LOGINหลังจากออกมาจากร้านอาหารของเพื่อนปารารินแล้ว ภารัณก็พาปารารินมาที่คอนโดของเขาต่อเพราะที่นี่มันค่อนข้างสะดวกและมีความเป็นส่วนตัวมาก และคืนนี้ที่นี่จะเป็นที่เสพสุขของเขาและปาราริน ด้านปารารินพอเดินเข้ามาในห้องชุดของภารัณก็มองอย่างตื่นตาตื่นใจ เพราะมันสามารถเห็นวิวแม่น้ำเจ้าพระยาแบบสวยงาม ก่อนจะหันไปหาภารัณแล้วเจอเขากำลังถอดเสื้อผ้าออกมาจนหน้าอกเปลือยเปล่าต่อหน้าเธอ
“นี่คุณจะเอาแล้วเหรอ เราพึ่งจะมาถึงกันเองนะคะ” ปารารินถามออกไปแบบอึ้งๆ เพราะเธอยังไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจอะไรเลยสักอย่างแต่เขากลับแก้ผ้ารอแล้ว “ทำไม กลัวเหรอ คืนนั้นผมไม่เห็นคุณกลัวอะไรเลยนิ ขนาดผมไม่มีแรงจะเอาคุณแล้วคุณยังนั่งขย่มให้ผมเลยนะ” ภารัณพูดแล้วยิ้มออกไปอย่างชอบใจที่ได้เห็นสีหน้าตกใจของปาราริน เขาก็เลยโยนเสื้อของเธอไปให้เธอแบบแกล้งๆ “ปะ เปล่าๆ กลัวอะไรล่ะ ฉันก็แค่ไม่รู้จะเริ่มยังไงก็แค่นั้นแหละ” ปารารินพูดบอกไปตามตรง เพราะคืนนั้นเขาเมาหรอกเธอถึงได้ใจกล้าทำแบบนั้นเพราะคิดว่าเขาคงจำไม่ได้ แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าเขาจะจำได้เกือบทุกอย่าง มันจึงทำให้เธออายที่จะเริ่มทำอะไรอย่างนั้น “หึๆ งั้นก็เข้ามานี่ ผมจะทำให้คุณคุ้นชินกับเรื่องอย่างนี้เอง มาสิ มองหน้าผมสิปาราริน” ภารัณพูดไปก็เข้าไปหาปารารินแล้วเขาก็เอามือมาโอบเอวของเธอมาแนบชิดก่อนจะมองสบตากับเธออย่างจดจ้อง ปารารินก็มองหน้าของภารัณก่อนจะกลืนน้ำลายลงคออย่างตื่นเต้นเธอก็กำหมัดแน่นเมื่อหน้าหล่อๆของภารัณก้มลงมาจูบปากของเธอ แล้วเขาก็เอามือมาประคองที่ข้างแก้มของเธอเพื่อไม่ให้เธอหลบหนีการจูบอันเร่าร้อนของเขา “อื้อ จุ๊บ จุ๊บ อือ อื้อ” ภารัณก็จูบปากของปารารินแล้วเขาก็อุ้มเธอขึ้นมานั่งบนโต๊ะทานอาหารที่ตั้งอยู่ตรงนี้ แล้วเขาก็กอดรัดฟัดเวี่ยงกับเธออย่างโลมรัน จากนั้นก็ค่อยๆเอามือปลดกระดุมของปารารินออกทีละเม็ดๆจนหมด แล้วเขาก็เริ่มจูบไซ้ซอกคอของเธอลงมาจนถึงเนินหน้าอก “นมคุณมันใหญ่จนล้นชุดชั้นในแล้วปาราริน อ่าส์ ดูสิ เต็มไม้เต็มมือไปหมดเลย