ログインพอภารัณและปารารินมีเซ็กส์กันในรถอย่างสุขสมแล้วทั้งสองก็รีบเช็ดความสะอาดน้องสาวและน้องชายของตัวเองกันทันที ก่อนจะจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อย
“เดี๋ยวผมจะขึ้นไปทำงานแล้ว คุณเอารถผมไปเปลี่ยนชุดที่คอนโดของคุณก็แล้วกัน แล้วก็เอาเสื้อผ้ามานอนที่คอนโดผมคืนนี้แล้วก็คืนต่อๆไปด้วย” ภารัณพูดบอกไปก็มองหน้าของปารารินอย่างจดจ้อง เพราะเขาอยากให้เธอมานอนกับเขาทุกคืนตั้งแต่นี้ต่อไป “ติดใจแล้วเหรอคะ หึๆ ถ้าอยากให้ปรางขนเสื้อผ้าไปนอนด้วยก็พูดกับปรางแบบคนเป็นแฟนกันเขาพูดกันหน่อยสิคะ ทีตอนเอากันเมื่อกี้พี่ภามยังเรียกปรางว่าเป็นเด็กดีของพี่อยู่เลยไม่ใช่เหรอคะ พูดหวานๆให้ปรางชื่นใจหน่อยไม่ได้เหรอคะพี่ภามขา” ปารารินพูดออกไปก็มองหน้าเขาแล้วยิ้มอย่างเขินๆ เมื่อเขากลับมาพูดผมๆคุณๆกับเธออยู่อีก ทั้งๆที่เธออุตส่าห์เรียกเขาว่าพี่แล้วแท้ๆ “อืม อย่ามัวแต่มาล้อผมสิ อ่อพี่ รีบกลับไปเปลี่ยนชุดได้แล้ว แล้วก็ห้ามใส่ชุดโป๊ๆมานะ ไม่งั้นพี่จะให้กลับไปเปลี่ยนมาใหม่อีก ไม่เชื่อก็ลองดู” ภารัณพูดบอกปารารินไป ก่อนจะรีบเปิดประตูลงจากรถแบบเขินๆ เมื่อเธอหยอกเขามาอย่างน่ารักอย่างนั้น เด็กอะไรยั่วให้หลงเก่งจริงๆ “หวงแบบนี้ใครจะกล้าใส่มาอีกล่ะคะ พี่ภามรีบไปทำงานเถอะค่ะเดี๋ยวจะสาย แต่ก่อนไปไม่จุ๊บก่อนไปทำงานหน่อยเหรอคะ” ปารารินพูดบอกไปแล้วยิ้มใส่เขาแบบอ่อยๆ ก่อนจะขยับตัวไปนั่งฝั่งคนขับอย่างง่ายดายเพราะเธอตัวเล็ก ก่อนจะแกล้งเอียงหน้าไปให้เขาหอม “เมื่อกี้ก็พอแล้วมั้ง จุ๊บอะไรนักหนา” ภารัณพูดไปเอามือมาถูกที่จมูกอย่างเขินๆ ก่อนจะมองหน้าของปารารินที่ยังอ้อนเขาไม่หยุด “ก็ปรางอยากให้จุ๊บนิคะ ถ้าไม่จุ๊บคืนนี้ไม่ได้เยนะคะ” ปารารินพูดขู่ออกไป พร้อมกับมองเขาอย่างท้าทาย ขู่แบบนี้แล้วดูสิว่าจะทำไหม “เรานี่มันจริงๆเลย จุ๊บ จุ๊บ ขับรถดีๆล่ะ” ภารัณพูดบอกไปก็ก้มลงไปหอมจุ๊บปากของปารารินก่อนจะหอมแก้มเธออย่างยอมๆ เมื่อเธอขู่ว่าจะไม่ให้เขาเอา เขาจึงต้องยอมทำตามเธออย่างอายๆ “น่ารักที่สุดเลยค่ะทูนหัว คืนนี้จะจัดให้หนักเลยค่ะ” ปารารินพูดแล้วก็ขยิบตาให้กับภารัณก่อนจะปิดประตูอย่างเขินๆ กับการกระทำของตัวเองที่อ่อยจนลืมความอายไป ส่วนภารัณก็ยิ้มแล้วส่ายหน้าไปมาอย่างขำๆกับคำพูดของเธอก่อนจะเดินออกไป แล้วปล่อยให้ปารารินขับรถของเขาออกไป