38. หลอกหรือเปล่า

ส่วนปรินทร์เองก็ทำตัวไม่ถูกเมื่อศิลาหึงหวงปิ่นแก้วออกมาอย่างชัดเจนแบบนี้ มันจึงทำให้เขาได้แต่ยิ้มแห้งๆออกไป แล้วเขาก็คิดว่าเขาควรจะรีบออกไปจากตรงนี้

“ตามไปง้อหน่อยไหมปิ่น ผมว่าคุณศิลาเขางอนปิ่นแล้วนะนั่น” ปรินทร์พูดบอกไปแล้วก็มองตามศิลาที่เดินงอนๆออกไป

“เฮ้อ ปล่อยเขาไปเถอะ เขาก็งี่เง่าแบบนี้แหละ เดี๋ยวเขาก็หายงอนของเขาเองนั่นแหละ ว่าแต่ภามมาหรือยังล่ะเห็นว่าวันนี้จะพาแฟนมาด้วยไม่ใช่เหรอ ปิ่นยังไม่เห็นเลยเนี่ย ปิ่นว่าจะมาทักทายแฟนของภามเขาสักหน่อย” ปิ่นแก้วพูดบอกไปแบบไม่สนใจศิลา ก่อนจะเอ่ยถามปรินทร์ต่อ

“อ่อ ที่จริงวันนี้ไอ้ภามมันก็จะพาน้องปรางเขามางานนี้นี่แหละ แต่เมื่อกี้มันโทรมาบอกผมว่ามันกับน้องปรางคงมาไม่ได้แล้ว เพราะว่ามันต้องดูแลน้องปรางเขา เห็นว่าล้มเจ็บข้อเท้าอะไรสักอย่างนี่แหละ น่าเสียดายจริงๆ ไอ้ภามมันอุตส่าห์จะพาน้องปรางมาเปิดตัวแท้ๆเลย แต่” ปรินทร์พูดบอกไปตามที่เพื่อนหนุ่มได้โทรมาบอกเขาก่อนหน้านี้

“อ่อ ไม่มาแล้วงั้นเหรอ น่าเสียดายเนอะ” ปิ่นแก้วพูดไปก็ยิ้มหน้าเจือนๆออกมา เธออุตส่าห์แต่งตัวสวยมาข่มเด็กนั่น แต่เด็กนั่นมันกลับไม่มาน่าเจ็บใจชะมัดเลย

“ว่าแต่ปรินทร์รู้ไหมว่าสองคนนี้เขาไปคบกันได้ยังไง ทำไมอยู่ๆภามก็มีแฟนขึ้นมาแบบนี้ล่ะ อ่อ ปิ่นแค่สงสัยน่ะเพราะตั้งแต่ภามเลิกกับปิ่นไป ปิ่นก็ไม่เคยเห็นภามคบกับใครเลย” ปิ่นแก้วพูดถามออกไปอย่างอยากรู้ และเธอมั่นใจว่าปรินทร์น่าจะรู้อะไรมากกว่าเธอ

“มันคงเจอคนที่ใช่สำหรับมันแล้วล่ะมั้ง เพราะตั้งแต่มันคบกับน้องปราง ผมก็เห็นมันดูมีความสุขขึ้นมากเลย แถมตอนนี้มันก็เปลี่ยนไปเยอะเลยนะปิ่น เปลี่ยนไปจนไม่ใช่ภามคนเดิมที่พวกเรารู้จักเลย ทีนี้ปิ่นก็สบายใจได้แล้วนะ เพราะผมว่าไอ้ภามมันคงทำใจเรื่องปิ่นได้จริงๆแล้วล่ะ” ปรินทร์พูดบอกไปก็ยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อนึกภามของเพื่อนหนุ่มและปาราริน

“อืม ปิ่นได้ยินแบบนี้ปิ่นก็สบายใจแล้วล่ะ” ปิ่นแก้วพูดออกไปก็ยิ้ม ทั้งที่ในใจของเธอมันเจ็บจี๊ดเลยทีเดียวกับคำพูดนั้น

“งั้นเดี๋ยวผมขอตัวไปคุยกับเพื่อนก่อนนะ ไว้เจอกัน” ปรินทร์พูดบอกไปก็ยิ้มก่อนจะเดินออกไป เพราะเขารู้สึกว่าเขาไม่ควรมาพูดเรื่องของภารัณและปารารินให้ปิ่นแก้วฟังมากนัก ยังไงปิ่นแก้วก็เป็นแฟนเก่าของภารัณ

