1 รอ

โซเรน อายุ 28 ปี

เจ้าของบริษัทขายเครื่องมือแพทย์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ เขาเก็บตัวอยู่แต่ในเรือนหอที่ซื้อไว้เพื่อที่จะอยู่กับคนรักหลังแต่งงาน เขามีนิสัยนิ่งเย็นชาหลังจากที่คนรักต้องไปแต่งงานกับคนอื่นเพราะความจำเป็น

สกาย อายุ 22 ปี

เธอเป็นคนต่างจังหวัด แต่มาทำงานเป็นพนักงานต้อนรับในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ก่อนที่แม่ของเขาจะมาเจอเธอและจ้างให้เธอมาดูแลเขาที่กำลังอกหักเพราะแฟนไปแต่งงานกับคนอื่น

.

.

.

.

ตัวอย่างนิยาย

"จะทำอะไร"

"สกายเห็นว่ากรอบรูปมีฝุ่นเกาะเยอะ สกายก็เลยเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดให้ค่ะ"

"มาอยู่ที่นี่อย่าแส่ให้มาก ถ้าไม่อยากโดนไล่ออก"

"สกายขอโทษค่ะ สกายเห็นว่ามีฝุ่นเกาะอยู่ ก็เลยคิดว่าอยากทำความสะอาดให้ก็เท่านั้น"

"ทีหลังถ้าจะเข้ามาทำความสะอาดในห้องนี้ก็อย่าจับรูปถ่ายคนรักของฉัน ถ้าไม่อย่างนั้นเธอได้กระเด็นออกไปจากที่นี่แน่"

"ค ค่ะ ทีหลังสกายจะไม่จับรูปถ่ายคนรักของคุณโซเรนอีกแล้วค่ะ ขอโทษอีกครั้งนะคะคุณโซเรน"

"ออกไป"

"ค่ะ"

.

.

.

.

"คืนนี้พี่จะไม่ปล่อยให้ไอริไปไหนอีกแล้ว ไอริจะต้องอยู่กับพี่นับจากวันนี้เป็นต้นไป เพราะพี่จะทำให้ไอริมาเป็นของพี่"

"คุณโซเรนนี่สกายเองค่ะ ไม่ใช่คุณไอริคนรักของคุณ"

สวบ! กึก!

"อ๊ะ!"

.

.

.

.

"ถ้าเธอไม่สะเออะเข้าไปในห้องของฉัน เรื่องเมื่อคืนก็คงไม่เกิด

"ขอโทษค่ะ สกายผิดเองค่ะที่เข้าห้องของคุณ"

"ฉันจะชดใช้ให้เธอเป็นเงินก็แล้วกัน"

"..."

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

"ฉันจะทำยังไงกับลูกดีคะคุณ ครึ่งปีแล้วนะคะที่ลูกไม่ออกจากบ้านเลย" เมษาเอ่ยกับผู้เป็นสามีด้วยความรู้สึกหนักใจ เมื่อลูกชายเพียงคนเดียวไม่ยอมออกไปไหนหลังจากที่แฟนบอกเลิกและไปแต่งงานกับคนอื่น

"เรื่องแบบนี้มันต้องใช้เวลานะเมย์ เวลาเท่านั้นแหละที่จะช่วยเยียวยาได้"

"แล้วมันเมื่อไหร่กันล่ะคะคุณลูกของเราจะหายอกหักสักที"

"เฮ้อ...ผมก็บอกคุณไม่ได้เหมือนกันแหละเมย์ เพราะตั้งแต่เกิดมาผมยังไม่เคยอกหักเลย"

"มีแต่ไปหักอกเขาน่ะสิคุณน่ะ" เมษาพูดแซวสามี เพราะตอนหนุ่มๆเขาเป็นคนเจ้าชู้มาก่อน

"คุณอย่าพูดถึงอดีตได้ไหมเมย์ ตอนนี้ผมเลิกเจ้าชู้แล้วนะเมย์"

"ฉันไม่พูดก็ได้ค่ะ งั้นเราก็มาพูดเรื่องลูกของเรากันต่อเถอะ"

"จะพูดว่ายังไงล่ะ"

"ฉันอยากหาใครไปดูแลโซเรนค่ะ คุณว่าดีไหม"

"ใครที่คุณว่าคือใครเหรอเมย์ ถ้าเกิดว่าหาได้แล้วโซเรนจะยอมให้เข้าไปอยู่กับเขาเหรอ เพราะลูกเคยบอกไม่ใช่เหรอว่าอยากอยู่คนเดียวไม่อยากให้ใครรบกวน"

"ถึงโซเรนจะเคยพูดแบบนั้นก็จริง แต่ฉันเป็นแม่ฉันทนมองลูกอยู่ในสภาพนั้นไม่ได้อีกต่อไปแล้วค่ะ เพราะฉะนั้นฉันจะหาผู้หญิงสักคนให้ไปอยู่กับโซเรนเพื่อให้ดูแลโซเรน ถ้าขืนปล่อยให้ลูกเป็นแบบนั้นไปเรื่อยๆ ฉันไม่มีทางที่จะสบายใจได้หรอกค่ะ ดังนั้นฉันจะหาผู้หญิงให้ไปอยู่กับโซเรน หวังว่าให้โซเรนลืมผู้หญิงคนนั้นสักที"

