แชร์

ตอนที่3

last update วันที่เผยแพร่: 2026-07-13 12:04:54

ผู้หญิงสมัยนี้คิดแต่จะหาทางสบายสินะ เธอเองก็คงจะเป็นแบบนั้นด้วย

ผมใช้เวลาคุยธุระกับคุณกิตติศักดิ์ไม่นานเขาก็ขอตัวลงจากรถส่วนตัวผม และกลับไปทำหน้าที่สายลับให้ผมต่อในบริษัทของไอ้ทศพล

ผมจึงถอนหายใจออกมา ที่ผลงานล่าสุดโดนคู่แข่งตัดหน้าไปอีกแล้ว

"ไปได้คุณศักดิ์"ผมเอ่ยบอกคุณศักดิ์คนขับรถส่วนตัวผมพลางเอนตัวพิงพนักพิงเบาะนั่งและยกมือขึ้นมานวดคลึงขมับตัวเองไปด้วย

"ครับ"คุณศักดิ์ตอบรับคำก่อนจะเคลื่อนตัวรถออกมาจากด้านหน้าของบริษัทคู่แข่งคนสำคัญของผม เพื่อมุ่งหน้ากลับบริษัทของผม

"นั่น?"ผมพึมพำขึ้นเมื่อเห็นว่ารถยนต์คันหรูของผมที่กำลังแล่นผ่านหน้าบริษัทผม

เธอคนนั้นที่เจอที่บริษัทของไอ้ทศพล?

ที่ผมจำเธอได้แม่นก็เพราะชุดนักศึกษาของเธอนั่นแหละ

"มีอะไรหรือเปล่าครับคุณศิรัญ?"คุณศักดิ์เอ่ยถามผมขึ้นหลังจากที่ได้ยินเสียงผมอุทานออกไป

"เปล่า"ผมตอบเขาไปเสียงอ่อนพลางมองเธอคนนั้นที่นั่งอยู่ใต้ต้นไม้หน้าบริษัทผม

เธอกำลังกินข้าวในถุงพลาสติกเหรอ

นี่หรือชีวิตอีหนูที่เป็นเด็กเสี่ย

หรือเธอกำลังตบตาใครกันแน่

"สวัสดีครับคุณศิรัญ"เสียงทักทายพร้อมกับรอยยิ้มที่สดใสของผู้รักษาความปลอดภัยประจำบริษัทผมเอ่ยทักทายผมพร้อมกับทำท่าตะเบ๊ะให้ผม

ผมจึงลดกระจกลงและยิ้มพร้อมกับกล่าวคำทักทายเขากลับไป

"สวัสดีครับคุณศร"ผมเอ่ยคำทักทายคุณศรไปด้วยความสนิทและเป็นกันเองกับลูกจ้างทุกคน

"ทานข้าวยังครับ" ผมถามถามเขาต่อ

"เรียบร้อยแล้วครับ"

"ว่าแต่ในมือของคุณศร?"ผมเอ่ยขึ้นหลังจากที่สายตาไปสบเข้ากับซองเอกสารสีน้ำตาลที่มันคุ้นตาผมเหมือนผมเคยเห็นมาก่อนหน้านี้

"อ้อพอดีมีน้องนักศึกษามาฝากเรซูเม่สมัครงานไว้นะครับ"คุณศรเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเป็นกังวล แต่เขากลับไม่ยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลนั้นให้ผม

เพราะเขารู้ดีกว่าผม ไม่รับนักศึกษาจบใหม่ เพราะบริษัทกำลังมีปัญหาเรื่องหนอนบ่อนไส้อยู่ กลัวข้อมูลความลับของบริษัทจะหลุดเพราะเด็กจบใหม่เข้ามาเอาข้อมูลบริษัทไปขายให้คู่แข่ง

"ผู้หญิงใส่ชุดนักศึกษาใช่ไหมที่มายื่นเรซูเม่นี้ให้คุณ"

"ใช่ครับ"

"งั้นผมขอเอาไปดูประวัติเธอหน่อย"ผมเอ่ยบอกไป ทำให้คุณศรมีสีหน้าที่แปลกใจแต่ก็ยอมยื่นเอกสารในมือมือเขาให้กลับผม

