MasukShare
ชีวิตใหม่ของรินรดา 3
Tanggal publikasi:
2024-12-23 02:50:50หลังจากเลิกเรียนวิชาสุดท้ายของวัน รินรดาก็รีบไปที่ห้องสมุดต่อเพื่อค้นหาหนังสือประกอบวิชาเรียน ในขณะที่กนกอรขอแยกตัวกลับไปก่อนแล้ว หญิงสาวใช้เวลาหาหนังสืออยู่พักใหญ่ จนกระทั่งใกล้เวลาที่ห้องสมุดจะปิดให้บริการ เธอจึงรีบหยิบหนังสือที่ต้องการแล้ววิ่งไปที่เคาน์เตอร์เพื่อยืมหนังสือทันที
ระหว่างยืนต่อคิวอยู่หน้าเคาน์เตอร์ เธอก็พยายามควานหาบัตรนักศึกษาในกระเป๋าสะพาย ทว่าหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ
“หายไปไหนนะ จำได้ว่าเอามาแล้วนี่”
“หาบัตรนักศึกษาไม่เจอเหรอครับ พี่ยืมหนังสือให้ก่อนดีไหม”
จู่ ๆ ก็มีเสียงชายคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง เมื่อเธอหันไปมองก็จำได้ว่าเขาคือคนเดียวกับคนหล่อของกนกอรที่พบในโรงอาหารนั่นเอง
“เอ่อ...”
หญิงสาวหันรีหันขวาง ใจหนึ่งก็อยากปฏิเสธเพราะไม่อยากรบกวนคนแปลกหน้า แต่อีกใจก็แอบลังเล เพราะเกรงใจบรรณารักษ์ห้องสมุดที่มองมาด้วยสายตากดดันในที
“ตกลงจะยืมไหมคะ ห้องสมุดใกล้ปิดแล้วนะ”
บรรณารักษ์ถามขึ้นพร้อมสายตาที่มองมาเหมือนรำคาญ ทำให้เธอตัดสินใจขอรับความช่วยเหลือจากคนแปลกหน้ารูปหล่อทันที
“งั้นรบกวนหน่อยนะคะ”
“ด้วยความยินดีครับ”
ชายหนุ่มยิ้มให้อย่างอบอุ่นดูใจดี พลางรับหนังสือสามเล่มจากมือเธอยื่นให้บรรณารักษ์เพื่อทำการยืมจนเสร็จสรรพ ก่อนที่สองหนุ่มสาวจะเดินออกมาจากห้องสมุดเป็นสองคนสุดท้าย รินรดาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
“เฮ้อ! เกือบยืมไม่ทันแล้ว”
“นี่ครับหนังสือของน้อง” ชายหนุ่มยื่นหนังสือในมือส่งให้ยิ้ม ๆ
“ขอบคุณมากเลยนะคะพี่...”
“พี่ชื่อสรวิชญ์ หรือจะเรียกพี่ต้นก็ได้ อยู่ปีสอง แล้วน้องล่ะครับชื่ออะไร”
“ชื่อระรินค่ะ อยู่ปีหนึ่ง”
“ชื่อเพราะนะครับ นี่น้องเรียนบริหารใช่ไหม”
“ใช่ค่ะ”
“พี่ก็เรียนบริหารเหมือนกัน ดูจากหนังสือที่น้องยืม น้องระรินน่าจะขยันมากเลยนะครับ นี่ถ้าเรียนติดปัญหาตรงไหน สอบถามพี่ได้นะ พี่ยินดีช่วย”
“ขอบคุณมากค่ะพี่ต้น แค่วันนี้ก็เกรงใจมากแล้ว ไม่รู้ว่าบัตรนักศึกษาหายไปไหน สงสัยจะทำหล่นไว้น่ะค่ะ ถ้ายังไงระรินจะรีบคืนหนังสือให้เร็วที่สุดนะคะ” หญิงสาวพูดจบก็ยกมือไหว้แล้ว ขยับจะเดินจากไป
