บอกแล้วว่าต้องได้...4/2

หญิงสาวร้องขอ ร่างกายอยากจะดิ้นหนี หากมือที่ถูกตรึงไว้ทำให้ตอนนี้เธอไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้เลย

“แน่ใจเหรอ ว่าอยากให้ปล่อย”

ใบหน้าคมเงยหน้าขึ้นมามองสบตาพูดแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ ไม่กี่วินาทีเขาก็ก้มหน้าลงไปซุกไซ้ควานหาความหวานที่ซอกคอนั้นต่อและเลื่อนต่ำลงมาที่หน้าอกของเธอ ดูดเม้มสูดดมกลิ่นหอมนานเท่านานจนเขาพอใจ

“คุณเข้าใจผิดแล้ว”

 หญิงสาวพยายามอธิบายด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน เพราะตอนนี้สติเธอก็เริ่มจะหลุดลอยออกไปไกลพร้อมอารมณ์ที่วาบหวาม อย่างที่เธอไม่เคยได้สัมผัสจากใครเข้ามาแทนที่

         มือไม้ของเขาไม่อยู่สุขเลย เขาปล่อยมือออกจากข้อมือของเธอเมื่อรับรู้แล้วว่าหญิงสาวไม่ขัดขืนอีกต่อไป เปลี่ยนมาลูบคลำสัมผัสไปทั่วร่างแทน หน้าอกที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดเดรสเกาะอกถูกแตะต้องบีบเคล้นอย่างกับเขาเป็นเจ้าของมัน ชุดสวยถูกดึงรั้งลงมาอยู่ที่ระดับเอวคอด เหลือเพียงบราเซียร์ตัวน้อยสีขาวลายลูกไม้เท่านั้นที่ปกปิดสองเต้าไว้ สองตาของเขามองสองเต้าของเธออย่างหลงใหล ภายใต้บราเซียร์ลูกไม้สีขาวช่างเย้ายวนสวยเหลือเกินแม่สาวเอเชีย เขาไม่สนแล้วว่าตอนนี้เธอจะเป็นยังไงจะถูกหลอกมาหรือจะเต็มใจมาเองแต่ตอนนี้เขาไม่สามารถหยุดตัวเองได้แล้ว ต่อให้ตอนนี้จะมีการก่อการร้ายเกิดขึ้นเขาก็ต้องได้ครอบครองตัวเธอไว้ก่อน ชายหนุ่มไม่รอช้ารีบใช้มือขจัดสิ่งกีดขวางที่ปกปิดสองเต้าของเธอให้หลุดออกไปทันที ไม่กี่วินาทีดอกบัวช่องามสีน้ำตาลระเรื่อที่ซ่อนอยู่ภายใต้สิ่งกีดขวางก็ปรากฏต่อหน้าเขา มันตั้งช่อชูชันเหมือนกับกำลังท้าทายให้คนที่อยู่ตรงหน้ามาสัมผัส เขาไม่อาจรั้งรอแม้แต่วินาทีเดียว ใบหน้าคมเข้มก้มลงมาพร้อมกับริมฝีปากร้อนชื้นประทับลงบนเนินอกข้างซ้ายและดูดกลืนมันเอาไว้ในปากพร้อมกับมืออีกข้างก็บีบเคล้นยอดดอกของเธออีกข้างไปพร้อมกัน

         ตอนนี้สติเธอได้หลุดหายไปอยู่ไหนแล้วก็ไม่รู้ ตัวเธอเองก็ไม่สามารถเรียกมันกลับคืนมาได้อีกแล้ว ทรวงอกแอ่นรับจังหวะที่เขาดูดเม้มยอดดอก ส่วนมืออีกข้างของเขาสอดเข้าแผ่นหลังของเธอตอนที่หญิงสาวยกตัวขึ้น ทำให้เขาและเธอแนบชิดและเบียดเสียดกันมากกว่าเดิม เขาย้ายจากอกข้างซ้ายไปที่อกข้างขวาซึ่งมันก็ตั้งช่อชูชันรอรับสัมผัสจากริมฝีปากของเขาเช่นกัน ไม่ไหวแล้วหญิงสาวไม่สามารถทนต่ออารมณ์แบบนี้อีกต่อไปได้

“อืม...”

เสียงครางแรกหลุดออกมาจากกลีบปากโดยเจ้าตัวไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ แต่ทำเอาคนที่ได้ยินอารมณ์พุ่งปรี๊ดทะลุขึ้นไปเป็นร้อยองศา ใบหน้าคมเงยขึ้นมามองเธออีกครั้ง ยิ่งไฟในห้องที่เปิดไว้กระทบกับผิวเธอด้วยแล้วมันยิ่งทำให้เธอดูน่ากินขึ้นมาหลายเท่า ใบหน้าที่สวย ดวงตาที่หลับพริ้ม ริมฝีปากบางที่เผลอครางออกมาเบา ๆ ทำให้เขาอดใจไม่ไหวอีกต่อไปจนต้องใช้ลิ้นเข้าไปสำรวจภายใน

         ปากหยักบดขยี้ริมฝีปากบางพร้อมกันนั้นปลายลิ้นที่ร้อนชื้นตวัดรัดลิ้นเล็กที่อยู่ภายใต้ปากสวยอย่างไม่รู้ประสีประสา เขาเล้าโลมเธอด้วยชัยชนะของคนที่มีประสบการณ์เหนือกว่าหลายเท่า จนทำให้คนที่อ่อนประสบการณ์อย่างเธอไม่สามารถต้านทานเขาได้อีกต่อไป ร่างกายของเธอไร้เรี่ยวแรงอย่างอัตโนมัติไม่สามารถต่อต้านอะไรได้อีก ทำให้ทุกอย่างทุกสถานการณ์ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา

“คุณ...อื้อ”

เสียงครางที่หลุดออกจากปากเธอด้วยความเสียวซ่านขณะที่เขาผละจากปากของเธอไปขบเม้มที่ยอดดอกอีกครั้ง ปากร้อนขบริมฝีปากบางครั้งแล้วครั้งเล่า อกที่แอ่นขึ้นลงตามบทเพลงรักของเขา

ชายหนุ่มลากลิ้นจากปลายคางมนลงมาที่หน้าท้องแบนราบ เรียวลิ้นอุ่นนุ่มตวัดเลียตรงใจกลางหน้าท้องของเธอ ทำให้เธอสะดุ้งด้วยความเสียวซ่านที่เพิ่มสูงขึ้นหลายระดับ

“เธอนี่มันช่าง...”

เป็นฝ่ายเขาบ้างที่เปล่งเสียงครางออกมาเมื่อรสชาติที่เขาได้รับจากเธอช่างหอมหวานเหลือเกิน เขาต้องให้รางวัลแม็กอย่างงามซะแล้วกับสิ่งที่แม็กส่งมาให้ในคืนนี้ ปลายลิ้นร้อนไล้วนชิมรสชาติอยู่รอบสะดือบุ๋มอย่างพอใจ ก่อนที่จะดึงชุดเดรสตัวสั้นที่ตอนนี้มันหลุดลงมากองอยู่ตรงสะโพกให้หลุดพ้นจากตัวเธออย่างง่ายดาย ด้วยความร่วมมือของเจ้าของร่างที่ยามนี้เผลอไผลไปกับรสสัมผัสของเขา…ไม่รู้ตัวเลยสักนิด

         ปากร้อนลากผ่านหน้าท้องแบนราบลงมาถึงขอบกางเกงชั้นในตัวจิ๋วสีขาวลายลูกไม้บาง ๆ เช่นเดียวกับบราเซียร์ที่เธอใส่ เขาก้มลงจูบมันที่ใจกลางสาวจนเจ้าตัวถึงกับแอ่นรับอย่างลืมตัวกับสัมผัสที่แปลกใหม่หากเย้ายวน ในไม่ช้าเขาก็จัดการเอามันออกไปให้พ้นหูพ้นตา ทุกสัดส่วนของเธอถูกเขาสำรวจไปหมดแล้วด้วยวิธีของเขาเองเว้นแต่ส่วนนั้นซึ่งเป็นส่วนสุดท้าย

“ถ้าเธอจะสวยขนาดนี้ฉันจะไม่รออีกต่อไป”