ผมอยากดูดนมคุณจังปาราริน” ภารัณพูดไปก็เลียรมฝีปากมองหน้าอกใหญ่ที่เขากำลังใช้มือบีบขย้ำอย่างหื่นกระหาย ก่อนจะเอามือไปปลดตระขอชุดชั้นในของปารารินออกแล้วเขาก็ดึงมันออกไปพร้อมๆกับเสื้อของเธอจนปารารินเปลือยอกสมใจเขา “คุณภารัณ” ปารารินครางชื่อเขาออกไปเบาๆ ก็มองเขามองหน้าของเธออย่างหื่นๆใจเต้นรัวเพราะวันนั้นเขาถึงกับดูดนมเธอจนนอนหลับไป เขาคงจะชอบหน้าอกของเธอจริงๆนั่นแหละ ดุสิ มองตาเป้นมันส์เชียว “อ้า งับ อืม แผล็บ แผล็บ อ่าส์ เสียวไหมปาราริน บอกผมสิว่าคุณถูกผมดูดนมแบบนี้แล้วคุณรู้สึกยังไงไงหึ แผล็บ แผล็บ จ๊วบ จ๊วบ อ่าส์” ภารัณพูดออกไปก็อ้าปากดูดเลียยอดถันของปารารินอย่างชอบใจ ก่อนจะใช้ลิ้นเลียดันที่หัวนมของเออย่างหมั่นเขี้ยว “อ้ะ ปรางเสียงค่ะคุณภารัณ อ้ะ เสียวจนหัวนมมันแข็งไปหมดแล้ว อื้อ ซี๊ด” ปารารินร้องครางบอกไปก็ทำหน้าครวญครางอย่างเสียวๆ ยิ่งมองหน้าล่อๆกำลังแลบลิ้นเลียยอดถันของเธออย่างนั้นแล้วก็ยิ่งเสียว “หึๆ เรียกผมว่าพี่ภามสิ หรือจะเรียกผมว่าป๋าหรืออะไรก็ได้ แล้วแต่คุณจะเรียกเลย ขอแค่มันทำให้เราสองคนเสี้ยนก็พอ แผล็บ แผล็บ อ่าส์ รู้ไหมว่าตอนนี้ดุ้นของผมมันแข็งจนแน่นกางเกงไปหมดแล้ว เพราะคุณเลยปาราริน” ภารัณพูดบอกไปเมื่อเขากำลังตื่นตัวกับการได้เล่นหยกล้อกับหน้าอกของเธอจนท่อนเอ็นของเขามันเรียกร้องที่จะออกมาแล้ว “เอามันออกมาสิคะ เดี๋ยวปรางจะทำให้มันมีความสุขเอง อ้ะ อ้ะ พี่ภามขา อ้ะ เอามันออกมาให้ปรางสิคะ ปรางอยากดูดมัน อยากเลียมัน อื้อ อ้ะ อ้ะ” ปารารินพูดออกไปย่างยั่วยวนเขา ก่อนจะเอามือลูบอไล้แผ่นหลังของภารัณอย่างเสียสวกระสัน “ผมชอบเวลาที่คุณเรียกผมแบบนี้จังปาราริน เรียกอีกสิ อ่าส์ แล้วผมจะให้คุณได้อมดุ้นของผมทั้งดุ้นเลย อ่าส แผล็บ แผล็บ” ภารัณพูดบอกไปก้ใช้ฟันกัดที่ยอดถันของปารารินอย่างหื่นๆ เมื่อเธอทำให้เขารู้สึกต้องการจนทนไม่ไหวแล้ว เขาจึงต้องระบายอารมณ์อยากลงกับยอดถันของเธอ “โอ๊ย ซี๊ด พี่ภามขา ปรางเจ็บนะคะ อื้อ กัดหัวนมปรางเบาๆหน่อยสิคะ อ้ะ พี่ภาม” ปารารินร้องครางออกไปอย่างเจ็บๆเสียวๆที่เขากัดหัวนมของเธออย่างนั้น “งั้นกัดที่อื่นได้ใช่ไหม หึๆ” ภารัณเงยหน้ามาพูดบอกไปก็ยิ้มมุมปาก