Chapter 3 Proud (2/2)

และแล้ววันสุดท้ายของการสอบก็มาถึง สายไหมสอบเสร็จตั้งแต่ช่วงเช้าเนื่องจากสอบแค่วิชาเดียว วิชาสุดท้าย

ช่วงบ่ายเธอจึงมาห้างกับเพื่อนสนิทเพราะตกลงกันไว้ว่าจะมากินปิ้งย่างเกาหลีฉลองให้หนำใจ

“ช่วงอ่านหนังสือสอบฉันแทบกินอะไรไม่ลงเลยแก วันนี้ขอยัดห่าเอาให้ฉ่ำ” คนบอกช่วงสอบกินอะไรไม่ได้เพราะเครียดกำลังหยิบปูดองเข้าปากแล้วทำสีหน้าราวกับอร่อยมาก

“จ้า... กินอะไรไม่ลงเนอะ งั้นก็กินเยอะ ๆ แล้วเลี้ยงด้วยนะคะ”

“โอ้ยสบายมาก วันนี้ทำข้อสอบได้แบบมั่นใจมาก ๆ ถือว่าแทนคำขอบคุณที่ขิมมันติวให้ละกัน ฉันเลี้ยงเอง”

“ไม่เอา ไม่เป็นไร หารกันเหมือนเดิมนั่นแหละ ดีแล้ว” สายขิมแย้ง

“งั้นพี่ขอเลี้ยงเองนะครับ” เสียงทุ้มละมุนจากชายหนุ่มบางคนเรียกสายตาของทั้งสามสาวให้หันไปมอง แล้วทั้งหมดก็ต้องแย้มยิ้มดีใจ

“พี่นพ มาได้ยังไงคะเนี่ย” สายขิมเบิกตาเมื่อเห็นนพวิทย์ “ไม่ทำงานเหรอคะ”

“ทำค่ะ แต่ได้ข่าวว่ามีเด็กมาแอบกินปิ้งย่างเลี้ยงฉลองสอบเสร็จ เลยลางานช่วงบ่าย กะว่าจะมาเป็นเจ้ามือให้ซะหน่อย” นพวิทย์เอ่ยพลางนั่งลงข้างสายขิมเพราะน้ำฝนที่นั่งข้างสายขิมตั้งแต่ต้นลุกขึ้นและย้ายไปนั่งฝั่งปิงลี่อย่างรู้งาน

“ยินดีมากเลยค่ะพี่นพ”

“ช่าย ขอบพระคุณนะคะที่เป็นเจ้ามือให้”

ทั้งปิงลี่และน้ำฝนต่างพร้อมใจยกมือไหว้อย่างไม่คิดปฏิเสธแต่อย่างใด

“แต่...” สายขิมยิ้มเจื่อนเพราะเกรงใจ มื้อนี้พวกเธอมากินร้านแพง แม้จะเป็นบุฟเฟห์แต่พวกเธอก็เลือกราคาพรีเมี่ยมพันกว่าเพราะตั้งใจตั้งแต่แรกว่าต่างคนต่างจ่าย

หากนพวิทย์เลี้ยงทั้งทั้งหมดเขาคงต้องจ่ายเกือบห้าพันรวมตัวเขาเองด้วย เขาเพิ่งทำงานได้ไม่ถึงปีเป็นแค่พนักงานทั่วไป เงินเดือนไม่ได้มากมายนัก เอไม่อยากให้เขาลำบากเพราะเธอตั้งแต่เพิ่งคบกันได้เดือนเดียวหรอกนะ

“ไม่มีแต่ค่ะ พี่ขอนะคะ ที่รัก”

“กรี๊ด!”

“หวานมาก”

“มาที่รงที่รักอะไรกันตรงนี้คะ ช่วยเห็นใจคนโสดอย่างน้องด้วยจ้า”

“พี่นพอะ!” สายขิมหน้าแดงด้วยความอาย

นพวิทย์ตามจีบเอมาตั้งแต่เธอเข้าชั้นปีที่ 1 เขาเสมอต้นเสมอปลายเสมอ จนเอยอมใจอ่อนรับรักและรับสถานะแฟนเมื่อเดือนก่อนนี่เอง

