Share

ตอนที่ 4

Author: Sitha
last update Petsa ng paglalathala: 2026-03-05 15:53:53

จากนั้นทั้งมาวัชร์และล‍ลิ‍นาต่างก็จมจ่อมอยู่กับงานของตัวเอง  โดยที่ไม่ได้รบกวนกันจนกระทั่งผ่านไปสองชั่วโมง  เขาเงยหน้าขึ้นบอกเธอ

  “วันนี้ผมคงต้องเข้าโรงงานที่อยุธยา” เขาเอ่ยพลางจิบกาแฟ  “ไปด้วยกันไหมลิล” 

          “จะดีเหรอคะ  คุณไปทำงาน”  ล‍ลิ‍นาไม่แน่ใจว่าควรไปไหม

“ไปได้  ผมไปทำงานไม่นาน  คุณเคยบอกว่าอยากไปไหว้พระที่นั่นไม่ใช่เหรอ  วัดอะไรนะกุ.. กุอะไรสักอย่าง” 

“วัดกุฎีดาวค่ะ  ไปได้จริงนะคะ” 

แววตาเธอสดใสทันที  มาวัชร์มองยิ้มๆ  และพยักหน้า  “ไปสิ  งานคุณเสร็จยัง” 

“เรียบร้อยค่ะ  ส่งอีเมลให้คุณพอร์ชอีกฉบับก็เสร็จแล้ว”  เธอตอบพร้อมกับที่มือก็ทำงานอย่างรวดเร็ว  ครู่เดียวก็ปิดหน้าจอลงเป็นอันว่างานด่วนในเช้านี้หมดแล้ว

“ความจริงคุณไม่เห็นต้องทำงานวันหยุดเลย  เจ้านายคุณมันก็เคี่ยวไปนะ  ใช้งานลูกน้องนอกเวลางาน” 

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ  ลิลดูแลเรื่องลูกค้าต่างประเทศอยู่แล้ว  เวลาทำงานมันเหลื่อมกันแบบนี้ปกติ  แล้วเวลาทำงานจริงบอสเขาก็ไม่ได้ฟิกซ์เรื่องเวลางานขนาดนั้น”  เพราะว่าเป็นเลขาผู้บริหาร  เธอจึงค่อนข้างมีอิสระมากกว่าพนักงานในระดับล่าง  จะว่าไปแม้แต่หัวหน้าแผนกบางคนยังต้องเกรงใจเธอด้วยซ้ำ

ทั้งสองไปถึงอยุธยาก่อนเที่ยงเล็กน้อย  มาวัชร์ตรงเข้าไปในส่วนของไลน์ผลิต  ส่วนล‍ลิ‍นารอเขาอยู่ที่สำนักงาน

“อ้าวคุณลิลมาทำอะไรครับ  มาหาผมเหรอ”  พอภัทร เจ้านายหนุ่มของเธอขมวดคิ้วเมื่อเขาออกจากห้องประชุม  เจอว่าเลขานุการสาวนั่งอยู่ในสำนักงานด้วย

“สวัสดีค่ะบอส  คือว่าลิล...”  เธอยังไม่ได้ตอบก็มีเสียงห้าวดังขึ้นด้านหลังตอบแทน

“ลิลมากับฉันเอง”  มาวัชร์หยุดยืนข้างล‍ลิ‍นา  ส่งสายตามอง

พอภัทรเหมือนจะถามว่า ‘มีอะไรไหม’ 

“แบบนั้นเหรอ”  พอภัทรยิ้ม  เขาหันมาคุยกับล‍ลิ‍นา  “ผมได้รับอีเมลจากคุณลิลแล้วเมื่อกี้ครับ  พอดีเลยว่าจะทักไปถามว่ามีเนื้อหาบางอย่างที่ผมไม่เข้าใจ  ขอเวลาสักครู่ได้ไหมครับ” 

