EP.4 ดำเนินตามแผน

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ดำเนินตามแผน  

----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------

“เอ่อ พ่อครับ เรื่องงานเลี้ยงครบรอบบริษัทเดือนหน้า ผมให้เลขาส่งการ์ดเชิญแขกเกือบครบแล้ว เหลือแค่ลุงไตรภูมิ พ่อจะไปเชิญด้วยตัวเองไหมครับ” คลาวด์ถามขึ้นระหว่างมื้อเช้า

ท่านณวินชะงักไปเล็กน้อย ก่อนวางช้อนลงช้า ๆ “ไม่จำเป็นหรอก” น้ำเสียงของเขาเรียบนิ่ง

“ส่งการ์ดไปเหมือนแขกคนอื่นก็พอ อยากมาก็มา ไม่มาก็ช่างเขา” แม้ภายนอกจะดูไม่ใส่ใจ แต่ลูกชายทั้งหกต่างรู้ดีว่า ท่านณวินยังคงรู้สึกผิดกับอดีต

ไตรภูมิไม่ใช่แค่น้องชายของเมียเก่า แต่เคยเป็นเพื่อนรักของเขา และกลายเป็นศัตรูกันหลังเรื่องชู้สาวถูกเปิดเผย

“แต่ลุงไตรภูมิ…”

“แม่พวกแกไม่อยู่แล้ว” ท่านณวินตัดบททันที “น้องชายของแม่พวกแก ไม่ใช่น้องชายของฉัน”

คลาวด์พยักหน้าเบา ๆ “ครับ”

ระหว่างบทสนทนา สายตาของเขากลับเผลอมองคนที่นั่งข้าง ๆ อยู่หลายครั้ง

เอริกำลังตั้งใจกินอาหารเงียบ ๆ เด็กสาวใช้ส้อมเขี่ยไข่ดาวอย่างระมัดระวังราวกับกลัวทำจานแตก จนกระทั่งเธอเงยหน้าขึ้นมาสบตาเขาเข้าโดยบังเอิญ

“อะ…เอ่อ” คลาวด์สะดุ้งเล็กน้อย “อยากกินจานนี้ไหม เดี๋ยวเฮียตักให้” เขารีบตักอาหารใส่จานของเธอ

เอริยิ้มบาง ๆ “ขอบคุณค่ะ”

เด็กสาวคิดเพียงว่าพี่ชายคนนี้คงใจดี แต่คลาวด์กลับรู้สึกแปลกกับตัวเอง เขาไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเผลอมองเด็กคนนั้นอยู่เรื่อย ทั้งที่ควรจะเกลียด หรือไม่ชอบขี้หน้าเธอ

*****

ห้องนอนของท่านณวินและมิรา

“แน่ใจนะคะว่าเด็กพวกนั้นไม่ได้คิดจะทำอะไร” มิรายังไม่สบายใจ

ตั้งแต่เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ เธอสัมผัสได้ถึงบางอย่าง รอยยิ้มของเด็กพวกนั้นดูไม่จริงใจเกินไป

ท่านณวินถอนหายใจ “ผมบอกแล้วไง ไม่มีใครในบ้านกล้าขัดคำสั่งผมหรอก” เขาจับมือเธอ “คุณกับเอริอยู่ที่นี่ได้อย่างสบายใจ”

มิราพยักหน้า แต่ในใจกลับไม่ได้เชื่อทั้งหมด เธอใช้เวลาเป็นปีเพื่อก้าวเข้ามาในชีวิตของผู้ชายคนนี้ และเธอไม่ได้ต้องการเพียงตำแหน่งภรรยา

เธอต้องการอนาคตให้ลูกสาว ต้องการให้เอริได้รับส่วนแบ่งจากตระกูลนี้ ดังนั้นตอนนี้…เธอยังต้องอดทน

เพราะหากเรียกร้องมากเกินไป จากคนโปรดอาจกลายเป็นคนที่ถูกผลักไสในวันหนึ่งก็ได้

*****

โถงทางเดินชั้นสอง

เวลาสี่ทุ่ม สมาชิกส่วนใหญ่ในบ้านเริ่มแยกย้ายเข้าห้อง มีเพียงเอริที่ยังวุ่นอยู่กับปังปัง

ตั้งแต่มาถึงคฤหาสน์ แมวตัวอ้วนก็ไม่ยอมกินอาหาร ไม่ดื่มน้ำ และนอนนิ่งอยู่บนเตียงตลอดเวลา

เด็กสาวจึงลงไปหยิบอาหารเปียกจากชั้นล่าง แต่ระหว่างทางกลับห้อง เธอกลับเจอเซียร์พอดี

“ยังไม่นอนอีกเหรอเอริ”