ผมยิ้มให้เขาหลังจากรับเอกสารนั้นมาแล้ว

"ผมขอตัวก่อนครับ" ผมเอ่ยบอกคุณศรไปพลางยิ้มให้เขาก่อนจะเลื่อนกระจกขึ้น

"ไปได้คุณศักดิ์"ผมเอ่ยสั่งคุณศักดิ์คนขับรถ

"ครับ" คุณศักดิ์รับรู้ก่อนจะขับเคลื่อนตัวรถเข้ามาภายในบริเวณบริษัทของผม

ผมไม่รอช้ารีบเปิดเอกสารดู ก็พบว่า

เป็นเธอคนนั้นจริงๆ

เธอถูกไอ้ทศพลส่งมาสินะ

หึ

งั้นผมควรจะเล่นตามน้ำของมันสักหน่อยสินะ

"คุณศักดิ์"ผมเอ่ยขึ้นในขณะที่เท้าของผมแตะลงสู่พื้นปูนซีเมนต์หน้าตัวอาคารหลักของบริษัทแล้ว

"ครับ?"คุณศักดิ์ที่ยืนอยู่ข้างผมเอ่ยขึ้น

"โทรหาคุณษาแผนกหัวหน้าฝ่ายบุคคลให้ติดต่อผู้หญิงคนนี้มาสัมภาษณ์งานในวันพรุ่งนี้"

"ได้ครับคุณศิรัญ"คุณศักดิ์รับรู้ก่อนจะยื่นมือมารับเอกสารสีน้ำตาลจากมือผมไปพร้อมกับก้มศีรษะให้ผม ในขณะที่ผมเดินผ่านร่างเขาที่มาเปิดประตูรถให้ผมเดินเข้าไปในบริษัท

ดูสิ ว่าผู้หญิงตัวแค่นั้น จะทำอะไรได้บ้าง ชักสนุกแล้วสิ....

ถนนซอยในสลัมแห่งหนึ่งใกล้เมืองหลวง

16:30น.

เพลงขวัญ พิณรณี...

พรึบ

พรึบ

"ฮืฮๆๆๆอย่าทำแบบนี้เลยนะจ๊ะ"

"อย่าทำลายร้านของยายเลยนะ"

เสียงร้องของยายทำให้ฉันที่เดินเอ้อระเหยอยู่ต้องเบิกตาโพลงและรีบวิ่งไปยังร้านที่ยายขายของทันที

ภาพตรงหน้าทำให้หัวใจของฉันกระตุกวูบ

เมื่อเห็นว่ามีผู้ชายร่างสูงใหญ่สามสี่คนกำลังช่วยกันพังรถเข็นขายของของยายฉันจนมันพังเละเทะไม่เหลือชิ้นดีและไม่สามารถจดจำภาพเดิมได้เลยและที่แย่ไปกว่านั้นคือพวกมันยังไม่ฟังคำร้องขอของยายฉันเลย

ตึกๆๆๆ

"ยายจ๋ายาย...."

"ยายเป็นอะไรไหมจ๊ะ?"ฉันรีบวิ่งไปประคองร่างของยายขึ้นมาในอ้อมแขนและกอดท่านไว้พลางเอ่ยถามท่านและมองสำรวจร่างกายของท่านไปด้วย

ยายก็หันมามองหน้าฉันด้วยน้ำตาที่นองหน้าท่าน

ทำให้ฉันอดที่จะร้องไห้ตามท่านออกมาไม่ได้

"ไม่เหลืออะไรแล้วเพลง"

"ไม่เป็นไรนะจ๊ะยาย"

"นายฝากบอกมาว่า....ถ้าอีกสามวันยายไม่มีเงินมาคืนนายล่ะก็......"หนึ่งในชายฉกรรจ์ที่มันพากันพังรถของยายฉันเดินมุ่งตรงมาหาเราสองคนและชี้หน้ามาที่ยายพร้อมกับเอ่ยขึ้นเสียงเข้มพลางมองสอดส่องสายตามาที่ฉัน ด้วยสายตาที่น่ารังเกียจ

ยายกอดฉันแน่นอย่างหวงแหนเพราะรู้ว่า แววตาของมันกำลังคิดที่จะทำอะไรฉัน

"อย่ายุ่งกับหลานสาวฉัน!!!"

"นายก็ไม่อยากยุ่ง....แต่ถ้ายายไม่มีเงินมาใช้ดอกนายล่ะก็"มันพูดและหยุดไปชั่วขณะก่อนจะยกยิ้มที่มุมปากขึ้นและยังไม่เลิกมองฉันด้วยสายตาแทะโลม ฉันก็มองหน้าพวกมันไปด้วยสายตาไม่ที่ไม่พอใจและแสดงออกว่าขยะแขยงพวกมันเต็มทน

"กลับเว้ย!!!"ชายคนเดิมเอ่ยบอกชายอีกหลายคน และพวกมันก็หันมาแสยะยิ้มให้ยายกับฉันก่อนจะเดินออกจากที่นี่ไป

