LOGINShare
คำมั่น
publish date:
2026-09-13 14:44:26
Latest chapter
ร้อยปักษาคารวะหงส์ เตือน2
คำถามที่นางถามกลับมาทำเขาหนักใจไม่น้อย จะว่าเช่นนั้นก็ถูก แต่ว่า…การที่แคว้นอื่นๆเคลื่อนไหวไม่ได้มาจากตัวเขา“เห้อ เพราะตอนนี้พิษจากดอกไม้ลึกลับกำลังสำแดงผล ฮ่องเต้มีอาการประชวรหนักเป็นพักๆ และยังไม่ยอมเปลี่ยนตัวองค์รัชทายาท ที่แม้แต่พระบิดาป่วยก็ยังไม่ยอมออกจากหอนางโรม” นางพยักหน้าพร้อมนึกตามคำพูดเขา ชายผู้นั้นนางจำใบหน้าเจ้าเล่ห์ได้ดี ฤทธิ์เยอะอย่าบอกใครเชียว ยังสร้างความวุ่นวายต่ออีกพอควร“เช่นนั้น จะโดนสำเร็จโทษ ฐานที่ละเลยหน้าที่หรือไม่เพคะ” มือบางยกหวีขึ้นมาสางผมพร้อมสบตาเขาผ่านหน้ากระจก ความเขินอายยังพอมีอยู่บ้าง แต่นางมีเวลาแค่วันนี้เท่านั้น!“อาจเป็นเช่นนั้น การอภิเษกวันนี้เพราะต้องการให้ทุกแคว้นหยุดการเคลื่อนไหว และหันมาร่วมยินดีกับข้าและเจ้า แต่อีกไม่นานก็จะเริ่มรุนแรงขึ้น” เพราะเจ้าของร่างเดิมไม่เคยพูดเรื่องทำงานของสามี เอาแต่สนใจเรื่องหลังบ้าน จัดระเบียบสาวใช้ และบ่าวไพร่ เพราะคิดว่านี่คืองานของบุรุษ สตรีไม่ควรยุ่ง จึงไม่เคยรู้เลยว่าจริงๆแล้ว เฟยอ๋องไม่ใช่คนโง่ ออกจะรู้ทันทุกคนด้วยซ้ำ“การที่ฝ่าบาทเน้นย้ำเรื่องพระองค์เป็นสายเลือด เพราะต้องการให้สนับสนุนองค์รัชทายาทหรือเพค
ร้อยปักษาคารวะหงส์ เตือน
แม้คำพูดของเขาจะซึ้งกินใจเหล่าผู้ร่วมพิธีแต่งงาน แต่เป็นนางที่อยากให้ทุกคนจดจำ และหวังให้เขารักษาคำพูด รีบจัดการประมวลผลในหัวไว้เรียบร้อย“เรียนเชิญท่านอ๋องและพระชายาเข้าห้องหอ บัดนี้ได้เวลาอันสมควรแล้ว” เพราะฝ่าบาทเดินทางกลับทันทีที่มอบป้ายทองอวยพรบ่าวสาว ตอนนี้บรรยากาศจึงไม่เคร่งเครียดมากนัก ทั้งคู่ถูกก่งก่งและแม่สื่อ ส่งตัวเข้าหออย่างเรียบง่าย“เหมยหลิน คืนนี้เจ้านอนกับข้า” นางกระซิบบอกสาวใช้ที่หน้าห้อง“ไม่ได้เพคะ พระชายาต้องเข้าห้องหอ บ่าวจะรอที่หน้าห้องหอ แบบนั้นดีหรือไม่เพคะ“ เหงื่อเม็ดเล็กชื้นหน้าผากทำผู้คนต่างเอ็นดู ท่าทางคิดหนักของนางยังอยู่ในสายตาเฟยอ๋อง เขาหันไปพยักหน้าให้ทุกคนถอยออกไป ก่อนจับมือบางเย็นเฉียบให้เดินตามไปในห้องที่ประดับของตกแต่งรวมถึงเครื่องนอนไว้ด้วยสีแดงทั้งหมด”ซิ่วอิง…“ นิ้วมือหยาบก้านเชยคางมนต์ขึ้นมาสานสบตา ดวงตากลมโตจึงพอมีเวลาพินิจพิจารนาใบหน้าคมเข้ม สันกรามแกร่งสวยงามดั่งพระเจ้าปั้น ดวงตาเรียวรีคล้ายมีความดุแต่กลับแฝงความเอ็นดูต่อนางไม่น้อย หม่าซิ่วอิงเม้มปากแน่นด้วยความประหม่า”ข้าไม่ใช่พี่ชายที่วิ่งเล่นกับเจ้าตั้งแต่เยาว์วัยหรือ“ คำถามของเขาทำนางส่
ร้อยปักษาคารวะหงส์ คำมั่น
