ถูกตาต้องใจ...2

รษา... เดินมาหยุดตรงหน้าห้องวีไอพีห้องแรก หญิงสาวยืนรอเปิดประตูให้กับพนักงานชายที่กำลังยกอาหารขึ้นมาเสิร์ฟแขกที่รออยู่ด้านใน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบา ๆ สามครั้งเป็นมารยาท คนด้านในรู้ทันทีว่าอาหารที่พวกเขาสั่งไว้มาแล้ว

“เชิญ”

สิ้นเสียงคนในห้องอนุญาต มือบางจึงจับลูกบิดหมุนบานประตูให้เปิดออกกว้าง โดยให้พนักงานยกอาหารเข้าไปก่อนส่วนตัวเธอเดินเข้าไปทีหลังพร้อมกับปิดประตู ...ภายในห้องหญิงสาวมองเห็นได้อย่างไม่ต้องนับว่ามีแขกมากันสามคน และหนึ่งในนั้นก็คือแม็กเป็นคนไทยที่เธอพอจะรู้จักผ่านสิรี ดวงตากลมโตลอบมองฝรั่งตัวโตอีกคนที่นั่งถัดจากแม็ก เห็นว่าเขากำลังส่งยิ้มหวานให้เธอด้วย แม็กสบตาหญิงสาวแล้วยิ้มให้ตามประสาคนรู้จักเสมือนเป็นการทักทาย หากก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากเหมือนครั้งที่เขามาทานอาหารที่นี่คนเดียว ครั้นแล้วดวงตาก็มาสะดุดกับแขกอีกคนที่นั่งหันหลัง ลำตัวยาวเอนพิงเบาะโซฟาในท่าสบาย หญิงสาวมองเห็นเพียงด้านหลังส่วนใบหน้าของชายหนุ่มผู้นี้เธอไม่เห็น...

“ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารนะคะ”

เสียงหวานเอ่ยขึ้นเป็นภาษาอังกฤษสำนียงชัดเจนอย่างกับเจ้าของภาษามาเอง ก็แน่ล่ะ…เธอมาอยู่ที่นี่ตั้งปีกว่าแล้ว สมัยเรียนที่เมืองไทยนั้น ตั้งแต่มัธยมปลายรษาก็เลือกเรียนสายศิลป์ภาษามาตลอด พอเข้ามหาวิทยาลัยเธอก็เลือกเรียนคณะมนุษย์ศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยรัฐบาลชื่อดังย่านบางเขน เรียกได้ว่ามีการฝึกฝนภาษามาเป็นอย่างดี การเลือกเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ทำให้เธอได้มาเจอกับสิรี คนที่ชวนเธอมาทำงานที่นี่ และเป็นคนที่ทำให้เธอได้พบกับซาตานผู้ไม่มีหัวใจตนนี้...

          แขกหนึ่งในสามพยักหน้าตอบรับคำบอก หญิงสาวจึงเดินเข้าไปยกอาหารเสิร์ฟลงบนโต๊ะ ร่างบางเดินมาหยุดอยู่ระหว่างเดนนิสกับราฟาเอล เพราะตรงนั้นมีช่องว่างที่กว้างเหมาะสำหรับที่จะเอาร่างเล็กเข้าไปยืนจัดอาหารลงบนโต๊ะได้สะดวก โดยไม่ต้องคอยเกร็งตัวเหมือนแขกที่มากันหลายคน   

แกงเขียวหวาน ต้มยำกุ้ง แกงมัสมัน ปลากะพงทอดกรอบ ทอดมันกุ้ง  ไก่ทอดน้ำปลา ผัดคะน้าน้ำมันหอย ถูกยกลงมาตั้งเรียงอยู่บนโต๊ะอาหารแบบกลม หน้าตาและกลิ่นชวนน่ารับประทานเสียเหลือเกิน เสร็จแล้วหญิงสาวจึงถอยออก นับแต่วินาทีนี้ไปเธอหารู้ไม่ว่าตอนนี้เธอกำลังตกอยู่ในสภาวะเหยื่อที่กำลังมีนักล่าตัวฉกาจจับจ้องอยู่ไม่ห่าง สายตาของราฟาเอลนับแต่วินาทีแรกที่เห็นรษาเปิดประตูเดินออกมาจากห้องวีไอพีห้องหนึ่ง เขาก็รู้สึกทันทีเลยว่าต้องการผู้หญิงไทยคนนี้ แต่ใครจะรู้เล่าว่าโชคชะตาจะเข้าข้างเขามากถึงเพียงนี้ เมื่อจู่ ๆ เธอก็มาโผล่ในห้องที่เขานั่งอยู่และมาบริการเขาถึงที่