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ลวงรักท่านรองแสนร้าย   ตอนที่118

    วันต่อมา......ห้างสรรพสินค้า KA....13:30น.เพลงขวัญ พิณรณี....."ฝากเธอดูแลคุณขุนณรงค์ด้วยฉันต้องไปดูอัง""ได้ค่ะวางใจได้ค่ะท่านรอง"ฉันเอ่ยบอกท่านรองไปในขณะที่เราสองคนหยุดอยู่หน้าร้านอาหารหรูในห้างสรรพสินค้าของขุนศึกเพราะเรามีนัดเซ็นสัญญากันที่นี่และพอเซ็นเสร็จท่านรองก็ได้รับโทรศัพท์จากคุณอังศิญาว่าเธคลื่นไส้จนเป็นลมตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาลให้เขารีบไปหาเธอ"ฉันไปก่อนนะ""ค่ะ"ฉันก้มศีรษะรับคำท่านรอง เขาก็ทำสีหน้าเรียบใส่ฉันก่อนที่เขาจะพยักหน้าและเดินออกไปจากหน้าร้านอาหารหรูชื่อดังของห้างขุนศึกฉันรอจนแผ่นหลังกว้างของเขาลับตาไป ไม่รู้นานเท่าไหร่ รู้แต่ว่า เขาเดินหายไปจากที่นี่แล้ว"แก"เสียงหวานที่คุ้นหูฉันเอ่ยขึ้นจากทางด้านข้างของฉันทำให้ฉันหลุดออกจากภวังค์ความคิดและหันกลับไปมองต้นเสียงเอริยืนอยู่ข้างฉัน สีหน้าเป็นกังวลและเป็นห่วงฉันฉันจึงเฉไฉยิ้มกว้างให้มันขึ้นมาทันทีแต่เอริที่เป็นเพื่อนฉันมานาน และรู้จักฉันดีเธอคงจะสงสัยอะไรบางอย่าง"แกกับคุณศิรัญไม่ใช่แค่รองประธานกับเลขาใช่ไหม?"เอริเอ่ยถามฉันด้วยน้ำเสียงจริงจัง เธอจ้องหน้าฉันนิ่ง ราวกับกำลังบีบบังคับให้ฉันพูดความจริง"แกพูดเรื

  • ลวงรักท่านรองแสนร้าย   ตอนที่117

    หลายวันต่อมา20:30น.เพลงขวัญ พิณรณี........"ท่านรองจอดให้ฉันลงตรงนี้ก็ได้ค่ะ"ฉันเอ่ยบอกท่านรองไปในขณะที่รถส่วนตัวของเขาแล่นมาใกล้จะถึงบ้านของเขาแล้ว เขาที่นั่งประจำคนขับหันมามองหน้าฉันอย่างไม่เข้าใจ"ทำไม?""เดี๋ยวคนอื่นเห็นและจะดูไม่ดีนะคะ""หึเธอทำงานกับฉันกลับบ้านพร้อมกันก็คงไม่แปลก"เขาตอบฉันมาหน้าตาเฉย และเหยียบคันเร่งของเครื่องยนต์ให้เเรงขึ้นโดยไม่คิดที่จะฟังคำพูดของฉันฉันจึงนั่งเงียบเม้มริมฝีปากแน่นและหันหน้ามาอีกทางโดยที่ท่านรองก็ไม่ได้พูดอะไรฉันเองก็เงียบจมอยู่กับความคิด เรื่องของฉันกับเขา กำลังกลับไปอยู่ในความที่ถล้ำลึกเหมือนเดิมอีกแล้วแต่ที่ไม่เหมือนครั้งแรก เพราะครั้งนี้ ฉันดันเผลอมีใจให้เขา และตกหลุมรักเขาไปจนถอนตัวไม่ขึ้นแต่ทำไม ฉันยิ่งคิดที่จะห่างจากเขา แต่เป็นเขาที่ดึงรั้งฉันไว้ไม่ให้ห่างจากเขาแต่ถึงยังไง เมื่อถึงเวลา ฉันก็จะไป"พรุ่งนี้ขุนศึกนัดท่านรองไปเซ็นสัญญานะคะ"ฉันเอ่ยขึ้น ท่ามกลางความเงียบและความอึดอัดภายในรถ"อืมฉันจะให้ค่าคอมมิชชั่นเธอทันทีที่ปิดดีลกับบริษัทคุณขุนณรงค์ได้""ยินดีและขอบคุณมากค่ะ"ฉันเอ่ยขอบคุณท่านรองไป ในขณะที่รถของท่านขับเคลื่อนมาหย