”อยากไปหาท่านพ่อตา และท่านแม่ยายหรือไม่“ คำพูดเป็นกันเองทำนางกัดปากแน่น จึงตัดสินใจในช่วงสุดท้ายก่อนคนนำพิธีพาไปห้องหอ นางจะไม่เป็นเช่นเจ้าของร่างเดิม นางจะเป็นตัวของตัวเอง จะไม่เดินตามหมากที่นางเจอในความฝัน”อยากเพคะ“ เขาหัวเราะในลำคอ ท่าทางที่นางแสดงออกไม่ได้เล็ดลอดสายตาดุจพยาเหยี่ยวของเขา ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน…ที่น้องน้อยเคยวิ่งตามเขาเมื่อครั้งเยาว์วัยเป็นคนคิดเยอะเช่นนี้ ”เช่นนั่นก็ไปเถอะ ข้ามีคำมั่นสัญญาจะมอบให้ท่านพ่อตาท่านแม่ยายพอดี“ ร่างหนายกมือห้ามคนนำพิธี ก่อนพานางมายืนตรงหน้าจวิ้นกั๋วกงหม่าอวิ๋นซื่อ”เอ่อ คาราวะท่านอ๋อง“ สองสามีภรรยาที่ไม่คิดว่าบุตรสาวจะเดินมาหาทำตัวไม่ถูก ร่างกายไปเองตามสัญชาตญาณ”กับข้าไม่ต้องมากพิธีขอรับ อย่างไรก็เป็นเขย“ เขามีใบหน้าเรียบนิ่ง และยืนปักหลักตรงนั้นคล้ายกับว่า ไม่ว่านางต้องการพูดสิ่งใดที่เป็นความลับ ก็ย่อมต้องมีเขาอยู่ด้วยเสมอ จนนางอดค้อนควักให้ร่างหนาดั่งยักษ์ไม่ได้“ท่านพ่อท่านแม่โปรดรักษาตัว ข้าจะไปเยี่ยมบ่อยๆ บ่าวรับใช้ที่ข้าหามาให้ใหม่ ไว้ใจได้ทุกคนยามหน้าหากมีใครกล้ารังแก เฟิงเหรินจะจัดการทุกอย่างเองเจ้าค่ะ” นางพูดถึงคนของนางที่ทิ้งไว้
ร้อยปักษาคารวะหงส์ สมรสพระราชทาน
ป้ายมงคลสีแดงถูกตกแต่งทั่วตำหนักใหญ่กลางแคว้นต้าหลี่ บ่าวสาวสวมอาภรณ์สีแดงฉานจับจูงมือกันเดินเข้ามาต่อหน้าพระพักตร์ฝ่าบาท เสียงเหล่าขุนนางและเสนาบดีโห่ร้องยินดีที่มีงานมงคลเกิดขึ้น“เริ่มพิธีเสกสมรส” เสียงก่งก่งคอยบอกให้เป็นไปตามพิธี“หนึ่งคำนับฟ้าดิน“ บ่าวสาวหันหน้าไปทางด้านนอกก่อนโค้งตัวลงคำนับหนึ่ง”สองคำนับบิดามารดา“ เพราะตอนนี้บิดามารดาของเจ้าบ่าวไม่อยู่แล้ว ญาติคนเดียวที่เหลืออยู่คือฮ่องเต้อี้เหิง ทั้งคู่คำนับลงอย่างน้อบน้อม รวมไปถึงจวินกั๋วกงสกุลหม่าที่ยืนอยู่ด้านล่างแท่นพิธีทางขวามือ“สามบ่าวสาวคำนับกันและกัน” บ่าวสาวหันหน้าเข้าหากันก่อนโค้งตัวลงเที่ยบเสมอ แม้ทุกคนจะชื่นชมปรีดีกับภาพแห่งความสุข แต่ใครเลยจะรู้ว่า สายตาหวานและใบหน้าบูดบึ้งของหม่าซิ่วอิง ไม่ได้ชายตามองอ๋องเฟยหลงสักนิด!!“เสร็จพิธี” มือหนาบรรจงเปิดผ้าปิดหน้าของสตรีตรงหน้าออก นางปล่อยสายตาทิ้งไว้ที่อกเขา ไม่ยินดีจะมองหน้า จนเขานึกแปลกใจแต่ไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมานอกจากประคองนางให้หันหน้าไปทางพระพักตร์ฮ่องเต้“ฟ้าลิขิตวาสนา ครองคู่กันสุขนิรันด์ บ่าวสาวรับของขวัญประทานพรจากองค์ฮ่องเต้“ ร่างบางถูกจับจูงให้ไปยืนต่อหน้า
ร้อยปักษาคารวะหงส์ มิติที่ไม่เหมือนใคร
