EP.5 สร้างภาพ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : สร้างภาพ 

----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------

โถงทางเดินชั้นสอง

เอริเพิ่งเดินออกจากห้องของเซียร์ได้เพียงไม่กี่ก้าว ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นร่างสูงของเจโรยืนพิงกำแพงอยู่ ทันทีที่สบตาเขา เด็กสาวก็เผลอกอดถุงขนมแมวแน่น

ภาพในงานศพยังติดอยู่ในหัวเธอไม่เคยจาง ผู้ชายคนนี้คือคนที่พุ่งเข้าหาแม่ของเธอด้วยความโกรธ และเป็นคนที่เธอกลัวที่สุดในบ้านหลังนี้

“อะไร ตกใจอย่างกับเห็นผี”

“ขะ…ขอโทษค่ะ” เธอก้มหน้าทันที มือกำชายเสื้อแน่นจนสั่น

เจโรมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพูดขึ้น “ได้ยินว่าเอริจะเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับเฮีย”

“เอ่อ…หนูเพิ่งทราบเหมือนกันค่ะ” เอริตอบเบา ๆ “แม่เป็นคนจัดการทุกอย่าง หนูรู้แค่ว่าคุณลุงเลือกมหาวิทยาลัยไว้ให้”

เจโรพยักหน้า “งั้นเหรอ” บรรยากาศเงียบลง

เอริรีบพูด “หนูขอตัวก่อนนะคะ พรุ่งนี้ต้องไปมหาวิทยาลัยวันแรก”

เธอเพิ่งก้าวออกไปได้เพียงก้าวเดียว เจโรเดินมาขวางทาง “เดี๋ยวสิ”

เอริชะงัก หัวใจเต้นแรงทันที “คะ…คะ?”

“เฮียยังพูดไม่จบ”

“...”

“ถ้ามีปัญหาที่มหาวิทยาลัย ก็บอกเฮียได้” น้ำเสียงของเขาอ่อนลงอย่างน่าประหลาด “เฮียอยู่ปีสี่แล้ว”

เอริเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เขาพูดกับเธอดี ๆ “ขอบคุณนะคะ”

เจโรยิ้มบาง ๆ แต่ภายในใจกลับเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

(กูก็แค่แกล้งตอแหล…เหมือนที่แม่มึงทำกับพ่อกูนั่นแหละ)

“หนูขอตัวก่อนนะคะ”

“ครับ” (ลากแม่งเข้าไปตบในห้องซะดีมั้ง)

ทันทีที่เอริหันหลัง รอยยิ้มบนใบหน้าของเจโรก็หายไป เขากัดฟันแน่น ถ้าไม่ใช่เพราะแผนของคริส เขาคงไม่มีวันพูดดีกับลูกของผู้หญิงคนนั้นแน่นอน

*****

เอริเดินต่อมาจนเกือบถึงห้องของตัวเอง แต่ก็ต้องหยุดอีกครั้ง คริส ยืนอยู่ปลายทางเดิน เพียงแค่เห็นเขา เด็กสาวก็รู้สึกกดดันจนไม่กล้าขยับ

“ยังไม่นอนอีกเหรอ” น้ำเสียงเรียบนิ่งดังขึ้น “พรุ่งนี้ต้องไปมหาวิทยาลัยไม่ใช่หรือไง”

“กะ…กำลังจะเข้านอนค่ะ”

“เดี๋ยวก่อน”

“…” เธอหยุดทันที

คริส เดินเข้ามาช้า ๆ “งานเลี้ยงบริษัทเดือนหน้า” เขาพูดโดยไม่มองหน้าเธอ “เธอกับแม่ต้องเข้าร่วม”

“หนูต้องไปด้วยเหรอคะ”

“แน่นอน” ดวงตาคมสบตาเธอ “ในเมื่อเข้ามาเป็นคนของตระกูลเกริกเมธากุลแล้ว ก็ต้องเรียนรู้สังคมของตระกูลนี้”

เขาพูดต่อด้วยน้ำเสียงเย็นชา “อย่าไปทำตัวเงอะงะในงานก็แล้วกัน”

เอริก้มหน้าลง “ค่ะ”

“ยังมีอีกหลายอย่างที่เธอต้องเรียนรู้ ค่อย ๆ ปรับตัวไป” คริสหันหลัง

“ค่ะ”

“ไปนอนได้แล้ว” เขาพูดเพียงเท่านั้นก่อนเดินลงบันไดไป

เอริถอนหายใจเบา ๆ คืนนี้เธอเจอพี่ชายถึงสามคน ราวกับทุกคนออกมาเดินเล่นบนโถงทางเดินพร้อมกันโดยบังเอิญ แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่แบบนั้น