  • ลวงรักท่านรองแสนร้าย   ตอนที่116

    คาสิโนของ ทศพล.....13:00น."อื้อพอก่อนค่ะพล"เสียวหวานครวญครางขึ้นในขณะที่ร่างหนาของทศพลไม่ไม่ยอมให้เธอลุกออกไปจากตัวเขาโดยที่ทั้งสองอยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่า และเพิ่งจะจัดหนักจัดเต็มกันไปหลายยกอังศิญามีผมเพ้าที่รุงรัง เพราะทศพลมีรสนิยมเซ็กส์ที่ซาดิสเนื้อตัวของเธอมีรอยแดงเป็นจ้ำตามซอกคอและเนินอก เต็มไปด้วยรอยรักที่ถูกจากการดูดดึงช่องทางรักของเธอก็แห้งสนิทจนแสบไปหมด เพราะเธอไม่ไหวที่จะร่วมรักกับเขาต่อ เพราะเขาจัดเต็มจนเธอแทบจะไม่มีแรงเดิน"คุณคงจะเบื่อแล้วหนิไอ้รัญมันเด็ดกว่าผมหรือไง?""ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะพลรัญเขาสู้คุณไม่ได้สักนิด""ถ้าคุณไม่ส่งฉันให้เขาไปหาเขาฉันคงไม่ยอมมีอะไรกับเขาหรอกค่ะ"อังศิญาว่าพลางทำสายตาสะอิดสะเอียนทั้งที่จริง เธอหลงศิรัญและหลงในบทเพลงรักที่เขามอบให้เธอ แต่เธอก็บอกแบบนั้นให้ทศพลรู้ไม่ได้ไม่งั้นมีหวัง เขาโกรธและทำร้ายเธอแน่"หึให้มันจริง""และนี่แผนของคุณเป็นยังไงบ้างเรื่องท้อง?""รัญเขาดีใจมากค่ะยิ่งอีแก่โง่นั้นให้อังตั้งหนึ่งร้อยล้านนะคะ""โง่จริงๆ"อังศิญาว่าพลางแค่นหัวเราะเยาะก่อนจะเอื้อมือไปหยิบแก้วไวน์ชั้นดีขึ้นมาจิ๊บก่อนจะเอนแผ่นหลังพิงไปกับพนักเตียง

  • ลวงรักท่านรองแสนร้าย   ตอนที่115NC+

    จนฉันสั่นสะท้านอยู่ไม่เป็นสุขเพราะความเสียว"อื้อออ"ฉันแอ่นร่างกายขึ้นลงเมื่อท่านรองเลื่อนใบหน้าหล่อต่ำลงซุกไซ้ร่างกายฉันไปซุกซอกทุกมุมก่อนจะไปหยุดที่เนินสามเหลี่ยมโหนกนูนของฉันเขาไม่รอช้าดึงมือออกจากร่องสวาทของฉันและจัดการรูดกางเกงชั้นในของฉันออกมาจากร่างกายของฉันไปให้พ้นทางเมื่อเขาถอนกางเกงชั้นในของฉันออกไปแล้ว เขาก็จ้องกลีบกุหลาบงามของฉันไม่วางตาก่อนจะก้มหน้าลงไปสูดดมร่องสวาทของฉันอย่างไม่รังเกียจ แต่ฉันกลับหน้าร่อนผ่าวขึ้นมาด้วยความเขินอายแต่ยอมรับ ว่าเสียวซ่านอย่างบอกไม่ถูกเมื่อปลายลิ้นสากของท่านรองกำลังตวัดหยอกเย้ากลีบงามของฉัน"อื้ออออ!!"ฉันแหบจะหยุดหายใจกับความเสียวซ่านของปลายลิ้นสากฉันดีดดิ้นไปมาอยู่บนโต๊ะทำงานของท่านรองก่อนที่ฉันจะทนความเสียวซ่านไม่ไหว"อ๊ะๆไม่ไหวแล้วค่ะ!!!"ฉันร้องบอกเขาเสียงสั่นก่อนที่ร่างของฉันจะกระตุกเกร็งน้ำหวานมากมายไหลรินออกมาจากร่องสวาทของฉันฉันนอนหายใจเหนื่อยหอบและกำลังจะหุบขาลงแต่ก็โดนท่านรองยึดสะโพกไว้ไม่ให้ฉันหนีเขา"มันสกปรก"ฉันเอ่ยบอกเขาไป ในขณะที่รู้ว่าเขาคิดที่จะทำอะไร เขาเงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉันสายตาของเราประสานกันแต่เขาก็ไม่ฟังคำพูดขอ