ก่อนจะละปากจากหน้าอกของปาราริน แล้วเขาก็เอามือดึงกระโปรงและกางเกงชั้นในที่ปารารินใส่อยู่ออกจากเรียวขาของเธออย่างรวดเร็ว จากนั้นก็จับขาเรียวอ้าออกกว้างปารารินเองก็มองการกระทำของภารัณอย่างเขินๆ เมื่อเขาจับเธออ้าขาออกกว้างเธอจึงเอามือยันพื้นโต๊ะนี้ไว้แล้วก็มองหน้าหล่อๆของเขากำลังมองน้องสาวของเธออย่างสำรวจอย่างนั้น จนเธอแอบหุบขาอย่างอายๆ “อย่าอายผมสิ คราวก่อนผมเมาทุกอย่างมันเลยเบลอๆไปหมด แต่วันนี้มันชัดเจนมากปาราริน หอยคุณมันน่าเลียสุดๆไปเลย เด็กอะไรหอยแนบชิดน่าเยมาก ดูสิ ขนาดผมเบะแคมออกรูยังเล็กเลย ไม่น่าล่ะผมถึงได้ติดใจอยากเอาคุณขนาดนี้” ภารัณพูดไปก็เอามือไปแบะแคมสำรวจร่องสาวสีแดงสดของปารารินอย่าชอบใจ เด็กสดๆซิงๆอย่างนี้มันน่าเอาชะมัดเลย “อื้อ อย่าทำแบบนี้สิคะ ปรางก็อายเป็นเหมือนกันนะคะ อ้ะ พี่ภาม อย่านะคะ อื้อ อ้ะ” ปารารินร้องออกไปเมื่อภารัณเอานิ้วเขี่ยที่ติ่งเสียวของเธอจนเธอเสียวจนต้องร้องครางออกมา “อายอะไร อยู่กับผมแล้วห้ามอายรู้ไหม คุณอยากทำอะไรอยากจะพูดอะไรก็พูดออกมาได้เลย ปราง ร่องของคุณมันเยิ้มมากเลย อ่าส์ แผล็บ แผล็บ กลิ่นหอมชะมัดเลย แผล็บ แผล็บ” ภารัณเอานิ้วที่เลอะน้ำเมือกใส่ของปารารินมาดู ก่อนจะก้มลงไปดูดเลียน้ำหวานที่ไหลออกมาจากร่องสาวของเธอย่างอดไมได้ “อ้ะ อ้ะ พี่ภาม ปรางเสียว อ้ะ อย่าค่ะ อื้อ พี่ภาม อ้ะ อ้ะ อ้ะ” ปารารินร้องครางเสียงกระเส่า ก่อนจะดิ้นรนไปมาอย่างทรมานกับการที่ถูกภารัณลงลิ้นให้ ขนเธอต้องเอามือไปขยุ้มผมของเขาอย่างทนไม่ไหว “อ่าส์ แผล็บ แผล็บ แจ๊ะ แจ๊ะ อ่าส์ ปราง ” ภารัณก็ก้มหน้าก้มตาดูดเลียร่องสาวของปารารินอย่างชอบใจ ก่อนจะเริ่มส่งนิ้วแยงเข้าไปเพื่อขยายร่องสาวของเธอให้พร้อมที่จะรับท่อนเอ็นของเขา “อ้ะ อ้ะ พี่ภาม ปรางไม่ไหวแล้วค่ะ อ้ะ อ้ะ อ้าย” ปารารินร้องครางออกไป ก่อนจะเกร็งกระตุกคาลิ้นและนิ้วของเขาที่กำลังเล่นงานที่ร่องสาวของเธออย่างหนักหน่วงจนเธอต้านทานความเสียวนั้นไม่ไหว ภารัณก็ยิ้มออกมาอย่างชอบใจที่เขาทำให้ปารารินเสร็จได้ในเวลาอันรวดเร็วแบบนี้ เพราะต่อไปมันจะเป็นคิวของน้องชายของเขาที่จะได้รับความสุขอย่างนี้บ้าง