ล‍ลิ‍นาหันมามองมาวัชร์อย่างเกรงใจและตอบเจ้านายโดยตรงของตัวเอง  “ได้ค่ะบอส  ตรงจุดไหนคะ” 

“เชิญตรงนี้ดีกว่าครับ  พอดีมากที่คุณลิลมาถึงที่เราจะได้ตอบทางยุโรปได้เร็ว” เขาหันมาทางมาวัชร์  “ขอบคุณคุณรุจนะ  ที่พาเลขาผมมาส่งถึงที่”   

เมื่อล‍ลิ‍นาเปิดดูอีเมลก็พบว่ามันเป็นเรื่องใหญ่กว่าที่คิด  ลูกค้าที่เธอคิดว่าตอบกลับไปเรียบร้อยเมื่อเช้า  กลับส่งเมลฉบับใหม่ตรงมาอีกและมีการขอปรับแก้สูตรอาหาร

“ปรับแก้ลดโซเดียม  ก็อาจจะต้องปรับสูตรใหม่หมดเลยค่ะบอส ต้องอยู่ที่แผนก R&D ของคุณมาวัชร์ด้วย”  เธอแจ้งตามตรง

“แต่เราเซ็น MOU ไปแล้วว่าส่งล็อตแรกภายในสามสิบวัน  ถ้าปรับสูตรต้องเซตส่วนผสมใหม่  วัตถุดิบบางตัวอาจจะไม่พอเปิดไลน์ผลิต”   

“เลื่อนดีลส่งครับคุณพอภัทร”  มาวัชร์ที่ฟังนานแล้ว พูดขึ้นทันทีเมื่อมันเป็นเรื่องของเขาโดยตรง

“ถ้าเลื่อนเราจะโดนปรับครับคุณรุจ”  พอภัทรตอบ

“นั่นเป็นปัญหาของคุณที่จะต้องดีลกับลูกค้าให้ได้  ส่วนผมจะสั่งให้แผนก R&D ทำโอทีพรุ่งนี้คิดสูตรใหม่” 

ล‍ลิ‍นาเห็นท่าไม่ดี  “เดี๋ยวลิลลองคุยกับเลขาของมาดามหวังก่อนนะคะ  เราเคยเป็นเพื่อนกันตอนเรียนโทเธออาจจะมีทางช่วยได้”  หญิงสาวหาทางออกทำให้สองหนุ่มที่กำลังจะเถียงกันหยุดและหันมามอง

“ขอบคุณครับคุณลิล  งั้นลองเสนอส่วนลดหรือของแถมพิเศษไปก่อนนะครับ”  พอภัทรเห็นดีด้วย

“จบแล้วใช่ไหม  งั้นผมขอไปคุยกับ R&D สักครู่”  มาวัชร์สรุปกับพอภัทร  จากนั้นเขาผินหน้ามาทางล‍ลิ‍นา

“เดี๋ยวผมมานะลิล  ลิลช่วยส่งเมลลูกค้าที่ขอปรับสูตรอาหารซีซีให้ผมด้วย”  

“ได้ค่ะคุณรุจ” 

