เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 14 ใจหวั่นไหว
วันที่เผยแพร่:
2025-11-07 21:38:37บ้านพักส่วนตัวของคีรติ
รถหรูคันงามแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าบ้านอย่างนุ่มนวล ก่อนที่คีรติจะเปิดประตูลงจากรถ แล้วยื่นมือให้ณิชาอย่างให้เกียรติ ทั้งคู่เดินเคียงกันเข้ามาในบ้าน บรรยากาศภายในอบอวลไปด้วยความเงียบสงบและความหรูหราที่แฝงไว้ด้วยความอบอุ่น
ข้าวของสัมภาระต่าง ๆ ถูกอาทิตย์ คนขับรถขนย้ายจัดวางไว้อย่างเรียบร้อยแล้ว
คีรติหันมามองหญิงสาวที่กำลังยืนมองรอบบ้าน ก่อนจะเอ่ยเสียงนุ่ม
“ณิชาจะทานข้าวก่อน หรืออยากอาบน้ำก่อนดีครับ พี่จะได้เตรียมไว้ให้ ที่นี่ไม่มีแม่บ้านนะ”
ณิชายิ้มบาง ๆ พลางหันมามองเขา
“ไม่มีแม่บ้าน แล้วใครจะล้างจานละคะ”
“พี่ล้างเองได้”
เขาตอบเรียบง่าย
“ณิชาไม่ต้องทำอะไรเลย แค่ทานให้อิ่ม แล้วใช้ชีวิตให้มีความสุขก็พอ”
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอย่างประหลาดใจ
“ทำไมพี่ถึงดีกับณิชาขนาดนี้ค่ะ ทั้งที่ณิชา...ก็ไม่ได้เก่งอะไรเลย คนภายนอกยังพูดถึงณิชาเสีย ๆ หาย ๆ เป็นคนหนูใช้เงินเก่ง ขี้เหวียงวีน บ้างล่ะ”
คีรติยิ้มบาง
“ใครจะพูดอะไรก็ช่าง พี่เข้าใจตัวตนของณิชา แค่นั้นก็พอแล้ว”
“แล้วเรื่องที่คนเขาว่าพี่คีย์...เสื่อมสมรรถภาพ อันนั้น...เอ่อ..”
ยังไม่ทันพูดจบ เขาหัวเราะเบา ๆ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วทุ้ม
“ณิชาลองแล้วไม่ใช่หรือไง แต่ถ้ายังไม่เชื่อพี่พิสูจน์ให้อีกครั้งได้นะ”
หญิงสาวหน้าแดงจัด
“มะ...ไม่อยากรู้แล้วค่ะ”
คีรติยกยิ้มมุมปาก
“ดีแล้ว... แล้วนี่เอายามาทานหรือเปล่า วันนี้ก็วันที่สามแล้ว ต้องทานต่อเนื่องนะ”
ณิชาก้มหน้าหลบสายตาเขาอย่างเขินอาย
“เอามาค่ะ ไม่ต้องห่วง”
“พี่กลัวณิชาเจ็บ”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ
“แต่พี่สัญญา...จะไม่ทำอะไรเกินเลยกว่าที่หมอสั่งแน่นอน”
เขาชูสามนิ้วประกอบคำพูด จนณิชาหลุดหัวเราะออกมา
“ขำอะไรครับ”
“ก็ขำที่พี่คีย์ทำหน้าจริงจังเกินไปนี่แหละค่ะ”
คีรติมองเธอด้วยแววตาละมุน
“ณิชาครับ...”