ชายหนุ่มพูดพร้อมเงยหน้าขึ้นมองคนที่หลับตาพริ้มเหมือนกำลังตกอยู่ในภวังค์ มือหนาจัดการแยกขาทั้งสองข้างของเธอออกจากกันเผยให้เห็นความเป็นหญิงอย่างเด่นชัด กลีบกุหลาบงามยังปิดสนิทเหมือนไม่เคยมีสิ่งใดได้ล่วงล้ำเข้าไปแตะต้องมันมาก่อน บัดนี้ภายในกลีบกุหลาบมีความชุ่มฉ่ำจากน้ำธรรมชาติที่ไหลรินออกมา

“บอกสิเธออยากให้ฉันทำอะไรเธอ”

ใบหน้าคมเลื่อนขึ้นมาถาม พร้อมกับใช้ท่อนล่างที่ตื่นตัวเสียดสีกับหว่างขาของเธอ

“ได้โปรด…”

         เรียวปากบางเผลอขานรับอย่างลืมตัว และลืมอายไปในคราวเดียวกัน

ริมฝีปากหยักยิ้มเยาะออกมาอย่างผู้ชนะ ก่อนที่จะอดใจไม่ไหวอีกต่อไปใบหน้าคมก้มลงใช้ลิ้นควานหาน้ำหวานที่เปียกชุ่มในกุหลาบดอกงาม เขาดูดกลืนน้ำหวานครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่รู้จักอิ่ม พร้อมกับดูดเม้มกลีบกุหลาบนั้น จากดูดเปลี่ยนเป็นใช้ปลายลิ้นตวัดหยอกเย้าอยู่จนทั่วอย่างเป็นเจ้าของ ซึ่งผิดกับตัวของเขาเองที่ไม่เคยทำสิ่งนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อนในชีวิต มีแต่ฝ่ายหญิงเท่านั้นที่จะเป็นฝ่ายทำให้เขา เพราะความรู้สึกรังเกียจในส่วนนั้นของผู้หญิงเหล่านั้นจนไม่อยากสัมผัสมันด้วยปากของเขา แต่กับคนนี้ทำไม ‘ไม่…ยังไม่อยากหาเหตุผลมาอธิบายตอนนี้’ แต่สิ่งที่รู้คือเขาต้องการสำรวจกลีบดอกของเธอครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่รู้จักอิ่ม จนในที่สุดหญิงสาวเอื้อมมือขึ้นไปคว้าสายรุ้งงามก่อนเขาเสียแล้ว

“พอ พอแล้ว”

เสียงงึมงำเมื่อเธอไปถึงฝั่งฝันด้วยลิ้นของเขา แต่เธอจะไปถึงคนเดียวได้อย่างไรในเมื่อตัวเขาเองยังไม่ได้ทำในสิ่งที่เขาต้องการจะทำกับเธอ

“เธอจะให้ฉันพอได้อย่างไร ในเมื่อตอนนี้ฉันเจ็บปวดไปหมดแล้ว อย่ามาเอาเปรียบกันอย่างนี้สิ”

         เขาไม่รออีกต่อไป ชายหนุ่มจัดการเสื้อผ้าตัวเองตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ มาตอนนี้เขากำลังสอดแทรกความเป็นชายเข้าไปในใจกลางความเป็นหญิงของเธออย่างหนัก

“อ๊ะ!  ไม่”

เสียงร้องครั้งนี้เป็นเสียงร้องของความเจ็บปวดแท้จริงจากคราแรกเมื่อเขาโถมทับลงมา แถมมีบางอย่างเคลื่อนเข้าไปในตัวจนจุกไปหมดแบบไม่ได้ตั้งรับ

“แน่น”                          

“ไม่ เอามันออกไป ฉันเจ็บ พอ...”

