LOGINเครื่องแต่งกายที่ขับเน้นเรือนร่างอันเปล่งปลั่งของเธออย่างเต็มที่ เสื้อตัวในเป็นผ้ายืดรัดรูปสีขาวที่ถึงแม้จะมีเสื้อตัวนอกทับอยู่อีกชั้นก็ยังแลเห็นทรวงอกอวบอิ่มเ่ต่งตึงที่ซ่อนอยู่ในยกทรงลายลูกไม้ที่ดันขอบออกมาชัดเจนเป็นก้อนชูชัน ที่มองแล้วช่างยั่วยวนแก่หนุ่ม ๆ เป็นอย่างยิ่ง
กระโปรงผ้าพลิ้วสีชมพูหวานนั้นยาวเลยโคนขามานิดเดียว อวดช่วงขาเรียวงามที่ไล่ไปจนถึงรองเท้าแฟชั่นราคาแพงและส้นสูงเกือบสองนิ้วสีชมพูแปร๊ดเข้ากับสีกระโปรง เวลาหญิงสาวเดินบิดสะโพกผายเป็นจังหวะนั้น ปลายกระโปรงก็สะบัดไปมาเผยให้เห็นช่วงขาที่ท่อนขาขาวอวบกลมกลึงน่าสัมผัสเป็นที่สุด
หนุ่ม ๆ แถวนั้นถึงกับต้องกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคออย่างยากลำบาก เหมือนเสื้อที่เนื้อกวางอ่อนๆ มายั่วเย้าอยู่ตรงหน้าแต่ก็ไม่มีปัญญาจัดการได้
“สวัสดีค่ะ..คุณบุรินทร์ วันนี้คิดถึงอรเหรอคะ” หญิงสาวร่างอรชร ใบหน้าเรียวรูปไข่เฉี่ยวคมด้วยเครื่องสำอางที่ถูกแต่งแต้มลงบนใบหน้า ผมสีน้ำตาลยาวสลวยถูกปล่อยให้ยาวลงมากึ่งกลาง ดวงตาสีดำนิล หล่อนสวยโฉบเฉี่ยวจนหนุ่ม ๆ โต๊ะอื่นมองตามจนคอแทบหัก แต่ก็ต้องรีบหันไปเมื่อหล่อนมีเป้าหมายสำหรับคืนนี้เสียแล้ว
“ก็ประมาณนั้นครับ พอดีผมมีเรื่องให้อรช่วยนิดหน่อย”
“เรื่องอะไรเหรอคะ แต่บอกก่อนนะคะ ว่าอรไม่ช่วยฟรี ๆ แน่ คุณต้องมีค่าตอบแทนให้อร”
“ได้สิครับ”
“แล้วคุณจะให้อรทำอะไรเหรอคะ หรือว่า...” อรนภัสยื่นมือไปคว้าไหล่กว้างก่อนจะหย่อนสะโพกผายลงที่ต้นขาของชายหนุ่ม
“ไม่ใช่แบบนั้นครับ พอดีเพื่อนผม มันอกหัก แล้วก็ไม่ยอมพูดจากับใครเลย ดื่มเหล้าเป็นน้ำ ถ้าคุณอรช่วยให้มันพูดได้ ผมจะให้รางวัลคุณอย่างงาม” บุรินทร์พูดจบก็ปรายยิ้มให้อย่างมีเลิศนัย
“ก็ได้ แล้วไหนล่ะคะ เพื่อนของคุณ”
“นั่งอยู่คนเดียว มุมโน้นครับ” บุรินทร์ชี้มือให้หญิงสาว
“ได้ค่ะ รับรอง อรจะทำให้เพื่อนคุณยอมพูดให้ได้” พูดจบอรนภัสก็เดินไปที่โซฟาตัวที่ชลันธรนั่งอยู่คนเดียวนั้น
“ดื่มคนเดียวไม่เหงาเหรอคะ?” อรนภัสเดินเข้าไปทักชายหนุ่มที่กำลังเมาได้ที่ มือหนาควานหาแก้วเหล้าบนโต๊ะแล้วก็เจอแต่ความว่างเปล่า เหลือแต่ที่มือนุ่ม ๆ ของหญิงสาว
