تسجيل الدخولمشاركة
กล่องที่เปียกปอน
تاريخ النشر:
2026-09-27 00:14:38
أحدث فصل
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที คืนที่ต้องอยู่คนเดียว
พริกแกงเดินจ้ำอ้าวหนีออกจากโรงอาหาร แวะซื้ออาหารแมวเปียกที่ร้านสะดวกซื้อใต้ตึก ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังซอกตึกแคบๆ รอยต่อระหว่างคณะสถาปัตย์และคณะวิศวะ พื้นที่ตรงนี้ร่มรื่นไปด้วยต้นไม้ใหญ่และกำแพงอิฐเก่าๆ เป็นรังลับของแก๊งแมวจรที่เธอชอบแอบมาหาบ่อยๆ"ไอ้ส้ม... ไอ้ดำ... มาเร็วกินข้าว..."พริกแกงส่งเสียงเรียกเบาๆ ทว่าพอเดินเลี้ยวเข้าไปตรงมุมกำแพง เธอก็ต้องชะงักชามพลาสติกสีฟ้าใบเก่าที่เธอเคยเอามาวางไว้ บัดนี้มีเนื้อปลาทูน่าเกรดพรีเมียมพูนจนล้นชาม ไอ้ส้ม แมวอ้วนสีส้มตัวตึงประจำซอยกำลังก้มหน้าก้มตาเคี้ยวหยับๆ อย่างเอร็ดอร่อย"อ้าว... มีคนชิงตัดหน้าไปแล้วเหรอ"พริกแกงขมวดคิ้ว เดินเข้าไปนั่งยองๆ ข้างชามข้าว สายตาเหลือบไปเห็นกระดาษโพสต์อิตสีเหลืองแผ่นเล็กแปะอยู่บนกำแพงอิฐ ลายมือหวัดๆ หวัดจัดจนแทบจะอ่านไม่ออกเขียนเอาไว้ว่า...'ลุงให้ทูน่าไปแล้ว งดให้อาหารเพิ่มเดี๋ยวไอ้ส้มพุงแตกตาย - ลุงแมว'พริกแกงอ่านข้อความนั้นแล้วเผลอหลุดยิ้มออกมาบางๆ ความหงุดหงิดที่สะสมมาหายไปเกือบครึ่ง ช่วงหลังๆ มานี้ เวลาที่เธอยุ่งจนไม่มีเวลาแวะมาหา ก็มักจะมี 'คุณลุงแมว' คนนี้แหละที่คอยเอาอาหารมาเผื่อแผ่เสมอ บางวันก็เป็นอาหารเม
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที ให้อาหารแมวจร
บรรยากาศรอบโต๊ะอาหารเหมือนถูกแช่แข็ง สายตานับร้อยคู่ในโรงอาหารสถาปัตย์จดจ้องมาที่จุดเดียวอย่างไม่ได้นัดหมายไม่ใช่เรื่องปกติที่ 'สามเทพ' ของมหาลัยจะโคจรมาเจอกันในรัศมีหนึ่งเมตร ทั้ง มิว เดือนศิลปกรรมสุดละมุน, ธันวา ตัวท็อปสถาปัตย์ปี 5 และ ตุลย์ ประธานรุ่นวิศวะปี 5 ผู้กุมอำนาจมืด เอ๊ย อำนาจบริหารในตึกเลือดหมูพอธันวาสะบัดก้นหนีไปพร้อมกับมิวที่ชิ่งหนีความกดดัน แผ่นดินที่ควรจะสงบกลับยิ่งเดือดพล่าน เพราะไอ้คนต้นเรื่องที่ทิ้งบอมบ์ไว้ยังนั่งหน้ามึนอยู่ข้างพริกแกง!"พี่ตุลย์! พี่พูดบ้าอะไรออกมาฮะ!"พริกแกงหันขวับไปแยกเขี้ยวใส่คนข้างกายที่กำลังดูดชานมไข่มุกของมิว (ที่เจ้าตัวทิ้งไว้) อย่างใจเย็น หน้านวลเห่อร้อนจนแทบจะสุก "เป็ดอะไรบนเตียง! ใครไปนอนเตียงพี่ตอนไหน!"ตุลย์ละสายตาจากหลอดชานม หันมาสบตากับคนตัวเล็กที่สติกำลังจะหลุด นัยน์ตาคมพราวระยับแฝงความขี้เล่นแกมเจ้าเล่ห์ เขาขยับตัวเข้าไปใกล้อีกนิดจนกลิ่นส้มประจำตัวลอยมาเตะจมูกเธอ"อ้าว... ก็เมื่อคืนหนูหลับลึกขนาดนั้น พี่จะให้นอนที่พื้นหรือไงครับ" ตุลย์พูดเสียงเบาพอให้ได้ยินกันแค่ในโต๊ะ แต่ดาเมจแรงทำลายล้างสูง "พี่อุตส่าห์อุ้มไปวางที่เตียงดีๆ นะเ
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที ลืมของบนเตียงพี่
