เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 9
วันที่เผยแพร่:
2026-06-07 07:57:07เย็นวันต่อมา เรืองก้าวเท้าเข้ามาในอู่ด้วยท่าทางเกร็งจัด ทันทีที่ปะทะกับสายตาดุดันของเสี่ยกานต์ที่ยืนพิงเสาเหล็กกลางอู่ ร่างใหญ่ในชุดเชิ้ตพับแขนเผยให้เห็นรอยสักจางๆ กวักมือเรียกเรืองให้เข้าไปหาโดยไม่แม้แต่จะขยับตัวออกห่างจากรถหรูที่ขวางทางอยู่
เรืองเดินเข้าไปหยุดก้มหน้าตัวสั่นอยู่ตรงหน้าอีกฝ่าย “อยากทำงานต่อ? ทำไม อยากได้เงินหรือว่า...อยากได้อย่างอื่น” เสียงห้าวต่ำของเสี่ยกานต์กดดันจนอากาศรอบตัวดูหนักอึ้ง เรืองเม้มปากแน่นจนซีด เสียงหวานตอบตะกุกตะกัก “ผม... ผมอยากช่วยแม่ครับ ผมไม่อยากขอเงินแม่แล้ว เสี่ยจะให้ผมทำงานอะไรก็ได้ผม..ยอม” เสี่ยกานต์แค่นหัวเราะในลำคอ แววตาหื่นกระหายกวาดมองไปทั่วร่างเล็กอย่างไม่ปิดบัง เขาขยับตัวเข้ามาประชิดจนร่างหนาบดบังแสงไฟทั้งหมด กลิ่นบุหรี่ผสมกลิ่นน้ำยาขัดรถจากตัวเสี่ยทำเอาเรืองแทบหายใจไม่ออก “กล้าพูดดี คนอ้วนๆ รังเกียจคนอ้วนหรือที่จริง... มึงชอบโดนคนอ้วนเอา?” เสี่ยกานต์เชยคางมนให้เงยขึ้นสบตา บีบปลายนิ้วลงบนผิวเนื้อแน่นจนเป็นรอย เรืองนิ่งไป ใบหน้าแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู ร่างเล็กสั่นเทาพยายามหลบสายตา แต่เสี่ยกานต์กลับดันร่างของเรืองจนแผ่นหลังกระแทกเข้ากับประตูเหล็กเก็บอุปกรณ์เสียงดัง ปัง! “ถ้ามึงอยากช่วยแม่มึงก็ตั้งใจทำ งานดีๆ ..ออกไปล้างรถได้แล้วไป” เสี่ยกานต์ก้มลงกระซิบชิดใบหู เสียงแหบพร่าสั่นประสาท “ครับ” “ไอ้เรือง” “ค ครับเสี่ย” “วันนี้มึงต้องทำโอที..กูกะมึงสองคนเมื่อคืนมึงทำงานค้างเอาไว้คงต้องมาทำต่อ..ให้เสร็จ” เสี่ยตัวอ้วนเลื่อนฝ่ามือหยาบไปบีบเอวบางเต็มแรง ก่อนจะกดเน้นเสียงลงในลำคอสื่อความหมายว่าวันนี้จะมีการใช้งานลูกน้องใหม่อย่างหนัก ในอู่ช่วงค่ำคืนขับเน้นให้ร่างเล็กที่อยู่ในชุดผ้ากันเปื้อนตัวจิ๋วดูเย้ายวนเกินทน เรืองขยับสะโพกสะบัดไปมาตามจังหวะการล้างรถ ผ้ากันเปื้อนสีขาวที่เปียกชุ่มแนบสนิทไปกับผิวเนื้อขาวผ่อง เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าของบั้นท้ายที่งอนงามและกางเกงบ๊อกเซอร์ตัวจิ๋วที่ดูจะกันอะไรไม่อยู่ เสี่ยกานต์นั่งเอนหลังอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวใหญ่ มือหนาถือขวดเบียร์เย็นจัด สายตาคมกริบของเขาจ้องมองทุกท่วงท่าของเด็กหนุ่มเหมือนเสือที่กำลังเฝ้ามองเหยื่อในกรง