หากจะว่าไปแล้วราฟาเอล โจเซฟ ก็ยังไม่เคยถูกใจผู้หญิงคนไหนตั้งแต่วินาทีแรกที่พบแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต ‘มันเป็นแค่ความรู้สึกถูกใจเท่านั้น’ เขาบอกกับตัวเอง รอให้ท้องอิ่มก่อนเถอะเดี๋ยวรู้กัน

         อาหารวางอยู่บนโต๊ะตามที่สั่งครบทุกอย่างแล้ว จากนั้นรษาก็เตรียมตักข้าวให้แขกโดยที่แม็กส่งสัญญาณมือบอก หญิงสาวบริการแขกทั้งสามคนนี้เหมือนกับบริการแขกวีไอพีห้องอื่นเหมือนทุกวันและทุกครั้งที่เธอทำ กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากกายสาวลอยเข้าจมูกของชายหนุ่มที่จ้องมอง มันช่างทำให้เธอมีเสน่ห์ดึงดูดชายให้เข้าไปหายิ่งนัก ‘ผู้หญิงคนนี้ช่างรู้จักยั่วผู้ชายได้แบบแนบเนียนเสียจริง’ ซาตานร้ายยิ้มเหี้ยมในใจยามเมื่อนึกภาพว่าเห็นร่างแบบบางนี้นอนอยู่บนเตียง ครั้งแรกที่เห็นคนมากมายนั่งอยู่ในร้านและเสียงจอแจชวนรำคาญหู เขาเกือบจะหันไปบอกแม็กแล้วว่าเปลี่ยนใจไปกินร้านที่เงียบ ๆ ดีนะที่ตอนนั้นเขาตัดสินใจช้า มิเช่นนั้นคงไม่ได้มาเห็นของหวานโอชะอยู่เบื้องหน้าตรงนี้แน่ ริมฝีปากหยักยกเป็นรอยยิ้มตรงมุมขณะเจ้าตัวกำลังคิด เป็นกิริยาที่รวดเร็วจนเขาคิดว่าไม่มีใครจับสังเกตทัน

เป็นเวลาหลายวันแล้วที่ตัวเขายังไม่ได้ปล่อยความเป็นชายออกมา ผู้หญิงที่จะมาขึ้นเตียงด้วยนั้นราฟาเอลต้องเป็นคนเลือกด้วยตัวเองไม่ใช่ใครก็ได้ที่มาเสนอตัว แต่ถึงกระนั้นชายหนุ่มก็เตรียมป้องกันตัวเองไว้อย่างดีทุกครั้งที่มีความสัมพันธ์กับพวกเธอ...

“ต้องการอะไรเพิ่ม เรียกได้ตลอดเลยนะคะ”

เมื่อทำหน้าที่เสร็จสิ้นไปตอนหนึ่งแล้ว หญิงสาวก็ค้อมตัวลงในกิริยาสำรวมก่อนเปิดประตูออกไปรอข้างนอก ปล่อยให้แขกรับประทานอาหารกันแบบส่วนตัว รอได้ยินเสียงเรียกจึงค่อยเข้ามาดู

         สายตาของเจ้านายหนุ่มที่ลอบมองพนักงานสาวอยู่เมื่อสักครู่ ไม่ได้รอดพ้นสายตาที่มองอย่างสังเกตของแม็กไปได้เช่นกัน เขารู้ทันทีว่าเจ้านายนั้นกำลังสนใจพนักงานสาวคนนั้น จึงพูดขึ้นว่า

“เธอชื่อรษาครับ เป็นคนไทยแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์ เธอทำงานที่นี่มาปีกว่าแล้วครับ หน้าตาสวยหวานแบบนี้เธอฮ็อตไม่เบานะผมจะบอกนายให้ มีแขกหลายคนมาทานอาหารที่นี่ก็เพราะเธอนี่แหละ”

กิริยาทางสีหน้าของคนพูดชี้ชวนไปในทางอย่างว่านั้น

“รวมทั้งนายด้วยรึเปล่า...”