“ค่ะ พี่คีย์”
“พี่ชอบณิชานะ และ...พี่อยากแต่งงานกับณิชาจริง ๆ”
ณิชานิ่งไปชั่วขณะ ก่อนเอ่ยเบา ๆ
“พี่ไม่รังเกียจครอบครัวณิชาหรือคะ ที่ต้องให้ลูกสาวแต่งงานเพราะธุรกิจ”
คีรติสบตาเธอแน่วแน่
“ทำไมต้องรังเกียจดีเสียอีก พี่จะได้แต่งงานกับณิชาและครอบครองณิชาคนเดียว”
หญิงสาวหลุบตาลง
“หรือณิชาไม่อยากแต่งงานกับพี่ แต่ยังไงก็ต้องแต่งนะเพราะพี่เป็นของณิชาแล้ว ณิชาต้องรับผิดชอบชีวิตพี่ไม่งั้นพี่จะฟ้องคุณพ่อคุณแม่ของณิชา”
เธอแอบยิ้ม
“เดี๋ยวนะคะ มาทท่านประธานโหดเหี้ยมจอมเย็นชาหายไปไหนหมดแล้วค่ะเนี่ย ทำไมมีแต่พี่ขี้หงุดหงิดออดอ้อนอย่าเดียว”
คีรติหัวเราะเบา ๆ กับคำตอบนั้น ก่อนเอื้อมมือแตะแก้มเธออย่างอ่อนโยน
“เอาจริง ๆ พี่ดีใจมากที่ผู้หญิงคืนนั้นคือณิชา ขอบคุณฟ้าที่ส่งเธอมาให้พี่”
เขาพูดพร้อมรอยยิ้ม
“ก่อนจะขอบคุณฟ้าช่วยดูผู้หญิงคนนี้ก่อนค่ะว่าทำอะไรเป็นบ้าง งานการอะไรไม่ได้สักอย่าง แถมใช้เงินเก่งอีก สักวันพี่จะเบื่อณิชานะ”
“ทำไมต้องเบื่อด้วยล่ะ อยากใช้เงินก็ใช้ไปเถอะ พี่หาเงินได้สบายมาก ใช้ให้หมดเลยก็ยังไหว”
คีรติพูดเสียงทุ้ม พร้อมก้าวเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่น ๆ ของเขาแทบจะสัมผัสแก้มของเธอ
ณิชากะพริบตาปริบ ๆ ก่อนถอยหลังหนึ่งก้าว ใบหน้าแดงระเรื่อ
“เอ่อ... ณิชาหิวแล้วค่ะ เราไปทานมื้อเย็นกันนะคะ”
เธอพูดพลางหมุนตัวเดินหนีไปยังโต๊ะอาหารอย่างรวดเร็ว
คีรติยิ้มขำในท่าทีเขินอายของเธอ ก่อนจะเดินตามมาช้า ๆ
“พี่สั่งพิซซ่ามาให้...ณิชาทานได้ไหมครับ”
“ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ”
เขาตักพิซซ่าใส่จานแล้วยื่นให้เธออย่างอ่อนโยน
ณิชารับมาพร้อมกัดคำโตด้วยความหิว เพราะตั้งแต่เที่ยงยังไม่ได้ทานอะไรเลย
แต่เพราะรีบร้อนเกินไป เธอไอออกมาเบา ๆ
“แค่ก... แค่ก...”
คีรติรีบยื่นแก้วน้ำให้ พร้อมลูบหลังเธอเบา ๆ อย่างห่วงใย
“ค่อย ๆ ทานสิครับ หิวมากเลยใช่ไหม”
เสียงเขาแผ่วอบอุ่น แต่แฝงด้วยความเอ็นดู
“ค่ะ... หิวมากเลย เมื่อเที่ยงยังไม่ได้ทานอะไรเลยค่ะ”
เธอตอบพลางยกน้ำขึ้นดื่ม
“แล้วทำไมไม่บอกพี่ ตอนอยู่ห้างฯ พี่จะได้หาอะไรให้รองท้องก่อน”
“ไม่เป็นไรค่ะ ตอนนี้ทานก็อิ่มแล้ว”
เธอยิ้มบาง ๆ ก่อนหยิบพิซซ่าอีกชิ้นแล้วยื่นให้เขา
“ของพี่ค่ะ”
แต่เขาไม่ยอมรับ เพียงพยักหน้าแล้วส่งสายตาอ่อนโยนให้เธอแทน
ณิชาขมวดคิ้ว “หืม?”