ยิ่งเห็นความเงอะงะที่น่ารักน่าขยี้โดยไม่ตั้งใจของเรือง อารมณ์ดิบในกายก็ยิ่งพุ่งพล่านราวกับเป็นวัยรุ่นทั้ที่อายุใกล้สี่สิบเต็มที “ไอ้เรือง... มานี่ดิ๊” เสียงห้าวแหบพร่าสั่งดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ เรืองสะดุ้งสุดตัว เขาหยุดมือจากฟองน้ำแล้วเดินต้วมเตี้ยมเข้าไปหา ร่างเล็กในชุดผ้ากันเปื้อนเปียกชุ่มก้าวขึ้นไปบนตักกว้างของเสี่ยใหญ่ที่ตบรออยู่ เรืองสูดกลิ่นกายดิบๆ ของผู้ชายตรงหน้า ทั้งกลิ่นบุหรี่จางๆ ผสมกับเหงื่อที่โชยเตะจมูก ยิ่งทำให้ใจเต้นโครมคราม เรืองทิ้งตัวนั่งลงบนตักอวบอ้วนของเฮียกานต์มือเล็กๆ ลงบนตักตัวเองก้มหน้างุดไม่กล้าจ้องตาเสี่ยตัวหนาของเสี่ยใหญ่ “เสี่ย..จะเอาอะไรครับ” เสียงหวานกระซิบเรียกแผ่วพร่า แต่ถูกจับมือเลื่อนลงไปปลดตะขอกางเกงตัวเองอย่างชำนาญ เรืองช้อนตามองคนตัวใหญ่กว่าด้วยสายตาฉ่ำวาวปกปิดความต้องการไว้ไม่มิด เสี่ยกานต์หลุดขำในลำคอด้วยความพอใจที่ได้เห็นเด็กหนุ่มผู้แสนใสซื่อกำลังถูกตัณหาเข้าครอบงำจนร่านร้อนได้ถึงเพียงนี้ “ทำไมหน้าตาน่ารักของมึงมันลามกขนาดนี้วะ ตอนอยู่ใกล้ควยเหมือนกระหรี่ชะมัด” เสี่ยกานต์ขยับเก้าอี้ไม้ตัวใหญ่มากลางอู่ ก่อนจะถ่างขาสองข้างออกกว้างแล้วนั่งลงสบายๆ มือหนึ่งถือขวดเบียร์เย็นจัดจิบไปพลาง อีกมือก็ประคองขวดไว้ที่ตัก “ลงไป... คุกเข่าที่พื้นแล้วจัดการไอ้นี่ซะ” เรืองไม่รอช้า ร่างเล็กคุกเข่าลงกับพื้นปูนเย็นเฉียบตรงหว่างขาของเสี่ยใหญ่ ทันทีที่รูดซิปปลดปล่อยแท่งเนื้อร้อนผ่าวออกมา เรืองก็ใช้ลิ้นเล็กๆ ค่อยๆ ไล้เลียไปตามรอยหยักและหัวบานที่กำลังสั่นระริกด้วยอารมณ์ เสี่ยกานต์มองภาพนั้นผ่านฟองเบียร์ด้วยสายตาเป็นสุข เขาจิบเบียร์อึกใหญ่พลางเฝ้ามองลิ้นนุ่มนิ่มที่ตวัดเลียวนรอบส่วนยอดอย่างเชื่องช้าและตั้งใจ “อืม... ดี...” เสี่ยกานต์สั่งเสียงต่ำ
บทล่าสุด
ร้าย ล้าง รัก บทที่ 23 🔥
เรืองครางออกมาผ่านลำคอในขณะที่ลิ้นของเสี่ยกานต์ยังคงรัวไล้อยู่ในปากไม่หยุดหย่อน เสี่ยกานต์ยิ่งได้ใจ เขากระแทกเน้นเข้าไปซ้ำๆ ตามจังหวะจูบที่ร้อนแรง แรงบีบรัดจากรูรักที่กำลังจะแตกรอบแล้วรอบเล่า ทำให้เสี่ยกานต์ต้องคำรามต่ำในลำคอ ก่อนจะเร่งจังหวะกระแทกจนตัวเรืองสั่นโยนไปตามแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่านถึงขีดสุดท่ามกลางเสียงเนื้อกระทบกันที่ดังก้องไปทั่วทั้งคาร์สปาหรู พรึ่บบบ เสี่ยกานต์อุ้มเรืองขึ้นจนตัวลอย ร่างของบัณฑิตหนุ่มถูกพามาแนบกับกระจกใสหน้าร้าน