ตอนที่3 รู้สึกท้าทาย

"มึงไปให้ไลน์กูกับพี่เขาทำไม"ออกมาจากห้องสมุดได้ มุกดาก็โวยวายออกมาทันที รู้สึกไม่พอใจที่เพื่อนทำอะไรไม่ปรึกษาเธอก่อน

"อ้าว ก็มึงชอบพี่เขาไม่ใช่เหรอ ดูเหมือนพี่เขาจะชอบมึงด้วยนะ"

"เขาดูอันตรายเกินไป"

"มึงก็ทำให้เสือเชื่องเป็นแมวสิ จะไปยากอะไร มันท้าทายดีนะกูว่า"

มุกดาส่ายหน้าทันที ยอมรับจากใจว่าเธอไม่มีประสบการณ์เรื่องผู้ชายมาก่อน จะไปทำเหมือนที่เพื่อนบอกได้ยังไง อีกอย่างเขาก็คงไม่ใช่ผู้ชายที่เธอจะคุมได้ง่ายด้วย เผลอ ๆ จะเป็นเธอนี่แหละที่ถูกเขาทำให้เชื่อง

"ถ้าเป็นมึงคงทำได้ แต่กูทำไม่ได้หรอก"

"มึงแพ้สายตาพี่เขาใช่ไหมว่ะ"

มุกดาเงียบไม่ตอบ เธอไม่รู้ว่าที่ตัวเองกำลังรู้สึกตอนนี้มันคืออะไร มันไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้

หากลองนึกดูแววตาของเขามันดึงดูดเธอมาก ร่างกายของเธอค่อนข้างมีปฏิกริยามากพอสมควร มันอยากค้นหาว่าภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย เย็นชาของเขา ที่จริงแล้วเขาเป็นคนยังไงกันแน่ แต่ทว่ามันกลับมีความน่ากลัวแฝงอยู่ในนั้นด้วย ทำให้เธอรู้สึกลังเลที่จะเข้าใกล้เขา

"แต่จะว่าไป ถ้าเป็นพี่เลโอก็ดีนะ กูว่าเขาดูเจ้าชู้แบบหื่น ๆ ดี"

"หื่น? นี่มึงชอบผู้ชายหื่นเหรอ"

"เออดิ พี่เวกัสก็ดูน่าจะเอวดุไม่หยอก อร้ายยย สองคนนี้จะใครก็ได้ทั้งนั้น อีแอรินพร้อมรับแรงกระแทก"

"หยุดดีดดิ้นได้แล้วแอริน"

กำปั้นเล็กทุบลงบนแขนเพื่อน เพราะต้องการให้เพื่อนสงบสติอารมณ์ของตัวเอง เธอพอจะเข้าใจประโยคที่แอรินสื่อสาร เพราะขนาดว่าเธอไม่ได้มีประสบการณ์เรื่องอย่างว่า แต่เธอก็ยังรู้สึกว่าเวกัสมีลักษณะแบบนั้นจริง ๆ

เขาดูจะเป็นคนโชกโชนเรื่องผู้หญิง อีกทั้งเรื่องแบบนี้ก็น่าจะดึงดูดให้ผู้หญิงมากหน้าหลายตาเข้าหาเขา ถึงขนาดที่เธอมักจะได้ยินข่าวอยู่เสมอว่าเขาเป็นประเภทขึ้นเตียงกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ไม่รู้ว่าเขาจะมีรสนิยมเรื่องแบบนั้นแปลกประหลาดหรือเปล่า มันถึงทำให้ผู้หญิงอยากเข้าหาเขาขนาดนั้น

"มึงว่าแบบพี่เวกัสนี่ รสนิยมทางเพศเขาปกติหรือเปล่าว่ะ"

"นี่มึงถามเรื่องบ้าอะไรอ่ะมุก รสนิยมทางเพศผิดปกติมันหมายถึงประเภทแบบชายรักชาย แต่มึงก็เห็นอยู่ว่าเขาชอบผู้หญิง หรือมึงหมายถึงเรื่องบนเตียงของพี่เขาใช่ไหม"

มุกดาพยักหน้าทันที"ก็เรื่องนั้นแหละที่กูสงสัย มึงก็เห็นว่ามีแต่ผู้หญิงเข้าหาเขา"

"หล่อล่ำแบบพี่เขา กูคิดว่าคงไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่อยากเข้าหาเขาหรอกว่ะ"

"....."

"กระทั่งมึงเองที่เห็นหนิม ๆ ติ๋ม ๆ เรียบร้อยแบบนี้ มึงก็ยังแอบปลื้มพี่เขาได้เลย เขาเรียกว่าผู้ชายที่มีดาเมจรุนแรง ผู้ชายแบบนี้แหละที่ทำให้กูรู้สึกอยากโดนกระแทก อร้ายยยยย"

พลั่ก!!!

