บทที่ 7

เรืองครางกระเส่าเมื่อมือหนาเลื่อนขึ้นไปบี้วนหัวนมผ่านเสื้อกล้ามตัวบาง ร่างเล็กแอ่นกายรับสัมผัสสยิว เสี่ยกานต์ขบกัดลำคอเบาๆ พลางกระซิบคำลามกสลับกับเสียงครางต่ำในลำคอด้วยความพอใจ

บรรยากาศในคาร์สปาหรูหราถูกแทนที่ด้วยความกดดันที่แฝงไปด้วยความปรารถนา เสี่ยกานต์ขยับกายเข้าหาเรืองด้วยท่วงท่าดุดันราวกับหมีป่าที่จ้องจะตะครุบเหยื่อ แรงกดจากร่างหนาบดเบียดเข้ากับแผ่นหลังบางจนเรืองถูกดันไปจนชิดกับบอดี้สีดำเงาวับของรถสปอร์ตคันแพง ร่างเล็กของเรืองในตอนนี้ดูเปราะบางราวกับของเล่นที่ถูกกักขังอยู่ในอ้อมกอดแข็งแกร่งจนตัวลอย

เสี่ยกานต์บังคับมือของเรืองให้เอื้อมไปแตะต้องแกนกายที่แข็งขืนพองโตอยู่ภายใต้เนื้อผ้าสแล็ค ท่าทางเก้ๆ กังๆ ของเด็กหนุ่มที่พยายามรูดรั้งตามคำสั่งมือสั่นระริก ปลายนิ้วแตะสัมผัสความร้อนระอุอย่างไม่ประสากลับกลายเป็นเชื้อไฟชั้นดีที่กระตุ้นสัญชาตญาณดิบของเสี่ยใหญ่ให้พุ่งทะยานสูงกว่าครั้งไหนๆ

“อื้อ... เสี่ยครับ...”

เสียงครางกระเส่าหลุดจากปากเรือง เมื่อมือหนาเปลี่ยนจากที่กุมมือเขาไว้ ไปบี้วนเค้นคลึงหัวนมผ่านเนื้อผ้าเสื้อกล้ามบางเฉียบจนยอดอกไตแข็งสู้มือ เรืองแอ่นกายรับสัมผัสสยิวด้วยสัญชาตญาณ แผ่นหลังแนบชิดกับความแข็งแกร่งของเสี่ยกานต์จนรับรู้ได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นโครมคราม

เสี่ยกานต์ซุกใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น ขบกัดเบาๆ จนขึ้นรอยแดงสลับกับเสียงครางต่ำในลำคอด้วยความพอใจ “ร่างกายมึงมันลามก... รู้ตัวไหม”

"จ๊วบบบ... อะ อาาาา!"

เสียงดูดดึงริมฝีปากกับผิวเนื้อดังสลับกับเสียงลมหายใจหอบถี่ ทั้งคู่เบียดกายเข้าหากันอยู่ข้างรถหรู ท่ามกลางแสงไฟสลัวที่สะท้อนกับสีรถจนเกิดเงาวับ เสียงฝ่ามือที่ชักรูดดุ้นเนื้อ

พั่บๆๆๆๆๆ

ผสานกับเสียงเนื้อกระทบกันเบาๆ ยิ่งกระตุ้นให้บรรยากาศอัดแน่นไปด้วยกลิ่นอายกามารมณ์

“ซี้ดดด กูจะแตก กำแน่นๆ รูดเร็วอีก!” เสี่ยกานต์คำรามชิดใบหู เสียงหอบหนักหน่วงของทั้งคู่ดังก้องไปทั่วความเงียบสงัด

เขาถอนริมฝีปากออกด้วยความเสียดาย ทิ้งท้ายด้วยการขบเม้มติ่งหูจนเรืองสะดุ้งเฮือก ร่างกายอ่อนระทวยไปตามแรงอารมณ์ ก่อนที่เสี่ยกานต์จะผละออกอย่างใจเย็น จัดการดึงเสื้อผ้าของคนตัวเล็กให้เข้าที่เข้าทางด้วยสายตาที่ยังคงเต็มไปด้วยเปลวไฟแห่งความต้องการ

“พอแค่นี้ก่อน... เดี๋ยวรถกูจะเละไปมากกว่านี้”

เสี่ยเอ่ยเสียงห้าวเปี่ยมอำนาจ ก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องที่เหลือให้เลิกงาน แล้วคว้ากุญแจรถเตรียมพาตัวเรืองไปส่งที่บ้านทิ้งไว้เพียงความร้อนรุ่มที่ยังคงตกค้างอยู่ในอากาศภายในร้านที่เพิ่งผ่านพ้นพายุอารมณ์มาหมาดๆ

บรรยากาศในรถหรูเงียบสนิท มีเพียงเสียงลมหายใจหอบถี่ของทั้งคู่ที่ยังคงตกค้างอยู่ พอรถจอดสนิทหน้าบ้านเรือง เสี่ยกานต์ก็คว้าเงินสดปึกหนึ่งปึกละสามพันยัดใส่มือเล็กทันที

“นี่ค่าตอบแทนคืนนี้ดีกว่าค่าแรงขี้หมูขี้หมาที่แม่มึงได้ใช่มั้ย”

ไม่พูดเปล่า เสี่ยกานต์คว้าเอวบางดึงร่างของเรืองเข้ามานั่งคร่อมบนตักตัวเองในท่าล่อแหลม มือหนาบีบเค้นบั้นท้ายงอนงามนั่นซ้ำๆ จนเนื้อนิ่มปลิ้นตามง่ามนิ้ว ก่อนจะซุกหน้าลงไซ้คอขาวซ้ำอีกรอบอย่างย่ามใจ เรืองนั่งตัวสั่นสะท้าน มือไม้ไม่รู้จะวางไว้ตรงไหน ได้แต่จิกไหล่หนาของอีกฝ่ายแน่น

เสี่ยกานต์เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าแดงก่ำของเด็กหนุ่มด้วยสายตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ

“นี่แค่เบาะๆ เรียกน้ำย่อยถ้ามึงไม่ชอบจะไม่มาอีกกูก็ไม่ว่า แต่ถ้ามึงติดใจ... พรุ่งนี้ก็มาทำงานเหมือนเดิม”

เสี่ยกานต์กดเสียงต่ำชิดริมฝีปากบางของเรืองปากเรียวเล็กสีก่ำเม้มน้อยๆเมื่อนึกถึงโอทีที่เสี่ยตัวอ้วนเอามาล่อด้วยบางอย่างที่มากกว่าเงิน

ทั้งที่ดูเหมือนอาเสี่ยอ้วนโรคจิตแต่เพียงถูกพุงกลมโตเบียดลมหายใจร้อนผ่าวกับนิ้วยาวอวบอ้วนสัมผัสร่างกายวัยแตกหนุ่ม

เสี่ยกานต์ตบก้นงอนนั่นเบาๆ เป็นการเตือนว่าโดนตีตราเข้าให้ ก่อนจะขับรถทะยานออกไป ทิ้งให้เรืองยืนขาอ่อนอยู่หน้าบ้านด้วยความรู้สึึกที่สับสนและร้อนรุ่มไปทั้งตัว

.