6 โดนดุ

"จะทำอะไร" โซเรนถามพลางก้าวเข้ามาหายังร่างบางที่ยืนอยู่ข้างเตียงนอน โดยเขามองเธออย่างเคร่งขรึม จนทำเอาสกายต้องย่นคอเพราะกลัวที่จะโดนดุ แววตาของเธอสั่นระริกเช่นเดียวกับริมฝีปากเมื่อเห็นสายตาแข็งกระด้างของเขาจ้องมองมายังตัวเอง

"สกายเห็นว่ากรอบรูปมีฝุ่นเกาะเยอะ สกายก็เลยเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดให้ค่ะ" เธอตอบด้วยน้ำเสียงสั่นระริก ยากแก่การควบคุมเมื่อเห็นท่าทีเกรี้ยวกราดของเขา เขาคงโกรธที่เธอไปจับรูปถ่ายของคนรักของเขา

"มาอยู่ที่นี่ อย่าแส่ให้มาก ถ้าไม่อยากโดนไล่ออก" นัยน์ตาคมกริบตวัดมองหน้าเธอด้วยท่าทีขุ่นเคืองพร้อมกับพูดออกมาด้วยน้ำเสียงลอดไรฟัน

"สกายขอโทษค่ะ สกายเห็นว่ามีฝุ่นเกาะอยู่ ก็เลยคิดว่าอยากทำความสะอาดให้ก็เท่านั้น" เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเทาพร้อมยกมือไหว้ขอโทษอย่างนอบน้อม

"ทีหลังถ้าจะเข้ามาทำความสะอาดในห้องนี้ก็อย่าจับรูปถ่ายคนรักของฉัน ถ้าไม่อย่างนั้นเธอได้กระเด็นออกไปจากที่นี่แน่" เสียงทุ้มเข้มเอ่ยออกมาโดยปราศจากความอ่อนโยนในน้ำเสียง พลางจ้องมองเธอด้วยแววตาไร้ความรู้สึก ก่อนจะเบือนใบหน้าหนีอย่างไม่แยแส

"ค ค่ะ ทีหลังสกายจะไม่จับรูปถ่ายคนรักของคุณโซเรนอีกแล้วค่ะ ขอโทษอีกครั้งนะคะคุณโซเรน" เธอพูดด้วยอาการลนลานเพราะหวาดกลัวกับท่าทีและแววตาแข็งกร้าวของเขา ก่อนเสียงทุ้มเข้มจะกดเสียงเอ่ยออกมา

"ออกไป"

"ค่ะ" รับคำเสร็จ เธอก็รีบก้าวขาเดินออกไปจากห้องของเขาทันที

หลังจากที่หญิงสาวออกไปจากห้องแล้ว ชายหนุ่มก็ทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง มือหนาเอื้อมไปหยิบรูปถ่ายของไอริขึ้นมาดู

สกายที่ออกมาโดยไม่ได้หยิบตะกร้าเสื้อผ้าของเขาออกมาด้วย เมื่อนึกขึ้นได้เธอจึงเปิดประตูเข้าห้องเขาอย่างเงียบๆ และเธอก็ได้เห็นที่เขามองรูปคนรักพร้อมเรียวปากหนาพึมพำออกมา

"พี่รักไอรินะ พี่จะรอวันที่ไอริเป็นอิสระแล้วกลับมาหาพี่"

สกายที่ได้ยินก็นึกในใจว่าเขายังรอคนรักอยู่เหรอ

"อีกห้าเดือนแล้วนะไอริ ที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน"

และประโยคที่สองที่เขาพึมพำออกมาเธอก็ได้ยินชัดเต็มสองหู พลางคิดในใจว่าเขากับคนรักอาจจะสัญญาอะไรเอาไว้ก่อนที่ทั้งสองจะเลิกกัน เพราะดูๆแล้วเขายังมีความหวังว่าจะได้อยู่กับคนรักของเขา

สกายหยิบตะกร้าเสื้อผ้าของเขาและออกจากห้องมา ก่อนจะเอาไปใส่ลงในเครื่องซักผ้าที่อยู่ชั้นล่าง

ในขณะที่เธอหยิบผ้าใส่เครื่องซักผ้าอยู่นั้น โทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงก็ส่งเสียงดังขึ้นมา เธอหยิบออกมาดูจึงเห็นว่าเป็นเบอร์ของคุณป้าเมษา

ครืด~

'สวัสดีค่ะคุณป้า'

'เป็นไงบ้างสกาย อยู่ที่นั่นมาอาทิตย์นึงแล้ว พอจะอยู่ได้ไหม'

'อยู่ได้ค่ะคุณป้า' ถ้าไม่จับรูปของคนรักของเขาก็อยู่ได้ แต่ถ้าไปจับรูปคนรักของเขา เธอก็ต้องกระเด็นออกไปจากที่นี่ทันที เธอพูดต่อในใจ

'หนูได้คุยอะไรกับโซเรนบ้างหรือเปล่า'

'ได้คุยกันบ้างค่ะคุณป้า แต่ไม่มาก' เธอจะบอกคุณป้าว่าเพิ่งได้คุยกันวันนี้นั่นแหละ แต่เขาเกือบจะกินหัวเธอ เพราะคงคิดว่าเธอเป็นตัวเชื้อโรคแล้วไปติดรูปของคนที่เขารัก

'ก็ยังดีนะที่ได้คุยกันบ้าง'

'ค่ะคุณป้า' ถ้าคุยแบบเมื่อกี้ขอไม่คุยจะดีกว่า เธอคิดในใจ

'นั่นทำอะไรอยู่เหรอ'

'กำลังซักผ้าให้คุณโซเรนค่ะ'

'ช่วงนี้โซเรนยังสั่งของกินมากินที่บ้านไหม'

'ไม่ค่ะคุณป้า เพราะคุณโซเรนกินของที่สกายทำค่ะ'

'ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีนะสกายที่โซเรนกินกับข้าวที่หนูทำ'

'ค่ะ'

'งั้นแค่นี้นะสกาย'

'สวัสดีค่ะคุณป้า' จากนั้น นิ้วเรียวก็กดวางสายแล้วจัดการเอาผ้าใส่เครื่องซักผ้าต่อ