LOGINShare
ตอนที่ 2
Latest chapter
ลบชื่อคุณนายโมเร็ตติ ตอนที่ 19
หลังออกจากเกสต์เฮาส์ ฉันย้ายไปอยู่เมืองเล็ก ๆ ริมฟยอร์ดอันห่างไกลทางตะวันตกของไอซ์แลนด์ สถานที่ที่มองเห็นแสงเหนือได้ชัดเจนเจ้าของบ้านเช่าของฉันเป็นชายชรานิสัยใจดีชื่อกุนนาร์ เขาพูดอังกฤษไม่ค่อยได้ เราจึงสื่อสารกันด้วยท่าทางและคำง่าย ๆ เป็นส่วนใหญ่ แต่ความเงียบสงบนั่นแหละคือสิ่งที่ฉันต้องการพอดีทุกเย็น ฉันจะเล่นไวโอลินข้างเตาผิง ท่วงทำนองคุ้นเคยก้องอยู่ในกระท่อมหลังเล็ก เคล้ากับเสียงลมทะเลและเงาภูเขาที่อยู่ไกลลิบ ฉันวาดรูป อ่านหนังสือ ดื่มกาแฟ และเฝ้ามองแสงเหนือระยิบระยับอยู่บนท้องฟ้าฉันรู้สึกถึงความสงบอย่างแท้จริงบ่ายวันหนึ่ง กุนนาร์มาเคาะประตู เขาดูอ้ำอึ้งเล็กน้อย มือเขาถือโทรศัพท์เก่า ๆ อยู่ในมือ“เอวา” เขาเรียกฉันด้วยชื่อใหม่ “ฉันไม่แน่ใจว่าควรให้ดูไหม…แต่ว่ามีวิดีโอกำลังแชร์กันในอินเทอร์เน็ต…เกี่ยวกับมาเฟียอเมริกันคนหนึ่ง เขาว่ากันว่า…ว่าผู้ชายคนนั้นกำลังจะตาย”ฉันวางพู่กันลง แล้วมองสีหน้ากังวลของเขา “วิดีโออะไรคะ”ฉันรับโทรศัพท์เก่าจากมือกุนนาร์ วิดีโอภาพพร่ามัวกำลังเล่นอยู่ คุณภาพแย่ แต่ฉันยังเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยได้ชัด—ผอมจนเหมือนเหลือแต่โครงกระดูก ดวงตากลวงโบ๋ไม่ต่างจ
ลบชื่อคุณนายโมเร็ตติ ตอนที่ 18
ตอนที่โทรศัพท์ดังขึ้น ฉันกำลังชงกาแฟ ช้อนเงินกระทบถ้วยเซรามิกเบา ๆ ขณะคนฟองนมร้อนโทรศัพท์ในเกสต์เฮาส์ห่างไกลแห่งนี้แทบไม่เคยดัง โดยเฉพาะที่ห้องของฉัน“ฮัลโหล?”เสียงที่คุ้นเคยตอบกลับมา เสียงที่ครั้งหนึ่งเคยมอบความสุข ต่อมากลายเป็นความรังเกียจ และตอนนี้…เหลือเพียงความสงบนิ่ง“อเลสเซีย…ใช่คุณไหม?”ฉันเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ “มีอะไร”“พระเจ้า อเลสเซีย เป็นคุณจริง ๆ …จริง ๆ ด้วย…” เสียงดันเต้สั่นเครือ ใกล้จะร้องไห้ “ผมคิดว่า…ผมคิดว่าจะไม่มีวันได้ยินเสียงคุณอีกแล้ว…”ฉันเดินไปที่หน้าต่าง มองทิวทัศน์เรคยาวิก ภูเขาไกลลิบถูกปกคลุมด้วยหิมะ สะท้อนแสงอาทิตย์ยามเย็น “คุณต้องการอะไร”“ที่รัก ผม…ผมขอโทษ” เขาสะอื้น ชายผู้เคยปกครองชิคาโกกำลังร้องไห้เหมือนเด็ก “ผมรู้ว่าผมทำผิด ผมทรยศคุณ ผมทำร้ายคุณ…แต่ได้โปรด ให้อภัยผม ได้โปรด…”ฉันหลับตาลงสามเดือน เพียงพอแล้วสำหรับการเยียวยาของฉัน“คุณจำได้ไหม” เสียงของฉันนิ่งราวผิวน้ำที่นิ่งสนิท“จำอะไร” เขาถามอย่างมีความหวัง“สิ่งที่คุณเคยพูดกับฉัน” ฉันพิงกรอบหน้าต่าง มองนกนางนวลไกล ๆ “คุณบอกว่าถ้าวันหนึ่งคุณทรยศฉัน คุณจะทำตัวเร่ร่อนบนโลกนี้เหมือนผี
ลบชื่อคุณนายโมเร็ตติ ตอนที่ 17
(มุมมองของดันเต้)วินเชนโซถอนหายใจยาวกว่าหนึ่งเดือน ดันเต้แทบไม่ได้กินอาหารเป็นเรื่องเป็นราว หรือได้นอนเต็มคืนธุรกิจทั้งหมดของตระกูลโมเร็ตติกำลังได้รับผลกระทบ“พ่อ…” ดันเต้เงยหน้า ดวงตาส่องประกายความสิ้นหวัง “ผมค้นทั้งอเมริกาเหนือ ทั้งยุโรป ส่งคนของผมไปหมดแล้ว…ทำไมยังหาเธอไม่เจอ ทำไม?!”วินเชนโซคุกเข่า วางมือบนไหล่ลูกชาย “ดันเต้ ฟังพ่อนะ ถ้าวิธีปกติใช้ไม่ได้ เราก็ใช้วิธีที่ไม่ปกติ”“หมายความว่ายังไง”ดวงตาของอดีตเจ้าพ่อมาเฟียเป็นประกายแน่วแน่ “ตระกูลโมเร็ตติทำงานในโลกใต้ดินระดับโลกมาหลายทศวรรษ ถึงเวลาเรียกทวงบุญคุณเหล่านั้นแล้ว”ดันเต้เงยหน้าพรวด “พ่อหมายถึง…”“เราปล่อยข่าว ออกไปทั่วโลก ผ่านเครือข่ายของเราทุกทวีป—คามอร์รา ยากูซ่า ไตรแอด บรัตวา… ให้ทุกองค์กรรู้ว่าตระกูลโมเร็ตติกำลังตามหาใคร”อิซาเบลล่ามองสามีอย่างตกใจ “วินเชนโซ แบบนั้นจะทำให้ตระกูลเราเด่นมาก”“เพื่อลูกชายของฉัน เพื่ออนาคตของตระกูล ความเสี่ยงนี้คุ้มค่า” อดีตเจ้าพ่อมาเฟียพูด พลางลุกขึ้น “แต่ดันเต้ แกต้องออกหน้าด้วยตัวเอง ให้โลกเห็นว่าแกจริงจังแค่ไหน”หนึ่งสัปดาห์ต่อมา วิดีโอหนึ่งเริ่มแพร่กระจายผ่านทุกช่องทาง
ลบชื่อคุณนายโมเร็ตติ ตอนที่ 16
(มุมมองของดันเต้)หลังจัดการกับเจนน่า ดันเต้นอนอยู่ฝั่งเตียงที่อเลสเซียเคยนอน เหลือเพียงความว่างเปล่าอันกลวงเปล่าเจนน่าพูดถูก—กำจัดเธอไปไม่ได้ทำให้อเลสเซียให้อภัยเขาเสียงสั่นของโทรศัพท์กระแทกความเงียบในห้อง“บอส” เป็นเสียงมาร์โก ตึงเครียดปนตื่นเต้น “เรามีความคืบหน้าใหม่”หัวใจดันเต้กระตุกแรง เขากำโทรศัพท์แน่น “พูดมา”“มีคนที่สนามบินเห็นผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนคุณนายมาก กำลังขึ้นเครื่องไปเรคยาวิก ประเทศไอซ์แลนด์ แต่ผมหาชื่อเธอไม่เจอในรายชื่อผู้โดยสาร”ดันเต้เด้งตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ ด้วยเหตุผลบางอย่าง สัญชาตญาณแรงกล้าบอกเขา—เป็นเธอ“เตรียมเครื่องบินเจ็ท” เสียงดันเต้สั่น “เราจะออกเดินทางคืนนี้”ลมฤดูหนาวที่เรคยาวิกดุเดือด แต่ดันเต้ไม่รู้สึกหนาวเป็นครั้งแรกในรอบเดือนที่เขารู้สึกว่าเข้าใกล้อเลสเซียขบวนรถสีดำเคลื่อนผ่านถนน ก่อนจะหยุดหน้าตึกอพาร์ตเมนต์ธรรมดาๆข่าวกรองบอกว่าผู้หญิงที่ดูเหมือนอเลสเซียอาศัยอยู่ที่นี่ผู้จัดการตึกชื่อกู๊ดรันมองรูปอเลสเซียแล้วพยักหน้า “ใช่ เธอเคยพักที่นี่”ดันเต้พยายามคุมเสียงให้คงที่ แต่ความตื่นเต้นแทบควบคุมไม่ได้ “เธอยังอยู่ไหม”กู๊ดรันส่ายหน้า
