تسجيل الدخولด้านปารารินหลังจากที่ลูกพี่ลูกน้องที่พ่วงด้วยตำแหน่งเพื่อนสนิทของตัวเองย้ายกลับมาอยู่ที่คอนโดด้วย พร้อมกับมีคิมเพื่อนอีกคนในกลุ่มย้ายมาอยู่ด้วยมันก็ทำให้ห้องนี้หายเงียบไปเลย เพราะทั้งสองเอาแต่ถกเถียงกันเรื่องจัดงานแต่งงานจนเธอที่เป็นตัวกลางไม่รู้จะเลือกฝ่ายไหนเลย จนทั้งสองทะเลาะกันแล้วคิมก็ออกไปดื่มกับเพื่อนข้างนอก
“ยัยปราง แกไปส่งฉันไปรับตัวคิมกลับมาหน่อยสิ เพื่อนคิมโทรมาบอกว่าเมาอยู่ที่คลับอ่ะ” เจนนี่เข้ามาหาปารารินแล้วเอ่ยพูดบอกไปอย่างขอร้อง เพราะเธอกำลังท้องอยู่จึงไม่อยากจะไปสถานที่แบบนั้นคนเดียว “อืม ได้สิ นี่แกกับคิมทะเลาะกันอีกแล้วเหรอเนี่ย อะไรยอมๆกันได้ก็ยอมกันหน่อยเถอะแก จะเป็นพ่อคนแม่คนกันอยู่แล้วมาทะเลาะกันเพราะเรื่องจัดงานแต่งมันใช่เหรอ” ปารารินพูดถามออกไปแล้วก็เดินไปหยิบกุญแจรถยนต์ของเธอ เพราะเดาได้เลยว่าที่คิมไปเมาอยู่ร้านเหล้าก็คงเพราะทะเลาะกับเจนนี่แน่ๆ “ก็ฉันอยากให้งานแต่งงานของฉันกับคิมออกมาดูดีที่สุดนิ คิมมันก็ขัดฉันอยู่นั่นแหละ ฉันแค่อยากจะตรีมเหนือให้เพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาวใส่ชุดไทยสวยๆ แต่คิมมันก็อยากจะแต่งแบบฝรั่ง ให้เพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาวใส่ชุดเดรสชุดสูทอยู่นั่นแหละ จะไม่ให้ทะเลาะกันได้ยังไงล่ะ” เจนนี่พูดบ่นออกไปอย่างอดไม่ได้ กับเรื่องไม่เป็นเรื่องที่เธอและคิมหันต์ทะเลาะ “แต่คิมมันก็ยอมแกแทบจะทุกเรื่องเลยนะเจนนี่ ขนาดยอมย้ายไปอยู่ลำปางกับแก คิมมันก็ยังยอมทำเพราะแกกับลูกเลยนะ หรือถ้ามันตกลงกันไม่ได้พวกแกสองคนก็จัดมันทั้งสองตรีมไปเลยสิ ตรีมไทยใช้หมั้น ตรีมฝรั่งก็ใช้แต่งไง” ปารารินพูดเสนอความคิดนี้ออกไป เพราะจะได้ถูกใจทั้งสองคน “มาบอกฉันตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วไหมแก คิมมันออกไปดื่มจนเมาเละแล้วเนี่ย เรื่องนั้นเอาไว้ทีหลังก่อนเถอะ แกน่ะรีบพาฉันไปพาตัวคิมกลับมาก่อนที่คิมมันจะไปเหลวไหล” เจนนี่พูดบอกไปแล้วรีบจับมือเพื่อนสาวให้รีบออกจากห้อง เพราะตอนนี้เธอห่วงคิมหันต์จะแย่แล้ว เขายิ่งเป็นพวกชอบประชดอยู่ด้วย “เออๆ ฉันก็รีบแล้วนี่ไงแก แกก็ใจเย็นๆหน่อยสิเจนนี่ ลืมไปแล้วหรือไงว่าแกท้องอยู่นะ” ปารารินพูดเตือนเจนนี่ออกไปอย่างเป็นห่วง ก่อนจะเอามือประคองเพื่อนสาวที่ท้องสามเดือนให้เดินช้าลง “ลืมไป ก็ฉันเป็นห่วงคิมนิ เรารีบไปกันเถอะ” เจนนี่พูดบอกไปก็เริ่มเดินอย่างระมัดระวังมากขึ้น จากนั้นสองสาวก็พากันลงลิฟต์แล้วออกมาที่ลานจอดรถ ก่อนที่ปารารินจะขับรถออกไปตามหาเพื่อนหนุ่มที่คลับตามที่เพื่อนของคิมหันต์บอกเอาไว้ จนเวลาผ่านไปเกือบยี่สิบนาทีปารารินก็ขับมาถึง และมันก็เป็นโรงแรมที่ใหญ่เอาการเลยทีเดียว “แกนี่ขับช้าจริงๆเลยยัยปราง กว่าจะมาถึงล่อไปตั้งยี่สิบกว่านาที เฮ้อ” เจนนี่ลงจากลงแล้วพูดบ่นเพื่อนสาวไปอย่างอดไม่ได้ เพราะที่จริงถ้าขับมาเร็วๆนี่แค่สิบนาทีเท่านั้นแหละ แต่ปารารินเล่นขับมานานเกือบยี่สิบกว่านาทีเลย “แกก็รู้ว่าฉันกลัวความเร็ว ยังจะมาเร่งฉันอีก ฉันขับรถพาแกมาถึงนี่ได้อย่างปลอดภัยยังไม่ดีอีกหรือไงล่ะ เป็นห่วงคิมมันไม่ใช่หรือไง รีบเข้าไปหาสิป่ะ” ปารารินพูดบอกไปก็กดล็อครถ ก่อนจะเดินไปหาเพื่อนสาวแล้วพากันเดินเข้าไปในโรงแรมแล้วกดลิฟต์ขึ้นไปยังคลับหรูที่อยู่ในโรงแรมนี้ พอสองสาวออกมาจากลิฟต์ก็เดินตรงเข้าไปที่คลับทันที แล้วพวกเธอสองคนก็ช่วยกันมองหาคิมหันต์จนทั่วก็ไม่พบ ทำให้เจนนี่ต้องโทรถามเพื่อนของคิมหันต์ที่โทรมาบอกเธอ ก่อนจะได้คำตอบที่ทำให้เจนนี่ถึงกับต้องถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจกับคิมหันต์ “ยัยปราง เพื่อนของคิมบอกว่าคิมเมามากแล้วก็หลับไป พวกเขาเลยเปิดห้องให้คิมนอนไปแล้ว ฉันคงต้องอยู่ดูคิมที่นี่ก่อน แกจะอยู่กับฉันที่นี่นะปรางนี่ก็ดึกมากแล้วด้วยเนี่ย” เจนนี่หันมาพูดบอกเพื่อนสาว เพราะนี่ก็ดึกแล้วเธอไม่อยากให้เพื่อนสาวต้องกลับคนเดียว “ไม่เป็นไรแก ฉันกลับเองได้ใกล้ๆแค่นี้เอง แกอยู่ที่นี่ดูแลคิมไปเถอะ แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าฉันจะเมารับ แกส่งเลขห้องทิ้งไว้ให้ฉันก็แล้วกัน เดี๋ยวฉันจะไปเข้าห้องน้ำแล้วก็จะกลับคอนโดแล้ว” ปารารินพูดบอกไป เพราะเธอนอนที่คอนโดมันจะยังดีซะกว่านอนยัดกันสามคนที่นี่ “อ่อ งั้นก็ขับรถดีๆนะแก ฉันไปหาคิมก่อนละกัน ไปนะแก” เจนนี่พูดบอกไปก็ยิ้มให้กับเพื่อนสาว ก่อนจะเดินออกไปจากคลับหรูนี้ แล้วลงจากลิฟต์ไปยังห้องพักของโรงแรมที่เพื่อนของคิมหันต์เปิดเอาไว้ ส่วนปารารินก็รีบเดินไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ในคลับทันที เพราะเธอจะทนไม่ไหวแล้วและเธอก็ได้ฉี่สมใจหลังจากที่อดทนเอาไว้ตั้งแต่ขับรถมา “แก ฉันเจอเหยื่อของเราในคืนนี้แล้วล่ะ” เสียงของสาวคนหนึ่งพูดขึ้นมา หลังจากที่พวกเธอเข้ามาสอดส่องแล้วเจอเหยื่อที่พวกเธอจะจัดการในคินนี้แล้ว “อย่าบอกนะว่าเป็นคุณภารัณน่ะ” เสียงของสาวอีกคนพูดตอบไป เพราะเธอก็มองภารัณหนุ่มหล่อนักธุรกิจคนนั้นอยู่เหมอนกัน เพราะเธอจำหน้าหล่อๆของเขาที่ขึ้นหน้าข่าวสังคมบ่อยๆ ปารารินที่กำลังจะฉี่อยู่ถึงกับชะงักทันที แล้วเธอก็แอบฟังอย่างตั้งใจว่ามันจะใช่ภารัณคนเดียวกันกับไอ้ขี้เก๊กนั่นไหม “ก็ใช่น่ะสิแกจะใครซะอีกล่ะ ฉันเห็นเขามานั่งดื่มเหล้าคนเดียวตั้งนานแล้ว แล้วเขาก็คงจะไม่ได้นัดกับใครเอาไว้ไม่งั้นคงไม่ดื่มจนเมาขนาดนั้นหรอก หล่อๆรวยๆแบบบนี้ ฉันล่ะชอบ” เสียงของสาวสวยพูดตอบเพื่อนสาวไปอย่างเจ้าเล่ห์ “งั้นเราก็รีบออกไปมอมเหล้าเขาแล้วเราก็ทำคลิปแบล็คเมลเพื่อเอาเงินเขาเลยแก ฉันว่าเราน่าจะขู่เอาเงินจากเขาไม่ได้เยอะแน่ๆอ่ะ ได้ทั้งเงิน ได้ทั้งเซ็กส์ หึๆ” หญิงสาวพูดตอบเพื่อนสาวไปอย่างเจ้าเล่ห์ไม่แพ้กัน เพราะพวกเธอมักจะหาหนุ่มๆไฮโซในคลับมาลอกเอาเงินทำนองนี้ “งั้นลุยกันเลยแก อย่างแรกเราต้องผสมของเด็ดให้กินก่อน รับรองเลยว่าเร้าร้อนทั้งคืนแน่ๆ” สองสาวพูดออกไปก็ชูยาปลุกกำหนัดที่ทำให้ผู้ชายนั้นมึนเมาและมีความต้องการทางเพศ จากนั้นสองสาวก็พากันเดินออกไปจากห้องน้ำ โดยไม่รู้เลยว่ามีคนอื่นอยู่ในห้องน้ำนี้ด้วย ปารารินได้ยินสองสาวพูดออกมาแบบนั้นก็อึ้งไปทันที เพราะถ้าคนที่ผู้หญิงพวกนี้พูดถึงคือภารัณจริงๆ เธอก็เริ่มจะเป็นห่วงนายขี้เก๊กนั่นซะแล้วสิ ถ้าเจอพวกนี้หลอกแบล็คเมลล่ะเขาต้องแย่แน่ๆ นี่เขาเป็นอะไรถึงขั้นมาเมาอยู่คลับคนเดียวแบบนี้ได้ ไม่ได้ เธอจะยอมให้ผู้หญิงพวกนี้ทำกับเขาอย่างนั้นไม่ได้ อย่างน้อยเขาก็เคยเป็นผู้ชายที่เธอเคยปลื้มมาก่อน เธอจะใจดำไม่ช่วยเขาได้ยังไงกัน “ฉันไม่ยอมให้พวกเธอสมหวังกับไอ้ขี้เก๊กนั่นง่ายๆหรอก ฉันชอบเขามาตั้งนานยังได้แค่หอม พวกเธอจะมาชุบมือเปิบง่ายไม่ได้” ปารารินพูดออกไปอย่างไม่ยอม ก่อนจะรีบทำความสะอาดน้องสาวของตัวเองแล้วก็รีบแต่งตัวให้เรียบร้อย เพื่อที่จะออกไปขัดขวงสองสาวที่พูดหน้าห้องน้ำเมื่อกี้ ด้านภารัณที่กำลังนั่งดื่มเหล้าอย่างช้ำใจกับเรื่องที่เขาได้รู้ว่าปิ่นแก้วกำลังจะแต่งงานกับศิลาแล้ว เขาก็รู้สึกว่าตัวเองคงหมดหวังเรื่องของปิ่นแก้วแล้ว ยิ่งเธอพูดว่ารักนายศิลาต่อหน้าเขาอย่างนั้นมันก็ยิ่งตอกย้ำเขาเข้าไปอีก “นั่งดื่มคนเดียวเหงาแย่เลยนะคะ ให้เราสองคนนั่งด้วยคนสิคะ ชื่อเนยนะคะ แล้วนั่นก็ส้มเพื่อนของเนยเองค่ะ” เนยพูดออกไปพร้อมกับนั่งด้านข้างของภารัณอย่างยั่วยวนเขา “เรามาดื่มทำความรู้จักกันหน่อยสิคะสุดหล่อ เผื่อคืนนี้พวกเราจะได้ไปสนุกด้วยกัน” ส้มเข้าไปนั่งอีกข้างแล้วพูดออกไปก่อนจะเอามือไปลูบหน้าของผู้ชายคนนี้ให้หันมามองเธอ เพื่อให้เพื่อนสาวได้ใส่ยาลงไปในแก้วเหล้าของผู้ชายคนนี้ แต่พอเธอได้มองเขาใกล้ๆ เขาก็ยิ่งหล่อ “อื้อ อย่ามาแตะต้องตัวผม ออกไป ผมอยากอยู่คนเดียว” ภารัณพูดออกไปอย่างรำคาญ เพราะเขาไม่ได้ต้องการผู้หญิงคนไหนหรืออยากจะมารู้จักกับใครเขาที่นี่ เขาแค่อยากจะมาเมาแล้วให้ลืมทุกอย่างก็แค่นั้น “ไม่เอาสิคะ อารมณ์เสียแบบนี้อกหักมาหรือเปล่าคะเนี่ย ให้เราสองคนช่วยทำให้คุณอารมณ์ดีไม่ดีกว่าเหรอ หรือคุณจะปรับทุกข์กับพวกเก็ได้นะคะ” เนยพูดบอกไปก็ยิ้มออกมา พร้อมกับเทยาใส่ในแก้วเหล้าของภารัณอย่างเขาเล่ห์ เพราะถ้าเขากินแก้วนี้แล้วล่ะก็ คืนนี้เขาหนีไม่พ้นเธอสองคนแน่ๆ “หึ พวกคุณยังมองออกเลยเหรอว่าผมอกหัก ผมนี่มันห่วยจริงๆ มา อยากดื่มกับผมนักก็มาเลย มา ชนแก้ว คืนนี้ไม่เมาไม่กลับ ผมเลี้ยงเหล้าพวกคุณเอง” ภารัณพูดบอกไปเมื่อถูกจี้ใจดำเข้า ทำให้เขาพูดไปแล้วก็ยกแก้วเหล้าขึ้นมาชนแก้วกับสองสาวที่เข้ามาอ่อยเขา “ชนค่ะ ดื่มให้หมดแก้วเลยนะคะ คืนนี้เราจะได้สนุกกันให้สุดเหวี่ยงไปเลย” ส้มพูดออกไปก็ยิ้มอย่างชอบใจพ้อมกับชนแก้วกับหนุ่มหล่อคนนี้ แล้วเธอมองเขายกเหล้าขึ้นดื่มจนหมดแก้วอย่างสะใจ“ฮัลโหล พยาบาลครับ ภรรยาผมน้ำคล่ำแตกแล้วครับ รีบมาที่ห้องด่วนเลยนะครับ ปราง พี่โทรบอกพยาบาลแล้ว ปรางอดทนหน่อยนะคนดี” ภารัณรีบกดเรียกพยาบาลทันที ก่อนจะหันกลับมาแล้วเอ่ยพูดกับปารารินอย่างอ่อนโยน“ค่ะพี่ภาม อื้อ โอ๊ย...” ปารารินพยักหน้าตอบไปก่อนจะร้องออกมา จนทุกคนที่อยู่ในห้องมองอย่างสงสาร แต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้เพราะปารารินกำลังเจ็บท้องคลอด “ขออนุญาตค่ะ เราต้องพาคุณปารารินเข้าห้องคลอดแล้วค่ะ” พยาบาลเข้ามาในห้องแล้วเอ่ยพูดออกไป ก่อนจะจะมีบุรุษพยาบาลเอาเตียงเคลื่อนที่เข้ามาในห้องด้วยอย่างรวดเร็ว เพราะคนไข้รายนี้คือวีไอพีที่ทางโรงพยาบาลต้องดูแลเป็นพิเศษแบบสุดๆปารารินก็รู้ตัวเลยว่าเวลาที่เธอใกล้จะเห็นหน้าลูกๆใกล้มาถึงแล้ว เธอก็หันหน้าไปมองภารัณที่เดินเข้ามาหาเธอ พร้อมกับจับมือของเธอไว้“พี่อยู่กับปรางเสมอ ไม่ต้องกลัวนะคนดี อดทนหน่อยนะ” ภารัณพูดไปก็ยิ้มให้เธออย่างให้กำลังใจ เพราะเธอกำลังจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ลูกผู้หญิงคนหนึ่งจะทำได้ และเขาที่เป็นสามีก็ต้องคอยให้กำลังใจเธอจนผ่านพ้นไปได้ด้วยดี จากนั้นปารารินก็ถูกพาออกไปที่ห้องคลอดพร้อมกับภารัณที่จะเข้าไปด้วย โดยมีญาติตามไปคอยที่หน้า
ด้านปารารินที่ท้องลูกแฝดอยู่นั้นก็ถูกห้ามไม่ให้มีเซ็กส์กับสามีอย่างภารัณ ซึ่งเขาและเธอก็ทำตามที่หมอแนะนำอย่างเคร่งครัด แต่ตลอดระยะเวลาห้าเดือนที่ผ่านมานี้ ทั้งสองต่างช่วยกันเติมเต็มความสุขให้กันและกันอย่างไม่มีเกี่ยงงอน ด้วยการออรัลเซ็กส์แทนการมีเซ็กส์จริงๆแทน“ปรางจ๋า เดี๋ยวปรางก็ไปคลอดลูกแล้ว พี่ว่าเราควรจะมาส่งท้ายกันหน่อยดีไหมคนดี” ภารัณพูดไปก็เอามือไต่แขนของปารารินอย่างอ้อนๆเธอ เพราะถ้าเธอคลอดแล้วเขาต้องอดยาวเลยนะ“พี่ภามไม่เหนื่อยบ้างเหรอคะ นี่พี่ภามพึ่งจะกลับมาจากที่ทำงานเองนะคะ” ปารารินเอ่ยถามออกไปแล้วก็หันไปมองเขาที่มานั่งประชิดตัวของเธอด้วยสายตาหื่นๆอยู่“เรื่องแบบนี้พี่ไม่เหนื่อยหรอก