“ปิ่นก็อยากรู้เหมือนกันว่าภามจะเปลี่ยนไปได้สักแค่ไหน” ปิ่นแก้วเอ่ยพูดออกไปแล้วกำหมัดแน่นอย่างเจ็บใจ เพราะเธอคิดว่าวันหนึ่งเธอจะรับได้ที่ภารัณมีคนใหม่ แต่พอเอาจริงๆเธอก็ยอมรับความจริงไม่ได้เลยว่าเธอกำลังจะเสียเขาไป ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอจะไม่มีสิทธิ์แล้วก็ตาม

เช้าวันใหม่ ณ บ้านธรรมรงสกุล

“เฮ้อ” นภาพรแม่ของภารัณก็กำลังนั่งอ่านข่าวในหน้าสังคมอยู่ เธอก็เห็นภาพของปิ่นแก้วและศิลาถ่ายเคียงคู่ในงานเลี้ยงเมื่อคืนก็รู้สึกเสียดายเด็กสาวอย่างบอกไม่ถูก เพราะถ้าปิ่นแก้วไม่เลิกกับภารัณลูกชายของเธอล่ะก็ ป่านี้คงมีหลานมาวิ่งเล่นในบ้านหลายคนแล้ว

“ถอนหายใจทำไมกันคุณ มีอะไรเหรอ” ราวินเงยหน้ามองภรรยาของตัวเองแล้วเอ่ยถามออกไป เมื่อนภาพรถอนหายใจออกมาเสียงดัง

“ก็ฉันเห็นข่าวของหนูปิ่นกับนายศิลานี่สิคะ ฉันก็อดเสียดายหนูปิ่นไม่ได้เลย คุณคิดดูสิคะถ้าหนูปิ่นเขายังคบกับลูกชายของเราอยู่ ป่านนี้คงมีหลานมาให้เราอุ้มแล้ว แต่ดูตอนนี้สิคะหนูปิ่นเก็กำลังจะแต่งงานมีครอบครัวแล้ว แต่ลูกเรายังตั้งหน้าตั้งตาทำงานงกๆ ไม่ยอมสนใจใครเลย อายุของตาภามก็ไม่ใช่น้อยๆแล้วนะคะคุณ ปีหน้าก็จะสามสิบห้าแล้ว ยังไม่มีวี่แววจะคบกับใครเลยเนี่ย ขนาดให้ไปดูตัวตาภามก็ยังไม่สนใจใครเลย เฮ้อ” นภาพรพูดบ่นออกไปอย่างทนไม่ไหว เพราะเธอรออุ้มหลานมานานแล้ว แต่ลูกชายก็ไม่ทำให้เธอสมหวังสักที

“หึๆ ผมว่าบางทีคุณอาจจะสมหวังเร็วๆนี้ก็ได้นะคุณนภา อดใจเอาอีกหน่อยเถอะคุณ” ราวินพูดแล้วก้ยิ้มมุมปากออกไป เพราะเขาก็คอยติดตามเรื่องราวของลูกชายอยู่ตลอด จนรู้ความเคลื่อนไหวทุกอย่าง

“หมายความว่ายังไงคะคุณ คุณไปรู้เรื่องอะไรมา บอกฉันเดี๋ยวนี้เลยนะคะคุณราวิน” นภาพรทำหน้าถามออกไปอย่างอยากรู้ เมื่อสามีพูดออกมาแบบนั้น มันก็ทำให้เธออดคิดไม่ได้ว่าตอนนี้ลูกชายของเธอกำลังศกษากับผู้หญิงคนไหนอยู่

“ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่ลูกชายของคุณมันกำลังสซุ้มคบกับเด็กที่อายุห่างกว่ามันตั้งสิบกว่าปีน่ะสิ แล้วที่สำคัญนะมันยังไปเทคโอเวอร์บริษัทที่เด็กคนนั้นทำงานอยู่ให้มาอยู่ในเครือของบริษัทของเราด้วย ไงล่ะ ลูกชายของคุณน่ะสายเปย์ไหมล่ะ” ราวินพูดบอกไปแล้วยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้ เมื่อลูกชายของเขาลงทุนขนาดนั้นเพียงเพราะผู้หญิงคนเดียว

“ไม่จริงอ่ะ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าลูกชายของเราจะทำแบบนั้น ตาภามไม่น่าจะสนใจเด็กอายุขนาดนั้น เด็กคนนั้นต้องหลอกลูกเราแน่เลยค่ะคุณ หรือไม่คุณก็ข่าวมามั่วๆแน่ๆ” นภาพรพูดออกไปอย่างไม่เชื่อ ก่อนจะมองหน้าของสามีที่ยิ้มออกมาด้วยสายตาบึ้งตึง

