MasukShare
บทที่ 2
Bab terbaru
ราชาสังเวียนเถื่อนในวันที่เธอเสียผมไป บทที่ 10
เสิ่นจือจือเบิกตากว้าง ยืนนิ่งอยู่กับที่“ไม่ ไม่มีทาง!”“นายต้องโกหกฉันแน่ๆ นายจะแต่งงานเร็วขนาดนี้ได้ยังไง!”“เรื่องงานประมูลในปีนั้นอื้อฉาวขนาดนั้น นอกจากฉันแล้ว จะมีใครยอมแต่งงานกับนายอีก?”ทันทีที่พูดจบ เธอก็รีบยกมือปิดปากตัวเอง“ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นนะ สือเยี่ยน”ผมมองเธออย่างเงียบๆ ไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับสิ่งที่หลุดออกมาจากใจของเธอเลยไม่อย่างนั้นตลอดหลายปีที่ผ่านมา เธอคงไม่เข้าข้างเซี่ยชิงหรานอย่างเปิดเผย เพราะในใจของเธอ เธอเชื่อว่านอกจากตัวเธอแล้วคงไม่มีใครยอมรับ "ของที่มีตำหนิ" อย่างผมทันใดนั้น ก็มีลมพัดวูบมาจากด้านหลังตู้อวี่ถิงพุ่งเข้ามา แล้วต่อยหน้าเสิ่นจือจือเต็มแรง"ฉันจะต่อยแกให้ตาย!" เสิ่นจือจือหลบไม่ทัน เลือดไหลออกจากใบหน้า ก่อนจะมองตู้อวี่ถิงที่เดินออกมาจากบ้านด้วยความตกตะลึง“ที่แท้ก็แกนี่เอง! นังเมียน้อย!”ทั้งสองเข้าต่อสู้กันทันที“หยุดตีกันเดี๋ยวนี้!”ผมรีบพุ่งเข้าไปจับแขนของตู้อวี่ถิงไว้แน่น ก่อนอาศัยจังหวะแยกทั้งสองออกจากกัน“คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”ผมประคองมือของตู้อวี่ถิงด้วยความเป็นห่วง ตรวจดูว่าเธอได้รับบาดเจ็บหรือไม่เธออาศัยจังหวะนั้น
ราชาสังเวียนเถื่อนในวันที่เธอเสียผมไป บทที่ 9
สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ร่างกายดูอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด มีเพียงดวงตาที่เปล่งประกายขึ้นทันทีเมื่อเห็นผม“ดีเหลือเกิน นายกลับมาแล้ว”เธอยิ้มกว้างส่งมาให้ผม ทั้งที่ขอบตาแดงก่ำไปหมด "กลับมาก็ดีแล้ว ฉันนึกว่านายจะไม่เอา... บ้านเก่าของตระกูลแล้วซะอีก" “ในเมื่อกลับมาแล้ว ก็อย่าไปอีกเลย”เธอก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว แล้วคว้ามือผมไว้“ไปกัน เรากลับบ้านกัน”“นายวางใจได้ เซี่ยชิงหรานถูกฉันไล่ออกไปแล้ว ฉันเปิดโปงธาตุแท้ของเขาเรียบร้อย จากนี้ไปจะเหลือเพียงชีวิตที่มีความสุขของเราสองคนเท่านั้น”“หาเวลาสักวัน แล้วเราแต่งงานกันนะ”ยิ่งพูดเธอก็ยิ่งตื่นเต้น บนใบหน้ามีแต่รอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความคาดหวังผมสะบัดแขนของเธอออกทันที ก่อนหัวเราะเยาะ“ท่านประธานเสิ่นช่างหลงตัวเองเสียจริง”“ที่ผมกลับมา ก็เพราะบ้านเก่าของตระกูลอยู่ที่นี่ ไม่ใช่เพราะคุณ”"ผมไม่ได้สนใจเรื่องของคุณกับเซี่ยชิงหราน และยิ่งไม่อยากจะมีความเกี่ยวข้องใดๆ กับคุณอีก" ผมมองเธออย่างเย็นชา แววตาไร้ซึ่งความอบอุ่นแม้แต่นิดเดียวเสิ่นจือจือยืนนิ่งอยู่กับที่เธอไม่เคยคิดเลยว่าผมจะตัดใจได้เด็ดขาดถึงเพียงนี้เธออ้าปากอย่างยา
ราชาสังเวียนเถื่อนในวันที่เธอเสียผมไป บทที่ 8