 “เปล่าครับ ผมรู้จักกับเธอในระดับหนึ่ง แต่คนที่ผมชอบน่ะไม่ใช่เธอหรอกคือเพื่อนของเธอต่างหาก เพราะเธอมีคนชอบเยอะแล้ว”

“คนที่พาเรามาห้องนี้ใช่ไหม” ดวงตาคมจ้องมองแม็กถามอย่างรู้ในท่าที

“ครับ” แม็กตอบยิ้ม ๆ

“ผู้หญิงคนนั้นเป็นยังไง บอกฉันเท่าที่นายรู้”

ราฟาเอลต้องการข้อมูลของผู้หญิงทุกคนที่เขาจะขึ้นเตียงด้วยเพื่อป้องกันตัวเขาเอง ชายหนุ่มยังไม่อยากมีเมีย ไม่อยากมีพันธะ และไม่อยากให้เธอมาเรียกร้องสิทธิ์อะไรภายหลัง เพราะเขาไม่มีทางนอนกับผู้หญิงเกินสองครั้งแน่นอน

“ประวัติส่วนตัวเรื่องครอบครัวผมก็ไม่รู้นะครับ”

“ฉันไม่ได้ต้องการรู้ลึกขนาดนั้น เอาแค่ตัวของผู้หญิงคนนั้นคนเดียว”

แม็กยิ้มแหยหันสบตาเดนนิสที่กำลังยิ้มมาอย่างล้อเลียนเขา ก่อนว่า

“ตามที่เคยคุยกันเธอบอกผมว่าจะมาทำงานที่นี่แค่สองปีเพื่อเก็บเงินให้ได้เยอะ ๆ แล้วก็กลับเมืองไทยครับ แต่ก็มีแขกฝรั่งหลายคนเสนอเงินให้เธอออกไปเดตด้วย แต่เธอรับรึเปล่าเรื่องนั้นผมไม่ทราบ”

         สิ่งที่แม็กเล่ามา มีเพียงประโยคเดียวที่สมองของราฟาเอลจดจำได้ก็คือเธอต้องการเงินเยอะ ๆ เพราะฉะนั้นมันก็ไม่ยากเลยที่เขาจะได้ตัวเธอมาขึ้นเตียง ก็แค่จ่ายเงินให้นิดหน่อยแค่คืนเดียวเท่านั้นมันจะสักเท่าไหร่กันเชียว ริมฝีปากหยักเหยียดยิ้มออกในเชิงหยัน ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ได้ต่างกับผู้หญิงคนอื่นที่เขาเคยเจอมานักหรอก ใช่ว่าจะผิดแปลกอันใดไป

“งั้นนายไปจัดการให้ฉันด้วย ได้คืนนี้เลยก็ดี หลายวันแล้ว”

 เขาบอกเสียงราบเรียบดุจเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่เคยบอกแม็กหลายครั้งหลายครา ก่อนตักแกงเขียวหวานมาใส่จานข้าวรับประทานก่อนคนอื่นหน้าตาเฉยไม่วกกลับมาพูดเรื่องนี้อีกต่อไป เดนนิสมองหน้าแม็กอย่างรู้กันว่านายของเขาต้องการที่จะนอนกับผู้หญิงคนนี้แล้ว และผู้หญิงคนนี้เป็นคนพิเศษเพราะนายเป็นคนอยากที่จะนอนกับเธอเอง แต่กระนั้นไม่ว่านายเขาจะขอนอนหรือผู้หญิงจะเสนอเข้ามานอนด้วยผลสุดท้ายก็จบเหมือนกันคือ…แค่คืนเดียว!