เขายังพยักหน้าอีกที เป็นเชิงบอกให้เธอเข้าใจเอง
หญิงสาวยิ้มขำก่อนพูดเสียงแผ่ว
“อ๋อ... อยากให้ป้อนสินะคะ”
คีรติพยักหน้า “ครับ อยากให้คู่หมั้นป้อนบ้าง”
ณิชาหัวเราะเบา ๆ
“ได้ค่ะ ป้อนก็ได้ แต่คู่หมั้นเจ็บแขนนะคะ จะป้อนลำบากหรือเปล่า?”
“เอ่อ... พี่ลืมไปเลย มัวแต่เจอโมเมนต์หวาน ๆ อยู่”
เขาตอบพร้อมยิ้มเขินเล็กน้อย
หญิงสาวหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ ก่อนค่อย ๆ ยื่นพิซซ่าชิ้นนั้นให้เขาด้วยท่าทีแผ่วเบาและอบอุ่น
คีรติกัดเบา ๆ พร้อมสบตาเธอไม่วางตา
บรรยากาศรอบโต๊ะอาหารค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนที่ไม่ต้องใช้คำพูด ทั้งคู่พูดคุยหยอกล้อกันระหว่างมื้อเย็น เสียงหัวเราะเบา ๆ
ของณิชาแทรกอยู่ในทุกช่วงเวลา จนความเงียบของบ้านค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยความอบอุ่น...ที่แผ่ไปทั่วหัวใจของทั้งสองคน
“ณิชาอิ่มแล้วค่ะ ขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ”
เธอพูดพลางยกผ้าเช็ดปากวางลงบนโต๊ะ
คีรติพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน
“ตามสบายนะครับ ใช้ห้องน้ำในห้องนอนพี่ได้เลย”
ณิชาพยักหน้ารับเบา ๆ แล้วเดินเข้าไปในห้อง เขาเห็นเธอก้มหยิบกระเป๋าเสื้อผ้า คุ้ยหาของอยู่นาน จนกระทั่งสีหน้าเธอเริ่มแปลกไปเล็กน้อย
“ณิชาหาอะไรหรือครับ ให้พี่ช่วยไหม?”
เขาถามเสียงเรียบแต่แฝงความเอ็นดู
เธอเงยหน้าขึ้นมายิ้มเก้อ ๆ
“คือ...ณิชาซื้อแต่ชุดทำงานค่ะ ลืมซื้อชุดนอนมาเลย”
คีรติหัวเราะเบา ๆ ก่อนเอ่ยเสียงนุ่ม
“ไปเปิดตู้เสื้อผ้าพี่ได้เลยครับ มีเสื้อเชิ้ตหลายตัว เลือกสีที่ชอบได้เลย ใส่นอนได้สบายแน่นอน”
หญิงสาวยิ้มตาหวาน “ขอบคุณค่ะพี่คีย์”
“ว่าแต่...” เขาเอียงหน้าเล็กน้อย มองแขนที่ยังพันผ้าของตัวเอง
“ณิชาใช้แขนได้ข้างเดียว ที่น้ำร้อนลวกไม่ให้โดนน้ำจะดีที่สุด แล้วจะอาบน้ำยังไงดี?”
ณิชาหันมามองด้วยสายตากังวลเล็กน้อย ก่อนตอบอย่างเร็ว
“ไม่เป็นไรค่ะ พี่คีย์ไม่ต้องห่วง อาบได้สบายมากค่ะ”
เขาเลิกคิ้ว “แน่ใจนะ?” น้ำเสียงนั้นอ่อนโยนแต่แฝงแววกังวล
“แน่ใจสิคะ” เธอตอบพร้อมรอยยิ้ม ก่อนหมุนตัวเดินเข้าห้องน้ำไป ทิ้งให้เขายืนมองตามหลังด้วยสายตาอบอุ่นปนเอ็นดู
ทันใดนั้น ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออกมา
“เอี๊ยด!”