เจย์ตบโต๊ะปังเบาๆ แต่สะเทือนไปทั้งวง "นั่นไง! กูทักไลน์ไปตามตอนทุ่มกว่า มึงบอกว่าโดนไอ้พี่ตุลย์บังคับให้ถูห้อง... แล้วมึงหายหัวไปยันเช้า! อย่าบอกนะว่ามึงถูห้องเขาทั้งคืนไม่ได้ออกมาเลย! อีพริกกกกกกก!""โอ๊ยยย เบาๆ สิอีเจย์! คนมองทั้งโรงอาหารแล้ว!" พริกแกงรีบตะครุบปากเพื่อนเก้งไว้แน่น หน้าแดงเถือกไปถึงหู "กูแค่เผลอหลับคาโต๊ะญี่ปุ่นห้องเขาเฉยๆ เว้ย ไม่ได้มีอะไรเกินเลยทั้งนั้นแหละ!""หลับคาโต๊ะญี่ปุ่นบ้านมึงสิ ตื่นมาเสื้อผ้ายับยู่ยี่แถมกลิ่นสบู่ผู้ชายติดตัวมาหึ่งขนาดนี้ ถูห้องท่าไหนยะถึงได้เป็ดหลุด!" เจย์แกะมือเพื่อนออก เตรียมจะง้างปากซักไซ้ต่อวาโยกำลังจะอ้าปากแซวสมทบ แต่จู่ๆ ก็มีแก้วชานมเย็นแก้วใหญ่ถูกวางแหมะลงบนโต๊ะตรงหน้าพริกแกง ผู้ชายใส่เสื้อยืดสีดำสกรีนลายกราฟิกกางเกงยีนส์ขาดเข่า ยิ้มกว้างโชว์ลักยิ้มเดินมาหยุดยืนข้างโต๊ะ"น้องพริกแกง พี่มิวศิลปกรรมนะ ซื้อน้ำมาฝาก เห็นนั่งหน้าเครียดๆ งานหนักเหรอครับ"มิวส่งยิ้มหวานหยดย้อย พริกแกงเงยหน้าขึ้นมายิ้มแห้งๆ กำลังจะเอ่ยปากปฏิเสธความหวังดี แต่เสียงเก้าอี้พลาสติกฝั่งตรงข้ามกลับถูกลากออกอย่างแรงจนเกิดเสียงดังเอี๊ยดแสบแก้วหู!"ไม่ต้องเสือกซื้อน
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที รองเท้าเป็ดที่หายไป
"จะหนีไปไหน..."เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าดังขึ้นฝ่าความมืด พร้อมกับนัยน์ตาคมกริบที่ลืมขึ้นมาจ้องมองเธอในระยะประชิด!พริกแกงสะดุ้งสุดตัว สัมผัสอุ่นจัดของท่อนแขนแกร่งที่รัดแน่นรอบเอวทำให้เธอรู้ว่าผู้ชายข้างๆ ตื่นเต็มตาแล้ว ตุลย์กระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาพราวระยับในความมืด เขารู้ตัวตั้งแต่เธอเริ่มขยับยุกยิกแล้ว กลิ่นส้มจางๆ ที่เธอกำลังสงสัยลอยอวลอยู่รอบตัวเขา ตอกย้ำความจริงที่เธอพยายามหนี"ปล่อยเลยนะพี่ตุลย์!" พริกแกงโวยวาย ดิ้นขลุกขลักอยู่ใต้ผ้าห่ม"ตื่นมาก็ไล่เลยเหรอ เมื่อกี้ยังนอนซุกอกพี่อยู่เลยนะ แขนพี่ชาไปหมดแล้วเนี่ย"พริกแกงหน้าแดงเถือกจนลามไปถึงใบหู เธอพยายามแกะมือตุลย์ออก แต่เขาไวกว่า ชายหนุ่มเอื้อมมืออีกข้างไปที่หัวเตียง ดึงเอา 'กล่องพัสดุ' ที่ขาดวิ่นออกมาถือไว้หน้าตาเฉย"ตื่นแล้วก็ดี... จะเอาของเล่นคืนไม่ใช่เหรอ" เขาถามหน้าตาย นิ้วโป้งของวิศวะหนุ่มจงใจกดลงไปตรงรอยขาดของกล่องกระดาษที่ยุ่ยเปื่อยติ๊ด! หึ่งๆๆๆๆ!เสียงมอเตอร์ขนาดจิ๋วทำงานเบอร์แรงสุดดังลั่นห้องนอนเงียบกริบ เครื่องสั่นสีชมพูแปร๋นทะลุรอยขาดของกล่องออกมากระดิกหูสั่นหงึกๆ ไปมาอย่างเริงร่าพริกแกงเบิกตากว้าง สติแตกกระเจิงในเสี้
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที กลิ่นส้มที่คุ้นเคย
เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ความเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศที่ตกกระทบผิวทำให้สติของพริกแกงเริ่มขยับตัวตื่นจากความฝันอันลึกซึ้ง เธอรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกถึงความอบอุ่นประหลาดที่โอบรัดอยู่รอบกายมันเป็นความรู้สึกเหมือนถูกห่อหุ้มด้วยกำแพงหนาๆ ที่มีจังหวะการขยับขึ้นลงเป็นจังหวะสม่ำเสมอพริกแกงขมวดคิ้ว เปลือกตายังคงปิดสนิท เธอขยับตัวยุกยิก ปลายจมูกโด่งรั้นดันไปซุกเข้ากับบางอย่างที่แน่นตึงและอุ่นจัดฟุดฟิด...ลมหายใจเข้าออกสูดเอาอากาศรอบตัวเข้าไปเต็มปอดกลิ่น...มันเป็นกลิ่นที่สะอาด สดชื่น มีความสปอร์ตเจืออยู่บางเบา และที่เด่นชัดที่สุดคือ... กลิ่นส้มจางๆ ที่ผสมผสานกับกลิ่นกายเฉพาะตัวของผู้ชายสมองที่กำลังสะลึมสะลือของเด็กสถาปัตย์ถูกกระชากให้ตื่นเต็มตาในเสี้ยววินาที!กลิ่นส้ม?ความทรงจำเมื่อหลายคืนก่อนวิ่งชนเข้ากลางแสกหน้า ภาพผับสลัวๆ แสงไฟวิบวับ แผงอกกว้างที่เธอซบหน้าลงไป และริมฝีปากของเธอที่ฝังเขี้ยวลงบนซอกคอของใครบางคน... ผู้ชายคนนั้น คนที่เธอยัดเยียดความเป็นโฮสต์ให้... เขามีกลิ่นแบบนี้! กลิ่นส้มจางๆ แบบนี้เป๊ะ!หัวใจของพริกแกงกระตุกวูบ เต้นระรัวเร็วประหนึ่งกลองรบ
รุ่นพี่คะ... เลิกคลั่งรักหนูสักที ยัยลูกหนี้ที่น่ารัก
"ถ้ามีก็ใส่ไปแล้ว! กินๆ ไปเถอะน่า ฉันง่วง!"พริกแกงกระแทกตัวนั่งลงฝั่งตรงข้าม ตักข้าวผัดเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ ความหิวบวกกับความเหนื่อยทำให้เธอไม่อยากต่อล้อต่อเถียงอะไรอีกแล้ว ตุลย์ตักข้าวเข้าปากคำแรก คิ้วเข้มเลิกขึ้นนิดๆ รสชาติมันดีกว่าที่คิดไว้เยอะ เขาตักกินเงียบๆ ปล่อยให้ความเงียบเข้าปกคลุม มีเพียงเสียงช้อนกระทบจานและเสียงจากทีวีกินไปได้แค่ครึ่งจาน พริกแกงก็เริ่มตาปรือจังหวะการเคี้ยวช้าลงเรื่อยๆ มือที่ถือช้อนตกลงมาวางแหมะบนขอบจาน ศีรษะเล็กโงนเงนไปมาเหมือนตุ๊กตาล้มลุก อาการปวดเมื่อยล้าสะสมจากคราบกาวและการตัดโมเดลเริ่มเล่นงานหนักขึ้น เธอพยายามถ่างตา แต่เปลือกตามันหนักอึ้งเหมือนมีใครเอาลูกตุ้มเหล็กมาถ่วงไว้"ฮ้าว..."พริกแกงหาวหวอดใหญ่ ตัดสินใจวางช้อน วางท่อนแขนเรียวซ้อนกันบนโต๊ะญี่ปุ่น แล้วฟุบหน้าลงไปดื้อๆ'ขอพักสายตาแป๊บเดียว... แค่ห้านาที... เดี๋ยวค่อยตื่นมาทวงของ...'เธอพึมพำในใจ ก่อนที่สติสัมปชัญญะจะดับวูบลงจมดิ่งสู่ห้วงนิทราอย่างรวดเร็วและสมบูรณ์ตุลย์ตักข้าวคำสุดท้ายเข้าปาก วางช้อนลงแล้วเงยหน้าขึ้น หมายจะกวนประสาทเรื่องกระต่ายต่อ แต่คำพูดกลับถูกกลืนหายไปเมื่อเห็นสภาพคนตรงหน้าพริ
قد تعجبك أيضًا
สลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์74.3K وجهات النظرบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า157.2K وجهات النظرเด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก72.7K وجهات النظرเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก254.5K وجهات النظرหัวใจต้องมนตรา
ศรีปุรัม มณีปุรัม182 وجهات النظرราตรีสีเทา
ผัดบวบ20 وجهات النظرเศษรักไร้สถานะ
Duangkwan47 وجهات النظرซาตานจอมบงการรัก
SHASHA30 وجهات النظر