มันจะทำให้พี่หายเหนื่อยด้วยซ้ำไป นะคนดี แค่รอบเดียวก็ได้ พี่ไปล้างน้องชายของพี่มาแล้วด้วย มันพร้อมมากเลยตอนนี้” ภารัณพูดบอกไปแล้วก็ทำหน้ากรุ้มกริ่มใส่เธออย่างขอร้อง“ก็ได้ค่ะ แค่รอบเดียวนะคะ อื้อ จุ๊บ อื้อ” ปารารินพูดบอกไปไม่ทันจบภารัณก็เข้ามาจูบปากของเธอทันทีที่เธออนุญาติเขาแล้ว เธอเองก็จูบตอบเขาไปอย่างรู้งาน“อื้อ จุ๊บ จุ๊บ อือ อื้อ…” ภารัณก็จูบกับปารารินอย่างดูดดื่ม ก่อนที่เขาจะเริ่มเอามือดึ
“ก็นั่นแหละค่ะ ดีนะที่ฉันยังโชคดีอยู่ที่แม่คุณชอบฉัน ไม่งั้นฉันกับคุณคงไปกันไม่รอดแน่ๆอ่ะ” ชงโคพูดออกไป เพราถ้าเธอต้องเจอะไรแบบนั้นและมันทำให้ไม่มีความสุข เธอก็คงต้องถอย“ถ้ารักกันมากพอยังไงก็รอดน่า แต่ผมน่ะแก่เกินกว่าที่จะไปคบกับใครใหม่แล้วนะคุณ ยังไงผมก็ต้องจบที่คุณนี่แหละ ปัญหาแม่ผัวคุณก็ไม่ต้องกลัวเลย แม่ผมอยากอุ้มหลานจะตายไป นี่ถ้าไม่ติดว่าคุณทานยาคุมล่ะก็ ป่านนี้คุณท้องตามคุณพีชกับคุณปรางเขาไปแล้ว ผมก็แก่ลงทุกวันคุณไม่ใจอ่อนบ้างเหรอ” ศิลาพูดบอกไปอย่างเสียดาย เพราะชงโคขอเขาเอาไว้ว่าขอคบกันให้ได้สักปีสองปีก่อนแล้วค่อยคุยกันเรื่องที่จะมีครอบครัว ส่วนเขาก็เองก็ไม่ได้เร่งรัดอะไรเธอมาก แค่แอบเอายาคุมทิ้งทีละเม็ดสองเม็ดพอไม่ให้เธอสงสัย เผื่อเขาจะฟลุ๊คทำเธอท้องเขาสักวัน“แก่อะไรกันคะคุณพึ่งจะสามสิบสามเองนะคะ มีลูกตอนสามสิบห้าก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลยค่ะ อดทนหน่อยสิคะ ไม่แน่ถ้ายัยปรางคลอดลูกแล้วฉันเล่นกับหลานโอเค ฉันอาจะลดเวลาให้คุณก็ได้” ชงโคพูดบอกไป เพราะเธอไม่ค่อยอะไรกับเด็กเท่าไหร่จึงอยากลองเล่นกับหลานๆดูก่อนที่เธอคิดจะมีจริงๆ“ผมชักอยากให้คุณปรางเขาคลอดลูกไวๆแล้วเนี่ย ผมจะได้ส่งคุณไปเป็
ห้าเดือนผ่านไปหลังจากที่พีชญาไปบ้านของเกริกพลที่ขอนแก่นแล้วก็ทำความรู้จักกับพ่อแม่ของเขาแล้วก็ต้องเจอปัญหาใหญ่ เพราะพ่อแม่ของเขาได้หาผู้หญิงให้กับเกริกพลรออยู่แล้ว และเธอก็พึ่งรู้ว่าครอบครับของเกริกพลนั้นเป็นเศรษฐีบ้านนอกที่มีที่ดินเป็นพันๆไร่ แถมยังเปิดร้านขายวัดสุก่อสร้างขนาดใหญ่อีก