“เหล้า เอาเหล้า เอาเหล้ามาเดี๋ยวนี้!!!” ชลันธรเริ่มอาละวาดมือปัดสะเปะสะปะไปทั่ว อรนภัสส่ายหน้าอย่างสมเพชแล้วยื่นแก้วเหล้าในมือให้ชลันธรรับมาแล้วกระดกทีเดียวหมดแก้ว อรนภัสหันมองหน้าบุรินทร์ เขารีบส่งสายตาให้เธอนั่งลง
“ขอนั่งด้วยคนได้มั้ยคะ” อรนภัสจับไปที่ต้นแขนของชลันธรแล้วลูบขึ้นลูบลงให้คนถูกสัมผัสใจหายเล่นๆ ความร้อนแล่นปราดไปทั่วร่าง ชลันธรหน้าแดงก่ำรับรู้ถึงความร้อนรุ่มของร่างกาย
“คุณพลอย...” จู่ ๆ ชลันธรก็เรียกชื่อผู้หญิงคนหนึ่งขึ้นมา จนอรภัสไม่ไหวจะเคลียร์จึงรีบเดินมาหาสองหนุ่มที่โต๊ะเดิม
“ไม่ไหวนะคะ คุณบุรินทร์ แบบนี้อรคงช่วยไม่ได้หรอก เพื่อนคุณเอาแต่เมาแล้วก็เพ้อเรียกชื่อผู้หญิง”
“เขาเพ้อ เรียกหาใครหรือครับ” เพชรพักพิงเอ่ยถาม
“ผู้หญิง ชื่อพลอยอะไรเนี่ยแหละคะ”
“เอาไงดีวะเพชร แผนแกไม่เห็นได้เรื่องเลย” บุรินทร์เอ่ยถาม เพราะดูแล้วว่าแผนของเพื่อนคงไม่ประสบผลสำเร็จ
“เอางี้ครับคุณอร เดี๋ยวคุณนั่งอยู่คุยกับเจ้าบุรินทร์มันไปก่อน ผมจะไปคุยกับชลันธรเขาเอง”
ตอนพิเศษหลังจากพราวรุ้งแต่งงงานกับบุรินทร์ เขาพาเธอไปอยู่ด้วยที่คฤหาสน์หลังใหญ่ แต่ก็ยังคอยแวะเวียนมาหาคุณหญิงพิสมัยอยู่บ่อย ๆ บุรินทร์พาคนใช้มาไว้ที่บ้านคุณหญิง เพราะกลัวเธอจะเหงา จะชวนให้ไปอยู่ด้วยกันคุณหญิงก็ไม่ยอมไปเพราะรักบ้านหลังนี้มาก ๆเดือนต่อมาเพชรพักพิงและพลอยดาวก็แต่งงานตามพราวรุ้งและบุรินทร์ไป หลังจากงานรับปริญญาพราวรุ้งก็ได้ตั้งท้องลูกคนแรกของเธอ บุรินทร์ดีใจมากและประกาศเพิ่มโบนัสสิ้นปีให้กับพนักงานทุกคนบุรินทร์ตั้งใจจะพาพราวรุ้งไปฮันนีมูนด้วยกัน วันนี้เขาจึงหยุดงาน“พี่บุรินทร์คะ เราจะออกไปตอนกี่โมงคะ พราวกลัวรถติด”“เรามีเวลาทั้งวันจะกลัวอะไรกัน..ที่รัก ไปทะเลทั้งทีต้องไปแบบผ่อนคลาย ชิวชิว ไม่เร่งรีบสิจ๊ะ บอกไว้ก่อนนี่เป็นทริปเล็ก ๆ นะครับ ส่วนทริปต่างประเทศต้องรอเดือนหน้า เพราะช่วงนี้งานพี่รัดตัวมาก" "ไม่เป็นไรค่ะ"“พราวจ๋า อย่าลืมใส่ชุดที่พี่ซื้อให้นะครับ”“หือ!...จะดีเหรอคะ พราวว่ามันโป๊ไปนิด”“ไม่หรอกครับ ไหนลองไปใส่มาให้พี่ดูก่อนสิ”พราวรุ้งยังลังเลแต่ก็คิดตามที่ชายหนุ่มพูด เพราะคิดว่าคงไม่มีโอกาสได้ใส่ชุดแบบนี้บ่อยๆ หรืออาจจะเป็นแค่ครั้งเดียวในชีวิตก็ได้ เพราะ
