Masukหลายวันต่อมา "สกายพี่ทำอาหารเสร็จแล้ว ออกมากินสิ" โซเรนออกจากครัวแล้วไปบอกแม่ของลูกที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ตั้งแต่รู้ว่าเธอท้องเขาไม่ให้เธอทำอะไรเลย ผ้าของเธอเขาก็จัดการซักเอง ชุดชั้นในของเธอเขาก็ซักเอง และซักด้วยมือ เพราะเธอบอกว่าเสื้อชั้นในเธอจะไม่ซักเครื่อง ดังนั้นเขาจึงทำตามที่เธอบอกทุกอย่าง ถึงแม้ว่าเธอจะคัดค้านแต่เขาก็ไม่ฟัง ที่เขายังไม่จ้างแม่บ้าน เพราะเขาไม่อยากรีบ เขาอยากทำเองไปสักพักก่อน เนื่องจากว่าเขาไม่ได้รีบร้อนอะไร งานบ้านทุกอย่างเขาสามารถทำเองได้ และเขาคิดว่าไม่ได้หนักหนาอะไรเลย รู้สึกมีความสุขด้วยซ้ำที่ได้ทำอะไรให้เธอ กับข้าวเขาก็ทำแต่ของที่มีประโยชน์ให้เธอทานทุกมื้อ เขาทำของกินให้เธอด้วยความพิถีพิถัน "ค่ะ" จากนั้นร่างเล็กก็ลุกออกจากโซฟาแล้วออกมา โดยมือหนาจับมือเรียวพาไปนั่งยังโต๊ะอาหาร หลังจากจัดแจงให้เธอนั่งเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเขาจึงตักข้าวใส่จานให้เธอ และทุกมื้อเขาจะทำแบบนี้ทุกครั้ง เขาเอาใจใส่เธอโดยที่ไม่ได้รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย เขากลับปริ่มใจที่ได้ทำแบบนี้ "สกายลองชิมดูสิว่าเผ็ดประมาณนี้ได้ไหม" ที่เขาถามเพราะเธอบอกว่าชอบกินอาหารรสชาติที่ออกจ
บ้านหลังใหม่ของโซเรนกับสกาย หนึ่งเดือนต่อมา งานแต่งของโซเรนกับสกายถูกจัดขึ้นอย่างเร่งด่วน เพราะเงินสามารถที่จะเนรมิตงานออกมาได้โดยไม่ติดขัดแต่อย่างใด ถึงแม้ว่ามันจะกะทันหันก็ตาม หลังจากงานเลี้ยงได้เสร็จสิ้นไป สองสามีภรรยาก็ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังใหม่ที่โซเรนซื้อไว้เมื่อเดือนก่อน ซึ่งบ้านหลังนี้มีขนาดใหญ่กว่าหลังเก่าที่ขายไป "อุ๊บ อ๊วก แค่ก" ว่าที่คุณพ่ออย่างโซเรนที่ตอนนี้กำลังโก่งคออาเจียนอยูในอ่างล้างหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย เพราะผลจากการแพ้ท้องแทนเมียนั่นเอง "วันนี้พี่โซเรนอ๊วกไปกี่ครั้งแล้วคะ" สกายที่ยืนลูบหลังให้ชายหนุ่มเอ่ยถามขึ้นด้วยความรู้สึกสงสารที่ผู้เป็นสามีแพ้ท้องแทนตัวเองมาหนึ่งเดือนกว่าแล้ว "สามครั้งครับ" โซเรนตอบด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่นเพราะอ่อนเพลียจากการคลื่นไส้และอาเจียนมาหนึ่งเดือนกว่าแล้ว เขาเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ที่เขารู้ว่าเมียท้องจนมาถึงตอนนี้ "อ๊วกพอหรือยังคะพี่โซเรน" "ครับ" "งั้นก็ออกไปข้างนอกกันเถอะค่ะ" ว่าแล้ว วงแขนหนาก็โอบเมียตัวเล็กแล้วพากันออกจากห้องน้ำไป โดยร่างสูงมาทิ้งตัวนอนลงบนเตียงด้วยท่าทีอ่อนล้า แขนขาไม่มีแรงที่จะยืน "สกายมานอนกับพี่ด้วยสิ
โซเรนเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนที่คนตัวเล็กนอนอยู่จึงเห็นว่าเธอไม่ได้หลับ "ไม่หลับเหรอ" "สกายไม่ง่วงค่ะ" ว่าแล้ว หญิงสาวก็ลุกออกจากเตียงนอนมาหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟา ก่อนร่างสูงจะทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ "หมอบอกว่าเธอท้องกี่เดือนแล้วล่ะ" "สองเดือนค่ะ" "ลูกคงจะติดมาตั้งแต่ไปเที่ยวภูเก็ตตอนนั้น" "น่าจะอย่างนั้นค่ะ มัวแต่เที่ยวกันเพลินจนลืมกินยาคุมไปเลย" "ใครบอกว่าลืม พี่ตั้งใจไม่ให้สกายกินยาคุมต่างหาก พี่อยากให้สกายท้อง เพราะพี่ต้องการผูกมัดสกายให้อยู่กับพี่ตลอดไป" "คุณวางแผนไว้ก่อนล่วงหน้าแล้วเหรอคะ" เธอหันถามด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ "เรียกพี่สิครับสกาย" "เอ่อ..." "เรียกสิครับ เรียกพี่โซเรนให้พี่ฟังหน่อย" "พี่โซเรน" "ดีมากครับ" เรียวปากหยักสวยบอก พลางวงแขนหนาโอบร่างเล็กให้มาอยู่ในอ้อมอกกว้างของตัวเอง "งั้นก็พูดเรื่องที่พี่โซเรนวางแผนให้สกายท้องต่อสิคะ" "ตอนนั้นพอใกล้จะครบกำหนดที่สกายจะต้องออกไปจากที่นี่ พี่เครียดมากเลยนะ ดังนั้นพี่จึงทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะยื้อสกายให้อยู่กับพี่ได้นานที่สุด พี่จึงชวนสกายไปเที่ยวไง เพราะถ้าอยู่ที่บ้านพี่ก็หาข้ออ้างไม่ได้ที่จะไม่ให้สกายกินยาคุม แต่ถ้าไป
หลังจากที่สกายคิดวนไปวนมากับเรื่องที่อาจจะเป็นไปได้ จากนั้นเธอจึงเข้าไปอาบน้ำเพื่อให้ร่างกายรู้สึกสดชื่นกะปรี้กะเปร่า เธอล้มตัวลงนอนและคิดว่าพรุ่งนี้เธอจะไปโรงพยาบาลให้หมอตรวจไปเลยว่าเธอท้องหรือไม่ท้อง ถ้าไม่ท้องก็ดีไป แต่ถ้าท้องก็ค่อยว่ากัน โรงพยาบาลเอกชน วันต่อมา สกายเดินออกมาจากห้องตรวจแพทย์ด้วยอาการเหม่อลอยหลังจากรู้ผลตรวจ 'หมอขอแสดงความยินดีด้วยนะคะ คุณตั้งครรภ์ได้แปดสัปดาห์แล้วค่ะ' เจ้าของร่างบอบบางก้าวเดินไปอย่างช้าๆ พลางคิดในใจว่าเธอจะรู้สึกดีใจหรือเสียใจกันแน่ที่ตัวเองตั้งท้อง