“ได้เวลาตื่นแล้ว พระอาทิตย์ส่องถึงก้นแล้วนะ”ตู้อวี่ถิงรีบเดินพรวดพราดเข้ามาในห้องผู้ป่วย“ไข้ลดแล้วใช่ไหม? รีบลุกเร็ว วันนี้จะพาไปกินของอร่อย”เธอแตะหน้าผากผมอย่างคุ้นเคย ก่อนป้อนน้ำให้ผมหนึ่งอึก“ขอบคุณนะ...”ผมเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่าหลังจากวันนั้นที่เธอช่วยพาผมหนีออกมา ผมก็หมดสติไปในเวลาไม่นานตลอดทาง ตู้อวี่ถิงจับมือผมไว้ไม่เคยปล่อย“คนโง่ ทำไมไม่บอกฉันให้เร็วกว่านี้ เป็นเพราะฉันมาช้าเกินไป”มือของเธอนั้นช่างอบอุ่นเหลือเกิน และเป็นแสงสว่างแห่งการช่วยชีวิตเพียงหนึ่งเดียวของผมตลอดช่วงเวลานี้ ผมพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลของตระกูลตู้ ร่างกายฟื้นตัวเกือบหมดแล้ว แม้แต่แผลที่แขนก็หายสนิท“จะขอบคุณอะไรล่ะ?”เธอดีดหน้าผากผมเบา ๆ“ดูท่าทางนายจะหายดีแล้ว อีกสองสามวันเรากลับไปดูบ้านเก่ากัน”คุณปู่ของตู้อวี่ถิงกับคุณปู่ของผมเคยเป็นสหายร่วมรบ ส่วนผมกับตู้อวี่ถิงรู้จักกันและเป็นเพื่อนกันตั้งแต่ค่ายฤดูร้อนสมัยมัธยมต้นแต่หลังจากคุณปู่เสียชีวิต ผมกับเธอก็ขาดการติดต่อกันหลังงานประมูลเมื่อสามปีก่อน ตู้อวี่ถิงก็ตามหาผมอีกครั้งเธอบอกว่ายินดีช่วยให้ผมออกจากเมืองเจียงเฉิงและเริ่มต้นชีว
ราชาสังเวียนเถื่อนในวันที่เธอเสียผมไป บทที่ 7
“ในที่สุดก็ไล่เซี่ยสือเยี่ยนออกไปได้แล้ว ต่อจากนี้ทั้งตระกูลเซี่ยและเสิ่นจือจือก็จะเป็นของฉันคนเดียว ความพยายามที่วางแผนมาหลายปีก็ไม่สูญเปล่า!”“แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องโกหก ฉันจะสำลักควันไฟจากเหตุเพลิงไหม้จริงๆ ได้ยังไง”“ต่อให้เธอรู้ความจริงก็ไม่เป็นไร เพราะคนที่เธอรักที่สุดคือฉัน ไม่อย่างนั้นจะทำกับเซี่ยสือเยี่ยนจนมีสภาพแบบนั้นได้ยังไง”“นายไม่รู้หรอก เซี่ยสือเยี่ยนโดนทรมานในคุกหนักมาก ฮ่าๆๆ...”ทันใดนั้น แรงมหาศาลจากด้านหลังก็พลิกโซฟาคว่ำลงอย่างแรงเซี่ยชิงหรานหันกลับไปอย่างไม่ทันตั้งตัว ก่อนจะสบเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยความโกรธของเสิ่นจือจือ“พี่จือ! พี่กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่?”เขารีบวางสายด้วยความตื่นตระหนก“ที่ผมพูดไม่ใช่เรื่องจริงนะ แค่ล้อเล่น พี่ต้องเชื่อผม!”ยังพูดไม่ทันจบ เสิ่นจือจือก็เตะเขาจนร่างลอยกระเด็นออกไปความเจ็บปวดแล่นแปลบเข้าที่หน้าอกในทันที ซี่โครงหักอย่างน้อยสองซี่ เสิ่นจือจือไม่เปิดโอกาสให้เขาได้หายใจหายคอ เธอกระชากผมเขา ดวงตาเต็มไปด้วยแววอำมหิต“ใครให้ความกล้ากับนายถึงได้วางแผนเล่นงานสือเยี่ยน?”“ต่อให้เอาชีวิตนายสิบชีวิต ก็ยังเทียบไม่ได้กับสือเยี่ย
ราชาสังเวียนเถื่อนในวันที่เธอเสียผมไป บทที่ 6