พอเขาขึ้นมาถึงชั้นของผู้บริหาร เขาก็แวะพูดกับวิชุดาทันที “คุณวิ เดี๋ยวหาช่างซ้อมรถไปเปลี่ยนยางรถของปารารินเขาด้วยนะ มันยางแบนอยู่ที่ลานจอดรถน่ะ” ภารัณพูดบอกไปก็ดินเข้าห้องไปทันที จนวิชุดามองตามแบบงงๆ “ได้ค่ะคุณภาม” วิชุดาพูดตอบไปก็มองภารัณเดินเข้าห้องไป โดยที่เธอยังไม่ทันได้บอกเลยว่าปรินทร์อยู่ในห้อง “มาแล้วเหรอไอ้โคแก่กินหญ้าอ่อน ขึ้นมาช้าไปสี่ยิบนาทีเลยนะไอ้ภาม หึๆ แกนี่หื่นเหมือนกันนะเนี่ย มีเมียเด็กมันฉ่ำชื่นหัวใจล่ะสิ ถึงตะบะแตกแบบนี้ ฮ่าๆ” ปรินทร์เอ่ยแซวออกไปทันทีที่ภารัณเดินเข้ามาให้ห้องทำงาน หลังจากที่เขาไปเจอมันกำลังจำจี้กับปารารินที่ลานจอดรถข้างล่าง “เมียดงเมียเด็กอะไรของแกวะ ไปๆ กลับไปทำงานของแกเลยไปไม่ต้องมายุ่งเรื่องของฉัน” ภารัณพูดบอกไปแบบเขินๆ เพราะปารารินคนเดียวเลยที่ทำให้เขาต้องถูกล้อแบบนี้ คิดแล้วมันเจ็บใจจริงๆ “พูดแค่นี้ทำเป็นอาย ทีเมื่อกี้ล่ะ โอว์ อ่าส์ ซะฉันอายแทน เฮ้อ ฉันก็ไม่ได้อยากจะแซวแกมากนักหรอกน่า ก็แม่แกฉันให้บอกแกให้ไปงานเลี้ยงคืนนี้น่ะสิ เพราะท่านติดต่อแกไม่ได้เลยทั้งคืน เฮ้อ แกอย่ามัวแต่หลงเด็กจนลืมการลืมงานสิวะไอ้ภาม” ปรินทร์พูดบอกไปก็แซวเพื่อนหนุ่มต่ออย่างอดไม่ได้ “ฉันไม่ได้หลงโว้ย อย่าใส่ร้าย” ภารัณพูดบอกไปอย่างไม่ยอมรับ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นจริงอย่างที่ปรินทร์พูดก็ตาม “หึๆ ก็เห็นๆกันอยู่ไอ้ภามยังจะมาปฎิเสธอีก ไปละ ไม่อยากจะพูดกับคนปากแข็ง” ปรินทร์พูดออกไปก็เดินออกไปด้วยท่าทางกวนๆทันที “ไอ้เพื่อนบ้า ฉันไม่ได้ปากแข็งโว้ย” ภารัณพูดออกไปเสียงดังจนปรินทร์เดินออกไป แล้วเขาก็มานั่งคิดในใจอย่างสงสัย “นี่เราหลงยัยเด็กนั่นจริงๆเหรอเนี่ย” ภารัณคิดไปอย่างอยากเชื่อว่าเขาหลงปารารินขนาดที่ปรินทร์มองออกขนาดนี้เลยงั้นเหรอ ณ คอนโดของปาราริน ด้านปารารินก็ขับรถของภารัณกลับคอนโดของเธอ จากนั้นเธอก็เก็บเอาเสื้อผ้าบางส่วนของเธอใส่กระเป๋าเดินทางใบเล็กเอาไว้เพื่อจะเตรียมไปค้างคืนกับภารัณ “มายืนจ้องฉันแบบนี้มีอะไรก็ว่ามาเลยเจนนี่” ปารารินพูดออกไป เพราะเจนนี่เขามายืนพิงประตูมองเธอจัดเสื้อผ้าแบบจดจ้อง ถ้าเธอเดาไม่ผิดชงโคกับพีชก็คงจะเล่าเรื่องของเธอกับภารัณให้เจนนี่ฟังแล้วแน่ๆ “เมื่อวานชงโคกับพีชมันมาเล่าให้ฉันฟังว่าเป็นแฟนกับคุณภารัณเขา สรุปมันเป็นยังไงกันแน่ ไหนแกบอกปฎิเสธเรื่องแกล้งเป็นแฟนกับเขาไปแล้วไง แล้วนี่ทำไมอยู่ๆแกกลายเป็นแฟนของเขาได้ อย่าบอกนะว่าแกตกลงเป็นแฟนปลอมๆของเขาน่ะ อย่าโกหกฉันนะปราง ” เจนนี่ถามออกไปอย่างไม่อยากจะเชื่อ เพราะนั่นคือผู้ชายในฝันที่ปารารินไม่มีวันเอื้อมถึง แต่วันนี้เธอกลับกลายเป็นแฟนของภารัณไปแล้ว จะไม่ให้เธออึ้งได้ยังไงกันล่ะ “อืม ฉันตกลงรับข้อเสนอแกล้งเป็นแฟนกับเขาแล้ว” ปารารินพูดบอกไปก็เงยหน้ามายิ้มให้เพื่อนสาวแบบแห้งๆออกไป “ฉันเข้าใจนะเรื่องแกล้งเป็นแฟนเนี่ย แต่เมื่อคืนที่แกไม่กลับมานอนคอนโด เพราะแกไปนอนกับคุณภารัณเขาหรือเปล่า นั่นมันอยู่ในข้อตกลงของแกเหรอยัยปราง” เจนนี่พูดออกไปอย่างจับผิดเพื่อนสาว เพราะเมื่อวานเธอรอปารารินจนดึก ปารารินก็ไม่โผล่หน้ากลับมาเลย จนเธอเริ่มห่วงเรื่องที่ปารารินกำลังทำกับภารัณซะแล้ว “ที่จริงฉันก็ไม่ได้อยากจะตกลงรับข้อเสนอบ้าๆอะไรจากเขาเลยนะ แต่แกจำคืนที่แกให้ฉันไปส่งตามหาไอ้คิมที่คลับได้ไหม คืนนั้นแหละฉันเจอคุณภารัณเขาเมาที่นั่นแล้วเขาก็ถูกสาวมอมยาปลุกเซ็กส์ แล้วฉันก็ดันเผือกไปช่วยเขาจนฉันเสียตัวให้เขาอ่ะแก ฉันก็เลยยอมรับข้อเสนอแกล้งเป็นแฟนกับเขาไป เพราะคิดว่าบางทีฉันอาจะเปลี่ยนใจเขาจากแฟนปลอมๆเป็นตัวจริงได้สักวันหนึ่งอ่ะ” ปารารินพูดความจริงออกไปอย่างไม่ปิดบังเจนนี่ ซึ่งเป็นทั้งเพื่อนและลูกพี่ลูกน้องของเธอ “แล้วถ้าแกเปลี่ยนใจเขาไม่ได้ล่ะยัยปราง แกรู้ใช่ไหมว่านอกจากแกจะเสียตัวให้เขาฟรีๆแล้ว แกยังจะต้องเสียใจอีกน่ะ ทำไมแกไม่คิดให้มันดีๆห้ะ” เจนนี่พูดออกไปอย่างเป็นห่วงปาราริน เพราะสำหรับเรื่องความรักปารารินนั้นยังอ่อนหัดเกินไป “เออ ฉันรู้น่าแต่ฉันก็ไม่ได้จะเสียตัวให้เขาฟรีๆสักหน่อย ถ้าสุดท้ายแล้วฉันเปลี่ยนใจเขาไม่ได้ฉันก็ได้เงินตอบแทนสองล้านไงแก ถึงตอนนั้นเงินสงล้านก็คงทำให้ฉันเสียใจได้น้อยลงล่ะมั้ง แกไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกน่า ฉันก็แค่อยากจะลองเสี่ยงดูอ่ะแก ดีกว่าฉันปล่อยโอกาสให้มันหลุดมือไปไม่ใช่เหรอ” ปารารินพูดบอกไปตามตรง เพราะเธออยากจะลองเสี่ยงดูสักครั้ง ถึงแม้ว่าสุดท้ายแล้วมันจะเป็นยังไงเธอก็พร้อมจะยอมรับมัน “เฮ้อ เอาเถอะ ถ้าแกตัดสินใจจะทำแบบนั้นแล้วฉันจะไปห้ามอะไรได้ล่ะ แกก็ใช้เสน่ห์ใช้ความน่ารักของแกทำให้เขารักแกให้ได้ก็แล้วกัน