จัดท่าให้เรืองโก่งสะโพกขึ้นรับความดิบเถื่อน ก่อนที่เสี่ยกานต์จะจ่อท่อนเอ็นเขื่องที่แข็งปั๋งเข้ากับรอยจีบสีหวานที่ขมิบรัว สวบ! เสียงท่อนเนื้อแทรกผ่านผนังเนื้ออ่อนที่หล่อลื่นด้วยน้ำเมือกดัง สวบ ฉ่ำแฉะทันทีที่เสี่ยกานต์กระแทกสวนเข้าไปจนสุดลำ ความรู้สึกจุกเสียดแล่นปราดไปถึงท้องน้อยเมื่อแกนกายของเสี่ยแหวกผนังนุ่มลึกเข้าไปจนถึงจุดที่ลึกที่สุด เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้องท่ามกลางเสียงน้ำจากสปริงเกอร์ที่ยังคงพ่นลงมาไม่ขาดสาย หยาดน้ำกระทบผิวหนังเปียกโชกจนเสียงครางของเรืองผสานกับเสียงน้ำอย่างน่าฟัง จ๊วบ... แจ๊บ... เสียงความแฉะของน้ำกามและเหงื่อที
ร้าย ล้าง รัก บทที่ 22 🔥
เสี่ยกานต์ตาโต ความเป็นชายขนาดใหญ่ในกางเกงสแล็คผ้าดีดตัวแข็งปั๋งขึ้นมาทันทีจนเห็นเป็นลำชัด เขาจ้องมองภาพความร่านตรงหน้าแล้วกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก "เมียแม่ง... โคตรร่านเลยว่ะ... กูเงี่ยนจนควยปวดไปหมด มึงคงต้องโดนเย็ดหนักหน่อย โทษฐานที่หายหน้าไปเป็นปี!" เรืองหัวเราะร่า ก่อนจะคลานขึ้นไปบนฝากระโปรงรถสีดำเงาวับ แอ่นก้นขึ้นสูงพร้อมแนบหน้าลงบนพื้นผิวเย็นเฉียบ โชว์ร่องสะโพกและรูรักที่หดเกร็งตามจังหวะอารมณ์ "ก็มาสิครับ... รอแทบไม่ไหวแล้ว" เสี่ยกานต์ก้าวเข้าหาด้วยท่าทางดุดัน มือหนาจับก้นเรืองบีบเค้นจนขึ้นรอยนิ้ว ก่อนจะก้มลงจูบไล้แก้มก้นเนียนนุ่มไปมา แล้วกดเปิดสวิตช์ระบบสปริงน้ำอัจฉริยะเหนือหัว ฝอยละอองน้ำเย็นฉ่ำพุ่งลงมาปะทะร่างที่เปลือยเปล่าของเรืองจนหยาดน้ำเกาะพราวไปทั่วผิวหนัง เรืองยกสะโพกสูงขึ้นจนรูรักลอยเด่นเหนือน้ำที่พร่างพรม เสี่ยกานต์กดขาของเรืองให้แหกออกกว้าง บังคับให้กล้ามขาที่เกร็งแน่นนั้นเปิดเปลือยให้เห็นรูรักที่ขมิบถี่รัวรอการเติมเต็ม เสี่ยกานต์มองภาพลามกตรงหน้าด้วยรอยยิ้มสะใจ ความต้องการที่พุ่งทะลุขีดจำกัดทำให้เขารีบถอดเครื่องแต่งกายออกจนหมดสิ้น เตรียมพร้อมที่จะกอบโกยสมกับความ
ร้าย ล้าง รัก บทที่ 21
หลังจากจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ ทั้งคู่ก็เดินออกมาในสภาพที่มีผ้าขนหนูพันรอบกาย เสี่ยกานต์จัดการชงกาแฟร้อนสองแก้วส่งกลิ่นหอมกรุ่น เขาเดินไปนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ก่อนจะตบตักตัวเองเป็นเชิงบอกให้เรืองรู้ เรืองไม่ได้ลังเลแม้แต่น้อย เขาเดินเข้าไปนั่งคล่อมตักแกร่งนั้นอย่างเป็นธรรมชาติ พิงศีรษะลงบนไหล่กว้างของคนตัวโต