ตอนที่ 31 ตอนจบหลังจากที่ทานมื้อกลางวันเสร็จ พอกลับถึงบริษัทพราวรุ้งก็ขอตัว เพื่อเดินไปดูการทำงานแต่ละแผนก เพราะเธอต้องศึกษาและเรียนรู้เกี่ยวกับงานในบริษัททั้งหมด บุรินทร์ขมวดคิ้วมองคนรักที่เดาว่าเธอต้องงอนเขาอยู่เป็นแน่ จึงรีบเดินตามหลังเธอไป“โกรธพี่เหรอครับ” หัวหน้าหนุ่มที่เดินตามมาข้างหลังเลขาฯสาว เอ่ยถามขึ้น พราวรุ้งหันมามองเล็กน้อยก่อนจะรีบเดินต่อไป“น้องพราว!!” เสียงที่อ่อนโยนถูกเปล่งออกมาจากลำคอ หัวใจของหญิงสาว ซึ่งกระตุกวูบ มือบางกำแน่นโดยไม่รู้ตัว ใครใช้ให้ทำน้ำเสียงแบบนี้ ใจอ่อนหมดแล้วไม่รู้หรือไง“คุยกันหน่อยสิ อย่าเดินหนีพี่แบบนี้สิครับ” พราวรุ้งถอนหายใจแล้วหันกลับมามองชายหนุ่มที่กำลังทำตาปริบๆ เขาจ้องหน้าเธอ ร่างบางย่นจมูกใส่น้อย ๆ ก่อนจะเดินต่อไปอีก และในที่สุดบุรินทร์ก็ตามมาจนทำให้พราวรุ้งพูดจนได้“ทำไมพี่บุรินทร์ถึงเลิกกับผู้หญิงที่ชื่อกะรัตคะ” พราวรุ้งเอ่ยออกมาเป็นประโยคแรก หลังจากที่ไม่ได้พูดอะไรมาสักพัก“ก่อนหน้านี้เราเคยคบกันอยู่สักพัก แต่ว่าพี่เลิกกับเขาแล้ว” บุรินทร์จำใจต้องบอกความจริง ถึงแม้ว่าจะทำให้พราวรุ้งโกรธก็ตาม“เหมือนว่าคุณกะรัต เธอยังไม่เลิกกับพี่นะคะ
ตอนที่ 30 เคลียร์ตัวเองวันต่อมาที่บริษัท“ทุกคนมาครบกันยังครับ” บุรินทร์เอ่ยถามและพลางเงยหน้าขึ้นมามองไปรอบๆ โต๊ะตัวยาว เพื่อเช็กหัวหน้าแต่ละแผนกที่มาเข้าร่วมประชุมในวันนี้“ครบแล้วครับ” จิรโชติหัวหน้าฝ่ายจัดซื้อรีบพูดขึ้นและพลางมองหญิงสาวที่แต่งตัวแต่งหน้าจนสวยและเด่นกว่าคนอื่นๆ ซึ่งเขาเดาว่าเธอน่าจะต้องมีความสัมพันธ์กับบุรินทร์ เพราะนั่งไม่ห่างกันเลยเช้านี้บุรินทร์นัดประชุมหัวหน้างานแต่ละแผนกของบริษัท เกี่ยวกับการปรับปรุงโครงสร้างใหม่ภายในบริษัทให้รัดกุมมากยิ่งขึ้น หลังมีการยักยอกเงินในบริษัทไปโดยจับได้ว่าเป็นกระรัตก่อนหน้านี้ ซึ่งเขาก็ได้ไล่เธอออกไปเป็นที่เรียบร้อย ตั้งแต่เดือนที่แล้วหลังจากประชุมเสร็จ บุรินทร์ก็ขอเวลากับหัวหน้าแผนกทุกคน เพื่อต้องการบอกเรื่องสำคัญต่อจากเนื้อหาการประชุมในวันนี้ บุรินทร์ได้แนะนำ พราวรุ้งให้หัวหน้าแผนกทุกคนรู้จัก“ต้องขอโทษนะครับ ที่รบกวนเวลาทุกคนเพิ่ม ทั้งที่เห็นว่ามีงานยุ่งกันอยู่ นี่...