ทำให้เธอต้องฝ่าฟันอุปสรรคมาสารพัดอย่างจากแม่ของเขาที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้าของเธอ “อะไรนะตาพล นี่แกจะให้แม่ไปขอแฟนแกงั้นเหรอ แม่ไม่ไป แม่ไม่ชอบผู้หญิงกรุงเทพอย่างนั้น ทำตัวเป็นลูกคุณหนู ทำอะไรก็ไม่เป็นสักอย่างแกจะเอามาทำเมียทำไมห้ะ ผู้หญิงดีๆที่แม่หาให้ทำไมแกไม่เลือกหึ แม่ล่ะไม่เข้าใจแกเลยจริงๆ” เกนสินีแม่ของเกริกพลพูดออกไปพร้อมกับชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ ก่อนจะมองลูกชายและพีชญาสลับกันไปมาด้วยสายตาเคืองขุ่น“ก็ผมรักพีชเขานิครับแม่ อีกอย่างพีชเขาก็ไม่ได้ทำตัวเป็นคุณหนูอย่างที่แม่ว่าสักหน่อย เขามาบ้านเราทีไรเขาก็พยายามช่วยนั่นช่วยนี่ตลอด พีชเอาใจแม่ขนาดนั้นมันยังไม่ดีอีกเหรอครับ” เกริกพลพูดไปก็มองหน้าแม่ของเขาอย่างม่เข้าใจ เพราะตลอดห้าเดือนที่ผ่านมานี้เขาพาพีชญามาบ้านเขาแทบทุกเดือนเพื่อที่จะทำให้แม่ของเขาสนิทกับ
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปโครงการที่ปารารินทำอยู่ก็เสร็จเรียบร้อยทำให้พวกเขาได้รับวันหยุดพักร้อนคนละหนึ่งอาทิตย์ ส่วนปารารินนั้นก็ต้องหยุดยาวและก็ต้องมอบหมายงานให้เกริกพลและสิตางเป็นคนจัดการต่อ ส่วนเธอก็มีหน้าที่ดูแลตัวเองและลูกในท้องให้ดีที่สุด“หนูปราง แม่ว่าท้องของหนูใหญ่มากเลยนะเนี่ย ตอนแม่ท้องสามเดือนกว่าๆมันยังไม่ใหญ่ขนาดนี้เลย ปกติท้องสาวมันจะเล็กๆนะ” นภาพรพูดออกไปขณะมองหน้าท้องนูนใหญ่ของลูกสะใภ้ ที่ท้องสามเดือนกว่าๆแล้ว“ปรางก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะคุณแม่ แต่มันใหญ่จริงๆค่ะ นี่แค่สามเดือนยังขนาดนี้ถ้าเก้าเดือนจะขนาดไหนกัน” ปารารินพูดไปก็เอามือลูบที่หน้าท้องของเธออย่างสงสัย“ป้าว่านะ เราต้องท้องลูกแฝดแน่ๆเลยยัยปราง ไม่งั้นไม่ใหญ่ขนาดนี้หรอก ดูท้องเราสิเล็กกว่าท้องของเจนนี่ไปนิดเดียวเอง” โรสรินที่มาเยี่ยมหลานสาวที่กรุงเทพเอ่ยพูดบอกไป เพราะวันนี้ปารารินมีตรวจเพศลูกและอัลตร้าซาวด์ ทำให้เธออยากลงมาดูหลานสาวสักหน่อย “เดี๋ยวตรวจดูก็น่าจะรู้แล้วล่ะครับ อย่าพูดให้ผมมีความหวังสิครับ ผมยิ่งอยากได้ลูกแฝดอยู่ด้วย” ภารัณพูดไปขณะรอเข้าตรวจครรภ์ของปาราริน“หึๆ พ่อว่าแฝดแน่ๆว่ะ พ่อว่าน้ำยาลูกชายของพ่อมั