จากเรื่องปลอมๆมันจะได้กลายเป้นความจริงสักที” เจนนี่พูดออกไปแล้วเธอก็เดินเข้าไปนั่งตรงหน้าของปารารินก่อนจะจับมือของเพื่อนสาวเอาไว้อย่างให้กำลังใจ “ขอบใจนะแก แต่เรื่องนี้ฉันขอให้แกเก็บเป็นความลับนะโดยเฉพาะแม่แกอ่ะ อย่าให้รู้เด็ดขาดเลยนะว่าฉันแกล้งเป็นแฟนกับคุณภารัณเขา” ปารารินพูดบอกไปอย่างขอร้อง เพราะแม่ของเจนนี่นั้นก็รักเธอไม่ต่างจากลูกเลยสักนิด ถ้าท่านรู้ว่าเธอมาทำอะไรแบบนี้คงไม่พอใจแน่ๆ “อืม แกคิดว่าฉันจะกล้าบอกแม่หรือไงเล่า แล้วนี่แกนอนกับเขามากี่ครั้งแล้ว ใส่ถุงยางป้องกันหรือเปล่าน่ะยัยปราง อย่าให้ท้องมาแบบฉันนะ ไม่งั้นแกแย่แน่” เจนนี่เอ่ยพูดบอกไป ก่อนจะเอ่ยถามอย่างเป็นห่วงเพื่อนสาว เพราะไม่ต้องการให้ปรารินมาพลาดท่าท้องแบบเธอ “อ่อ ถุงยางเหรอก คุณภารัณเขาไม่เคยใส่เลยอ่ะ ตั้งแต่ครั้งแรกจนถึงตอนนี้ ฉันยังไม่เคยได้สัมผัสถุงยางเลยแก ฉันจะท้องไหมอ่ะ” ปารารินถามออกไปอย่างกลัวๆ ก่อนจะมองเพื่อนสาวอย่างจดจ้อง เมื่อนึกได้ว่าเธอและภารัณมีอะไรกันไม่เคยใส่ถุงยางอนามัยป้องกันเลยสักครั้ง“ฮัลโหล พยาบาลครับ ภรรยาผมน้ำคล่ำแตกแล้วครับ รีบมาที่ห้องด่วนเลยนะครับ ปราง พี่โทรบอกพยาบาลแล้ว ปรางอดทนหน่อยนะคนดี” ภารัณรีบกดเรียกพยาบาลทันที ก่อนจะหันกลับมาแล้วเอ่ยพูดกับปารารินอย่างอ่อนโยน“ค่ะพี่ภาม อื้อ โอ๊ย...” ปารารินพยักหน้าตอบไปก่อนจะร้องออกมา จนทุกคนที่อยู่ในห้องมองอย่างสงสาร แต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้เพราะปารารินกำลังเจ็บท้องคลอด “ขออนุญาตค่ะ เราต้องพาคุณปารารินเข้าห้องคลอดแล้วค่ะ” พยาบาลเข้ามาในห้องแล้วเอ่ยพูดออกไป ก่อนจะจะมีบุรุษพยาบาลเอาเตียงเคลื่อนที่เข้ามาในห้องด้วยอย่างรวดเร็ว เพราะคนไข้รายนี้คือวีไอพีที่ทางโรงพยาบาลต้องดูแลเป็นพิเศษแบบสุดๆปารารินก็รู้ตัวเลยว่าเวลาที่เธอใกล้จะเห็นหน้าลูกๆใกล้มาถึงแล้ว เธอก็หันหน้าไปมองภารัณที่เดินเข้ามาหาเธอ พร้อมกับจับมือของเธอไว้“พี่อยู่กับปรางเสมอ ไม่ต้องกลัวนะคนดี อดทนหน่อยนะ” ภารัณพูดไปก็ยิ้มให้เธออย่างให้กำลังใจ เพราะเธอกำลังจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ลูกผู้หญิงคนหนึ่งจะทำได้ และเขาที่เป็นสามีก็ต้องคอยให้กำลังใจเธอจนผ่านพ้นไปได้ด้วยดี จากนั้นปารารินก็ถูกพาออกไปที่ห้องคลอดพร้อมกับภารัณที่จะเข้าไปด้วย โดยมีญาติตามไปคอยที่หน้า