พราวรุ้งครับ!!! คนรักของผม เธอจะมาทำงานที่นี่ในตำแหน่งเลขาฯ ของผมครับ” พราวรุ้งคิดไม่ถึงว่าเขาจะแนะนำตัวว่าเธอเป็นแฟนกับทุกคนเพราะไม่เห็นเขาบอกเอาไว้ เลยคิดว่าเขา
ตอนที่ 29 รักนะเด็กโง่ NC“ถามอะไรหน่อยสิ คืนนั้นทำไมถึงกล้าไปกับพี่ ไม่กลัวว่าแผนจะไม่เสร็จเหรอ" บุรินทร์เอ่ยถามถึงคืนแรกที่ทั้งคู่พบกัน“ก็กลัวเหมือนกันค่ะ แต่ถึงอย่างไรก็มีแผนสำรอง ถ้าพราววางยานอนหลับพี่ไม่ได้ พราวก็จะยอมมีอะไรกับพี่ เพราะมันคือแผนสำรองค่ะ”“จะเอาเงินไปทำอะไรนักหนา”“ก็ไถ่บ้านคืนสิคะ”“ตอนแรกยัยพลอย บอกว่าให้พราวจีบพี่เป็นแฟนแล้วค่อยขอยืมเงิน แต่มันไม่ทันแล้วค่ะ พราวขอโทษนะคะ”“แล้วรู้อะไรหรือเปล่า ทำไมพี่ถึงยอมจ่ายเงินให้พราว ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าตัวเองไม่ได้ล่วงเกินพราวเลยสักนิด ”“ไม่รู้สิคะ กลัวติดคุกมั้ง”“เปล่าสักหน่อย พี่อยากให้เงินพราวต่างหากเล่า อย่างน้อย ๆ พี่ก็ได้ถ่ายบัตรประชาชนของพราวเอาไว้ ถึงมันจะเป็นบัตรปลอมก็เหอะ คิดเหรอว่าพี่จะปล่อยพราวไปง่าย ๆ”“เจ้าเล่ห์นักนะคะ”“เด็กโง่..” เขาพึมพำแล้วขยับเข้าหาร่างบาง กุมแก้มของเธอเอาไว้ คำพูดแผ่วเบาของเขาทำให้เธอ ต้องช้อนสายตาขึ้นมองและเอ่ยถามอย่างสงสัย“เมื่อกี้พี่บอกว่าอะไรคะ” เธอมองเขาอย่างไม่เข้าใจ“เปล่า!..ไม่มีอะไรครับ ” เขาดึงเธอเข้าไปหา ร่างบางสั่นสะท้านเมื่อถูกสัมผัสแนบชิด บุรินทร์เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองหลงรั
ตอนที่ 28 คืนที่ดาวเต็มฟ้า NCพราวรุ้งที่หลับตาพริ้มกับความสุขสมเมื่อครู่ จำต้องดิ้นรนผลักไสร่างใหญ่ที่ถาโถมเข้ามาในร่างกายของตนเองด้วยความเจ็บ น้ำตาไหลรินอาบแก้ม ปากร้องไม่ยอมให้เขาล่วงเกินเข้าไป บุรินทร์หยุดชะงักแต่ไม่อาจถอยหลังกลับไปได้ มีแต่ต้องเดินทางไปให้ถึงจุดหมายปลายทางเท่านั้น“พี่บุรินทร์ขา...