  • ลวงรักท่านรองแสนร้าย   ตอนที่114NC+

    บริษัทวิหารไกลกาลเนชั่นกรุ๊ป..... ห้องรองประธาน 10:30น. เพลงขวัญ พิณรณี....... "สืดดดด"ฉันสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างเฮือกใหญ่เพื่อทำใจให้ตัวเองกล้าที่จะไปเผชิญหน้ากับท่านรอง ก๊อกกกๆ ฉันยกมือขึ้นไปเคาะประตูห้องทำงานของท่านรองสองครั้งแต่ก็ไร้เสียงตอบกลับจากคนข้างใน ฉันจึงยื่นมือเดิมกับที่ใช้เคาะประตูเอื้อมไปบิดลูกบิดประตูก่อนจะผละกประตูเปิดเข้าไป ก็พบว่า ท่านรองกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของเขา ด้วยสีหน้าที่ซีดเซียว แววตาอ่อนแรงกำลังนั่งหงายหน้าแผ่นหลังพิงเก้าอี้เงยหน้ามองเพดานสีขาวของห้อง ฉันเดินถือแผ่นกระดาษสีขาวในมือและเดินมุ่งตรงไปหาเขา เขาที่ได้ยินเสียงฝีเท้าก็ลุกขึ้นก้มหน้ามามองฉัน ก่อนจะยันตัวนั่งตัวตรง "มีอะไรเหรอ?"เสียงทุ้มเอ่ยออกมาอย่างแหบแห้ง ฉันวางน้ำขิงที่ไร้กลิ่นขิงให้ท่านรอง "ทานสักหน่อยนะคะแก้อาการคลื่นไส้ได้ค่ะ" "ขอบคุณ"ท่านรองว่าก่อนจะยื่นมือมาจับแก้วน้ำขิงที่ฉันชงมาให้เขา ก่อนที่เขาจะสูดดม และไม่มีปฏิกิริยาว่าจะเหม็น เขาจึงยกแก้วกระดกดื่มก่อนจะยิ้มบางๆออกมา "รู้สึกดีขึ้น....ของคุณนะ" "ไม่เป็นไรค่ะ...."ฉันตอบเขาไปก่อนจะวางแผ่นกระดาษที่ฉันถือมาด้วยวางลงตร

  • ลวงรักท่านรองแสนร้าย   ตอนที่113

    สองวันต่อมา.....คฤหาสน์วิหารไกลกาล07:00น.เพลงขวัญ พิณรณี...."หนูเพลง!!"เสียงตกใจดังมาแต่ไกลจากทางหน้าประตูห้องอาหารฉันที่วางจานกับข้าวลงเป็นจานสุดท้ายก่อนจะหันไปมองยังคุณพิศมัยที่เป็าเจ้าของเสียงที่เต็มไปด้วยความตกใจและเป็นห่วงฉันเธอสีหน้าตาตื่นมาหาฉันก่อนจะทำสีหน้าจริงจัง"ฉันบอกหนูไม่ให้ทำไม่ใช่เหรอจ๊ะ?""หนูทำได้ค่ะคุณพิศมัย""คุณๆกลับกันมาหมดแล้วเดี๋ยวตื่นมาจะไม่มีอะไรทานนะคะ"ฉันเอ่ยบอกเธอไปตามความจริง ฉันทำได้ ถึงจะแพ้เป็นบางช่วงแต่ก็พอทำได้ "แต่หนูท้องอยู่ถ้าเดินลื่นและล้มขึ้นมาจะทำยังไง?"คุณพิศมัยว่าด้วยสีหน้าเป็นห่วงก่อนจะมองมาที่ท้องของฉันฉันก็ยิ้มบางๆให้ท่าน"หนูจะระวังให้ดีค่ะแต่คุณพิศมัยอย่าบอกใครในบ้านนี้นะคะ""และหนูจะทำยังไงถ้าเกิดวันหนึ่งท้องโตขึ้นมา?""หนูเตรียมตัวไว้แล้วค่ะ"ฉันเอ่ยบอกเธอไปพร้อมกับยื่นมือมาลูบหน้าท้องของตัวเองท่านรองจะต้องไม่รู้เรื่องนี้และนี่เป็นการตัดสินใจที่คิดมาดีแล้วของฉัน"หนูจะทำยังไง?""หนูคุยกับคุณยายของหนูแล้วค่ะเรื่องอาหารเช้าเย็นพร้อมของหวานคุณยายหนูจะเป็นคนทำและให้แป๋วไปเอามาจากที่บ้านของคุณยายหนูค่ะ""และหนูจะไปไหน?"คุณพิศมัยว่

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status