ลบชื่อคุณนายโมเร็ตติ ตอนที่ 15
ย่านโคมแดงของชิคาโก หลังเที่ยงคืนไปไม่นานรถเอสยูวีสีดำเบรกดังเอี๊ยดหยุดสนิทตรงหัวมุมที่สว่างด้วยแสงนีออน ประตูรถเปิด ชายร่างใหญ่สองคนลากผู้หญิงคนหนึ่งลงมาบนทางเท้า“ไม่! ได้โปรด!” เจนน่าดิ้นรน เล็บข่วนเป็นรอยเลือดบนแขนบอดี้การ์ด “ฉันให้เงินได้! เงินเยอะมาก!”แต่ชายทั้งสองไร้อารมณ์ ปฏิบัติตามคำสั่งของดันเต้อย่างชำนาญ ระหว่างการชุลมุน แขนเสื้อผ้าไหมราคาแพงของเจนน่าติดขอบประตูรถและฉีกขาดด้วยเสียงแหลม ผืนผ้าบอบบางราวกระดาษ ขาดเป็นริ้วในพริบตา“อ๊าก!” เธอกรีดร้อง พยายามปิดอก แต่ก็สายเกินไป ชายทั้งสองปล่อยมือ ร่างเธอกระแทกลงบนทางเท้าที่สกปรกพื้นคอนกรีตทำให้เธอแสบร้อนผิวที่เปลือย เศษแก้วจากขวดที่ถูกทิ้งบาดเข่าของเธอ เลือดซึมผ่านถุงน่องที่ขาด เปรอะปนกับคราบสกปรกไม่รู้ชนิดบนพื้นรถเอสยูวีสีดำขับเร่งเครื่องหนีไปเจนน่าสั่นเทาเมื่อยันตัวลุกขึ้น ตระหนักว่าเธอถูกทิ้งไว้ตรงหน้าบาร์ที่เธอเคยทำงาน ก่อนจะพบกับดันเต้ในตอนนั้น เธอเป็นแค่พนักงานเสิร์ฟค็อกเทลในชุดราคาถูก หัวเราะรับมุกสกปรกเพื่อทิปไม่กี่สิบดอลลาร์ต่อคืน“ตายจริง นั่นเจนน่าใช่ไหม?”มีเสียงผู้หญิงดังมาจากหน้าบาร์ กลุ่มสาวแต่งตัวว
ลบชื่อคุณนายโมเร็ตติ ตอนที่ 14
(มุมมองของดันเต้)ดวงตาเขาแดงฉาน ดันเต้พุ่งเข้าหาเจนน่าและคว้าข้อมือเธอไว้“เอาคืนมา” เสียงเขาต่ำ กระแทกทีละคำ น่ากลัวราวกับคำที่เลื้อยขึ้นมาจากขุมนรกเขากระชากแหวนออกจากนิ้วเธออย่างแรง ผิวหนังฉีกขาด เธอกรีดร้อง พยายามดิ้นหนี แต่พละกำลังของเขาโหดร้ายเกินต้านทันทีที่แหวนกลับมาอยู่ในมือ เขาประคองมันอย่างแผ่วเบา ราวกับเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดในโลก“ดันเต้! คุณบ้าไปแล้วหรือไง!” เจนน่ากุมมือที่เลือดไหล กรีดร้องเสียงแหลม “คุณทำร้ายฉันเพราะผู้หญิงที่ทิ้งคุณไปแล้วเนี่ยนะ เธอไม่ได้รักคุณหรอก! ถ้าเธอรัก เธอคงไม่เดินจากไปง่าย ๆ แบบนั้น!”คำพูดเธอขาดห้วง เมื่อดันเต้ยัดโทรศัพท์เข้าตรงหน้าข้อความแล้วข้อความเล่า ภาพโจ่งแจ้งแล้วภาพโจ่งแจ้งเล่า คำเยาะเย้ยอาบพิษแล้วคำแล้วคำเล่า—ทั้งหมดถูกเปิดโชว์ใต้แสงไฟจ้าเจนน่าจ้องหน้าจอ ใบหน้าซีดขาวราวผี ปากสั่น แต่ไม่มีคำใดหลุดออกมา“คุณพยายามหนักมากสินะ เจนน่า คุณทำทุกอย่างที่ทำได้ เพื่อทำลายการแต่งงานของผม”“ฉัน…” เจนน่าพูดไม่ออก หลักฐานชัดเจนเกินโต้แย้ง คำโกหกทั้งหมดพังทลายในที่สุด ภายใต้แรงกดดันมหาศาล เธอก็แตกสลาย เงยหน้าขึ้น ดวงตาไร้ทั้งความสำนึกผิดแ
