สมรสพระราชทาน

ป้ายมงคลสีแดงถูกตกแต่งทั่วตำหนักใหญ่กลางแคว้นต้าหลี่ บ่าวสาวสวมอาภรณ์สีแดงฉานจับจูงมือกันเดินเข้ามาต่อหน้าพระพักตร์ฝ่าบาท เสียงเหล่าขุนนางและเสนาบดีโห่ร้องยินดีที่มีงานมงคลเกิดขึ้น

“เริ่มพิธีเสกสมรส” เสียงก่งก่งคอยบอกให้เป็นไปตามพิธี

“หนึ่งคำนับฟ้าดิน“ บ่าวสาวหันหน้าไปทางด้านนอกก่อนโค้งตัวลงคำนับหนึ่ง

”สองคำนับบิดามารดา“ เพราะตอนนี้บิดามารดาของเจ้าบ่าวไม่อยู่แล้ว ญาติคนเดียวที่เหลืออยู่คือฮ่องเต้อี้เหิง ทั้งคู่คำนับลงอย่างน้อบน้อม รวมไปถึงจวินกั๋วกงสกุลหม่าที่ยืนอยู่ด้านล่างแท่นพิธีทางขวามือ

“สามบ่าวสาวคำนับกันและกัน” บ่าวสาวหันหน้าเข้าหากันก่อนโค้งตัวลงเที่ยบเสมอ แม้ทุกคนจะชื่นชมปรีดีกับภาพแห่งความสุข แต่ใครเลยจะรู้ว่า สายตาหวานและใบหน้าบูดบึ้งของหม่าซิ่วอิง ไม่ได้ชายตามองอ๋องเฟยหลงสักนิด!!

“เสร็จพิธี” มือหนาบรรจงเปิดผ้าปิดหน้าของสตรีตรงหน้าออก นางปล่อยสายตาทิ้งไว้ที่อกเขา ไม่ยินดีจะมองหน้า จนเขานึกแปลกใจแต่ไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมานอกจากประคองนางให้หันหน้าไปทางพระพักตร์ฮ่องเต้

“ฟ้าลิขิตวาสนา ครองคู่กันสุขนิรันด์ บ่าวสาวรับของขวัญประทานพรจากองค์ฮ่องเต้“ ร่างบางถูกจับจูงให้ไปยืนต่อหน้าพระพัตร์ ก่อนพระองค์จะวางป้ายหยกประจำตระกูลให้บ่าวสาว

”เพราะบิดาเจ้าจากไปก่อนวัยอันควร หลงเอ๋อร์เจ้ารู้หรือไม่ สิ่งใดที่ท่านอาของเจ้าปราถนา…“ ร่างแกร่งสบตาผู้มีพระคุณที่ฟูมฟักเขามาตั้งแต่เด็ก

”ข้ายังหวังว่า เจ้าจะจงรักภักดีต่อราชวงศ์ไม่เสื่อมคลาย“ หม่าซิ่วอิงที่จำทุกคำพูดได้นางนึกขันในใจ …ดักทางเอาไว้ก่อนเพื่อให้อ๋องเฟยหลงสนับสนุนบุตรชายตนที่เป็นองค์รัชทายาทที่ไม่เอาไหนในภายภาคหน้า…

”การปกครองแคว้นต้าหลี่ของเจ้านั้น ทำตามบัญ๙าสวรรค์มาโดยตลอด โอบอ้อมอารีย์ดั่งต้นไม้โอบอุ้มผืนดิน ยามนี้มีพระชายาเจ้าเข้ามาเป็นน้ำทิพย์ช่วยเจ้าสร้างแผ่นดินให้สมบูรณ์ข้าค่อยวางใจหน่อย“ เดิมทีตั้งแต่ผลัดแผ่นดินเป็นของราชวงศ์หลิ่ว ฮ่องเต้อี้เหิงปกครองสี่แคว้นโดยเท่าเทียม แคว้นต้าหลู่ ปกครองโดยชินอ๋อง เซี่ยเฟย น้องชายคนเล็กของฮ่องเต้

แคว้นจินโจ ปกครองโดยอ๋องหลินอี้ มีฐานะเป็นท่านอาของฮ่องเต้

แคว้นต้าหลี่ เดิมทีเป็นตำแหน่งของฮ่าวหลง แต่เพราะพี่ชายของเขาบุญน้อยนัก ตอนปราบกบฏเคียงบ่าเคียงไหล่กันมาในยุคหัวเมืองทุกที่ล้วนเป็นกบฏ พี่ชายเข้าสิ้นชีพในสนามรบ พร้อมภรรยาที่ร่วมรบด้วยกัน เขาจึงผลักดันให้หลานชายคนเดียว ได้ปกครองต้าหลี่แทนบิดาตั้งแต่ยังเยาว์วัย แต่เพราะยังไม่มีการแต่งตั้งพระชายา เขาทำงานหามรุ่งหามค่ำ เร่งฟื้นฟูแผ่นดินต้าหลี่ให้อุดมสมบูรณ์ทั้งที่มีสัญญาหมั้นหมายกับสกุลหม่ามาช้านาน

เมื่อขุนนางเริ่มโต้เถียงกันเรื่องความมั่นคงของแคว้นต้าหลี่ เขาจึงประทานสมรสพระราชทานให้ เพื่อเสริมสร้างแผ่นดินให้แข็งแกร่งขึ้น!!

”ขอบพระทัยฝ่าบาท ขอพระองค์ทรงมีอายุยืนหมื่นปี หมื่นๆปี“ บ่าวสาวรับคำอวยพร ก่อนถึงพิธีเข้าหอ หม่าซิ่วอิงยังหันไปมองบิดามารดาไม่ละสายตา นางกลัวจะเกิดเหตุการณ์ดั่งในฝัน จิตผูกพันธ์เหมือนท่านทั้งสองเป็นครอบครัวแท้จริง ทำนางอยากเปลี่ยนใจ และวิ่งกลับไปให้บิดามารดาฟูมฟักดั่งเดิม

มือบางบีบเข้าหากันแน่น เพราะพานพบเหตุการณ์เลวร้ายมานับสิบปี นางจำทุกอย่างได้ขึ้นใจ!!!

“ข้าจะไม่ดำเนินชีวิตเช่นนั้น” นางหลับตาลงพร้อมสูดลมหายใจเข้าปอดลึกก่อนลืมตาขึ้นมาใหม่