"ที่คุณกำลังคิดอยู่ คุณคิดว่ามันง่ายเหรอเมย์"

"ถึงมันจะยาก แต่ฉันก็ต้องทำ ถ้าไม่ทำแล้วเราจะรู้ผลของมันเหรอ เพราะฉะนั้นเราต้องลงมือทำก่อนค่ะ"

"งั้นผมก็แล้วแต่คุณแล้วกัน คุณจะทำอะไรก็ทำไปเถอะ ถ้าคุณคิดว่าทำแล้วสบายใจและลูกจะกลับมาเป็นคนเดิม ผมก็ไม่ห้าม เพราะผมก็อยากให้ลูกกลับมาเป็นคนที่ไม่จมปลักอยู่กับรักเก่าอยู่แบบนั้น"

"งั้นเราก็ออกไปกินข้าวกันเถอะค่ะคุณ" จากนั้น สองสามีภรรยาก็ลุกจากโซฟาในห้องนั่งเล่นและพากันออกไปยังโต๊ะอาหารที่อยู่ด้านนอก

ด้านโซเรน

เป็นเวลาหกเดือนแล้วที่โซเรนอยู่ในบ้านหลังนี้ ไม่ออกไปไหนถ้าไม่จำเป็นจริงๆ บ้านหลังนี้เขาซื้อไว้เพื่อเอาไว้เป็นเรือนหอหลังจากที่แต่งงานกับไอริผู้หญิงที่เขารัก เขากับไอริคบกันมาสองปี แต่แล้วอยู่ๆเมื่อหกเดือนก่อนเธอก็มาบอกเลิกเขาดื้อๆแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ก่อนหน้านั้นไม่มีสัญญาณอะไรเลยที่บ่งบอกว่าเราจะเลิกกัน

ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่งในห้องวีไอพีเมื่อหกเดือนก่อน

หลังจากที่โซเรนกับไอริรับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว ไอริที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าหม่นหมอง

'พี่โซเรนคะ เราเลิกกันเถอะค่ะ"

'ฮะ! ไอริว่าอะไรนะ' หัวใจของเขากระตุกอย่างรุนแรงเมื่อได้ยินที่เธอเอ่ยออกมา

'เราเลิกกันเถอะค่ะ'

'ทำไมเหรอไอริ เรารักกันไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมไอริถึงต้องเลิกกับพี่ด้วย'

'ไอริมีความจำเป็นค่ะพี่โซเรน'

'ความจำเป็นอะไรเหรอไอริ บอกพี่ได้ไหม'

'พ่อบังคับไอริให้แต่งงานค่ะ'

'กับใคร'

'ลูกของเพื่อนพ่อค่ะ'

'ไอริก็ปฏิเสธพ่อไปสิว่าไม่แต่งเพราะไอริมีพี่อยู่แล้ว และอีกไม่นานก็จะแต่งงานกัน'

'ไอริบอกแล้วค่ะ แต่พ่อก็ไม่ยอมฟังไอริเลย พ่อเล่าว่าเคยรับปากกับเพื่อนว่าจะให้ไอริแต่งงานกับลูกชายของเขาค่ะ ซึ่งไอริก็เพิ่งรู้เมื่อไม่กี่วันมานี้เอง เพราะเพื่อนของพ่อมาทวงสัญญาที่เคยพูดกันไว้ตอนที่ไอริยังเด็กๆอยู่ และพ่อก็ไม่กล้าปฏิเสธด้วย เพราะพ่อเกรงใจเพื่อนคนนี้มาก เนื่องจากว่าเมื่อก่อนพ่อเคยพึ่งพาเพื่อนคนนี้อยู่บ่อยๆ เขาเคยให้พ่อยืมเงินตอนที่พ่อลำบาก แล้วเขาก็ไม่เอาคืน นั่นจึงยิ่งทำให้พ่อเกรงใจเพื่อนคนนี้มากค่ะ'

'มันไม่มีวิธีอื่นแล้วเหรอไอริ' โซเรนถามด้วยน้ำเสียงเศร้าและรู้สึกหมดหวัง

'มีอยู่วิธีเดียวค่ะคือไอริจะต้องแต่งงานไปก่อนเพื่อไม่ให้พ่อผิดคำสัญญากับเพื่อน แล้วหลังจากนั้นหนึ่งปี ไอริค่อยหย่าค่ะ ถ้าพี่โซเรนจะรอ...'

'ได้ พี่จะรอไอริเพื่อที่จะมาแต่งงานกับพี่'

'ตกลงค่ะพี่โซเรน'

'งั้นเรากลับบ้านกันเถอะไอริ' จากนั้น ทั้งสองก็พากันออกจากร้านไป และโซเรนก็ไปส่งไอริที่บ้าน ก่อนจะกลับบ้านไปด้วยหัวใจบอบช้ำ