Masuk"ผมว่าเด็กยังไงก็ยังเป็นเด็ก มีแต่ผู้ใหญ่เนี่ยแหละที่คิดมากไปเอง ผมว่าคุณอย่าเข้มงวดกับลูกไปหน่อยเลย" หมอต้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่เงียบอยู่นาน "ก็ได้ผมจะปล่อยเด็กไปตามวัยก็ได้ แต่ถ้าโตขึ้นผมไม่รับประกันนะ ว่าจะเป็นยังไง" ภาคินกระดกแก้วเครื่องดื่มขึ้นดื่ม "แม้หวงแต่ลูก อย่าลืมหวงเมียด้วยก็แล้วกันค่ะ"
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ สวนส้มพงษ์ไพศาลครอบครัวของภาคินกับหมอต้นมารวมตัวกันอยู่ที่บ้านพักในสวนเพื่อมาผ่อนคลายพักผ่อนกันในวันหยุดและถือโอกาสพาเด็กๆ ทั้งสองบ้านมาเล่นด้วยกัน ระหว่างที่มะลิกับมินกำลังช่วยกันทำกับข้าวลูกๆ ก็พากันวิ่งเล่นไล่จับอยู่บริเวณในสวน ส่วนภาคินกับหมอต้นก็นั่งดื่มพร้อมกับแกล้มเนื้อย่
"แล้วคิดจะมีอีกสักคนไหมคะ" "แล้วมินไหวไหมละ ถามอย่างนี้อยากมีใช่ไหม" "ไม่ใช่ค่ะ มินแค่ถามเฉยๆเอง แค่รินกับตินก็เหนื่อยมากแล้ว พี่ไหวเหรอ" "สำหรับพี่แค่นี้ก็พอแล้ว มีกันแค่สองคนพี่น้องก็พอ และที่สำคัญมีเมียที่น่ารักอยู่ข้างๆแบบนี้ตลอดไป พี่ไม่ขออะไรอีกแล้วล่ะ" จูบหน้าผากมนเบาๆ "มินก็เหมือนกันค
"มะลิกำลังยั่วพี่อยู่ใช่ไหม" "เปล่าสักหน่อยค่ะ" พูดพลางเดินไปยืนตรงใต้ฝักบัวพร้อมกับเปิดน้ำไหลลงมาอาบบนเรือนร่างบาง ภาพตรงหน้ามันช่างยั่วยวนปลุกความกำหนัดของคุณพ่อลูกสามยิ่งนัก ภาคินไม่รอช้ารีบถอดกางเกงยีนส์และกางเกงชั้นในออกด้วยความรวดเร็ว แล้วเข้าไปยืนซ้อนหลังเมียรักพร้อมกับใช้มือหนาลูบไล้ไปตร
ภาคินกับมะลิกำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องเพื่อจะพาเด็กๆ เข้าไปเล่นในสวนส้มด้วยในวันนี้ ทั้งสองคนกำลังจูบคลอเคลียกันอย่างดูดดื่มอยู่ตรงหน้ากระจกแต่งตัว ริมฝีปากหนาจูบดูดกลืนความหวานจากริมฝีปากอ่อนนุ่มไม่ยอมหยุด จนคนที่ถูกเล้าโลมแทบจะหายใจไม่ออกจึงผลักไหล่หนาออกเบาๆ "พอได้แล้วค่ะ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นทันที
ภาคินพอดูออกว่ามะลิยังคงน้อยใจเรื่องเมื่อตอนกลางวันอยู่ เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดทำร้ายจิตใจเธอสักหน่อย ก็แค่พูดเล่นๆเองแต่เธอก็จริงจังไปได้มันน่าน้อยใจนัก ร่างหนาขยับตัวเข้าไปสวมกอดร่างบางเอาไว้พร้อมกับสูดดมกลิ่นกายหอมๆ เข้าสู่ปอดด้วยความชื่นใจ "ยังงอนพี่อยู่เหรอ" "เปล่าค่ะ นอนเถอะ" "มะลิอยากให้พี
"อร่อยไหมลูก" มะลิถามพลางตักไอศกรีมป้อนลูกๆ "ค่ะ/ครับ" ลูกๆรับคำเป็นเสียงเดียวกัน "แล้วแม่ไม่ถามพ่อบ้างเหรอ" ภาคินเอ่ยขึ้น "ไม่ค่ะ" มะลิส่งค้อนให้ภาคิน "ทำไมล่ะ งอนพี่เหรอ" "เปล่าค่ะ" พูดพลางมองไปทางลูกๆ "หันมาหน่อยสิ พี่จะป้อนไอศกรีมเมีย" "ไม่ค่ะ อายคนอื่นเขา" "แต่พี่ไม่อายหันมาหน่อยนะ
หลายวันต่อมา มินนั่งกุมมือภาคินอยู่ข้างเตียง มองหน้าพี่ชายที่หลับใหลอยู่ ไม่มีวี่แววว่าจะฟื้นขึ้นมาสักที แต่อยู่ๆ มือภาคินข้างที่มินจับไว้ก็ขยับ เพื่อความแน่ใจอีกครั้งมินจึงปล่อยมือภาคินวางลงบนเตียง แล้วดูว่านิ้วมือขยับจริงไหม ปรากฎว่านิ้วมือภาคินขยับจริงๆ พร้อมกับขยับเปลือกตาลืมตาขึ้นช้าๆ "พี่คิน
ภาคินถูกนำตัวเข้าไปในห้องฉุกเฉินอย่างรวดเร็ว ทั้งหมอและพยาบาลต่างช่วยกันยื้อชีวิตของภาคินไว้เพราะชีพจรเริ่มเต้นช้าลง ใช้เวลาไม่นานชีพจรก็กลับเต้นตามปกติจนพ้นขีดอันตราย แต่ยังไม่มีท่าทีว่าจะฟื้นเลย ด้านกิ่งหลังจากที่ตำรวจโทรไปบอกว่าภาคินประสบอุบัติเหตุรถชนเธอจึงรีบมาโรงพยาบาลทันทีและไม่ลืมโทรบอกพ่อแ
ณ อำเภอเมืองเชียงใหม่ ภาคินขับรถเลี้ยวเข้าไปจอดใต้คอนโดหรูแห่งหนึ่งกลางเมือง ที่เขาเคยมาเป็นประจำเพื่อมาหาคนรักที่หมั้นหมายกันแล้วของตัวเอง และนอนค้างเป็นครั้งคราว วันนี้เขามาถึงก็มืดค่ำแล้วเพราะเขาขับรถมาจากต่างอำเภอหลังจากเคลียร์งานที่สวนส้มเสร็จ วันนี้เป็นวันเกิดของกิ่งเขามาโดยที่ไม่ได้บอกเธอ เ