เสี่ยกานต์จิบกาแฟทีละนิด ความเงียบเชียบยามเช้าในคาร์สปาหรูหราแห่งนี้ไม่ได้ทำให้รู้สึกอึดอัด แต่กลับเป็นความเงียบที่แสนหวานและอบอุ่น ทั้งคู่ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องเมื่อคืนหรืออนาคตที่ยังมาไม่ถึง ไม่แม้แต่จะถามถึงอดีตที่เคยสับสน มีเพียงสัมผัสจากการโอบกอดและอ้อมแขนที่เกาะเกี่ยวกันไว้ไม่ยอมห่าง ทุกย่างก้าวและทุกจังหวะการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความรู้สึกที่เติมเต็มจนล้นปรี่ แค่มีกันและกันอยู่ตรงนี้... ก็เพียงพอแล้ว เสี่ยกานต์ไม่ได้พูดอะไรต่อในทันที เขาปล่อยให้ความเงียบทำงานอยู่ครู่หนึ่ง มือหนาที่วางอยู่บนเอวเรืองเลื่อนขึ้นมาลูบแผ่นหลังบางเบาๆ ก่อนจะหยุดลงที่ท้ายทอย เขามองจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเรืองด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อนทั้งความปรารถนา ความหวงแหน และความกังวลที่ซ่อนอยู่ลึกๆ
ร้าย ล้าง รัก บทที่ 20
เสียงคำรามแหบพร่าข้างใบหูทำให้เรืองสะอื้นเบาๆ เขาโอบกอดคอหนาไว้แน่นจนเล็บจิกเข้ากับไหล่แกร่ง เร่งจังหวะขย่มบดเบียดเข้าใส่จนกระทั่งทั้งคู่เข้าใกล้จุดหมายปลายทางพร้อมกัน เรืองกระตุกเกร็งจนแทบควบคุมร่างกายไม่ได้ ลมหายใจขาดห้วงก่อนจะปล่อยใจให้ดิ่งลงสู่ห้วงอารมณ์ เสี่ยกานต์กระแทกสวนเข้าหาจนสุดแรงและปล่อยให้น้ำกามอุ่นร้อนฉีดพ่นเข้าไปภายในตัวเรืองจนเต็มปรี่ ล้นปรี่ไหลเยิ้มออกมาด้านนอก ในขณะที่เรืองเองก็ปลดปล่อยออกมาจนเปรอะเปื้อนเต็มหน้าท้องของคนใต้ร่าง ทั้งคู่ทิ้งตัวกอดกันแน่น ราวกับจะหลอมรวมร่างกายให้เป็นหนึ่งเดียว เสี่ยกานต์ยังคงแช่แกนกายค้างไว้ภายใน ไม่ยอมถอนออก แม้ความกระสันจะค่อยๆ จางหายไป แต่เขากลับกอดร่างที่สั่นเทาของเรืองไว้แนบอกราวกับเป็นสิ่งเดียวที่เขายอมให้หลุดมือไปไม่ได้ เรืองซุกหน้าลงกับไหล่กว้าง สูดดมกลิ่นกายที่คุ้นเคยด้วยความรู้สึกที่ตื้นตันจนจุกอก ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้งท่ามกลางไออุ่นที่ยังคงเชื่อมต่อกันไว้แนบสนิท ลมหายใจที่ค่อยๆ ผ่อนลงเป็นจังหวะเดียวกันสะท้อนถึงการกลับมาพบกันอีกครั้งที่ทั้งคู่ต่างก็รู้ดีว่าไม่มีวันปล่อยให้ห่างหายไปไหนได้อีก เสียงเครื่องยนต์สปอร์ตคันห
ร้าย ล้าง รัก บทที่ 19 🔥