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 106

    ต่อจากนั้น ปีย์มงคลพี่เขยของมาวัชร์ถูกเชิญขึ้นมาพูดเป็นตัวแทนของพี่ๆ น้องๆ ในครอบครัวใหญ่เขามองเจ้าบ่าวเจ้าสาว แล้วหัวเราะเบาๆ อย่างคนที่ผ่านชีวิตคู่มาแล้วพอสมควร“ผมมีข้อคิดเดียวให้ชีวิตคู่ครับ” เขาพูดเสียงเรียบ “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ขอให้จำไว้ว่า…เมียถูกเสมอ”เสียงหัวเราะดังขึ้นทั่วงาน บรรยากาศผ่อนคลายลงทันที ปรมะที่ยืนอยู่ด้านล่างยกมือถามเสียงดัง“แล้วถ้าเมียผิดล่ะพี่ปีย์”ปีย์มงคลยิ้มก่อนจะตอบอย่างไม่ต้องคิด “ก็ย้อนกลับไปดูข้อหนึ่งนะครับน้องปลื้ม”เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง มาวัชร์ส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจะหันไปยิ้มให้ล‍ลิ‍นาที่หัวเราะกับมุกห้าบาทสิบบาทของพวกพี่ๆช่วงโยนช่อดอกไม้ ล‍ลิ‍นาหันกลับไปมองกลุ่มแขกผู้หญิง ในมือเธอมีช่อดอกไม้ที่กระชับไว้แน่นเพื่อให้โยนได้ไกลที่สุด เมื่อได้รับสัญญาณว่าโยนได้ ช่อดอกไม้ก็ลอยข้ามอากาศไปตกลงในมือของหญิงสาวคนหนึ่ง ที่ยืนอยู่ข้างเหมวัต ลูกพี่ลูกน้องของมาวัชร์ เสียงแซวดังขึ้นทันทีจนหญิงสาวหน้าแดง เหมวัตยิ้มจนหุบไม่ลง “คนที่ได้ ใครเหรอคะคุณรุจ” ล‍ลิ‍นากระซิบถามสามี มาวัชร์ส่ายหน้า เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าญาติหนุ่มลูกชายน้าหั

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 105

    ในงานมีเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาวเพียงคู่เดียว ฝ่ายหญิงคือนีนนาราที่เต็มใจมาช่วยงานเพื่อนอย่างยิ่ง ส่วนเพื่อนเจ้าบ่าวก็คือหมอณรัฐ เพื่อนสมัยวัยเด็กของเจ้าบ่าวเช่นกันโถงกว้างทางเข้างานถูกเนรมิตให้เป็นเหมือนอยู่กลางสวนดอกไม้สีขาวสะอาดตา มีน้ำแข็งแกะสลักเป็นรูปเด็กผู้หญิงมีปีกเหมือนเทพแห่งความรักตั้งแสดงที่หน้างาน แทนตัวเด็กหญิงมิลินที่เป็นเหมือนกามเทพแห่งความรักของพ่อและแม่ตรงข้ามกันเป็นรูปถ่ายครอบครัวขนาดใหญ่ตั้งไว้ตรงทางเข้า เป็นภาพมาวัชร์ ล‍ลิ‍นาและลูกสาวของพวกเขาหลายภาพในอิริยาบถที่ต่างกัน เช่นภาพในวันที่เด็กหญิงเพิ่งหัดยืนเกาะโซฟา กับรอยยิ้มที่ทำให้แขกแทบทุกคนต้องหยุดมอง“นางเอกตัวจริงของงานนี้เลยนะ” ปรมะพูดเมื่อเดินมาถึงจุดนี้“เสาหลักของบ้านเลยล่ะ เจ้าหนูลีล่า” ปริญน้องชายตอบ ในมือเขาก็อุ้มเด็กหญิงวัยประมาณสี่ขวบมาด้วยกัน“วันนี้พวกแกเอาลูกมาประชันกันเหรอ แต่ละคนมีแต่ลูกสาวสวยๆ น่ารักๆ แล้วดูลูกฉันสิ” ปรมะหันไปมองลูกชาย แจ็คสันในวัย 11 ขวบที่แต่งตัวหล่อแต่เดินหน้าหงิกเข้างานไปโน่นแล้วลีล่าในชุดกระโปรงลูกไม้สีขาวฟูฟ่องราวเจ้าหญิง ก้าวเดินเตาะแตะอยู่กลางงาน ขาสั้นๆ ที่ย