คิดไปแล้วภารัณก็เอามือเช็ดปากของตัวเองที่เลอะน้ำรักของปารารินออก แล้วเขาก็ลุกขึ้นยืนแล้วก็เอามือปลดซิปกางเกงออก แล้วเขาก็ปลดปล่อยท่อนเอ็นของเขาออกมาอย่างอิสระ พร้อมกับชักรูดมันให้พร้อมใช้งาน“ฮัลโหล พยาบาลครับ ภรรยาผมน้ำคล่ำแตกแล้วครับ รีบมาที่ห้องด่วนเลยนะครับ ปราง พี่โทรบอกพยาบาลแล้ว ปรางอดทนหน่อยนะคนดี” ภารัณรีบกดเรียกพยาบาลทันที ก่อนจะหันกลับมาแล้วเอ่ยพูดกับปารารินอย่างอ่อนโยน“ค่ะพี่ภาม อื้อ โอ๊ย...” ปารารินพยักหน้าตอบไปก่อนจะร้องออกมา จนทุกคนที่อยู่ในห้องมองอย่างสงสาร แต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้เพราะปารารินกำลังเจ็บท้องคลอด “ขออนุญาตค่ะ เราต้องพาคุณปารารินเข้าห้องคลอดแล้วค่ะ” พยาบาลเข้ามาในห้องแล้วเอ่ยพูดออกไป ก่อนจะจะมีบุรุษพยาบาลเอาเตียงเคลื่อนที่เข้ามาในห้องด้วยอย่างรวดเร็ว เพราะคนไข้รายนี้คือวีไอพีที่ทางโรงพยาบาลต้องดูแลเป็นพิเศษแบบสุดๆปารารินก็รู้ตัวเลยว่าเวลาที่เธอใกล้จะเห็นหน้าลูกๆใกล้มาถึงแล้ว เธอก็หันหน้าไปมองภารัณที่เดินเข้ามาหาเธอ พร้อมกับจับมือของเธอไว้“พี่อยู่กับปรางเสมอ ไม่ต้องกลัวนะคนดี อดทนหน่อยนะ” ภารัณพูดไปก็ยิ้มให้เธออย่างให้กำลังใจ เพราะเธอกำลังจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ลูกผู้หญิงคนหนึ่งจะทำได้ และเขาที่เป็นสามีก็ต้องคอยให้กำลังใจเธอจนผ่านพ้นไปได้ด้วยดี จากนั้นปารารินก็ถูกพาออกไปที่ห้องคลอดพร้อมกับภารัณที่จะเข้าไปด้วย โดยมีญาติตามไปคอยที่หน้า
ด้านปารารินที่ท้องลูกแฝดอยู่นั้นก็ถูกห้ามไม่ให้มีเซ็กส์กับสามีอย่างภารัณ ซึ่งเขาและเธอก็ทำตามที่หมอแนะนำอย่างเคร่งครัด แต่ตลอดระยะเวลาห้าเดือนที่ผ่านมานี้ ทั้งสองต่างช่วยกันเติมเต็มความสุขให้กันและกันอย่างไม่มีเกี่ยงงอน ด้วยการออรัลเซ็กส์แทนการมีเซ็กส์จริงๆแทน“ปรางจ๋า เดี๋ยวปรางก็ไปคลอดลูกแล้ว พี่ว่าเราควรจะมาส่งท้ายกันหน่อยดีไหมคนดี” ภารัณพูดไปก็เอามือไต่แขนของปารารินอย่างอ้อนๆเธอ เพราะถ้าเธอคลอดแล้วเขาต้องอดยาวเลยนะ“พี่ภามไม่เหนื่อยบ้างเหรอคะ นี่พี่ภามพึ่งจะกลับมาจากที่ทำงานเองนะคะ” ปารารินเอ่ยถามออกไปแล้วก็หันไปมองเขาที่มานั่งประชิดตัวของเธอด้วยสายตาหื่นๆอยู่“เรื่องแบบนี้พี่ไม่เหนื่อยหรอก มันจะทำให้พี่หายเหนื่อยด้วยซ้ำไป นะคนดี แค่รอบเดียวก็ได้ พี่ไปล้างน้องชายของพี่มาแล้วด้วย มันพร้อมมากเลยตอนนี้” ภารัณพูดบอกไปแล้วก็ทำหน้ากรุ้มกริ่มใส่เธออย่างขอร้อง“ก็ได้ค่ะ แค่รอบเดียวนะคะ อื้อ จุ๊บ อื้อ” ปารารินพูดบอกไปไม่ทันจบภารัณก็เข้ามาจูบปากของเธอทันทีที่เธออนุญาติเขาแล้ว เธอเองก็จูบตอบเขาไปอย่างรู้งาน“อื้อ จุ๊บ จุ๊บ อือ อื้อ…” ภารัณก็จูบกับปารารินอย่างดูดดื่ม ก่อนที่เขาจะเริ่มเอามือดึ
“ก็นั่นแหละค่ะ ดีนะที่ฉันยังโชคดีอยู่ที่แม่คุณชอบฉัน ไม่งั้นฉันกับคุณคงไปกันไม่รอดแน่ๆอ่ะ” ชงโคพูดออกไป เพราถ้าเธอต้องเจอะไรแบบนั้นและมันทำให้ไม่มีความสุข เธอก็คงต้องถอย“ถ้ารักกันมากพอยังไงก็รอดน่า แต่ผมน่ะแก่เกินกว่าที่จะไปคบกับใครใหม่แล้วนะคุณ ยังไงผมก็ต้องจบที่คุณนี่แหละ ปัญหาแม่ผัวคุณก็ไม่ต้องกลัวเลย แม่ผมอยากอุ้มหลานจะตายไป นี่ถ้าไม่ติดว่าคุณทานยาคุมล่ะก็ ป่านนี้คุณท้องตามคุณพีชกับคุณปรางเขาไปแล้ว ผมก็แก่ลงทุกวันคุณไม่ใจอ่อนบ้างเหรอ” ศิลาพูดบอกไปอย่างเสียดาย เพราะชงโคขอเขาเอาไว้ว่าขอคบกันให้ได้สักปีสองปีก่อนแล้วค่อยคุยกันเรื่องที่จะมีครอบครัว ส่วนเขาก็เองก็ไม่ได้เร่งรัดอะไรเธอมาก แค่แอบเอายาคุมทิ้งทีละเม็ดสองเม็ดพอไม่ให้เธอสงสัย เผื่อเขาจะฟลุ๊คทำเธอท้องเขาสักวัน“แก่อะไรกันคะคุณพึ่งจะสามสิบสามเองนะคะ มีลูกตอนสามสิบห้าก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลยค่ะ อดทนหน่อยสิคะ ไม่แน่ถ้ายัยปรางคลอดลูกแล้วฉันเล่นกับหลานโอเค ฉันอาจะลดเวลาให้คุณก็ได้” ชงโคพูดบอกไป เพราะเธอไม่ค่อยอะไรกับเด็กเท่าไหร่จึงอยากลองเล่นกับหลานๆดูก่อนที่เธอคิดจะมีจริงๆ“ผมชักอยากให้คุณปรางเขาคลอดลูกไวๆแล้วเนี่ย ผมจะได้ส่งคุณไปเป็