คนขับรถนิ่งไปครู่หนึ่ง แววตาคมกริบที่เคยจดจ้องแต่ถนนค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความว่างเปล่าผสมความรุ่มร้อน เขาหันมาสบตากับคนข้างกาย ก่อนจะตอบเสียงแหบพร่า “ไม่รู้... แค่อยากกลับมาที่นี่” “แล้ว... จับมือผมไว้ทำไม” เรืองถามย้ำ พยายามดึงสติที่กระเจิดกระเจิงกลับมา “ก็ไม่อยากปล่อย” สิ้นคำตอบนั้น เสี่ยกานต์ก็หันมามองใบหน้าของเรืองเต็มตา สายตาที่เคยเด็ดขาดสั่นไหวอย่างรุนแรง ในวินาทีนั้น แรงดึงดูดที่สั่งสมมาตลอดหลายปีก็ระเบิดออกโดยไม่มีคำบรรยายใดๆ เรืองตัดสินใจข้ามฝั่งจากเบาะข้างคนขับมานั่งคล่อมบนตักกว้างของชายหนุ่มทันที กลิ่นหอมสะอาดแบบผู้ชายที่เขาเคยถวิลหายิ่งตอกย้ำให้ความต้องการพุ่งพล่าน เรืองโอบรอบคอแกร่งแน่น ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปประทับจูบ วินาทีที่ริมฝีปากแตะกัน ความโหยหาที่ถูกกักเก็บไว้ก็พังทลายลง เสี่ยกานต์กดท้ายทอยของเด็กหนุ่มให้จมเข้าหาตัวเอง สอดลิ้นหนาเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำในโพรงปากอย่างหิวกระหาย จูบนั้นรุนแรงและดูดดื่มราวกับจะสูบเอาวิญญาณของกันและกัน ลิ้นหนาสองลิ้นพันเกี่ยวกันอย่างเร่าร้อน เสียงลมหายใจหอบกระเส่าและเสียงจูบดังสะท้อนไปทั่วรถที่เงียบสนิท เสี่ยกานต์ขย้ำแผ่นหลังของค
ร้าย ล้าง รัก บทที่ 18
เรืองไม่หลบสายตาทำเพียงยกแก้วเหล้าขึ้นจรดริมฝีปากพลางจ้องตอบ ชายหนุ่มชุดดำไม่ได้เบนสายตาหนีเช่นกัน เขายกแก้วเหล้าในมือขึ้นจิบช้าๆ ในขณะที่สายตายังคงเกาะติดอยู่ที่ใบหน้าแดงก่ำของเรือง บรรยากาศรอบโต๊ะของทั้งคู่ดูจะเดือดพล่านขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ ท่ามกลางแสงไฟที่หมุนคว้าง ทั้งสองต่างรู้ดีว่าในวินาทีนี้... ไม่ว่าจะมีฝูงชนกั้นกลางอยู่กี่ร้อยคน แต่แรงดึงดูดมีมากกว่าครั้งแรกที่เจอกันเสียด้วยซ้ำ เสียงดนตรีจังหวะเร้าใจในผับดูจะอื้ออึงขึ้นหลายเท่าเมื่อเรืองเดินเซไปตามทางเดินแคบๆ มุ่งหน้าสู่ห้องน้ำ ความมึนเมาทำให้ก้าวย่างของเขาดูไม่มั่นคงนัก ทันทีที่ผลักบานประตูเข้าไป กลิ่นบุหรี่จางๆ ก็ปะทะจมูก ก่อนที่สัมผัสหยาบโลนจากมือปริศนาจะโอบรัดเข้าที่เอวสอบของเขาอย่างถือวิสาสะ “ไปห้องน้ำด้วยกันหน่อยไหมคนสวย... เดี๋ยวพี่จัดหนักให้” เสียงชายแปลกหน้ากระซิบชิดใบหู เรืองที่กำลังมึนจัดพยายามเบี่ยงตัวหนี แต่ก่อนที่ความรำคาญจะเปลี่ยนเป็นความขัดขืน ร่างสูงใหญ่ในชุดเชิ้ตสีดำก็ก้าวเข้ามาประชิด แรงกระชากจากมือหนาผลักชายคนนั้นจนเซถอยหลังไปชนผนังอย่างแรง ชายแปลกหน้าเงยหน้าขึ้นหวังจะด่าทอ แต่เมื่อสบเข้ากับแววตาดุดันแ
บางทีคุณอาจจะชอบ