ขณะแอรินกำลังส่งเสียงกรีดร้อง ทำสีหน้าชวนฝันอยู่นั่น เธอก็เดินชนกับเพื่อนร่วมคณะคนหนึ่ง

"เดินทำไมไม่ดูว่ะ"

ต้าร์ผู้ชายรูปร่างสูง หน้าตาหล่อเหลา สวมแว่นสายตา แต่งตัวเรียบร้อยทุกกระเบียดนิ้ว สมกับตำแหน่งที่หนึ่งของห้องมาตั้งแต่เรียนมัธยม

"เราขอโทษแทนรินมันด้วยนะ"

"อีมุก ไปขอโทษมันทำไม มัวแต่อ่านหนังสือเดินไม่มองทาง ไม่รู้จะเรียนจนได้โล่เลยมั้ง"

"มึงชนเขาค่ะ กูเห็นกับตา มัวแต่บ้าผู้ชาย ต้าร์เขาก็เดินของเขามาดี ๆ ไม่ได้อ่านหนังสือแบบมึงว่าสักหน่อย"

"เราไม่เป็นไร"ต้าร์ส่งยิ้ม พลางพยักหน้าอย่างเข้าใจ เขาเรียนห้องเดียวกับสองสาวมาตั้งแต่มัธยม เลยเคยชินกับคำพูดของแอรินเป็นอย่างดี อีกอย่างเขารู้ด้วยว่าเธอไม่ค่อยชอบขี้หน้าเขา ถึงแม้ว่าเขาจะชอบแอบมองเธอก็ตาม

ด้านเวกัสที่เดินกลับมาที่ใต้ตึกคณะวิศวะ หลังจากได้ไลน์ของรุ่นน้องสาวแสนซื่อ สีหน้าท่าทางของเขาก็ต่างจากก่อนหน้าโดยสิ้นเชิง จนเพื่อนสนิทอย่างเลโอที่สังเกตุอยู่ตลอดเวลา อดที่จะเอ่ยแซวออกมาไม่ได้

"ไอ้สัดเว หุบปากบ้างนะ เห็นแล้วขนลุกฉิบหาย"

"เหี้ยไรของมึง"

"ทำหน้าเหมือนเจอเหยื่อที่ถูกใจ"

เวกัสยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ไม่ปฏิเสธคำพูดนั้นของเพื่อน เพราะเขารู้สึกว่ารุ่นน้องสาวคนนั้นคือเหยื่ออันโอชะของเขาจริง ๆ

"งั้นส่งไลน์ไปชวนเขาเลยดิ ไปนั่งดื่มที่ผับเป็นไง หุ่นน้องเขาดีขนาดนั้น ใส่ชุดนักศึกษายังน่าดูขนาดนี้ ถ้าแต่งตัวไปผับจะน่าดูขนาดไหน"

"มึงคิดว่าแบบน้องคนนั้น ถ้ากูชวนไปผับเขาจะไปเหรอว่ะ หัดใช้หัวคิดบ้างนะไอ้เลโอ"

"เหี้ยเว นี่มึงหาว่ากูโง่เหรอว่ะ"

"มึงเข้าใจคำว่าอย่าทำให้ไก่ตื่นไหมว่ะ"

"ไม่ได้จะทำให้ไก่ตื่น แต่กูคิดว่ามึงเจองานยากว่ะ ถึงน้องเขาจะดูซื่อ ๆ ดูเป็นเด็กเรียนแต่คงไม่ใช่ผู้หญิงที่จะยอมใครง่าย ๆ หรอกว่ะ"

ข้อนี้เวกัสเองก็คิดเหมือนกับเพื่อนสนิท เขารู้สึกว่าในแววตาของเธอมันมีอะไรบางอย่างที่น่าค้นหา ซึ่งมันเชิญชวนให้เขาอยากเข้าไปใกล้เธอมากขึ้น

"มึงคอยดูความสามารถของกูก็แล้วกัน"

เวกัสเอ่ยออกมาด้วยความมั่นใจ ในชีวิตนี้ไม่เคยเลยที่จะต้องขอช่องทางติดต่อของผู้หญิงคนไหน ปกติมักจะมีแต่ผู้หญิงเข้าหา เพิ่งจะมีเธอคนแรกนี่แหละที่เขารู้สึกว่าตัวเองต้องใช้ความพยายาม ซึ่งมันก็ท้าทายเขามาก

"งั้นแปลว่าคืนนี้กูก็ต้องไปแดกเหล้าคนเดียวใช่ไหม เพราะมึงคงจะไม่ว่าง"

"เออ...มึงนี่สมกับเป็นเพื่อนรักกูจริง ๆ"