ห้าเดือนผ่านไปหลังจากที่พีชญาไปบ้านของเกริกพลที่ขอนแก่นแล้วก็ทำความรู้จักกับพ่อแม่ของเขาแล้วก็ต้องเจอปัญหาใหญ่ เพราะพ่อแม่ของเขาได้หาผู้หญิงให้กับเกริกพลรออยู่แล้ว และเธอก็พึ่งรู้ว่าครอบครับของเกริกพลนั้นเป็นเศรษฐีบ้านนอกที่มีที่ดินเป็นพันๆไร่ แถมยังเปิดร้านขายวัดสุก่อสร้างขนาดใหญ่อีก ทำให้เธอต้องฝ่าฟันอุปสรรคมาสารพัดอย่างจากแม่ของเขาที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้าของเธอ “อะไรนะตาพล นี่แกจะให้แม่ไปขอแฟนแกงั้นเหรอ แม่ไม่ไป แม่ไม่ชอบผู้หญิงกรุงเทพอย่างนั้น ทำตัวเป็นลูกคุณหนู ทำอะไรก็ไม่เป็นสักอย่างแกจะเอามาทำเมียทำไมห้ะ ผู้หญิงดีๆที่แม่หาให้ทำไมแกไม่เลือกหึ แม่ล่ะไม่เข้าใจแกเลยจริงๆ” เกนสินีแม่ของเกริกพลพูดออกไปพร้อมกับชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ ก่อนจะมองลูกชายและพีชญาสลับกันไปมาด้วยสายตาเคืองขุ่น“ก็ผมรักพีชเขานิครับแม่ อีกอย่างพีชเขาก็ไม่ได้ทำตัวเป็นคุณหนูอย่างที่แม่ว่าสักหน่อย เขามาบ้านเราทีไรเขาก็พยายามช่วยนั่นช่วยนี่ตลอด พีชเอาใจแม่ขนาดนั้นมันยังไม่ดีอีกเหรอครับ” เกริกพลพูดไปก็มองหน้าแม่ของเขาอย่างม่เข้าใจ เพราะตลอดห้าเดือนที่ผ่านมานี้เขาพาพีชญามาบ้านเขาแทบทุกเดือนเพื่อที่จะทำให้แม่ของเขาสนิทกับ
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปโครงการที่ปารารินทำอยู่ก็เสร็จเรียบร้อยทำให้พวกเขาได้รับวันหยุดพักร้อนคนละหนึ่งอาทิตย์ ส่วนปารารินนั้นก็ต้องหยุดยาวและก็ต้องมอบหมายงานให้เกริกพลและสิตางเป็นคนจัดการต่อ ส่วนเธอก็มีหน้าที่ดูแลตัวเองและลูกในท้องให้ดีที่สุด“หนูปราง แม่ว่าท้องของหนูใหญ่มากเลยนะเนี่ย ตอนแม่ท้องสามเดือนกว่าๆมันยังไม่ใหญ่ขนาดนี้เลย ปกติท้องสาวมันจะเล็กๆนะ” นภาพรพูดออกไปขณะมองหน้าท้องนูนใหญ่ของลูกสะใภ้ ที่ท้องสามเดือนกว่าๆแล้ว“ปรางก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะคุณแม่ แต่มันใหญ่จริงๆค่ะ นี่แค่สามเดือนยังขนาดนี้ถ้าเก้าเดือนจะขนาดไหนกัน” ปารารินพูดไปก็เอามือลูบที่หน้าท้องของเธออย่างสงสัย“ป้าว่านะ เราต้องท้องลูกแฝดแน่ๆเลยยัยปราง ไม่งั้นไม่ใหญ่ขนาดนี้หรอก ดูท้องเราสิเล็กกว่าท้องของเจนนี่ไปนิดเดียวเอง” โรสรินที่มาเยี่ยมหลานสาวที่กรุงเทพเอ่ยพูดบอกไป เพราะวันนี้ปารารินมีตรวจเพศลูกและอัลตร้าซาวด์ ทำให้เธออยากลงมาดูหลานสาวสักหน่อย “เดี๋ยวตรวจดูก็น่าจะรู้แล้วล่ะครับ อย่าพูดให้ผมมีความหวังสิครับ ผมยิ่งอยากได้ลูกแฝดอยู่ด้วย” ภารัณพูดไปขณะรอเข้าตรวจครรภ์ของปาราริน“หึๆ พ่อว่าแฝดแน่ๆว่ะ พ่อว่าน้ำยาลูกชายของพ่อมั