“ครับ”

         แม็กรับคำด้วยสีหน้าลำบากใจไม่เหมือนตอนที่บอกเล่าเรื่องราวของเธอให้ราฟาเอลฟัง... สิรีเคยเปรยให้แม็กฟังว่ารษาไม่เคยไปกินข้าวกับแขกคนไหนเลยแม้ว่าแขกจะเสนอเงินให้เธอมากเพียงใดก็ตาม แต่นี่เป็นเจ้านายของเขานะ ผู้ชายที่เพอร์เฟ็กต์ทุกอย่าง ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธความสัมพันธ์มาก่อนรษาอาจจะยอมก็ได้ ถ้ารษายอมนอนกับเจ้านายของเขาเธอก็จะไม่ต้องทนทำงานหนักแบบนี้ แถมอาจจะได้กลับเมืองไทยเร็วกว่ากำหนดอีกด้วย เพราะค่าตอบแทนที่นายเขาจ่ายให้คงมากโขเลยทีเดียวสำหรับผู้หญิงที่เขาถูกใจ

เสียงกริ่งดังพนักงานสาวคนเดิมจึงเปิดประตูเข้ามาด้านใน

“ต้องการรับอะไรเพิ่มหรือคะ”

“อ๋อ ไม่ได้ต้องการอะไรเพิ่มครับ แค่อยากให้มารินน้ำให้เจ้านายผม แล้วก็อยู่ในห้องนี้แหละครับ ไม่ต้องออกไปไหน ”

“ค่ะ”

หญิงสาวรับคำเดินไปรินน้ำเปล่าให้กับคนที่แม็กผายมือบอก จากนั้นจึงเดินมายืนอยู่ตรงมุมห้องคอยบริการ ทำให้หญิงสาวได้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาปานเทพบุตรกรีกของชายหนุ่มผู้นี้ได้ถนัดตา แปลก...ที่จู่ ๆ หัวใจก็เต้นแรงขึ้นไม่เป็นจังหวะ ใบหน้าสวยเริ่มเปลี่ยนเป็นสีระเรื่อขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล หญิงสาวรู้สึกเกร็งขึ้นมาทันทีที่ได้เห็นใบหน้าของเจ้าของร่างสูงนี้แบบชัดเจน เธอไม่อาจปฏิเสธว่าคนที่เธอเห็นอยู่ขณะนี้มีใบหน้าที่หล่อเหลาเป็นที่สะดุดตากว่าใครทั้งปวง หล่ออย่างที่สิรีบอกไว้จริง ๆ หล่อจนทำให้หัวใจเต้นแรงด้วยความเขินอายขึ้นมาเสียดื้อ ๆ ดวงตากลมลอบมองอยู่นานเหมือนตกอยู่ในมนตร์สะกดอย่างไรอย่างนั้น เอ๊ะ! หรือเธอต้องมนตร์สะกดของผู้ชายคนนี้เหรอ บ้า! หากเมื่อเรียกสติที่เผลอไผลของตัวเองกลับมาได้ หญิงสาวก็เผลอถอนหายใจดังเป็นผลให้ใบหน้าคร้ามเข้มนั้นหันไปมองตา เพียงได้สบตาชั่ววินาทีเท่านั้นฝ่ายหญิงก็รีบหลุบลงก้มหน้าหนีก่อน เจ้าหล่อนค้อนตัวเองอยู่ในใจอยากจะยิ้มแต่ก็ทำไม่ได้

ราฟาเอล...ไม่ต่างอะไรกับเธอ เมื่อได้เห็นใบหน้านวลปลั่งใกล้ ๆ ความรู้สึกแปลกก็เกิดขึ้นมาในกลางหัวใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน หากถามว่าแปลกแบบไหนเขาคงบรรยายไม่ได้ เพราะมันไม่เคยเกิดขึ้นเลยแม้สักครั้งต่อให้เจอผู้หญิงสวยหยาดเยิ้มขนาดไหน เขาเคยเจอเหล่าบรรดานางแบบที่หน้าตาสะสวยหลากหลายเชื้อชาติออกจะบ่อย แต่ไม่เคยมีคนไหนที่ทำให้หัวใจรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย อาจเพราะเธอยังเป็นของใหม่... ‘อีกไม่นานหรอก รษา เดี๋ยวฉันก็จะได้รู้แล้วว่าเธอจะเป็นยังไง’