“เดี๋ยวสิครับน้องระริน พี่ยังไม่ได้เบอร์โทรน้องเลย” สีหน้าฉงนของรินรดาทำให้สรวิชญ์ต้องรีบอธิบาย “คือ...อย่าเข้าใจผิดนะครับ ถ้าพี่ติดต่อน้องไม่ได้ แล้วพี่จะรู้ได้ยังไงล่ะครับว่าน้องระรินคืนหนังสือแล้ว ดีไม่ดีถ้าน้องอ่านเพลินจนลืมคืนหนังสือ พี่ก็แย่สิครับ”
“ระรินไม่ทำหรอกค่ะ”
“คำพูดคนเชื่อยากนะครับ อีกอย่างพี่ก็ยังไม่รู้จักน้องดีพอ จะรู้ได้ยังไงว่าน้องระรินพูดจริงหรือโกหก ให้เบอร์โทรไว้ พี่จะได้อุ่นใจไง”
หญิงสาวอึกอักเพราะปกติตัวเองไม่ค่อยอยากให้เบอร์ส่วนตัวกับคนที่ไม่รู้จัก แต่เพราะความมีน้ำใจและเหตุผลของอีกฝ่ายทำให้เธอไม่อาจปฏิเสธได้
“งั้นก็ได้ค่ะ”
“อ้อ! พี่ขอเบอร์ที่ติดต่อน้องได้จริง ๆ นะครับ ไม่ใช่ให้เบอร์โทรของคนอื่น”
สรวิชญ์รีบดักคอ ทำเอารินรดาเม้มริมฝีปากนิ่งไปอึดใจ ก่อนจะยอมให้เบอร์โทรเขาไปอย่างเสียไม่ได้ พอได้เบอร์โทรมา เขารีบกดโทรออกไปหารินรดาทันที พลางพูดขึ้น
“นี่เบอร์พี่นะ เผื่อพี่โทรไปน้องระรินจะได้รู้”
“ค่ะ”
หญิงสาวรับคำ ก่อนจะขอตัวเดินจากไปในที่สุด
ชายหนุ่มมองตามเธอไปจนลับหายไปจากสายตา เขาใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม ดวงตาพราวอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนหยิบบางสิ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อของตัวเอง
มันคือ...บัตรนักศึกษาของรินรดาที่เจ้าตัวทำตกไว้ที่โรงอาหารนั่นเอง
“รินรดา...ระริน ช่างเป็นผู้หญิงสวยและน่าสนใจจริง ๆ”
ชายหนุ่มพูดกับบัตรนั้นก่อนจะเก็บมันไว้ในกระเป๋าเสื้อของตัวเอง ไม่คิดจะคืนให้เจ้าของ
วันนี้ดูเหมือนว่าโอกาสจะเป็นใจให้กับสรวิชญ์ หลังจากที่เขาคอยเฝ้าตามหญิงสาวมากว่าสองสัปดาห์ นอกจากอีกฝ่ายจะไม่สนใจ เธอยังไม่ชายตาแลด้วยซ้ำ แต่แล้วเขาก็สบโอกาส เมื่อเห็นรินรดาทำบัตรนักศึกษาหล่นที่โรงอาหาร เขาจึงเดินไปเก็บบัตรนั้นมาไว้กับตัว และสวมบทเป็นรุ่นพี่ผู้ใจดี ซึ่งนี่คือบันไดก้าวแรกที่ทำให้เขาได้คุยกับเธอ และเขาตั้งใจว่าหลังจากนี้เขาจะค่อย ๆ ก้าวเข้าไปในหัวใจของเธอให้จงได้ เพราะเขาไม่เชื่อหรอกว่า หัวใจของมนุษย์จะแข็งแกร่งจนไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย โดยเฉพาะมนุษย์ผู้หญิงอย่างเธอ ไม่คณนามือเขาหรอกน่า...