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 104

    เมื่อปทุมถันคู่งามเป็นอิสระ เขาใช้ลิ้นสากเลียไปตามเนินอกและปลายยอดทีละข้างอย่างคลั่งไคล้ ล‍ลิ‍นาได้แต่อำนวยความสะดวกยกตัวขึ้นจากที่นอนเพื่อให้เขาปลดเสื้อผ้าออกจากร่างเธอได้ง่ายขึ้น“คุณสวยมาก สวยกว่าเดิมอีกลิล” เขาพึมพำขณะที่เลื่อนตัวไปจูบที่หน้าท้องราบไร้ไขมันส่วนเกินจนเขาไม่อยากเชื่อว่านี่คือคุณแม่ลูกหนึ่งที่เพิ่งคลอดไม่ถึงปี เขาขยับมือลงมาที่ต้นขารูดกางเกงนอนพร้อมกับแพนตี้ลงไปคอดลำขายาวเรียวในคราวเดียวกัน และไม่ทันที่หญิงสาวจะเตรียมใจ เธอก็สะดุ้งเมื่ออยู่ๆ เขาก็เลื่อนตัวลงไปใช้ลิ้นปาดเลียไปตามกลีบเนื้อกลางตัว จนความชุ่มฉ่ำของเธอเอ่อล้นรวดเร็วล‍ลิ‍นาหลับตาสะโพกยกขึ้นไม่ติดเตียงด้วยความกระสับกระส่าย อยากให้เขาช่วยปลดปล่อยเธอจากความทรมานนี้เสียที จนกระทั่งร่างงามกระตุกตัวเกร็งด้วยเธอสามารถไปถึงฝั่งได้แล้ว เธอจิกมือลงบนที่นอนอย่างต้องการระบายความเสียวซ่าน ลมหายใจหอบคลายลงอย่างช้าๆมาวัชร์ผละออกห่างเพียงเพื่อถอดเสื้อผ้าออกจากตัว เขาเปิดลิ้นชักหยิบซองฟอยล์ออกมาฉีกอย่างรวดเร็ว เสียงสวบสาบทำให้ล‍ลิ‍นาหน้าแดงก่ำเพราะเธอรู้อยู่แล้วว่าเขากำลังทำอะไร ชายหนุ่มกลับมาหาร่างที่นอนร

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 103

    คืนนั้นล‍ลิ‍นานั่งลงบนเบาะที่ปูลงบนระเบียงด้านหันลงทะเล เป็นมุมส่วนตัวของบ้านพักที่ค่อนข้างห่างไกลสายตาผู้คน เธอและมาวัชร์อยู่ร่วมงานเลี้ยงพนักงานประมาณหนึ่งชั่วโมง จากนั้นก็ขอตัวกลับมาที่พักเพื่อโทรหาลูกที่กรุงเทพฯ ได้คุยกับลีล่าและคุณย่าอยู่ครู่หนึ่งก็วางสาย “หิวอีกไหมลิล” มาวัชร์ถามขณะยกจานของว่างเข้ามาวางบนโต๊ะ เป็นสแน็กประเภทเม็ดมะม่วงหิมพานต์อบกินเล่นกันเพลินๆ“ไม่ค่ะ แต่ไม่แน่ดึกๆ อาจจะหิวก็ได้” ล‍ลิ‍นาเอื้อมมือมาหยิบเม็ดมะม่วงเข้าปาก“สั่งอะไรมาเผื่อกินตอนดึกๆ ไหม เดี๋ยวครัวน่าจะปิดเที่ยงคืน” มาวัชร์ถามขณะที่นั่งข้างๆ เธอ“ไม่ต้องหรอกค่ะ กินพวกนี้ก็พอ”“พอไม่มีลีล่า นึกถึงวันที่เราเคยไปเที่ยวทะเลกันสองคนเลยเนอะ” มาวัชร์ชวนคุย เขาจับมือเธอมาคลึงเล่นรู้สึกเพลินดีเหมือนกัน“ค่ะ ตอนนั้นเราไปที่ไหนนะที่ไปทะเลครั้งแรก” เธอหันมาถาม“จะทดสอบเหรอว่าผมจำได้ไหม” มาวัชร์หัวเราะ“แล้วจำได้ไหมล่ะ” เธอเปลี่ยนท่าทีเป็นจริงจังขึ้น“จำได้ก็แปลกแล้ว ตั้งหลายปี” มาวัชร์พูดหน้าตาเฉยๆ ส่วนล‍ลิ‍นาดึงมือออกทำให้ชายหนุ่มรีบตระครุบมือเธอไว้ ไปๆ มาๆ ก็ก