ด้านปารารินที่ท้องลูกแฝดอยู่นั้นก็ถูกห้ามไม่ให้มีเซ็กส์กับสามีอย่างภารัณ ซึ่งเขาและเธอก็ทำตามที่หมอแนะนำอย่างเคร่งครัด แต่ตลอดระยะเวลาห้าเดือนที่ผ่านมานี้ ทั้งสองต่างช่วยกันเติมเต็มความสุขให้กันและกันอย่างไม่มีเกี่ยงงอน ด้วยการออรัลเซ็กส์แทนการมีเซ็กส์จริงๆแทน“ปรางจ๋า เดี๋ยวปรางก็ไปคลอดลูกแล้ว พี่ว่าเราควรจะมาส่งท้ายกันหน่อยดีไหมคนดี” ภารัณพูดไปก็เอามือไต่แขนของปารารินอย่างอ้อนๆเธอ เพราะถ้าเธอคลอดแล้วเขาต้องอดยาวเลยนะ“พี่ภามไม่เหนื่อยบ้างเหรอคะ นี่พี่ภามพึ่งจะกลับมาจากที่ทำงานเองนะคะ” ปารารินเอ่ยถามออกไปแล้วก็หันไปมองเขาที่มานั่งประชิดตัวของเธอด้วยสายตาหื่นๆอยู่“เรื่องแบบนี้พี่ไม่เหนื่อยหรอก มันจะทำให้พี่หายเหนื่อยด้วยซ้ำไป นะคนดี แค่รอบเดียวก็ได้ พี่ไปล้างน้องชายของพี่มาแล้วด้วย มันพร้อมมากเลยตอนนี้” ภารัณพูดบอกไปแล้วก็ทำหน้ากรุ้มกริ่มใส่เธออย่างขอร้อง“ก็ได้ค่ะ แค่รอบเดียวนะคะ อื้อ จุ๊บ อื้อ” ปารารินพูดบอกไปไม่ทันจบภารัณก็เข้ามาจูบปากของเธอทันทีที่เธออนุญาติเขาแล้ว เธอเองก็จูบตอบเขาไปอย่างรู้งาน“อื้อ จุ๊บ จุ๊บ อือ อื้อ…” ภารัณก็จูบกับปารารินอย่างดูดดื่ม ก่อนที่เขาจะเริ่มเอามือดึ
“ก็นั่นแหละค่ะ ดีนะที่ฉันยังโชคดีอยู่ที่แม่คุณชอบฉัน ไม่งั้นฉันกับคุณคงไปกันไม่รอดแน่ๆอ่ะ” ชงโคพูดออกไป เพราถ้าเธอต้องเจอะไรแบบนั้นและมันทำให้ไม่มีความสุข เธอก็คงต้องถอย“ถ้ารักกันมากพอยังไงก็รอดน่า แต่ผมน่ะแก่เกินกว่าที่จะไปคบกับใครใหม่แล้วนะคุณ ยังไงผมก็ต้องจบที่คุณนี่แหละ ปัญหาแม่ผัวคุณก็ไม่ต้องกลัวเลย แม่ผมอยากอุ้มหลานจะตายไป นี่ถ้าไม่ติดว่าคุณทานยาคุมล่ะก็ ป่านนี้คุณท้องตามคุณพีชกับคุณปรางเขาไปแล้ว ผมก็แก่ลงทุกวันคุณไม่ใจอ่อนบ้างเหรอ” ศิลาพูดบอกไปอย่างเสียดาย เพราะชงโคขอเขาเอาไว้ว่าขอคบกันให้ได้สักปีสองปีก่อนแล้วค่อยคุยกันเรื่องที่จะมีครอบครัว ส่วนเขาก็เองก็ไม่ได้เร่งรัดอะไรเธอมาก แค่แอบเอายาคุมทิ้งทีละเม็ดสองเม็ดพอไม่ให้เธอสงสัย เผื่อเขาจะฟลุ๊คทำเธอท้องเขาสักวัน“แก่อะไรกันคะคุณพึ่งจะสามสิบสามเองนะคะ มีลูกตอนสามสิบห้าก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลยค่ะ อดทนหน่อยสิคะ ไม่แน่ถ้ายัยปรางคลอดลูกแล้วฉันเล่นกับหลานโอเค ฉันอาจะลดเวลาให้คุณก็ได้” ชงโคพูดบอกไป เพราะเธอไม่ค่อยอะไรกับเด็กเท่าไหร่จึงอยากลองเล่นกับหลานๆดูก่อนที่เธอคิดจะมีจริงๆ“ผมชักอยากให้คุณปรางเขาคลอดลูกไวๆแล้วเนี่ย ผมจะได้ส่งคุณไปเป็