Bab terbaru
รักในรอยน้ำตา หัวใจรัก 3
“สั่นเหรอครับ พี่ไม่เห็นรู้สึกเลยแฮะ” “นี่ไงคะ มือพี่เจตต์สั่นจริง ๆ ด้วย”หญิงสาวจับมือเขาไว้พลางชูขึ้นทำให้อีกฝ่ายมองมือเจ้ากรรมที่ดันสั่นระริกด้วยความประหม่าใบหน้าแดงก่ำ “พี่ว่า พี่คงเขินน้องระรินมากกว่าน่ะครับ” “เขินระรินเนี่ยนะคะ” “น้องระรินแต่งตัวสวยแบบนี้ จะไม่ให้พี่ตื่นเต้นได้ยังไงกันครับ อีกอย่างน้องระรินรู้ตัวไหมครับ วันนี้พอน้องระรินยิ้มให้พี่ทีไร หัวใจของพี่ก็สั่นไหวเหมือนจะควบคุมไม่อยู่ทุกที” “พี่เจตต์...”ยังไม่ทันที่รินรดาจะทันได้พูดสิ่งใด ประตูลิฟต์ก็เปิดออก ก่อนจะมีป้ายบอกทางไปยังชั้นดาดฟ้าของโรงแรม ทันทีที่รินรดามองขึ้นไปด้านบน เธอเ
รักในรอยน้ำตา หัวใจรัก 2
“แหม! พูดมาตั้งนาน หรือว่า...น้าอ้อยมีหนุ่มมาจีบเหรอคะ ถึงได้พูดเรื่องเนื้อคู่แบบนี้”รินรดาหัวเราะคิกคักชอบใจ ทำให้อีกฝ่ายบ่นอุบ “โอ๊ย! ทำมาเป็นพูด ชาตินี้น้าไม่เอาผัวเด็ดขาด แค่เห็นชีวิตของพี่ปราง และชีวิตของระริน น้าก็เข็ดขยาดแทนแล้ว กลัวตัวเองจะเลือกผัวผิดไปเจอผู้ชายเฮงซวยเข้าน่ะสิ แต่จะว่าไปเจตต์คงจะเป็นเนื้อคู่ของระรินล่ะมั้ง ดูสิ ขนาดแคล้วคลาดจากกันไปแล้ว ก็มีเหตุให้วนกลับมาอยู่บ้านติดกัน จนมาคบกันแบบนี้ และเขาก็บังเอิญเข้ามาช่วงที่ระรินเดือดร้อนทุกครั้งเลยสิ ถ้าแบบนี้ไม่ใช้เนื้อคู่ แล้วจะเรียกว่าอะไรล่ะ” “หวังว่าจะไม่ใช่คู่เวรคู่กรรมอีกนะคะ”“โอ๊ย อย่างเจตต์นี่ไม่ใช่คู่เวรคู่กรรมหรอก น่าจะเป็นคู่สร้างคู่สมหรือคู่แท้มากกว่าล่ะมั้ง”สองสาวพูดคุยหัวเราะกันสนุกนาน จนพรพรรณเหมือนนึกบางอย่างขึ้นมาได้ เธอจึงเอ่ยขึ้น“เออ...น้าลืมเล่าให้เราฟัง วันก่อนน้าได้รับข่าวพ่อของเราจากเพื่
รักในรอยน้ำตา หัวใจรัก 1
หลังจากที่เดินทางมาถึงจังหวัดกระบี่ เจตต์ก็พาทุกคนไปเช็กอินที่โรงแรมซึ่งได้จองไว้ โดยเขาได้จองหนึ่งห้องเตียงคู่ พร้อมเตียงเสริมให้รินรดา พรพรรณและน้ำฟ้าพักอยู่ด้วยกัน ส่วนตัวเองพักอยู่อีกห้องข้าง ๆเขาพาทั้งสามคนไปทำบุญที่วัดในจังหวัดกระบี่ เพื่ออุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้กับสรวิชญ์ หลังจากทำบุญเรียบร้อยแล้ว น้ำฟ้าจับมือรินรดาสลับกับจับมือของเจตต์แล้วหัวเราะคิกคัก ก่อนที่เขาจะพาทุกคนขึ้นรถตู้และพาไปรับประทานอาหารกลางวันที่ร้านอาหารริมชายหาดซึ่งเขาจองไว้ก่อนหน้าบรรยากาศบนโต๊ะอาหารอบอวลไปด้วยความสุขและความสนุกสนานครื้นเครง เสียงหยอกล้อหัวร่อต่อกระซิกท่ามกลางคนที่รักทำให้ความทุกข์ในใจของรินรดาค่อย ๆ จางหายไป ก่อนที่เจตต์จะพาทั้งสามคนไปเดินเล่นที่ชายหาดเจตต์วิ่งเล่นหยอกล้อกับน้ำฟ้า เด็กน้อยหัวเราะคิกคักชอบอกชอบใจก่อนที่เจตต์จะให้หนูน้อยขึ้นขี่คอพาวิ่งไปตามชายหาด และจบลงที่พากันเล่นก่อปราสาททราย โดยมีรินรดากับพรพรรณนั่งเฝ้ามองดูคนทั้งสองด้วยความสุขและอิ่มเอมใจ“ระริน เจตต์เป็นคนดีมากเลยนะ เข้ากับยัยหนูของเราได้ดี ผู้ชายแบบนี้หายากนะที่จะยอมรับเร
