5 ทรงแบด

วันต่อมา

ครบหนึ่งวันเต็มแล้วที่สกายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ ทว่าเธอก็ยังไม่เห็นหน้าเจ้าของบ้านเลย เห็นแต่แผ่นหลังของเขาเท่านั้น

สกายตื่นตั้งแต่เช้าอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมาเข้าครัว จึงเห็นว่ากับข้าวที่เธอทำไว้เมื่อวานนั้นเขารับประทานไปแล้ว เมื่อเห็นแบบนั้นเจอจึงระบายยิ้มออกมาด้วยความรู้สึกดี ในที่สุดเขาก็ยอมกินของที่เธอทำ ซึ่งเป็นสัญญานบ่งบอกว่าเขาน่าจะเปิดใจยอมรับเธอบ้างในฐานะผู้ดูแลเขา เธอจะทำงานให้คุ้มกับเงินที่แม่ของเขาจ้างมา เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอจะสามารถเปลี่ยนแปลงเขาได้หรือไม่ แต่เธอคิดว่าเธอจะทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

เมื่อสกายทำกับข้าวเสร็จทุกอย่างแล้ว เธอก็วางไว้ที่เดิมเหมือนอย่างเมื่อวาน ก่อนจะขึ้นไปเก็บกวาดและถูพื้นด้านบน เพราะเมื่อวานเธอทำแต่เฉพาะชั้นล่างเท่านั้น

ในขณะที่เธอกำลังถูพื้นอยู่นั้นเสียงประตูห้องนอนของเขาก็มีเสียงเปิดออกมา

แกร่ก!

จึงทำให้เธอต้องหยุดในสิ่งที่กำลังทำอยู่แล้วเงยหน้าขึ้นไปมองก็เห็นร่างสูงออกจากห้องมา ทว่าเขาไม่ได้หันมามองหญิงสาวที่กำลังจ้องมองเขาอยู่ ดวงตาคมกริบมองตรงไปข้างหน้าโดยไม่ได้สนใจใครอีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆ เขามีสีหน้าเรียบเฉย แววตาของเขาเย็นชาราวกับน้ำแข็งและแฝงไว้ด้วยความดุดัน โดยสกายที่มองเขาอยู่ก็คิดไปถึงประโยคหนึ่งที่มักจะได้ยินบ่อยๆ ทรงอย่างแบด พลางคิดเล่นๆไปว่านิสัยเขาจะแบดตามหรือเปล่านะ

เรียวขายาวก้าวออกไปจากตรงนั้นแล้วลงบันไดไป ก่อนจะเข้าไปหาของกินในครัว และจัดการรับประทานจนเสร็จ จากนั้นก็ขึ้นห้องนอนไปเหมือนเดิม

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป

เป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่เธอมาอยู่บ้านของเขา โดยตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้เขาก็ยังมีท่าทางเย็นชากับเธอเหมือนเดิม เขาไม่เคยมองหน้าเธอถึงแม้ว่าเธอจะอยู่ใกล้ๆเขาก็ตาม สายตาของเขาไม่เคยวอกแวกมองมายังเธอเลย ในขณะที่เธอเป็นฝ่ายมองเขา ที่เธอมองเขาไม่ใช่ว่าเพราะเขาหล่อหรอกนะ แต่เธออยากรู้ว่าเขาจะพูดกับเธอเมื่อไหร่ เพราะตั้งแต่มาอยู่ที่นี่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรกับเธอเลย เพราะถ้าเธอพูดหรือถามอะไรไปเขาก็ไม่เคยที่จะพูดกับเธอ

'วันนี้คุณโซเรนอยากกินอะไรคะ'

'...'

'ถ้าคุณโซเรนอยากกินอะไรเป็นพิเศษก็บอกสกายได้นะคะ สกายจะออกไปซื้อมาให้'

'...'

'อาหารเย็นเสร็จแล้วค่ะคุณโซเรน ออกไปกินเถอะค่ะ'

'...'

ถึงแม้ว่าเธอจะต้องพูดอยู่คนเดียว เธอก็ไม่ได้ถือสาเขาหรอก เธอเข้าใจว่าคนอกหักรู้สึกยังไง ที่เธอรู้เพราะเพื่อนของเธอตอนเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกันเคยอกหักเพราะโดนแฟนบอกเลิกไปมีคนใหม่แบบเขานี่แหละ ตอนนั้นเพื่อนของเธอไม่ยอมคุยกับใครอยู่พักใหญ่ ไม่ออกไปไหน อยู่แต่ในหอพัก ชวนออกไปไหนก็ไม่ไป จนหลังๆมาเธอก็ไม่อยากชวน

หลังจากที่เธอทำอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ก้าวขึ้นบันไดไปจึงเจอกับคนตัวสูงที่ก้าวลงบันไดมาเหมือนกัน ทว่าสายตาเย็นชาของเขาไม่ได้เลื่อนมามองเธอที่เดินสวนเขาขึ้นไป แต่เธอจำเป็นต้องพูดกับเขา

"คุณโซเรนคะ สกายขออนุญาตเข้าไปทำความสะอาดห้องของคุณนะคะ และจะเอาผ้าลงมาซักด้วยค่ะ"

"อืม" ขานรับในลำคอเสร็จเขาก็ก้าวลงบันไดไป โดยสกายมองตามแผ่นหลังกว้างที่เดินลงไป พลางคิดในใจว่าหนึ่งอาทิตย์ที่เธอมาอยู่กับเขา นี่แหละคำแรกในรอบหนึ่งอาทิตย์ที่เขาเปล่งออกมาให้เธอได้ยิน

ร่างบางเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของเขาแล้วจัดการเก็บกวาดเช็ดถูจนห้องสะอาดเอี่ยมอ่องขึ้นมาถนัดตา จากนั้นจึงทำการเปลี่ยนผ้าปูที่นอนปลอกหมอน

ในขณะที่เธอก้มๆเงยๆจัดระเบียบผ้าปูที่นอนให้เรียบร้อยอยู่นั้น สายตาเธอก็เลื่อนไปเห็นกรอบรูปผู้หญิง และอีกอันนึงเป็นรูปคู่เขากับผู้หญิงคนนั้น เธอคิดในใจว่าคงเป็นรูปคนรักของเขา ไม่ใช่น้องสาวของเขาแน่ เนื่องจากแม่ของเขาเคยบอกเธอว่าท่านมีลูกคนเดียว

เธอจ้องมองรูปอยู่อย่างนั้นพลางคิดในใจว่าเขาคงรักแฟนของเขามาก ขนาดว่าแฟนไปแต่งงานกับคนอื่นแล้วแต่เขายังเก็บรูปไว้อยู่เลย

เธอหยิบผ้าขนหนูเข้าไปชุบน้ำแล้วนำมาเช็ดกรอบรูปที่มีฝุ่นเกาะอยู่ทั้งสองรูป พลางคิดในใจว่าเขาคงจะเอาแต่ดูอย่างเดียวแต่ไม่ได้เช็ดทำความสะอาดเลย

ในขณะที่เธอกำลังเช็ดกรอบรูปอยู่นั้น ประตูห้องนอนก็ถูกเปิดเข้ามาจึงทำให้เธอตกใจและวางรูปถ่ายนั้นลงตามเดิม ก่อนเสียงทุ้มต่ำเย็นชาจะเอ่ยออกมา