เด็กสาวสะดุ้ง “กำลังจะกลับห้องค่ะ”

เซียร์มองถ้วยอาหารในมือเธอ “อาหารแมวเหรอ”

“ค่ะ ปังปังไม่ยอมกินอะไรเลย”

“สงสัยจะยังกลัวที่อยู่ใหม่” เขายิ้มบาง ๆ “แมวก็เหมือนคนนั่นแหละ”

เอริก้มมองถ้วยในมือ “ปังปังคงเครียดมากแน่ ๆ”

เซียร์นิ่งไปเล็กน้อย ก่อนพูดขึ้น “เฮียมีขนมแมวนะ”

เธอเงยหน้าขึ้น “เฮียเลี้ยงแมวด้วยเหรอคะ”

“เลี้ยงสิ” เขาหัวเราะเบา ๆ “อยากดูไหม”

“…” เอริชะงัก

“ขนมอยู่ในห้องเฮียแหนะ ไปเอา ขนมด้วยกันไหม”

เธอลังเล เพราะไม่รู้ว่าควรตอบอย่างไร เซียร์จึงพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ

“ถ้าไม่สบายใจก็ไม่เป็นไร…แต่ซาร่าน่ารักมากนะ”

สุดท้ายเด็กสาวก็พยักหน้าเบา ๆ “งั้น…ขอรบกวนหน่อยนะคะ”

*****

ห้องนอนเซียร์

ห้องของเขาสะอาดจนแทบไร้กลิ่น ทุกอย่างเป็นระเบียบ ต่างจากห้องของผู้ชายทั่วไปอย่างสิ้นเชิง

“รอแป๊บนะ” เซียร์เดินไปหยิบขนม

ระหว่างนั้นเอริกลับเห็นแมวสีขาวตัวหนึ่งนอนอยู่บนเตียง เธอเดินเข้าไปใกล้อย่างอดไม่ได้

“สวัสดีค่ะ” เธอลูบขนมันเบา ๆ

เมี้ยว~ แมวตัวน้อยลุกขึ้นเดินมาถูมือเธอ

แต่แล้วเอริก็ชะงัก “เอ๊ะ…” ขาหลังของมันหายไปหนึ่งข้าง

“ซาร่าถูกรถชน” เสียงของเซียร์ดังขึ้นจากด้านหลัง

“…”

“เฮียรักษาจนหาย แต่เจ้าของไม่มารับ เลยพากลับมาเลี้ยง” เขามองแมวด้วยสายตาอ่อนโยน

“น่าสงสารจัง”

“แต่ตอนนี้มันมีความสุขแล้วล่ะ เฮียทั้งรักษา และให้ความรักกับมัน”

เธอเงยหน้าขึ้น “เฮียเป็นหมอเหรอคะ”

“สัตวแพทย์ครับ”

“เท่มากเลยค่ะ”

เซียร์หัวเราะ “ใคร ๆ ก็พูดแบบนั้น” เขายื่นขนมแมวให้เธอ “เอาไปลองให้ปังปังกินดู”

“ขอบคุณค่ะ”

“ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกเฮียได้” เซียร์ยิ้ม “หรือถ้าอยากมาเล่นกับซาร่าก็มาได้ตลอด”

เอริกอดถุงขนมไว้แน่น ไม่รู้ทำไม แต่สายตาของผู้ชายคนนี้ทำให้เธอรู้สึกประหม่า เหมือนถูกมองลึกเข้าไปข้างใน จนเธอไม่กล้าสบตา

“หนูไม่อยากรบกวนค่ะ”

เซียร์ยิ้มอ่อน “อย่าคิดแบบนั้นสิ” เขาลูบศีรษะเธอเบา ๆ “เราเป็นพี่น้องกันแล้วนะ”

หัวใจของเอริเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะคำพูด แต่เป็นเพราะเธอไม่คุ้นชินกับการได้รับความอบอุ่นจากใคร นอกจากแม่

“งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ”

“ฝันดีครับ”

“ฝันดีค่ะเฮีย” เด็กสาวรีบเดินออกจากห้อง

ประตูค่อย ๆ ปิดลง เซียร์มองตามร่างเล็กนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะก้มมองซาร่าที่นอนอยู่บนเตียง มุมปากของเขาค่อย ๆ ยกขึ้น

“เธอเชื่อคนง่ายกว่าที่คิดนะ ว่าไหมซาร่า…”

และนั่น…ก็ยิ่งทำให้เกมครั้งนี้น่าสนใจมากขึ้นกว่าเดิม

----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

♡Thank you for support • I Love You 3000♡

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม ✿◡̈✿ และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะคะ ✿◡̈✿