         เขารู้ทันทีว่าเธอยังไม่เคยผ่านมือชายเพราะหลักฐานภายในตัวเธอบอกกับเขาแบบนั้น แต่ตอนนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่สามารถหยุดความต้องการในตัวเขาได้

“ฉันจะเบาที่สุด”

พูดจบชายหนุ่มก็ค่อย ๆ ขยับร่างกายอย่างช้า ๆ เพื่อไม่ให้เธอเจ็บไปมากกว่านี้

“อ้า…ซี้ดดด แน่นเหลือเกิน” ใบหน้าคมเข้มเหยเกด้วยความเสียวซ่าน

“นี่เธอกำลังจะฆ่าฉัน ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว”

จากตอนแรกที่เขาขยับกายเข้าออกอย่างช้า ๆ เพื่อให้หญิงสาวค่อยปรับตัวตามเขา มาตอนนี้เขาเริ่มกระแทกแก่นกายหนักขึ้น หนักขึ้น และหนักขึ้น ความเสียวซ่านที่เพิ่มขึ้นมากกว่าครั้งแรกทำให้หญิงสาวต้องใช้มือเกาะเอวเขาไว้แน่นราวกับว่ากลัวเขาจะหนีหายไปไหน และเผลอใช้มือบีบสะโพกสอบหนานั่นยิ่งทำให้เขาขยับโยกร่างกายใส่เธออย่างไม่ปรานี

“อ๊ะ จุก ชะ…ช่วยเบาหน่อย”

         เสียงร้องครางดังขึ้นเมื่อเขาขยับแก่นกายหนักเกินไป การกระแทกที่หนักหน่วงยิ่งขึ้นทุกจังหวะ พร้อมกับขนาดที่ใหญ่โตของเขามันทำให้เธอทั้งเจ็บจุกและอึดอัด แต่เขาคงไม่รับรู้อะไรแล้วตอนนี้นอกจากความสุข ความรัญจวนที่เขาไม่เคยได้จากร่างผู้หญิงคนไหนมาก่อน จังหวะรักของเขาทั้งรุนแรงและถี่ขึ้นจนอดใจไม่ไหวก้มหน้าลงมาหา ริมฝีปากหยักดูดกัดริมฝีปากบางนั้นไว้และใช้ลิ้นแทรกชอนไชเข้าไปควานหาลิ้นเล็ก ๆ ของเธอพร้อมกับเร่งจังหวะรักให้เร็วขึ้นอีก คราวนี้ไม่เหมือนทุกครั้งด้วยอารมณ์แห่งความพิศวาสไม่เคยปรานีใคร เธอจูบตอบเขาอย่างไม่ประสา ริมฝีปากบางดูดริมฝีปากล่างของเขาเอาไว้พร้อมกับใช้ลิ้นของเธอเข้าไปสำรวจในช่องปากของเขาบ้าง ซึ่งมันช่างสร้างความรัญจวนให้กับเขายิ่งนัก ไม่ต่างกับหญิงสาวเองที่เด้งตัวรับกับจังหวะของเขาที่กระแทกลงมาอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ทั้งสองร่างต่างกอดรัดกันไว้แน่นราวกับรอคอยกันมานานแสนนาน ร่างกายแนบชิดเบียดเสียดกันแทบจะหาช่องว่างไม่เจอ เธออยากบิดกายหนีแต่กลับตอบรับอย่างไรเดียงสา ยิ่งกดลึกยิ่งเจ็บล้ำ ยิ่งตอกย้ำยิ่งเสียวซ่าน เธอครวญครางเหมือนคนจะขาดใจ เธอได้รับรู้มันแล้วว่าแรงสวาทมีรสชาติเป็นเช่นไร

“อ๊ะ อ๊าย อิ…อีกค่ะ อย่าหยุด”

จากความเจ็บปวดครั้งแรก ตอนนี้เธอขอร้องไม่ให้เขาหยุดอย่างหน้าไม่อาย เพราะถ้าเกิดเขาหยุดขึ้นมาตอนนี้เธอคงได้ขาดใจตายแน่ ๆ

“...นี่เธอกำลังจะฆ่าฉันรึไง”

         ไม่ต่างกับชายหนุ่มที่แทบจะทนไม่ไหวสำหรับการได้สัมผัสกับเธอคนนี้ เขารุนแรงขึ้น จังหวะถี่ขึ้น มือข้างหนึ่งเปลี่ยนมาเป็นบีบเคล้นหน้าอกของเธออย่างเมามัน