พราวเจ็บค่ะ อย่าเอาเข้าไปอีกเลยนะคะ” มือหนาเช็ดน้ำตาให้หญิงสาวอย่างเบามือก้มกระซิบข้างใบหูเล็ก ส่งปลายลิ้นลากวนอยู่ในใบหูดึงดูดความสนใจของหญิงสาว มือสองข้างแยกกันทำหน้าที่ หนึ่งเคล้าคลึงอกอิ่ม สองนวดเฟ้นกดเน้นเกสรกุหลาบสร้างความเสียวซ่านขึ้นมาใหม่อีกครั้ง“เจ็บแค่ครั้งแรกเท่านั้น อดทนอีกนิดนะพราว แล้วต่อไปพราวจะมีความสุข..เชื่อพี่นะครับ” พราวรุ้งหลับตาลงอีกครั้งเมื่อร่างกายถูกจู่โจมสามที่พร้อมๆ กัน ชายหนุ่มขยับกายเดินหน้าจนสุดพร้อมกับหยุดนิ่งอีกครั้ง ให้ร่างกายของหญิงสาวได้ปรับตัวกับขนาดของเขาพราวรุ้งรู้สึกอึดอัดเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาในร่างกาย กล้ามเนื้อเริ่มบีบรัดขยับกายไปมา ทำให้คนที่อยู่ด้านบนหมดความอดทนรอ ร่างสูงขยับกายออกไปจนเกือบสุดแล้วกลับเข้ามาใหม่ช้าๆ ก่อนจะเริ่มขยับกายเต็มท
ตอนที่ 27 เวอร์จิ้นสุกงอม NCบุรินทร์อาบน้ำให้หญิงสาว รวมถึงตัวเอง จนเสร็จเรียบร้อย“เสร็จแล้ว ไปล้างตัวอีกรอบนะ”“อาบเร็วจัง สะอาดหรือเปล่าก็ไม่รู้” เด็กสาวได้สติรีบเอ่ยแซวเพราะรู้ว่าที่เขารีบอาบน้ำเพราะมีอะไรรออยู่เบื้องหน้า“ลืมไป พราวบอกจะถูหลังให้พี่นี่น่า งั้นอาบน้ำให้พี่อีกรอบก็ได้” พราวรุ้งจำใจอาบน้ำให้บุรินทร์ ยังดีว่าส่วนล่างที่มันอยู่ใต้น้ำมันยังพอลูบ ๆ คลำ ๆเอาได้ เด็กสาวไม่กล้าจับแรง เพียงแค่ลูบไปมาเพื่อทำความสะอาดเท่านั้นหญิงสาวนั่งประจันหน้ากับเขา มือบางกวักน้ำขึ้นลูบไหล่หน้าอกแกร่งและลูบไล้ฟองสบู่ไปทั่วร่างหนา สายตาที่เด็กสาวมองเขานั้นเต็มไปด้วยความรู้สึที่หลากหลาย ทั้งกังวล ทั้งปรารถนาจะเป็นของเขา“รูดลงไป แล้วเอาหนังหุ้มปลายออกมาทำความสะอาดสิ” บุรินทร์บอกเด็กสาว“คะ” เธอเอียงหันมองไปทางอื่น ก่อนที่เขาจะเอ่ยถามออกมา“ทำไม ไม่เคยจับของผู้ชายเหลือ”“จะบ้าเหรอคะ!..ถึงพราวจะกล้าอาบน้ำให้พี่ แต่พราวก็ยังไม่เคยเรื่องแบบนี้นะคะ” เขาเลิกคิ้วขึ้นแล้วเอ่ยถามอย่างสนใจ แม้จะพอรู้มาบ้างแล้ว แต่เขาก็อยากถามให้แน่ใน“สงสัยคืนนี้พี่ต้องเปิดบริสุทธิ์พราวสินะ”เด็กสาวถอนใจเฮือกใหญ่ ก่อ