ดีที่ตอนมาอยู่ในร่างนี้ นางไม่ได้มาตัวเปล่า ยังมีมิติพิเศษที่มั่นใจว่าไม่เหมือนในนิยายที่เคยอ่านมาแน่นอนนั่นก็คือ…นางสามารถมองเห็นเหตุการณ์ภายในครอบครัวหรือในจวนของใครก็ได้ เพียงแค่เขียนชื่อบุคคลนัั้นเอาไว้ และจู่ๆในคืนหนึ่งที่นางกำลังหลับไหลหลังจากย้ายมาอยู่ในมิติได้เพียง1วัน ก็มีนักรบเงาที่ฝีมือการต่อสู้ระดับปรมาจารย์ที่หาตัวจับยาก เข้ามารายงานตัวกับนาง ขอให้นางตั้งชื่อและรับเข้ามาอยู่ในความดูแล เท่านั้นก็สร้างความอุ่นใจให้นางไม่น้อยหากฝ่ายตรงข้ามมีนักรบเรือนแสน นางเอกก็มีองค์รักษ์เงาเอาไว้ต่อสู้เหมือนกัน!!“หม่าซิ่วอิง แม้ไม่มีใครเลยจะรู้ความคิดขอวท่านอ๋อง แต่ว่า…สิ่งที่แม่เจ้ามั่นใจคือ…ท่านอ๋องเอ็นดูเจ้าไม่น้อย” ฝ่ามือบาบบางของหม่าฮวนอิง ฮูหยินสกุลหม่าลูบหัวบุตรสาวด้วยความแสนรัก“หากเจ้าเป็นสตรีที่รู้จักเด็ดขาด และโอนอ่อนบ้างยามถึงเวลา บุรุษที่ไหนจะกล้ามองข้ามความสำคัญ งานบ้านงานเรือนเจ้าฝึกในวังมาตั้งแต่เด็ก งานขี่ม้าฟันดาบพ่อเจ้าก็ส่งครูฝึกมาสอนตั้งแต่เจ้ามีอายุเพียงสิบหนาว สกุลหม่าเราด้อยกว่าหรือ…ก็ไม่ มีสิ่งใดให้เจ้าต้องกังวล” สิ่งหนึ่งที่หม่าซิ่วอิงรับรู้คือ มารดาของนางผู้น
ร้อยปักษาคารวะหงส์ เมื่อเลี่ยงไม่ได้ก็เข้าร่วม!!
จวนกั๋วกง สกุลหม่า5วันแล้วที่นางมาอยู่ในร่าของสตรีผู้นั้น ไม่รู้ว่าเป็นความบังเอิญหรือโชคชะตาลิขิต แต่มั่นใจแล้วแน่ๆว่าไม่ได้ฝันไป เพราะหลายวันมานี้ คนสกุลหม่าเอาแต่พูดเรื่องพิธีแต่งงานของนางกับท่านอ๋องเฟยหลง!!“ข้าไม่แต่ง!!” เสียงหวานพูดจานิ่มนวลแต่แฝงด้วยความเด็ดขาด“ซิ่วอิง ขัดต่อพระบัญชามีโทษถึงตาย ยามก่อนเจ้าเติบโตมาพร้อมท่านอ๋อง ตอนหมั้นหมายเจ้าดีใจอย่างสุดซึ้ง แล้วเหตุใดจึงเปลี่ยนใจไปมาเช่นนี้“ เสียงมารดาผู้ให้กำเนิดเอ่ยถามอย่างร้อนรน”เพราะหากข้าแต่ง ข้าอาจนำภัยมาสู่ครอบครัว ข้าอาจตายด้วยน้ำมือสนมคนใดคนนึง ท่านแม่ ข้า…“ นางจะพูดออกไปได้อย่างไร จะพูดได้หรือว่านางไม่ใช่หม่าซิ่วอิง นางเป็นเพียงผู้หญิงคนนึงที่ฝันถึงเรื่องราวของหญิงสาวต่างภพมาตลอด รับรู้ตลอดว่าสตรีสูงศักดิ์ผู้นั้นแต่งงานแล้วมีจุดจบเช่นไร ตอนสตรีผู้นั้นตาย เป็นเวลาเดียวกันกับที่นางโดนรถชนจากโลกเก่า ขาดใจตายเช่นกัน แต่ดวงวิญญานนางกลับมาอยู่ในร่างนี้ ในตอนที่ยังไม่ได้แต่งงานกับท่านอ๋องแคว้นต้าหลี่”เจ้าอะไร“ ผู้เป็นมารดาจับหัวไหล่บอบบางให้หันมาเผชิญหน้าพร้อทพูดอย่าอ่อนใจ”ซิ่วอิง… หากขัดต่อพระบัญชาฮ่องเต้ที่พระราชทา
You May Also Like
ชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์35.4K viewsอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน62.2K viewsอ๋องใจร้ายกับพระชายาที่(ไม่)รัก
อิ่น เยว่25.1K viewsร้ายพ่ายกลายรัก
LiHong25.5K viewsเกิดใหม่เป็นเมียไม่ได้รักของทรราชย์หลงเฟย
ญาดาวดี ณ รัตติกาล55 viewsหงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ
ญาดาวดี ณ รัตติกาล1.6K viewsเรือนหลังฉ่ำราคะ
ท่านจอมยุทธ์1991575 viewsชาตินี้ข้าคืนนางให้ท่าน
คุณยายจิ้งจอก4.9K views