“ก็รักจริง ๆ นี่นา ตามจีบมาตั้งนาน ได้เป็นแฟนแล้วก็ขอหวานโชว์ชาวโลกหน่อยนะคะ” คำพูดคะขาและสายตาที่มองมาทำเอาสายขิมยิ่งเขินอาย

“ว่าแต่ คืนนี้มีเลี้ยงรุ่นกันนี่ ใช่ไหม พวกเราไปกันรึเปล่า” นพวิทย์หันมาสนทนากับสองสาวเพื่อนรักของสายขิม มือก็ช่วยหยิบจับ จัดแจงอาหารจานโปรดที่พอจะจำได้ว่าแฟนเพื่อนชอบอะไร และแฟนสาวอย่างสายขิมชอบอะไรไปไว้ใกล้มือคนนั้นเพื่อจะสามารถรับประทานกันได้ง่าย

เขาเป็นเช่นนี้เสมอตั้งแต่รู้จักกันมา นพยวิทย์มักจะใส่ใจเธอและคนรอบตัวเธอเสมอ และนี่ก็เป็นอีกอย่างที่ทำให้สายขิมอ่อนใจจนตกลงคบหาไม่ว่าที่ผ่านมาจะเคยใจแข็งแค่ไหน

“ปิงลี่ไปค่ะ”

“น้ำก็ไป”

“น้องขิมล่ะคะ ไปไหม”

“ไปค่ะ”

“หูย แม่แกอนุญาตเหรอขิม”

“หึ ไม่”

“อ้าว!”

“แล้วจะออกมาได้ยังไง”

“ไว้จะลองเสี่ยงดู”

“โห... ใจมันได้ว่ะ” ปิงลี่ปรบมือให้

“นี่แกจะกบฏเหรอยายขิม” น้ำฝนถามตาวาว รู้จักกันมาตั้งนานรู้ดีว่าสายขิมเป็นคนอ่อนนอกแข็งใน ดูหวาน ๆ แต่หัวแข็งและมีจุดยืนตัวเองชัดเจน หากก็ไม่เคยเห็นสายขิมดื้อหรือขัดคำสั่งมารดาเลยสักครั้ง

ยายนี่ทั้งรักทั้งกลัวแม่อย่างกับอะไร

“ก็แม่ไม่อยู่ แล้วงานเลี้ยงนี่ก็เป็นงานเลี้ยงอำลา ครั้งสุดท้ายแล้วนะที่พวกเราจะได้เจอกัน ถ้าไม่ได้ไปก็เสียดายแย่เลย ถูกไหม”

งานรวมรุ่นของคนอื่นเป็นเช่นไรไม่รู้ แต่ของคุณะพวกเธอคือการที่พวกปี 4 ที่เรียนจบจัดเลี้ยงกันเพื่อส่งท้าย มักจะจัดเลี้ยงหลังสอบเสร็จไม่เกินสัปดาห์เพราะหลายคนก็มีงานรองรับแล้ว อีกหลายคนต้องเดินทางไปเริ่มต้นชีวิตการทำงาน เริ่มต้นเข้าสู่วัยผู้ใหญ่อย่างเต็มรูปแบบ ต่างจังหวัดบ้าง ต่างประเทศบ้าง อีกหลายคนก็ต้องกลับบ้านเกิดไป

หากปล่อยเวลานานกว่านี้อาจจะอยู่กันไม่ครับแล้วก็ได้

สาขาของเธอจึงเลือกจะจัดเลี้ยงกันวันนี้ทันที ที่ผ่านมาสายขิมไม่ใช่คนเที่ยวกลางคืนเป็นทุนเดิม แต่งานนี้เธออยากไป

อย่างน้อยก็ดีกว่านั่งเหงาอยู่ที่บ้าน ลุ้นว่าจะต้องปะทะคารมณ์กับคนประสาทไหม

บทสนทนาของสี่คนยังดำเนินต่อไปอย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งหมดคุยกันถูกคอ อาหารถูกปาก และคำพูดพวกนั้นก็ดังจนคนที่นั่งพิงหลังอยู่อีกฝั่งของเก้าอี้ได้ยินทั้งหมด

นัยน์ตาคู่คมหรี่ลงมองตะเกียบในมือแล้วก็ได้แต่ยกยิ้มมุมปาก

อยากออกมาใช่ไหม ได้! เขาจะทำให้ความตั้งใจของเธอสมปรารถนาเอง