พอปิ่นแก้วออกไปแล้วปารารินก็ไปหาภารัณที่สำนักงานใหญ่ของเขาทันที เพราะเธอคิดว่าปิ่นแก้วจะต้องมาหาเขาก่อนหน้านี้แน่ๆ “พี่ภามคะ เมื่อกี้คุณปิ่นเข้ามาหาพี่ภามใช่ไหมคะ” ปารารินเอ่ยถามออกไปก็มองหน้าของภารัณอย่างอยากรู้“อ่อใช่ แต่ปรางอย่าเข้าใจพี่ผิดนะ ปิ่นเขาแค่มาคุยเรื่องงานแล้วก็มายินดีที่พี่แต่งงานกับปรางเท่านั้น ไม่ได้มีอะไรเลย แต่ปรางรู้ได้ยังไงว่าปิ่นเขามาที่นี่ ปิ่นเขาพึ่งออกไปเองนะ” ภารัณพูดอธบายออกไปอย่างกลัวว่าปารารินจะเข้าใจเขาผิด ก่อนจะถามเธอว่าเธอรู้ได้ยังไง ทำไมข่าวถึงหูเธอไวแบบนั้น“แม๋ รีบบอกเชียวนะคะ ปรางก็ไม่ได้จะว่าอะไรสักหน่อยค่ะ ที่ปรางรู้ก็เพราะว่าเมื่อกี้คุณปิ่นเขาไปหาปรางที่สำนักงานน่ะสิคะ แล้วเขาก็พูดขอโทษปรางกับเรื่องที่ผ่านมาแล้วเขาก็จะไปอยู่เมืองนอกสักพัก พี่ภามว่าคุณปิ่นเขาจะสำนึกผิดจริงๆไหมคะ” ปารารินเข้าไปนั่งคุยกับภารัณด้วยสีหน้าจริงจัง เพราะเธอเองก็ไม่กล้าไว้ใจเต็มร้อย เนื่องจากที่ผ่านมานั้นปิ่นแก้วก็ร้ายเหลือเกิน“พี่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ในเมื่อเขามาขอโทษเราแล้วเราก็ควรจะให้โอกาสเขาไม่ใช่เหรอ พี่ว่าเราลองเชื่อใจปิ่นเขาดูสักครั้งก็ไม่เป็นอะไรนิ เขาคงคิดอ
ด้านภารัณที่เรียกผู้จัดการฝ่ายการจัดการมาพบ เขาก็พูดคุยเกี่ยวกับโครงการใหม่ที่เขาต้องการให้เรวัตไปหาข้อมูลในพื้นที่ให้กับเขา ก่อนที่จะให้เรวัตออกไปทำงานต่อ“อ่อ คุณภามครับ คือเรื่องทุนการศึกษาเราจะประกาศชื่อในวันพรุ่งนี้แล้ว ผมคัดรายชื่อนักศึกษามาแล้ว คุณภามช่วยตรวจสอบหน่อยนะครับ” เรวัตพูดไปก็เอาเอ
ณ บริษัทอีแลนด์กรุ๊ปบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ของประเทศที่ใครๆต่างก็รู้จัก เพราะมีผู้บริหารสุดเนี๊ยบอย่าง ”ภารัณ” ผู้ที่ไม่เคยปล่อยให้การประมูลที่บริษัทตั้งเป้าหมายเอาไว้พลาดเป้าเลยสักครั้งนับตั้งแต่ที่เขารับตำแหน่งผู้บริหารมา ทำให้งานของเขาทุกอย่างต้องเป๊ะและห้ามมีคำว่าผิดพลาด เขาจึงถูกลูกน้องใ