ฬิร์ดาร์รินพี่คีย์น่ารักเกินไปแล้ว ใครรักพี่คีย์ ขอเสียงหน่อยจ้า💞✨
บทล่าสุด
ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++) บทที่ 98 จบบริบูรณ์
เช้าวันรุ่งขึ้นแสงแดดอ่อนยามเช้าสาดลอดผ่านกระจกหน้ารถ ขณะที่คีรติพาณิชาขับรถออกจากตัวเมือง มุ่งหน้าไปยังพื้นที่ชานเมืองที่เขาเก็บเงียบไว้ในใจมานาน ถนนทอดยาวเงียบสงบ สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้เขียวชอุ่ม เสียงลมพัดผ่านใบไม้ดังแผ่วเบา ราวกับต้อนรับผู้มาเยือนเมื่อรถแล่นเข้าสู่พื้นที่กว่าสิบไร่ ภาพตรงหน้าก็เปิดกว้างขึ้นอย่างนุ่มนวล ทะเลสาบขนาดใหญ่ทอดยาวอยู่เบื้องหน้า ผิวน้ำสะท้อนแสงอาทิตย์เป็นระลอกระยับ บรรยากาศรอบด้านเงียบสงบจนแทบได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองคีรติจอดรถ หันไปมองหญิงสาวข้างกาย สายตาของเขานุ่มลึก ไม่ต่างจากทุกครั้งที่มองเธอ“ณิชาครับ…ชอบที่นี่ไหม”ณิชาผลักประตูรถลงไปยืนสูดอากาศยามเช้า สายลมอ่อนพัดมากระทบใบหน้า เธอหันมามองไปรอบ ๆ อย่างตื่นตา แววตาเป็นประกายโดยไม่ต้องพยายามซ่อน“ชอบค่ะ ที่นี่สวยมาก” เสียงเธอเต็มไปด้วยความประทับใจ “มันเงียบ…แล้วก็สบายใจมากเลยค่ะ”คีรติยิ้ม รอยยิ้มที่ไม่ได้เกิดจากความภูมิใจในทรัพย์สิน แต่เป็นความอิ่มเอมจากการได้เห็นคนที่รักมีความสุข สำหรับเขา ภาพณิชายืนอยู่ตรงนี้ ไม่ต่างจากการได้เห็นอนาคตของตัวเองชัดเจนขึ้นทุกวัน“พี่ตั้งใจไว้แล้ว
ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++) บทที่ 97 อ้อมกอดกันและกัน (X5)
ค่ำคืนเงียบสงบ ห้องนอนถูกจัดเตรียมไว้อย่างตั้งใจเตียงสีขาวสะอาดถูกโปรยไปด้วยกลีบกุหลาบสีแดงสด กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยอบอวลไปทั่วห้อง แสงไฟสีอุ่นสะท้อนกับผ้าม่านบางเบา สร้างบรรยากาศโรแมนติกที่ชวนให้หัวใจเต้นแรงโดยไม่รู้ตัวณิชานั่งอยู่ในอ้อมกอดของเขา ร่างบางแนบชิดกับอกกว้างที่อบอุ่น แขนแข็งแรงโอบรั้งเธอไว้ราวกับกลัวว่าเพียงปล่อยมือ เธอจะหายไปจากชีวิตอีกครั้ง“ณิชารู้ไหม…”เขาพูดเสียงแผ่ว แฝงความจริงจัง“ถ้าวันนี้ณิชาแต่งงานกับคนอื่นจริง ๆ พี่คงไปต่างประเทศ และไม่กลับมาที่นี่อีก”เธอเงยหน้าขึ้นมอง ดวงตาไหววูบ“ขนาดนั้นเลยหรือคะ”“ใช่” เขาตอบโดยไม่ลังเล“เพราะณิชาใจร้ายกับพี่มาก พี่คิดว่าจะเสียณิชาไปจริง ๆ แล้ว”ณิชายิ้มบาง ๆ มือเล็กแตะที่อกเขาเบา ๆ“ใครจะกล้าทิ้งพี่ค่ะ พี่ทำทุกอย่างเพื่อณิชามากขนาดนี้”เขาก้มหน้าลงใกล้ จนลมหายใจประสานกัน“ต่อให้พี่ต้องแลกด้วยชีวิต พี่ก็ยอม ขอแค่ณิชาปลอดภัย แค่นั้นพี่ก็พอใจแล้ว”“แต่พี่ก็ไม่เคยถามณิชา ว่าสิ่งที่พี่ทำ นั่นคือสิ่งที่ณิชาต้องการหรือเปล่า”เธอหยุดเล็กน้อย ก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงสั่น“ถ้าวันหนึ่งพี่พลาด และต้องจากไปตลอดกาล ณิชาก็อยู่ไม่ได้เหมือนกั
ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++) บทที่ 96 เจ้าบ่าวคือใคร?