‘คนอะไรมองอยู่ได้ อยากจะเข้าไปควักลูกตาออกมานัก’

ดวงตาคมเผลอจ้องมองใบหน้างามอยู่นานอย่างเสียมารยาท จากที่นึกชื่นชมในตัวของเขาตอนนี้เปลี่ยนมาเป็นความรู้สึกที่ไม่ค่อยชอบ เล่นมองแบบนี้เขาคงจะไม่ต่างอะไรกับแขกฝรั่งหื่นกามคนอื่นแน่ ๆ ‘แต่อย่าหวังเลย อีตาบ้า’  ใบหน้าสวยหงิกงอ จ้องมองอีกฝ่ายกลับอย่างไม่กลัวสายตา

รับประทานอาหารอิ่มแขกทั้งสามจึงลุกขึ้นเพื่อจะเดินออก โดยมีราฟาเอลเดินนำและเดนนิสเดินตามออกไป เหลือแต่แม็กเป็นคนสุดท้ายที่ยังยืนอยู่ในห้อง มองหญิงสาวในท่าทีอึกอัก เหมือนคนมีอะไรอยากจะพูดกับเธออย่างนั้น

“คุณแม็กมีอะไรรึเปล่าคะ ทำไมไม่ออกไปพร้อมกับเจ้านายของคุณ”

“ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ คือเรื่อง...เรื่อง เอ่อ…”

ชายหนุ่มอึกอัก พูดไม่ออก และไม่กล้าพูด

“พูดมาเถอะค่ะ จะได้จบ ๆ ไป”

หญิงสาวพูดดักอย่างรู้ทัน เธอไม่ใช่คนโลกสวย ประสบการณ์ที่ผ่านมาทำให้เธอพอจะรู้ว่าผู้ชายคนนั้นต้องการให้แม็กอยู่พูดอะไรกับเธอ

“งั้น ผมไม่อ้อมค้อมนะครับ คือเจ้านายของผมอยากออกเดตกับคุณ เขายินดีจ่ายไม่อั้นเท่าที่คุณต้องการ เขารวยมาก” แม็กรีบพูด

“ไม่รับค่ะ จะมากเท่าไหร่ก็ไม่รับ ”

รษาหันมาสบตาแม็ก ริมฝีปากบางแย้มออกมานิดเดียว ตอบกลับไปด้วยสีหน้าเรียบเฉยไม่ได้รู้สึกตกใจ เพราะสิ่งที่เธอคิดไม่ได้ผิดพลาดเลยสักนิด... ก็นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนมาพูดกับเธอแบบนี้ แต่ไม่คิดว่าครั้งนี้จะเป็นคนที่เธอรู้จักและเป็นคนไทยด้วยกัน

“ผมขอโทษนะครับที่ต้องพูดเรื่องแบบนี้กับคุณ”

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันรู้คุณทำตามคำสั่ง ฝากบอกเจ้านายคุณด้วยนะคะว่า ฉันไม่ได้หลงเสน่ห์เขาหรอก มีคนที่หล่อกว่าเขามาขอฉันเดตฉันยังไม่ไปเลย”

คำฝากของเธอทำเอาแม็กนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ถ้านายเขาได้ฟังคงเจ็บจี๊ดเข้าไปถึงหัวใจหรือไม่ก็อาจจะโกรธจนหักคอผู้หญิงคนนี้เลยก็ได้...

‘คนหื่นกาม เสียแรงตอนแรกที่เธอเองก็หลงชื่นชมในรูปร่างหน้าตาของเขา แต่ไม่นึกเลยว่าเขาก็เป็นเหมือนพวกบ้าตัณหา ซื้อผู้หญิงด้วยเงินเหมือนกัน’

“เชอะ นึกว่าจะเป็นสุภาพบุรุษ หล่อซะเปล่า”