ห้าเดือนผ่านไปหลังจากที่พีชญาไปบ้านของเกริกพลที่ขอนแก่นแล้วก็ทำความรู้จักกับพ่อแม่ของเขาแล้วก็ต้องเจอปัญหาใหญ่ เพราะพ่อแม่ของเขาได้หาผู้หญิงให้กับเกริกพลรออยู่แล้ว และเธอก็พึ่งรู้ว่าครอบครับของเกริกพลนั้นเป็นเศรษฐีบ้านนอกที่มีที่ดินเป็นพันๆไร่ แถมยังเปิดร้านขายวัดสุก่อสร้างขนาดใหญ่อีก ทำให้เธอต้องฝ่าฟันอุปสรรคมาสารพัดอย่างจากแม่ของเขาที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้าของเธอ “อะไรนะตาพล นี่แกจะให้แม่ไปขอแฟนแกงั้นเหรอ แม่ไม่ไป แม่ไม่ชอบผู้หญิงกรุงเทพอย่างนั้น ทำตัวเป็นลูกคุณหนู ทำอะไรก็ไม่เป็นสักอย่างแกจะเอามาทำเมียทำไมห้ะ ผู้หญิงดีๆที่แม่หาให้ทำไมแกไม่เลือกหึ แม่ล่ะไม่เข้าใจแกเลยจริงๆ” เกนสินีแม่ของเกริกพลพูดออกไปพร้อมกับชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ ก่อนจะมองลูกชายและพีชญาสลับกันไปมาด้วยสายตาเคืองขุ่น“ก็ผมรักพีชเขานิครับแม่ อีกอย่างพีชเขาก็ไม่ได้ทำตัวเป็นคุณหนูอย่างที่แม่ว่าสักหน่อย เขามาบ้านเราทีไรเขาก็พยายามช่วยนั่นช่วยนี่ตลอด พีชเอาใจแม่ขนาดนั้นมันยังไม่ดีอีกเหรอครับ” เกริกพลพูดไปก็มองหน้าแม่ของเขาอย่างม่เข้าใจ เพราะตลอดห้าเดือนที่ผ่านมานี้เขาพาพีชญามาบ้านเขาแทบทุกเดือนเพื่อที่จะทำให้แม่ของเขาสนิทกับ
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปโครงการที่ปารารินทำอยู่ก็เสร็จเรียบร้อยทำให้พวกเขาได้รับวันหยุดพักร้อนคนละหนึ่งอาทิตย์ ส่วนปารารินนั้นก็ต้องหยุดยาวและก็ต้องมอบหมายงานให้เกริกพลและสิตางเป็นคนจัดการต่อ ส่วนเธอก็มีหน้าที่ดูแลตัวเองและลูกในท้องให้ดีที่สุด“หนูปราง แม่ว่าท้องของหนูใหญ่มากเลยนะเนี่ย ตอนแม่ท้องสามเดือนกว่าๆมันยังไม่ใหญ่ขนาดนี้เลย ปกติท้องสาวมันจะเล็กๆนะ” นภาพรพูดออกไปขณะมองหน้าท้องนูนใหญ่ของลูกสะใภ้ ที่ท้องสามเดือนกว่าๆแล้ว“ปรางก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะคุณแม่ แต่มันใหญ่จริงๆค่ะ นี่แค่สามเดือนยังขนาดนี้ถ้าเก้าเดือนจะขนาดไหนกัน” ปารารินพูดไปก็เอามือลูบที่หน้าท้องของเธออย่างสงสัย“ป้าว่านะ เราต้องท้องลูกแฝดแน่ๆเลยยัยปราง ไม่งั้นไม่ใหญ่ขนาดนี้หรอก ดูท้องเราสิเล็กกว่าท้องของเจนนี่ไปนิดเดียวเอง” โรสรินที่มาเยี่ยมหลานสาวที่กรุงเทพเอ่ยพูดบอกไป เพราะวันนี้ปารารินมีตรวจเพศลูกและอัลตร้าซาวด์ ทำให้เธออยากลงมาดูหลานสาวสักหน่อย “เดี๋ยวตรวจดูก็น่าจะรู้แล้วล่ะครับ อย่าพูดให้ผมมีความหวังสิครับ ผมยิ่งอยากได้ลูกแฝดอยู่ด้วย” ภารัณพูดไปขณะรอเข้าตรวจครรภ์ของปาราริน“หึๆ พ่อว่าแฝดแน่ๆว่ะ พ่อว่าน้ำยาลูกชายของพ่อมั