“ถึงผมไม่ได้ไปทำงานแล้วแต่ผมก็ยังหูตาว่องไวนะคุณ ลูกชายตัวดีของคุณน่ะกำลังหลงเด็กคนนั้นจริงๆ ไม่เชื่อก็ดูรูปพวกนี้ซะ อ่ะ เอาไปดูสิว่าลูกชายของคุณมันทำเรื่องงามหน้าอะไรเอาไว้บ้าง” ราวินพูดไปก็หยิบแท็บเล็ตมาแล้วกดเข้าไปดูรูปที่สายสืบส่งมาให้เขาดูให้กับภรรยาดู

“คุณพระ นี่ตาภามกล้าทำแบบนี้เลยเหรอคะเนี่ย” นภาพรรับแท็บเล็ตไปดูก็มองอย่างจดจ้อง เมื่อเห็นภาพลูกชายของเธอกับเด็กสาวคนหนึ่งที่หน้าสวยน่ารักเชียว ก่อนจะเอามือทาบอกอย่างอึ้งๆเมื่อเห็นภาพที่ลูกชายมีอะไรกับเด็กคนนั้นในลานจอดรถของบริษัท

“อืม ร้ายไหมล่ะลูกชายของคุณน่ะ นักสืบของผมบอกว่าทีแรกสองคนนี้ไม่ถูกันเพราเรื่องทุนอะไรสักอย่างนี่แหละ แต่พอคืนที่ลูกเราเมาแล้วเจอเด็กคนนี้ ลูกเราก็ตามเด็กคนนี้ตลอดเลย สงสัยจะติดใจเด็กคนนี้แล้วล่ะมั้ง ทีนี้คุณก็ไม่ต้องกลัวแล้วล่ะว่าลูกเราจะไม่สนใจใครน่ะ เพราะตอนนี้ผมว่าลูกเรากำลังสนใจเด็กคนนี้อยู่นะ” ราวินพูดออกไปแล้วก็ยิ้มออกไปเพราะเขายังไงก็ได้

“เด็กนี่มาหลอกลูกชายของเราหรือล่าคะคุณ ดูสิ ทำอะไรกันประเจิดประเจ้อ ไม่อายฟ้าอายดินเลย” นภาพรพูดออกไปแล้วก็ทำหน้าบึ้งๆออกไป

“ลูกชายเรามันก็อายุไม่ใช่น้อยๆแล้วนะคุณ มันจะโง่โดนเด็กหลอกก็ให้หลอกไปเถอะผมไม่แคร์หรอก ผมอยากอุ้มหลานแล้ว แล้วผมว่าเด็กคนนี้แหละจะทำให้ผมกับคุณสมหวังแน่ๆ ผมให้นักสืบไปสืบประวัติของเด็กคนนี้มาแล้วมันก็ไม่ได้แย่นะคุณ เพราะนั้นถ้าคุณอยากมีหลานก็นั่งรอเฉยๆ แล้วดูว่ามันจะเป็นยังไงต่อไปดีกว่า” ราวินพูดบอกไปแบบไม่สนใจ เพราะตอนนี้เขาต้องการแค่ลูกชายแต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝามีลูกมีครอบครัวที่สมบูรณ์เท่านั้น

“ได้ยังไงล่ะคะคุณ จะให้ฉันทำใจนั่งดูเฉยๆอย่างคุณไม่ได้หรอกค่ะ เด็กคนนั้นนิสัยเป็นยังไงก็ไม่รู้ ฉันจะไปดูหน่อยดูสิว่าเด็กคนนี้เป็นยังไง” นภาพรพูดแล้วก็ลุกขึ้นทันที

“คุณจะไปไหน อย่าทำให้มันยุ่งได้ไหมคุณ กว่าลุกจะสนใจใครนี่มันไม่ได้ง่ายๆเลยนะคุณ” ราวินพูดบอกไปด้วยเสียงเข้ม เพราะกลัวภรรยาจะทำเสียเรื่อง

“ฉันก็แค่จะไปทำความรู้จักกับเด็กคนนั้นเท่านั้นแหละค่ะ คุณไม่ต้องห่วงหรอกน่า ถ้าเด็กคนนั้นผ่าน ฉันก็เชียร์เต็มที่ไม่แพ้คุณเหมือนกันแหละน่า” นภาพรพูดบอกไปก็รีบขึ้นไปแต่งตัวทันที เพราะเธออยากจะไปเจอตัวจริงของเด็กคนนั้นแล้ว

“เฮ้อ ไม่น่าบอกเลยเรา” ราวินพูดแล้วก็ส่ายหน้าไปมาอย่างปลงๆกับความอยากรู้อยากเห็นของภรรยาของตัวเอง เขาก็ได้แต่หวังว่านภาพรจะไม่ทำเรื่องยุ่งให้ลูกชายและเด็กคนนั้น