พอปิ่นแก้วออกไปแล้วปารารินก็ไปหาภารัณที่สำนักงานใหญ่ของเขาทันที เพราะเธอคิดว่าปิ่นแก้วจะต้องมาหาเขาก่อนหน้านี้แน่ๆ “พี่ภามคะ เมื่อกี้คุณปิ่นเข้ามาหาพี่ภามใช่ไหมคะ” ปารารินเอ่ยถามออกไปก็มองหน้าของภารัณอย่างอยากรู้“อ่อใช่ แต่ปรางอย่าเข้าใจพี่ผิดนะ ปิ่นเขาแค่มาคุยเรื่องงานแล้วก็มายินดีที่พี่แต่งงานกับปรางเท่านั้น ไม่ได้มีอะไรเลย แต่ปรางรู้ได้ยังไงว่าปิ่นเขามาที่นี่ ปิ่นเขาพึ่งออกไปเองนะ” ภารัณพูดอธบายออกไปอย่างกลัวว่าปารารินจะเข้าใจเขาผิด ก่อนจะถามเธอว่าเธอรู้ได้ยังไง ทำไมข่าวถึงหูเธอไวแบบนั้น“แม๋ รีบบอกเชียวนะคะ ปรางก็ไม่ได้จะว่าอะไรสักหน่อยค่ะ ที่ปรางรู้ก็เพราะว่าเมื่อกี้คุณปิ่นเขาไปหาปรางที่สำนักงานน่ะสิคะ แล้วเขาก็พูดขอโทษปรางกับเรื่องที่ผ่านมาแล้วเขาก็จะไปอยู่เมืองนอกสักพัก พี่ภามว่าคุณปิ่นเขาจะสำนึกผิดจริงๆไหมคะ” ปารารินเข้าไปนั่งคุยกับภารัณด้วยสีหน้าจริงจัง เพราะเธอเองก็ไม่กล้าไว้ใจเต็มร้อย เนื่องจากที่ผ่านมานั้นปิ่นแก้วก็ร้ายเหลือเกิน“พี่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ในเมื่อเขามาขอโทษเราแล้วเราก็ควรจะให้โอกาสเขาไม่ใช่เหรอ พี่ว่าเราลองเชื่อใจปิ่นเขาดูสักครั้งก็ไม่เป็นอะไรนิ เขาคงคิดอ
ด้านภารัณที่เรียกผู้จัดการฝ่ายการจัดการมาพบ เขาก็พูดคุยเกี่ยวกับโครงการใหม่ที่เขาต้องการให้เรวัตไปหาข้อมูลในพื้นที่ให้กับเขา ก่อนที่จะให้เรวัตออกไปทำงานต่อ“อ่อ คุณภามครับ คือเรื่องทุนการศึกษาเราจะประกาศชื่อในวันพรุ่งนี้แล้ว ผมคัดรายชื่อนักศึกษามาแล้ว คุณภามช่วยตรวจสอบหน่อยนะครับ” เรวัตพูดไปก็เอาเอ
ณ บริษัทอีแลนด์กรุ๊ปบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ของประเทศที่ใครๆต่างก็รู้จัก เพราะมีผู้บริหารสุดเนี๊ยบอย่าง ”ภารัณ” ผู้ที่ไม่เคยปล่อยให้การประมูลที่บริษัทตั้งเป้าหมายเอาไว้พลาดเป้าเลยสักครั้งนับตั้งแต่ที่เขารับตำแหน่งผู้บริหารมา ทำให้งานของเขาทุกอย่างต้องเป๊ะและห้ามมีคำว่าผิดพลาด เขาจึงถูกลูกน้องใ







