัวหลวมกับกางเกงขาสั้น ผมตรงยาวถูกรวบไว้ลวกๆ เธอยังไ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status