รักในรอยน้ำตา ให้ทุกข์แก่ท่าน...ทุกข์นั้นถึงตัว 3
ทางด้านรินรดา หลังจากสรวิชญ์จากไปแล้ว เจตต์ก็เก็บกวาดขยะที่เกลื่อนถนนไว้ในถังขยะตามเดิม พอหันมาเห็นรินรดากำลังยืนพิงรถของตัวเองเหนื่อยหอบ มือของเธอยังถือสายยางที่น้ำยังคงไหลรินไม่ขาดสาย เขาก็พอเข้าใจความรู้สึกของอีกฝ่ายได้ชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้หญิงสาวพลางเอื้อมมื้อไปจับสายยางก่อนจะไปปิดน้ำและเก็บเข้าที่ให้เรียบร้อย“ระรินต้องรีบไปประชุมค่ะ”“น้องระรินจะไปประชุมในสภาพแบบนี้เหรอครับ”“คือ...”“เดี๋ยวพี่โทรบอกน้องอรให้นะครับ น้องอรน่าจะเข้าใจ พี่ว่าน้องระรินเข้าไปนั่งพักในบ้านก่อนดีกว่าครับ”เจตต์ใช้เวลาไม่นานโทรบอกกนกอร ก่อนจะพารินรดาเข้าไปนั่งพักในบ้านของเธอ“แล้วนี่น้าอ้อยไม่อยู่เหรอครับ”“เห็นเมื่อเช้าน้าอ้อยบอกว่าจะไปทำธุระที่ห้างน่ะค่ะ น้ำฟ้าก็ไปโรงเรียน โชคดีแล้วล่ะค่ะ จะได้ไม่ต้องมาเจอพี่ต้น ระรินอยากให้ลูกจำพ่อในแบบที่ดี ไม่ใช่แบบที่เราเห็นเมื่อกี้นี้เลยค่ะพี่เจตต์”“พี่เข้าใจครับ”เจตต์มองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาลึกซึ้ง ภายนอกเธอดูเข้มแข็งเสมอ หากเขากลับรู้สึกว่า ภายในจิตใจกลับอ่อนแอจนเขาอย
รักในรอยน้ำตา ให้ทุกข์แก่ท่าน...ทุกข์นั้นถึงตัว 2
“เงินแค่นี้ กูไม่พอใช้หรอก มึงได้เงินไปตั้งสิบล้าน มึงเอามาแบ่งกูเดี๋ยวนี้ กูจะเอาส่วนแบ่งจากเงินนั่น”“ไม่มี ถึงมีกูก็ไม่ให้”สรวิชญ์ถลาเข้ามากระชากกระเป๋าถือในมือของเธอ ขณะที่อีกฝ่ายพยายามยื้อยุดฉุดกระชากไม่ยอมแพ้ ก่อนที่กระเป๋าจะหลุดจากมือกระเด็นไปอีกทาง สรวิชญ์รีบพุ่งตัวไปยังกระเป๋าของรินรดา แต่ยังไม่ทันที่เขาจะถึง ร่างสูงของสรวิชญ์ก็ถูกถีบโดยแรงก่อนจะกระเด็นกลิ้งไปบนพื้นถนน และเจตต์ก็ก้มเก็บกระเป๋าส่งคืนให้กับรินรดา“น้องระรินเป็นยังไงบ้างครับ”เจตต์รีบเข้ามาโอบประคองร่างบางที่กำลังสั่นเทาด้วยความตกใจปนโกรธจัด“ระรินไม่เป็นไรค่ะพี่เจตต์ นั่นพี่ต้นค่ะ”เจตต์หันไปมองร่างสกปรกที่พยายามประคองตัวเองลุกขึ้นมายืนอย่างทุลักทุเล เขาเพ่งมองอย่างไม่เชื่อสายตาเพราะสรวิชญ์ในตอนนี้ไม่หลงเหลือภาพความหล่อสมัยเป็นเดือนมหาลัยเหมือนในอดีตเลยสักนิด“นี่มึงจริง ๆ เหรอวะไอ้ต้น”“เออ เป็นกูแล้วยังไง มึงคงจะนึกสมเพชกูมากสินะที่มาเจอกูในสภาพแบบนี้”“ตอนแรกกูรู้ข่าวมึงกูก็ยังนึกสงสาร แต่พอเห็นมึงมาทำแบบนี้กับน้องระริน กูบอกตรง ๆ กูสงสารมึงไม
รักในรอยน้ำตา ให้ทุกข์แก่ท่าน...ทุกข์นั้นถึงตัว 1