งานแต่งถูกจัดขึ้นที่โรงแรมของเตชทัต โถงจัดเลี้ยงถูกเนรมิตให้กลายเป็นพื้นที่แห่งความหรูหรา ดอกไม้สีขาวและฟ้าถูกจัดเรียงอย่างประณีต แซมด้วยสีทองที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับ เพิ่มความสง่างามและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน กลิ่นดอกไม้หอมอ่อน ๆ คลอไปกับเสียงดนตรีบรรเลงเบา ๆ ทำให้บรรยากาศทั้งงานสมบูรณ์แบบราวกับภาพฝันบริเวณหน้าเวทีมีป้ายชื่อคู่บ่าวสาวขนาดใหญ่ ตัวอักษรสีทองเรียบหรูเขียนไว้ว่า“N & K”สำหรับแขกในงาน มันคือชื่อย่อที่ดูเหมาะสมและงดงามแต่สำหรับใครบางคน ตัวอักษรเพียงสองตัวนั้นกลับแทงลึกลงกลางหัวใจยิ่งกว่าคำพูดใด ๆเจ้าสาวปรากฏตัวในชุดสีครีมเรียบหรู ตัวชุดตัดเย็บอย่างประณีต แนบรับกับรูปร่างอย่างงดงาม ผ้าซาตินเนื้อนุ่มสะท้อนแสงไฟเป็นประกายอ่อน ๆ ชายกระโปรงยาวพลิ้วตามทุกย่างก้าว เธอถือช่อดอกไม้โทนขาวฟ้าในมือ เสียงชื่นชมดังขึ้นรอบงานโดยไม่อาจกลั้นไว้ได้นายดำรง อรสา ภารดี ประสิทธิ์ ครีม รวมถึงของขวัญ เตชทัต พอร์ช คุณฉี และคุณทรงพล ทุกคนต่างมาร่วมแสดงความยินดีอย่างพร้อมหน้า รอยยิ้มและคำอวยพรอบอวลไปทั่วทั้งโถงโรงแรมคีรติยืนมองเธออยู่ไม่ไกล สายตาของเขาไม่อาจละไปจากร่างบางในชุดเจ้าสาวได้เลย ความตะ
ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++) บทที่ 95 พี่ยอมรับผิดทกอย่าง
สามวันผ่านไปคีรติปรากฏตัวขึ้นที่โรงแรมของเตชทัตในสภาพยังไม่หายดีนัก สีหน้าตึงเครียด ดวงตาแดงก่ำเหมือนคนไม่ได้นอนมาหลายคืน“ไอ้เต…ณิชาอยู่ไหน”เสียงทุ้มเอ่ยถามทันทีที่เห็นเพื่อนเตชทัตชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะถอนหายใจยาว“อยู่ด้านใน กำลังเตรียมงานแต่งอยู่”คำว่า งานแต่งเหมือนค้อนหนักกระแทกเข้ากลางอกคีรติ“มึงยังไม่หายดีมึงมาทำไมว่ะไอ้คีย์” เตชทัตถามเสียงเข้ม“สภาพมึงยังไม่ควรออกจากโรงพยาบาลด้วยซ้ำ”คีรติกำมือแน่น“กูต้องคุยกับณิชาให้รู้เรื่อง กูไม่เชื่อว่าณิชาจะไม่รักกูแล้วจริง ๆ กูไม่เชื่อว่าณิชาจะลืมกูได้”“ไอ้คีย์ทำใจเถอะว่ะ.... ในเมื่อเธอเลือกแล้ว”“ไม่...”เขาสวนกลับทันที ดวงตาแข็งกร้าว“เรายังไม่ได้คุยกันให้รู้เรื่อง กูยังไม่ได้อธิบายอะไรเลย”เตชทัตมองหน้าเพื่อนนิ่ง ๆ ก่อนจะพูดช้า ๆ“คีย์…มึงแน่ใจนะว่าการโผล่มาตอนนี้ จะไม่ทำใ
ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++) บทที่ 94 แผนเอาคืน