พอปิ่นแก้วออกไปแล้วปารารินก็ไปหาภารัณที่สำนักงานใหญ่ของเขาทันที เพราะเธอคิดว่าปิ่นแก้วจะต้องมาหาเขาก่อนหน้านี้แน่ๆ “พี่ภามคะ เมื่อกี้คุณปิ่นเข้ามาหาพี่ภามใช่ไหมคะ” ปารารินเอ่ยถามออกไปก็มองหน้าของภารัณอย่างอยากรู้“อ่อใช่ แต่ปรางอย่าเข้าใจพี่ผิดนะ ปิ่นเขาแค่มาคุยเรื่องงานแล้วก็มายินดีที่พี่แต่งงานกับปรางเท่านั้น ไม่ได้มีอะไรเลย แต่ปรางรู้ได้ยังไงว่าปิ่นเขามาที่นี่ ปิ่นเขาพึ่งออกไปเองนะ” ภารัณพูดอธบายออกไปอย่างกลัวว่าปารารินจะเข้าใจเขาผิด ก่อนจะถามเธอว่าเธอรู้ได้ยังไง ทำไมข่าวถึงหูเธอไวแบบนั้น“แม๋ รีบบอกเชียวนะคะ ปรางก็ไม่ได้จะว่าอะไรสักหน่อยค่ะ ที่ปรางรู้ก็เพราะว่าเมื่อกี้คุณปิ่นเขาไปหาปรางที่สำนักงานน่ะสิคะ แล้วเขาก็พูดขอโทษปรางกับเรื่องที่ผ่านมาแล้วเขาก็จะไปอยู่เมืองนอกสักพัก พี่ภามว่าคุณปิ่นเขาจะสำนึกผิดจริงๆไหมคะ” ปารารินเข้าไปนั่งคุยกับภารัณด้วยสีหน้าจริงจัง เพราะเธอเองก็ไม่กล้าไว้ใจเต็มร้อย เนื่องจากที่ผ่านมานั้นปิ่นแก้วก็ร้ายเหลือเกิน“พี่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ในเมื่อเขามาขอโทษเราแล้วเราก็ควรจะให้โอกาสเขาไม่ใช่เหรอ พี่ว่าเราลองเชื่อใจปิ่นเขาดูสักครั้งก็ไม่เป็นอะไรนิ เขาคงคิดอ
ด้านภารัณที่เรียกผู้จัดการฝ่ายการจัดการมาพบ เขาก็พูดคุยเกี่ยวกับโครงการใหม่ที่เขาต้องการให้เรวัตไปหาข้อมูลในพื้นที่ให้กับเขา ก่อนที่จะให้เรวัตออกไปทำงานต่อ“อ่อ คุณภามครับ คือเรื่องทุนการศึกษาเราจะประกาศชื่อในวันพรุ่งนี้แล้ว ผมคัดรายชื่อนักศึกษามาแล้ว คุณภามช่วยตรวจสอบหน่อยนะครับ” เรวัตพูดไปก็เอาเอ
ณ บริษัทอีแลนด์กรุ๊ปบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ของประเทศที่ใครๆต่างก็รู้จัก เพราะมีผู้บริหารสุดเนี๊ยบอย่าง ”ภารัณ” ผู้ที่ไม่เคยปล่อยให้การประมูลที่บริษัทตั้งเป้าหมายเอาไว้พลาดเป้าเลยสักครั้งนับตั้งแต่ที่เขารับตำแหน่งผู้บริหารมา ทำให้งานของเขาทุกอย่างต้องเป๊ะและห้ามมีคำว่าผิดพลาด เขาจึงถูกลูกน้องใ