เที่ยงวันหนึ่งขณะที่รินรดารีบกลับมาที่บ้านเพราะลืมเอกสารสำคัญสำหรับงานประชุมในช่วงบ่าย จังหวะที่ขับรถมาถึงบ้าน เธอก็พลันเห็นผู้ชายคนหนึ่งแต่งตัวมอซอกำลังเกาะรั้วบ้านของเธอมองลอดเข้าไปด้านในรินรดาเพ่งมองเขาด้วยความแปลกใจปนหวาดระแวง ก่อนจะลงรถไปถาม“คุณมาหาใครเหรอคะ” เสียงทักของเธอทำให้เขาชะงักหันมาพร้อมกับถลาเข้ามาใกล้ ทำให้หญิงสาวรีบถอยกรูดด้วยความตกใจ“ระริน นี่พี่เอง พี่ต้นไง ระรินจำพี่ไม่ได้เหรอ”ใบหน้ามอมแมม ผมเผ้ารกรุงรัง กลิ่นตัวโชยหึ่งเหมือนคนไม่ได้อาบน้ำมาหลายวัน ทำให้รินรดาต้องเขม่นมองด้วยความแปลกใจ“นี่พี่ต้นจริง ๆ เหรอคะ”“ใช่ นี่พี่เอง”เขาใช้มือปัดผมบังหน้าออกก่อนจะส่งยิ้มหวานให้ หากสำหรับรินรดา หญิงสาวใช้เวลาพักใหญ่จึงแน่ใจว่าคนตรงหน้าเป็นสรวิชญ์ รอยยิ้มของเขาในตอนนี้ดูแสยะยิ้มมากกว่าจะหวานพิมพ์ใจเหมือนเมื่อก่อน เธอรีบถอยห่างด้วยความตกใจเพราะไม่คิดฝันว่าจะเจอเขาอีกในสภาพเช่นนี้“พี่ต้น...มาทำไมคะ”“พี่มาขอโทษหนู ระริน...พี่คิดถึงหนูมาก พี่ผิดไปแล้วให้อภัยพี่เถอะนะ พี่ขอโทษจริง ๆ อีนังนั่นม
รักในรอยน้ำตา เส้นขนาน 3
สรวิชญ์ปาธนบัตรใบละร้อยบาทสองใบไปที่ใบหน้าของอีกฝ่าย ก่อนที่ตัวเองจะรีบผลุนผลันเดินออกไปจากห้อง โดยมีเสียงกรีดร้องของกวินนาถดังตามหลังมาด้วยความไม่พอใจเขาไม่คิดเลยว่าการได้มาใช้ชีวิตอยู่กับกวินนาถจริง ๆ แทนที่ความรักจะสดใส กลับกลายเป็นความทุกข์ยิ่งกว่าเก่า อนาคตที่หวังว่าจะได้เป็นเข
รักในรอยน้ำตา เริ่มต้นชีวิตใหม่ 2
“ขอโทษด้วยนะคะคุณแม่ ต่อไปนี้หนูคงไม่ได้ไปดูแลคุณพ่อคุณแม่อีกแล้ว เพราะตอนนี้หนูกับพี่ต้น เราหย่ากันเรียบร้อยแล้วค่ะ” รินรดาถือสายโทรศัพท์ฟังอยู่ชั่วขณะ ก่อนจะวางลงดวงตาที่สดใสเมื่อครู่ สลดลงพร้อมกับน้ำตาคลอที่เจ้าตัวพยายามสะกดกลั้นไม่
รักในรอยน้ำตา หย่า 2
“หมายความว่ายังไง อย่าเพิ่งเซ็น นี่จะตุกติกเหรอ” สรวิชญ์เสียงเข้มอย่างไม่สบอารมณ์ “พี่ต้นคะ ฉันไม่ได้คิดจะตุกติกอะไรหรอก แต่เพื่อนฉันจะเซ็นได้ยังไง ในเมื่อเงินสิบล้านบาทที่ตกลงกันย
รักในรอยน้ำตา เจรจา 3
“เชิญนั่งค่ะพี่ต้น คุณยี่หวา นึกว่าจะเปลี่ยนใจไม่มาเสียแล้ว ว่าแต่จะสั่งอะไรตามสบายเลยนะคะ มื้อนี้เดี๋ยวอรเลี้ยงเอง” “ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณอร รีบคุยธุระให้เสร็จดีกว่า จะได้รีบไป ฉันไ
Anda juga akan menyukai
ในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ69.5K Dibacaประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่219.4K Dibacaมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ144.6K Dibacaคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์228.4K Dibacaรุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที
มนต์วธู57 Dibacaคลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ
จินต์พิชา53 Dibacaเพลย์บอยร้ายร่ายรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม82 Dibacaผลาญรัก
SHASHA28 Dibaca