“อื้อ...” หญิงสาวครางอย่างเสียวซ่านพร้อมบิดตัวไปมา มืออีกข้างของชายหนุ่มกอดร่างบางแนบชิดกับตัวเองราวกับกลัวเธอจะหายไป จากที่จูบอย่างดูดดื่มเปลี่ยนมาดูดกลืนยอดทรวงของเธอแทน พร้อมเร่งจังหวะรักให้หนักหน่วงและถี่ขึ้น

“ฉันไม่ไหวแล้ว”

ชายหนุ่มผละออกจากร่างงามเปลี่ยนมาเป็นท่านั่งและแยกขาของเธอให้กว้างขึ้น สองมือจับสะโพกของเธอไว้แน่นพร้อมกับเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นเข้าใส่อย่างเมามัน

“อ๊ะ อ๊าย ได้โปรด” ความเสียวซ่านที่ถึงขีดสุดทำให้เธอร้องครางออกมา

“อ๊า...” ตัวเขาเองก็ไม่ต่างจากเธอ ในจังหวะสุดท้ายเขากระแทกท่อนล่างเข้าหาเธออย่างสุดแรง ร่างสองร่างกระตุกเข้าหากันด้วยจังหวะตามธรรมชาติ เขาได้ปล่อยน้ำเชื้อพันธุ์ชั้นดีให้ไหลรินเข้าไปในร่างของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า จนเกือบสว่างถึงจะปล่อยให้เธอพัก...

เช้าวันต่อมา

ติ้งต่อง ๆ เสียงสัญญาณในห้องพักหรูดังขึ้นบ่งบอกว่ามีคนมากดกริ่งอยู่หน้าห้อง ผู้ที่มายืนรออยู่ไม่นานประตูห้องก็เปิดออกพร้อมกับบุรุษร่างสูงใหญ่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำ ยืนทะมึนใบหน้าเรียบเฉยมองแม็กก่อนหันตัวเดินกลับเข้าไปก่อน แม็กที่มากดกริ่งนั้นถึงกับตาลีตาเหลือกอ้าปากค้างให้กับบุคคลที่เขาพบ

“นะ นะ นาย”

“ใช่ ฉันเอง” ราฟาเอลตอบรับด้วยสีหน้าเรียบเฉยหันตัวเดินเข้าไปด้านใน

“เข้ามาสิ จะยืนอยู่ทำไม”

ชายหนุ่มเดินนำเข้าไปในห้อง หย่อนตัวนั่งลงที่โซฟาตัวนุ่มพร้อมยกแก้วไวน์แดงรสชาติเข้มข้นขึ้นมาจิบ ทำราวกับไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น

“เอ่อ...” แม็กอยากจะถามจริง ๆ ว่าแล้ว...อยู่ไหน

“นายมีอะไรแต่เช้าเลย แม็ก”

“คือ เอ่อ...” คนถูกถามยังอ้ำอึ้ง สายตามองไปรอบ ๆ ห้องเพื่อจะหาใครอีกคน ก่อนแม็กจะได้ยินคำบอกว่า

“ไปแล้ว ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ฉันตื่นมาก็ไม่เจอแล้ว”

“ฮะ! มะ เมื่อคืน  นายนอนกับ...”

         แม็กตกใจอ้าปากค้างยิ่งกว่าเก่ากับสิ่งที่นายเขาพูด และอาการเช่นนี้ทำให้ราฟาเอลขมวดคิ้วมอง

         “ทำไมนายต้องทำหน้าตกใจขนาดนั้น ก็นายเองไม่ใช่เหรอที่ส่งมาให้ฉัน”

“เมื่อคืนนายจะบอกผมว่า นายนอนกับคุณรษาแล้วงั้นเหรอครับ”

“อือ นอนแล้ว ได้แล้ว และก็จบแล้ว เงินก็ยังไม่ได้ให้ ยังไงฉันจะฝากนายเอาไปให้ละกันนะ”

ใบหน้าบุรุษหนุ่มเพิกเฉย ไม่ได้สนใจอาการอ้าปากค้างของแม็กว่าตกใจมากเพียงใด ยกแก้วไวน์ขึ้นมาจิบพลาง ๆ

“ฮ้า!!!”