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 102

    พัชรานั่งตัวตรงตามแบบฉบับของเลขานุการมืออาชีพ ในขณะที่ล‍ลิ‍นาหยิบแฟ้มที่ได้มาจากฝ่ายบุคคลเมื่อวาน เธอเปิดดูอีกครั้งกวาดตามองรายละเอียดในแฟ้มพนักงาน ก่อนจะเอนตัวพิงพนักด้วยท่าทางผ่อนคลายขึ้นนิดหนึ่ง“สิ้นเดือนนี้น้องพัช จะทดลองงานครบสามเดือนแล้วนะคะ” หญิงสาวเจ้าของห้องเกริ่น“ใช่ค่ะ” อีกฝ่ายตอบเร็วล‍ลิ‍นามองเธอตรงๆ สายตานั้นทำให้คนถูกมองรู้สึกเหมือนกำลังถูกประเมินอย่างละเอียด“ในแง่ทักษะการทำงาน การทำเอกสาร การประสานงาน และภาษาอังกฤษของเรา ทำได้ในระดับที่น่าพอใจ”เธอหยุดเล็กน้อย “แต่มีประเด็นหนึ่งที่บริษัทนี้ให้ความสำคัญมากกว่าสกิล”หญิงสาวขยับตัวนิดหนึ่ง “เรื่องอะไรคะ”“การวางตัว” คำตอบสั้นๆ แต่ชัดเจน ล‍ลิ‍นาปิดแฟ้มลงวางมือบนโต๊ะ เธอพูดต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“แผนกเลขานุการกลางของเราเป็นหน้าตาขององค์กร เป็นด่านแรกที่จะเข้าถึงผู้บริหารระดับสูง และเป็นพื้นที่ที่ความเป็นมืออาชีพต้องมาก่อนทุกอย่าง”เธอเว้นจังหวะก่อนจะพูดต่อ “ดังนั้นบุคลากรในแผนกนี้ ต้องมีการวางตัวที่ดีทั้งต่อพนักงานในแผนกอื่นๆ รวมถึงการปฏิบัติตัวกับผู้บริหารด้วย”หญิงสาวหน้าเจื่อนลงเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะพย

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 101

    เย็นวันนั้นรถคันเดิมพาทั้งสองคนกลับบ้าน พวกเขาแวะบ้านใหญ่เพื่อไปรับลูก “พ่อแม่เรามากันแล้วลีล่า” มัทรีพูดกับหลานสาว“สวัสดีค่ะคุณแม่ ลีล่าเลี้ยงยากไหมคะ” ล‍ลิ‍นารีบถามแม่สามี ทำให้ฝ่ายนั้นรีบโบกมือ“โอ๊ย... จะดื้ออะไร ลีล่าเป็นเด็กดีออกเนอะลูก” ส่วนลีล่าก็ทำท่าจะคืบมาหาทันทีที่เห็นพ่อแม่ เสียงหัวเราะเล็ก ๆ ทำให้ความเหนื่อยทั้งวันหายไปอย่างรวดเร็วมาวัชร์อุ้มลูกขึ้นมา “วันนี้หนูเป็นยังไงบ้าง เป็นคนเก่งของคุณย่ารึเปล่าคะลีล่า” เด็กน้อยหัวเราะเอิ๊กอ๊ากเมื่อพ่อพูดด้วยเสียงสอง ล‍ลิ‍นายืนมองภาพนั้นด้วยความสบายใจและเชื่อใจ ครอบครัวของเธอแข็งแรงมากพอเพราะผู้ชายตรงหน้าเลือกจะซื่อสัตย์กับคำว่าเรา และเธอเอง… ก็เลือกที่จะเชื่อเขาการประชุมบอร์ดในวาระต่อมามีเรื่องสำคัญที่ทุกคนตั้งใจฟัง ซึ่งไม่ใช่เรื่องผลประกอบการหรือแผนขยายโรงงานใดใด แต่เป็นเรื่องการให้หรือโครงการ CSR ของบริษัทที่นำเสนอโดยวันวิสาข์ ตัวแทนผู้ถือหุ้นจากรามโฮลดิ้งเธอเป็นคนลุกขึ้นนำเสนอโพรเจกต์มูลนิธิ Live for life ภายใต้การดำเนินการของโรงพยาบาลโชติภิวรรธ“นี่ไม่ใช่โครงการ CSR เพื่อภาพลักษณ์ค่ะ” เธอพูดตรง