“อะไรนะ? ตระกูลตู้!”รูม่านตาของเสิ่นจือจือหดตัวอย่างรุนแรงตระกูลตู้เป็นหนึ่งในเสาหลักของกรุงปักกิ่ง ธุรกิจในเครือแผ่ขยายไปทั่วประเทศ และมีอิทธิพลหยั่งรากลึกอย่างกว้างขวาง ตู้อวี่ถิง ผู้กุมอำนาจรุ่นปัจจุบันของตระกูลตู้ มีวิธีการเฉียบขาดและโหดเหี้ยม อีกทั้งยังได้รับการยกย่องอย่างสูงในวงการธุรกิจเธอเข้ามาพัวพันกับเรื่องบ้านของตระกูลเซี่ยได้อย่างไรความหงุดหงิดอย่างไร้สาเหตุเอ่อล้นขึ้นในใจของเสิ่นจือจือในเวลานั้น โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น พร้อมเสียงนุ่มนวลของเซี่ยชิงหรานดังมาจากปลายสาย“พี่จือ คืนนี้พี่จะกลับเมื่อไหร่ครับ ผมจะทำกับข้าวรอพี่ ดีไหม?”คนที่เคยอ่อนหวานน่าทะนุถนอม ตอนนี้กลับทำให้เธอรู้สึกรำคาญ“ไม่ต้องรอฉัน แล้วก็อย่าลืม ฉันแต่งงานกับนายก็เพื่อประชดสือเยี่ยน คู่หมั้นของฉันมีเพียงสือเยี่ยนคนเดียวมาตลอด!”เธอกดวางสายอย่างแรง ก่อนทิ้งตัวลงบนโซฟาเมื่อมองไปยังห้องนั่งเล่นที่ว่างเปล่า ทันใดนั้นเธอก็ยกมือขึ้นตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่“ฉันมันเลวจริง ๆ ...”แต่ผมหายตัวไปแล้วเสิ่นซือซือพลิกเมืองเจียงเฉินจนทั่ว แต่ก็ยังไร้ร่องรอยของผมส่วนตู้อวี่ถิงก็ยังคงลึกลับ พบแต่ชื่อไม่
ราชาสังเวียนเถื่อนในวันที่เธอเสียผมไป บทที่ 5
ถ้วยชาที่อยู่ในมือร่วงหล่นลงพื้นเสิ่นจือจือไม่ทันได้ดื่มชาร้อน เสียงของเธอสั่นเครือด้วยความร้อนรน “หายตัวไป? เป็นไปได้ยังไง?”“ใครเป็นคนซื้อ? นี่เป็นทรัพย์สินของตระกูลเซี่ย นอกจากคนตระกูลเซี่ยแล้ว จะมีใครประมูลได้อีก? ไปสืบมา!”ข่าวร้ายที่ถาโถมเข้ามาต่อเนื่อง ทำให้เสิ่นจือจือรู้สึกกระสับกระส่ายอย่างบอกไม่ถูก“พี่จือ เป็นอะไรไป?”เซี่ยชิงหรานเดินเข้ามา ก่อนนวดไหล่ให้เธออย่างเอาใจใส่“พี่ชายผมจะหายตัวไปได้ยังไง เขาเจ้าเล่ห์มาตลอด นี่ก็แค่แผนเรียกร้องความสนใจจากพี่เท่านั้น”“ส่วนบ้านเก่าของตระกูล นอกจากพี่กับพี่ชายแล้ว จะมีใครซื้อได้ล่ะ”เสิ่นจือจือจึงค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลงจริงด้วย มีเพียงผู้ที่ได้รับสิทธิ์จากกองทรัสต์ของตระกูลเซี่ยเท่านั้น จึงจะมีสิทธิ์ขายบ้านเก่าของตระกูลได้ทั้งหมดนี้ จะต้องเป็นแผนของผมแน่เธอถอนหายใจยาว หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงแต่ไม่ว่าอย่างไร ภาพที่ผมคุกเข่าอยู่หน้าจวนบรรพบุรุษด้วยหัวใจที่ตายด้าน ก็ทำให้เธอไม่อาจสบายใจได้เธอรีบก้าวออกจากบ้าน เหยียบคันเร่งมุ่งหน้าไปยังสนามมวยใต้ดิน“เซี่ยสือเยี่ยนอยู่ไหน? เรียกเขาออกมาเดี๋ยวนี้”ผู้จัดการเอ่ย
Anda juga akan menyukai
ชีวิตที่เคยวาดกรอบเพราะคุณ
หลินเซี่ย9.8K Dibacaเมื่อฉันจากไป สามีซีอีโอถึงได้เสียใจ
อลิสซา เจ8.5K Dibacaเธอคือเม็ดทรายในดวงตา
Mohini5.3K Dibacaผ่านพ้นพันพายุ ชีวิตนี้ยังไม่สาย
ประทีปอู๋6.4K Dibacaสุดทางรักครั้งที่ 99
หนุ่มใส เฟ่ยหยางหยาง2.6K Dibacaเรือแจวล่องไป ไร้คนเดิม
เอ้อร์ตั้น1.6K Dibacaความรักถึงคราวเศร้าจนขาดใจ
เจี่ยวซี1.2K Dibacaโลกยังเหมือนเดิม แค่ไม่มีเธอแล้ว
เจี่ยวซี155 Dibaca