{Group Chat : 6Man}

เจโร : เป็นไงครับเฮีย เด็กนั่นเข้าห้องหรือยัง

คริส : เพิ่งเข้าไป

โซล : ต้องรออีกนานแค่ไหนครับ

วีนัส : (ส่งสติกเกอร์นั่งรอ)

คริส : อีกไม่นาน

คลาวด์ : เฮียจะทำอะไรเธอครับ

คริส : ทุกอย่างที่ทำได้

คริส : ยกเว้นฆ่าเธอ

(ห้องแชทเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนข้อความใหม่จะเด้งขึ้นมา)

คริส : ฉันจะทำให้อีมิราเจ็บ

คริส : ใจสลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า

คริส : จนกว่ามันจะอยากตายด้วยตัวมันเอง

เซียร์ : ผมเริ่มตามแผนแล้ว พรุ่งนี้น่าจะได้ใจเด็กนั่นไม่น้อย

เจโร : เรื่องมหาวิทยาลัยปล่อยให้ผมจัดการเอง

คริสมองหน้าจอโทรศัพท์อยู่พักหนึ่ง ก่อนพิมพ์ข้อความสุดท้าย

คริส : ยิ่งมันตายใจเร็วเท่าไหร่ พวกเราก็จะได้สนุกกับการแก้แค้นเร็วเท่านั้น

*****

เช้าวันรุ่งขึ้น

แค่ก! แค่ก! เสียงสำลักทำให้เอริสะดุ้งตื่น เธอลืมตาขึ้นทันที

“ปังปัง!”

แมวสีส้มกำลังอาเจียนไม่หยุด ร่างเล็กหอบหายใจแรง

“ปังปัง เป็นอะไร”

แฮ่ก… แฮ่ก… เด็กสาวรีบอุ้มมันขึ้นมา

“อย่าเป็นอะไรนะ” น้ำตาเริ่มคลอ

เธอรีบวิ่งออกจากห้องทันที ตั้งใจจะไปตามแม่ แต่เมื่อมายืนอยู่หน้าห้องนอนใหญ่

มือที่กำลังจะเคาะกลับหยุดลง ภายในห้องนั้น ไม่ได้มีเพียงแม่ของเธอ ยังมีท่านณวินอยู่ด้วย

แค่ก! ปังปังสำลักอีกครั้ง

“ปังปัง…ฮึก”

“มีอะไรเหรอเอริ?” คลาวด์เดินเข้ามาพอดี

เด็กสาวรีบหันไปหา “ปังปังอาเจียนไม่หยุดเลยค่ะ” น้ำเสียงของเธอสั่นจนแทบร้องไห้

คลาวด์มองแมวในอ้อมแขน ก่อนพูดขึ้น “เซียร์อยู่ข้างล่าง เขากำลังจะไปโรงพยาบาล ลองให้เขาดูไหม”

“ค่ะ!” เอริรีบวิ่งลงมาชั้นล่าง

แต่เมื่อมาถึงห้องอาหาร กลับพบเพียงจานอาหารที่วางอยู่ เซียร์ออกไปแล้ว เธอรีบวิ่งไปหน้าคฤหาสน์

“เฮียคะ!”

เซียร์กำลังจะขึ้นรถพอดี เขาหันกลับมา “มีอะไร”

“ปังปังไม่สบายค่ะ” เธอรีบอุ้มแมวให้ดู “ช่วยดูให้หน่อยได้ไหมคะ”

เซียร์มองแมวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจเบา ๆ “เฮียกำลังไปโรงพยาบาลพอดี” เขายื่นมือมารับปังปัง“ให้เฮียพาไปตรวจแล้วกัน”

เอริลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ส่งแมวให้เขา “ฝากปังปังด้วยนะคะ”

สีหน้ากังวลของเด็กสาวทำให้เซียร์ยิ้มบาง ๆ และลูบหัวเธอเบา ๆ “ไม่ต้องห่วง เฮียจะดูแลปังปังให้เอง”

เอริพยักหน้า แม้ในใจจะยังเป็นห่วง แต่วันนี้เป็นวันแรกที่เธอต้องเข้ามหาวิทยาลัย

เธอไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากฝากความหวังทั้งหมดไว้กับพี่ชายคนนี้ โดยไม่รู้เลยว่า…เกมของเซียร์ กำลังเริ่มต้นขึ้นแล้ว

----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

♡Thank you for support • I Love You 3000♡

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม ✿◡̈✿ และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะคะ ✿◡̈✿