แต่เธอต้องคิดในแง่ดีสิว่าการมีลูกเป็นเรื่องที่ดี ส่วนเรื่องอื่นอย่าไปคิดถึงมันเลย เธอทำใจเอาไว้ก่อนมาตรวจแล้วว่าถ้าเกิดว่าท้องเธอจะตั้งใจฟูมฟักเขาให้ดีตั้งแต่อยู่ในครรภ์ ถึงแม้ว่าคนเป็นพ่ออาจจะไม่รับผิดชอบลูกที่เกิดกับเธอก็ได้ เขาต้องรับผิดชอบลูกที่เกิดจากผู้หญิงที่เขารักสิ ในขณะที่เธอเดินทอดน่องใจลอยอยู่นั้น ไอริกับโซเรนที่เดินเข้ามาในโรงพยาบาลเมื่อเห็นสกายก็เอ่ยเรียกสกายขึ้นพร้อมกัน "สกาย/คุณสกาย" "คะ" สกายที่ได้ยินว่ามีใครเรียกตัวเองจึงหลุดออกจากภวังค์ความคิดแล้วหันไปตามต้นเสียงและขานรับ จึง
"พอแค่นี้ใช่ไหมคะ" "ยังไม่พอ ฉันยังทำให้เธอไม่ครบทุกท่าเลยจะพอได้ยังไง" "สกายเหนื่อยจังเลยค่ะ" "ถ้าเหนื่อยก็พักก่อน เดี๋ยวค่อยทำต่อ" "สกายหนักค่ะ" ว่าแล้ว ร่างหนาก็ผละออกจากร่างบอบบางและทิ้งตัวลงนอนแผ่หลาข้างๆเธอ ก่อนที่เธอจะพลิกร่างให้นอนหงาย โดยมือสากเลื่อนไปจับยังเนินรักที่ฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำสวาทขาวขุ่น นิ้วเรียวยาวแหวกสองกลีบอวบอูมและลูบไล้เบาๆอยู่อย่างนั้นโดยที่ไม่รู้สึกเบื่อ ในขณะเดียวกันนั้นโทรศัพท์ของโซเรนก็มีเสียงดังขึ้น มือหนาเลื่อนไปหยิบออกมาจากกระเป๋ากางเกงที่ตกอยู่ข้างเตียงแล้วกดรับสาย โดยที่อีกมือยังลูบไล้บนเนินเนื้อนุ่มของคนที่นอนอยู่แนบข้าง 'ว่าไงไอริ' 'พี่โซเรนออกจากบริษัทแล้วเหรอคะ' 'ใช่ คืนนี้พี่ไม่กลับบ้านนะไอริ ดูแลตัวเองดีๆด้วยล่ะ โทรหาพี่ได้ตลอดเวลาเลยนะ' 'ค่ะ' 'พี่จะกลับไปพรุ่งนี้ตอนเย็น ไอริอยากกินอะไรก็โทรบอกพี่นะ พรุ่งนี้พี่จะซื้อเข้าไปให้' 'ค่ะ งั้นแค่นี้นะคะพี่โซเรน' 'ครับ' จากนั้น โซเรนก็กดตัดสายแล้ววางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะข้างเตียง ก่อนที่สกายจะพูดขึ้น "เอามือออกไปได้แล้วค่ะ" "ให้ฉันจับหน่อยเถอะ ตั้งเกือบสิบวันเลยนะที่ฉันไม่ได้จับของเธอ ฉันคิดถึงจ
ลิ้นชื้นละเลงเลียไปทั่วกลางกายกับดูดเลียน้ำหวานที่หลั่งไหลออกมาเป็นจำนวนมากมาย จ๊วบ! แผล่บ! "อ๊า คุณโซเรน สกายสะ เสียว" เมื่อได้ยินเสียงครางหวานๆของเธอ ลิ้นหนาก็เร่งตวัดเลียร่องรักด้วยความถี่ระรัวพลางห่อลิ้นเพื่อที่จะสอดเข้าไปในรูสวาทของเธอให้ลึกที่สุด จนกระทั่งเธอได้ปลดปล่อยอารมณ์ความต้องการและน้ำรักที่ไม่ได้ปลดปล่อยมาหลายวันเข้าไปอยู่เต็มปากของเขา "อ๊า อ๊า" เขาจัดการกวาดเลียน้ำหวานของเธอพร้อมกับกลืนกินจนหมดทุกหยาดหยด อึก! ก่อนจะผละออกมาจากกลางกายสาว เขาหยัดกายคุกเข่าตรงหว่างขาเรียวสวยโดยเลื่อนมือหนามาจับเข้าที่ลำรักไซส์ใหญ่เกินมาตรฐานชายไทยกดลงไปบนระหว่างกลีบเนื้ออวบอิ่มพร้อมกับถูไถเบาๆเพื่อเตรียมความพร้อมให้กับเธอ โดยอีกมือเขาเอื้อมไปบีบเคล้นสองเต้าอวบอิ่มสลับกันไปมาด้วยความมันเขี้ยวจนเนื้อนุ่มๆเล็ดออกมาตามง่ามนิ้วมือของเขา เอวสอบขยับอย่างนุ่มนวลพร้อมกับค่อยๆดันความยิ่งใหญ่เข้าไปในโพรงเนื้อนุ่มที่คับแน่นจนสุดความยาวเท่าที่มี สวบ! "อาา สกาย ฉันอยากแตกเต็มที" โซเรนครางออกมาอย่างรู้สึกดีหลังที่ท่อนเนื้อของตัวเองได้สัมผัสเต็มๆกับความเป็นสาวของเธอ "คุณโซเรนมันจุก" "เธอต้องชินไ
อพาร์ทเม้นท์เมื่อสกายกลับมาถึงห้องพักเธอก็นั่งครุ่นคิดไปถึงเรื่องที่ป้าเมษาเสนอมา ตอนนี้เธอรู้สึกสองจิตสองใจว่าจะเอายังไง แต่ถ้าปฏิเสธก็เสียดายเพราะได้เดือนละแสน กว่าจะเสร็จงานเธอก็ได้เกือบล้าน แต่พอคิดไปถึงลูกชายของคุณป้า เธอก็ยังไม่รู้เลยว่าลูกชายจะมีนิสัยยังไง จะใจดีเหมือนแม่หรือเปล่านะ แต่คงไม
หนึ่งเดือนต่อมาหนึ่งเดือนที่เธอมาอยู่ในบ้านของเขา เขาก็ยังมีท่าทีเฉยชากับเธอเหมือนเดิม ไม่พูดด้วย ไม่มองหน้า วันไหนที่ต้องเข้าไปทำความสะอาดห้องนอนของเขาหรือเอาเสื้อผ้าออกมาซักนั่นแหละเธอจะพูดกับเขาครั้งนึง เพราะต้องขออนุญาตเขาก่อน และเธอก็ไม่กล้าเฉียดเข้าไปใกล้รูปถ่ายคนรักของเขาอีกเลย เพราะกลัวว่า
ด้านโซเรนหลังจากไอริแต่งงานไปแล้ว โซเรนก็ออกจากบ้านไปอยู่เรือนหอที่ไม่ได้เป็นเรือนหอตั้งแต่นั้นมาจนถึงตอนนี้ โซเรนเอาแต่ดื่มเหล้าทุกวัน เขาจะรอไอริอยู่ที่นั่น เพราะเขาเชื่อแน่ว่าพอครบหนึ่งปีไอริต้องหย่ากับผู้ชายคนนั้นเพื่อกลับมาหาเขาอย่างแน่นอนจากที่เมื่อก่อนเขาไปช่วยงานพ่อที่บริษัท แต่พอไอริบอกเ
โซเรน อายุ 28 ปีเจ้าของบริษัทขายเครื่องมือแพทย์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ เขาเก็บตัวอยู่แต่ในเรือนหอที่ซื้อไว้เพื่อที่จะอยู่กับคนรักหลังแต่งงาน เขามีนิสัยนิ่งเย็นชาหลังจากที่คนรักต้องไปแต่งงานกับคนอื่นเพราะความจำเป็นสกาย อายุ 22 ปีเธอเป็นคนต่างจังหวัด แต่มาทำงานเป็นพนักงานต้อนรับในโรงพยาบาลเอกชนชื่อด