ความรู้สึกผิดเกิดขึ้นในใจของแม็ก เขาก้มหน้าถามตัวเอง ‘นี่เขาทำอะไรลงไป วัตถุประสงค์ของเขาไม่ใช่แบบนี้ เขาไม่ได้ต้องการให้เธอมาเจอเหตุการณ์แบบนี้เลย’ หากอาการก้มหน้าเหมือนกับคนที่ทำผิดร้ายแรงทำให้คนเป็นนายนิ่วหน้ากลับมามองอย่างขุ่นข้อง

“นี่นายเป็นอะไรของนาย จะพูดอะไรก็ไม่พูด”

“เอ่อ คือ ผมจะบอกนายว่าที่ผมมาตอนนี้ผมไม่รู้ว่านายอยู่นี่ด้วยซ้ำ”

“นายหมายความว่าไง”

ทั้งใบหน้าและน้ำเสียงเข้มขึ้นทันที

“ก็เมื่อคืนนายไม่ได้บอกผมนี่ครับว่านายจะมาที่นี่ ผมก็เลยให้คุณรษา เธอขึ้นมารอเพื่อนเธอที่ห้องนี้ก่อน เพราะเมื่อคืนนี้ผมกับเพื่อนของเธอเรามาเที่ยวที่ผับนี่ด้วยกัน แต่คุณรษาเธอไม่ค่อยชอบ ผมเลยเสนอให้เธอมารอที่นี่ก่อน เดี๋ยวตอนจะกลับผมค่อยขึ้นมาเรียกเธอ อีกอย่างผมอยากไถ่โทษที่ผมทำไม่ดีกับเธอวันนั้น ผมไม่รู้จริง ๆ ว่านายจะมา”

แม็กก้มเล่าเหตุการณ์เสียงเบาหวิวอย่างคนรู้สึกผิด

“ทำไม่ดี? ทำไม่ดีอะไรของนาย”

“ก็วันที่นายให้ผมไปยื่นข้อเสนอให้เธอมานอนกับนายไงครับ ผมรู้สึกผิดกับเธอที่ไปพูดเหมือนดูถูกศักดิ์ศรีคนไทยด้วยกัน ผมเลยอยากจะไถ่โทษด้วยการให้เธอมารอเพื่อนเธอที่นี่”

“นี่นายกำลังจะบอกฉันว่า ผู้หญิงที่ฉันนอนด้วยเมื่อคืนนี้ นายไม่ได้เป็นคนส่งมาให้ฉันงั้นเหรอ แล้วที่นายโทร.ไปหาฉันล่ะ คืออะไร!”

         เขานั่งไม่ติด ลุกขึ้นถามแม็กเสียงแข็ง ดวงตาคมจ้องเขม็ง

“ที่ผมโทร.ไปหานาย ก็เพื่อจะถามย้ำชัดว่านายไม่มาที่นี่จริง ๆ ใช่ไหม แต่นายก็ไม่รับสาย ผมเลยคิดว่านายคงติดงานที่อื่น ไม่มาที่นี่แน่ผมเลยให้เธอขึ้นมาพัก แต่ผมก็ไม่คิดว่านายจะมา”

ความจริง...เมื่อคืนหลังจากที่รษาได้ขึ้นมารอสิรีกับคุณเจมส์ที่ห้องนี้แล้ว พวกเราก็ได้สนุกสนานกันอย่างหนัก คุณเจมส์เมาหนักมากจนแม็กกับสิรีต้องพาตัวกลับไปก่อน เมื่อสิรีถามหารษาแม็กจึงเสนอว่าค่อยมารับเธอในตอนเช้าก็ได้ป่านนี้เธอคงรอจนหลับไปแล้ว เดี๋ยวตอนเช้าแม็กค่อยมารับเธอไปส่งที่ห้องพัก แต่ก็ไม่มีใครคาดคิดว่าเจ้าของห้องตัวจริงจะมา จึงทำให้ในค่ำคืนที่เพิ่งผ่านพ้นไปไม่มีใครมาขัดจังหวะราฟาเอลได้เลย มันจะเป็นโชคร้ายของเธอหรือพรหมลิขิตก็ไม่มีใครรู้ได้...