ลบชื่อคุณนายโมเร็ตติ ตอนที่ 9
(มุมมองของดันเต้)ดันเต้ยืนอยู่กลางห้องนั่งเล่นที่ว่างเปล่า สายตากวาดมองไปรอบ ๆ ทุกอย่างยังอยู่ที่เดิม—โซฟาหนังอิตาลี โคมไฟคริสตัลล้ำค่า งานศิลปะราคาแพงบนผนัง แต่มีบางอย่างหายไปจากอากาศในห้องกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ อันเป็นเอกลักษณ์ของอเลสเซีย มันหายไปแล้วตลอดห้าปี กลิ่นนั้นซึมซับอยู่ทุกมุมบ้าน กลายเป
ลบชื่อคุณนายโมเร็ตติ ตอนที่ 10
(มุมมองของดันเต้)ดันเต้ลุกขึ้นจากโซฟาอย่างกะทันหันเขาจะโอนเงินให้เธอ จำนวนมาก สิบล้านดอลลาร์ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน ใช้ชีวิตแบบไหน เธอก็ต้องการเงิน เขากลัวว่าเธอจะลำบาก และบางที…บางทีเงินก้อนนี้อาจพอทำให้ความโกรธของเธอเย็นลง อาจจะทำให้เธอยอมติดต่อเขาดันเต้พิมพ์หมายเลขบัญชีส่วนตัวลับของอเลสเซีย
ลบชื่อคุณนายโมเร็ตติ ตอนที่ 13
(มุมมองของดันเต้)ยังมีข้อความอีกมากบนหน้าจอ แต่ดันเต้อ่านต่อไม่ไหว ทุกคำคือมีดโกนกรีดผิว ทุกภาพคือแส้ฟาดวิญญาณในที่สุด เขาก็เข้าใจอย่างแท้จริงว่าอเลสเซียต้องทนอะไรบ้าง ในขณะที่เขาเสพสุขจากสองโลกเธอต้องเห็นข้อความพวกนี้ทุกวันเธอถูกย้ำเตือนทุกวันว่าสามีของเธออยู่บนเตียงกับผู้หญิงคนอื่น พร้อมเห
ลบชื่อคุณนายโมเร็ตติ ตอนที่ 12
(มุมมองของดันเต้)“บอส เราพบแล้วครับ” เสียงมาร์โกตึงเครียดแต่ตื่นเต้นทางโทรศัพท์ “สัญญาณโทรศัพท์ของคุณนาย เราพบตำแหน่งสุดท้ายที่มันส่งสัญญาณ”หัวใจดันเต้หยุดเต้นวูบหนึ่ง ก่อนจะกระหน่ำเต้นใส่ซี่โครง “ที่ไหน”“เขตอุตสาหกรรมรกร้างฝั่งใต้ ใกล้ทะเลสาบ บอส ที่นั่นค่อนข้างเปลี่ยว และ…” เสียงมาร์โกแผ่วลง
You may also like
เสียครั้งแรกไปแล้วไง ก็สอบติดได้เหมือนกัน
สการ์เล็ตเฟลม15.5K viewsทัณฑ์รักเจ้าหญิงเชลย
กิตติรวิชญ์50.9K viewsเกมภาพลับสามีมาเฟีย
เบเกิล2.5K viewsฉันคือนายหญิง จนวันที่เห็นเธอท้อง
คาเรน ดับเบิลยู2.3K viewsเมื่อคู่หมั้นสำนึกผิดในวันที่สาย
พุดดิ้งสาคู3.4K viewsชู้รัก วิวาห์แค้น
บุปผาร่วงโรย5.9K viewsจบสิ้นรักลึกซึ้ง
มอร์ลิน7.9K viewsคำโกหกที่เขามอบให้ฉัน
เอคโค่8.0K views