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 8

    ส่วนมาวัชร์นั้น ความคิดเธอสะดุดเมื่อคิดถึงพ่อของลูกในท้อง เธอรู้จักเขาตั้งแต่มาทำงานที่นี่แรกๆ ได้พบกันในห้องประชุมบ่อย จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาชวนเธอไปดินเนอร์หลังเลิกงานและต่อมาความสัมพันธ์ของเราก็งอกเงยมาเรื่อยๆ จนเกือบจะครบปีในอีกไม่กี่วันที่จะถึงนี้เธอยอมรับว่าเขาเป็นคนมีเสน่ห์ ใส่ใจและมักจ

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 7

    วันนั้นมาวัชร์กลับบ้านโชติภิวรรธหลังอาหารเช้า ซึ่งล‍ลิ‍นาดูเป็นปกติแล้วและเธอบอกว่าไม่อยากออกไปไหน“วันนี้พักนะลิล ไม่ต้องทำงานแล้ว มีอะไรด่วนก็ให้ไอ้พอร์ชมันทำเอง” ชายหนุ่มกำชับ หญิงสาวพยักหน้ารับด้วยสีหน้ากลั้นยิ้ม เธอชินแล้วกับท่าทางไม่ลงรอยของทั้งสองคน“ค่ะ ลิลจะปิดโน้ตบุ๊กทั้งวันเลยค่ะว

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 6

    เธอรู้ดีว่ากิจวัตรหลักของสมาชิกในครอบครัวเขาคือเช้าวันอาทิตย์ ใครที่ไม่ได้ไปไหน ไม่ไปต่างจังหวัดหรือต่างประเทศทุกคนต้องกลับบ้านอย่างน้อยก็ไปรับประทานอาหารเช้ากับบิดามารดา หรือคุยกับบรรดาญาติๆ ในตระกูลกันสักพักก็ยังดี“ไม่เป็นไร ถ้าจำเป็นผมเข้าไปบ่ายก็ได้” มาวัชร์ตอบแต่เธอไม่เห็นด้วย เธอไม่อยากใ

  • รักแท้หรือแค่ไม่มีใคร   ตอนที่ 5

    “ผมให้ R&D คิดสูตรใหม่แล้ว แต่คิดว่ามีสิ่งที่คุณสองคนน่าจะลืม” มาวัชร์กลับมาในตอนเที่ยง และพวกเขาตกลงกันว่าจะรับประทานอาหารในโรงงานนั้นเลย “ยังไง” พอภัทรมองหน้าคนพูด“เรื่องนี้ทำไมต้องเป็นปัญหาของเรา ในเมื่อเราไม่ได้เป็นฝ่ายผิดสัญญา การลดโซเดียมไม่ได้เป็นแค่การปรับสูตร แต่

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status