ห้องพักฟื้นผู้ป่วย VIPกลิ่นยาฆ่าเชื้อจาง ๆ คลุ้งอยู่ในอากาศเสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอเปลือกตาคีรติขยับช้า ๆ ก่อนจะลืมขึ้นอย่างยากลำบากภาพแรกที่เห็นคือใบหน้าคนในครอบครัวที่ล้อมรอบเตียงแต่ไม่ใช่คนที่เขารอคอยที่สุด“แม่ครับ…”เสียงเขาแหบพร่า“ณิชาล่ะครับแม่”อรสานิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง“ณิชาไม่ได้มาหรอกลูก”เธอถอนหายใจเบา ๆ“เธอบอกว่าไม่ได้เป็นแฟน ไม่ได้เป็นอะไรกับลูกแล้ว เลยไม่มีความจำเป็นต้องมา”คำพูดนั้นเหมือนของมีคมกรีดลงกลางอกคีรติเขาหันไปมองเตชทัตทันที“แล้วทำไม…ทุกคนไม่บอกเธอครับว่าผมไม่ได้เลิกจริง ๆ”น้ำเสียงสั่นอย่างห้ามไม่อยู่“ไอ้เต มึงไม่ได้ช่วยพูดให้กูเหรอ”เตชทัตขบกรามแน่น ก่อนจะตอบอย่างตรงไปตรงมา“กูพูดแล้ว…แต่เธอไม่เชื่อ”เขาพูดเสียงต่ำ“กูว่ามึงพักให้หายก่อน แล้วค่อยไปอธิบายกับเธอด้วยตัวเอง มันจะดีกว่า”คีรติหลับตาลง น้ำตาซึมออกมาอย่างห้ามไม่ได้“ณิชา…ทำไมใจร้ายกับพี่จัง”เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบา ๆ“ก๊อก…ก๊อก”ภารดีเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน“เป็นยังไงบ้างคีรติลูก ดีขึ้นไหม”“ดีขึ้นครับคุณแม่”เขาตอบ แม้หัวใจจะไม่ได้ดีขึ
ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++) บทที่ 93 ความจริงเปิดเผย
คีรติถูกนำส่งโรงพยาบาลเป็นการด่วน เตชทัตรีบโทรแจ้งครอบครัวของเขา ทุกคนต่างมาถึงพร้อมกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียดและหัวใจที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น ขวัญที่อยู่คอนโดของณิชาก็ทราบข่างจากเตชทัต เธอไม่รีรอที่จะแจ้งให้ ณิชาทราบ“ณิชา…พี่คีย์ถูกยิง ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล พี่เตให้พวกเราไปเดี๋ยวนี้เลยนะ อาการพี่คีย์ไม่ค่อยดีนัก”ทันทีที่ขวัญพูดจบ ณิชาใบหน้าซีดเผือด หัวใจหล่นวูบลงไปถึงตาตุ่มแม้ในใจจะพร่ำบอกว่าตัวเองเกลียดเขา เกลียดที่เขาทิ้งเธอไปโดยไม่หันกลับมาแต่ทำไม…แค่ได้ยินว่าเขาเจ็บ ใจเธอกลับเจ็บยิ่งกว่า “แล้วขวัญจะให้ณิชาไปในฐานะอะไรล่ะ” เธอถามเสียงสั่น“ในเมื่อเขาก็มีแฟนแล้ว”ขวัญเม้มริมฝีปาก ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างหนักใจ“ณิชา…เรื่องทั้งหมดมันไม่ใช่อย่างที่ณิชาคิด”คำพูดนั้นทำให้ณิชาชะงัก“หมายความว่ายังไง ขวัญบอกณิชามาเถอะ” ณิชาจับแขนเพื่อนเขย่าเบา ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความสับสนและอยากรู้จนแทบกลั้นไม่อยู่ขวัญถอนหายใจยาว“มันถึงเวลาแล้วที่ณิชาต้องรู้ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา…มันคือเรื่องโกหก”ณิชาจ้องหน้าเพื่อนด้วยความงุนงง รอคอยคำอธิบายด้วยหัวใจที่เริ่มสั่นไหว“ตั้งแต่วันที่พี่
ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++) บทที่ 49 ใกล้แค่นี้… ห้ามใจไม่ไหว
คีรติพุ่งเข้ามาในห้องแทบจะทันทีที่ประตูยังไม่ทันปิดสนิท รอยยิ้มของเขากว้างจนณิชาต้องหลบสายตาเพราะหัวใจมันเต้นแรงจนควบคุมไม่อยู่“ทำไมพี่ดูรีบจังค่ะ”เธอแกล้งยกคิ้วถาม ทั้งที่น้ำเสียงสั่นจนเขาฟังออกหมดคีรติเอื้อมมือปิดประตูเบา ๆ แล้วก้าวเข้ามาหาเธอทีละก้าว สายตาคมกริบของเขาเหมือนนักล่าที่ตามเหยื่อข
ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++) บทที่ 43 ความจริง
บ้านตระกูลวัฒนวานิชเจริญ (บ้านณิชา)“มา ๆ พ่อคีย์ วันนี้มาทานข้าวบ้านพ่อตาสักที เป็นไงบ้าง น้องทำตัวดีไหมลูก”ประสิทธิ์ ผู้เป็นพ่อของณิชาเอ่ยขึ้น“น้องน่ารักมากครับคุณพ่อ เชื่อฟังผมทุกอย่างเลยครับ”“จริงรึเปล่า ณิชา?”เสียงผู้เป็นแม่เอ่ยขึ้น“ก็คุณแม่เชื่อฟังคุณพ่อบ้างไหมละคะ ณิชาเป็นแบบนั้นเป๊ะเลย
ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++) บทที่ 17 พี่อาบน้ำให้
บ้านของขวัญญาดา เพื่อนสาวคนสนิทของณิชา“ฮัลโหลค่ะ พี่กอล์ฟ ขวัญคิดถึงจัง วันนี้เราไปทานมื้อเที่ยงกันนะคะ”ของขวัญสาวสวย นัยน์ตาคมเอ่ยชักชวนแฟนหนุ่มของเธอด้วยรอยยิ้ม“ของขวัญ…พี่ต้องขอโทษจริงๆ นะครับ วันนี้พี่ติดงาน ไปทานข้าวด้วยไม่ได้”กอล์ฟ รีบปฏิเสธทันที เสียงเอ่ยของเขาเต็มไปด้วยความเกรงใจ“อุ๊ย…
ร้อนรักเมียร้าย (NC 20++) บทที่ 15 ปลดชุดชั้นใน
“มีอะไรหรือเปล่าณิชา?”เสียงทุ้มอุ่นของคีรติทำให้หญิงสาวชะงัก เธอหันกลับมาสบตาเขาด้วยแววตาเขินอาย“คือ... รบกวนพี่คีย์ช่วยปลดตะขอชั้นในให้หน่อยค่ะ ณิชาเอื้อมไม่ถึง”คีรติหัวเราะเบา ๆ ยิ้มมุมปากอย่างเอ็นดู ก่อนจะโน้มตัวลงสบตาเธอที่ยืนทำหน้าซีดปนแดงระเรื่อ“เขินเหรอครับ”“เปล่าค่ะ”เธอตอบเสียงแผ่ว แต่
บางทีคุณอาจจะชอบ
เจ้าสาวมาเฟีย
มดตัวจี๊ด37.2K viewsของ(ตาย)มาเฟีย
Story ปลายตะวัน23.1K viewsFAKE LOVE หลอกว่ารัก
Piggy.g88.9K viewsคลั่งรักคุณหมอมาเฟีย
มดตัวจี๊ด32.7K viewsเด็กไม่ดีของเฮียหยิน
ผีเสื้อกลืนหาง125 viewsจุมพิตเจ้าสาวมาเฟีย
Mamaya Writer746 viewsขบถรัก อดีตแค้น
Deal666203 viewsคิราซ่อนรัก (IMPRISONED LOVE) นายท่านใหญ่ NC
ผีเสื้อกลืนหาง407 views
