43. อย่าทำแบบนี้

จากนั้นภารัณก็ยืนมองปิ่นแก้วแล้วก็ตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดส่งข้อความไปหาปรินทร์ให้มาหาเขาที่รถ เพราะถ้าเขาไปส่งปิ่นแก้วทั้งที่เมามายแบบนี้มันคงไม่ดีแน่ๆ

“ส่งลูกค้าเสร็จแล้วพาคุณวิมาหาฉันที่รถ แล้วแกกับคุณวิก็ไปส่งปิ่นเขาละกัน ฉันไม่อยากมีปัญหากับนายศิลาอะไรนั่น รีบๆมาล่ะ” ภารัณพิมพ์ข้อความไปก็กดส่งทันที เพราะเขาคิดว่าเขาไม่น่าจะไปส่งปิ่นแก้วด้วยสภาพที่เธอเมาไม่ได้สติแบบนี้กลับบ้าน เขาไม่อยากให้นายศิลานั่นเข้าใจผิด และที่สำคัญเขายังมีแม่พยาบาลสาวรอเขาอยู่ที่ห้อง ซึ่งเขาก็คิดว่าเขาควรรีบกลับไปหาเธอจะดีกว่า

ปิ่นแก้วหลี่ตามองเห็นว่าภารัณกำลังพิมพ์ข้อความในโทรศัพท์อยู่ก็คิดว่าเขากำลังแชทอยู่กับปารารินก็อดอิจฉาไม่ได้ เธอจึงมองหาสาวใช้ที่เธอให้แอบมาดักรอถ่ายรูปของเธอและภารัณทันที ก่อนจะเห็นสาวใช้ของเธอทำมือโอเคมาให้ เธอก็ยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะแกล้งพูดออกไปพร้อมกับก้าวขาจะลงจากรถ

“อื้อ ปิ่นจะดื่มต่อ ปิ่นไม่กลับ ปิ่นอยากจะอยู่กับภาม” ปิ่นแก้วแกล้งพูดออกไปด้วยเสียงเมาๆ

ส่วนสาวใช้ของปิ่นแก้วก็เอาโทรศัพท์ที่คุณหนูของเธอให้มาถ่ายรูปนัวเนียของทั้งสองแทบทุกช็อต และแต่ล่ะภาพถ้าไม่มีใครเห็นอย่างเธอล่ะก็คงคิดว่าทั้งสองจะมาทำอะไรกันในรถแน่ๆ

“เห้ยปิ่น นั่งดีๆเดี๋ยวก็ตกลงมาหรอก เมาแล้วอย่าซ่านักสิ” ภารัณพูดไปก็รีบเข้าไปประคองตัวปิ่นแก้วให้กลับไปนั่งดังเดิม ก่อนจะเอามือดึงเข็มขัดนิรภัยมาจะรัดให้เธอ แต่เขากลับถูกปิ่นแก้วรั้งคอลงไปแบบไม่ทันตั้งตัว

ปิ่นแก้วพอเห็นจังหวะที่เขาเอาเธอมานั่งแล้วเธอก็เอามือโอบรอบคอของภารัณเอาไว้ แล้วก็ดึงรั้งตัวเขาเข้ามาใกล้ชิดกับเธอ ก่อนจะจูบภารัณไปอย่างดูดดื่ม

“อื้อ อือ” ภารัณเองก็ตกใจที่อยู่ๆปิ่นแก้วก็ดึงรั้งเขาลงมาจูบอย่างนั้น เขาก็พยายามฝืนตัวขึ้นแต่เธอก็ดึงเขาเข้ามาจูบอย่างรุกเร้า

สาวใช้ของปิ่นแก้วก็ยิ้มออกมาแล้วก็กดถ่ายวิดีโอสั้นๆที่ทั้งสองกำลังจูบกันทันที แบบนี้คุณหนูของเธอจะต้องถูกใจแน่ๆ

“ปิ่นคิดถึงคุณนะคะภาม อื้อ จุ๊บ จุ๊บ อื้อ มีความสุขกับปิ่นนะคะ” ปิ่นแก้วก็ละจูบกับภารัณแล้วพูดเสียงกระเส่า ก่อนจะเอามือไปลูบที่เป้ากางเกงของภารัณแล้วเธอก็ดึงเขาเข้ามาจูบอีกรอบอย่างอย่างรุกสุดๆ

ภารัณที่มีอารมณ์หื่นกับปารารินมาก่อนหน้านี้ พอถูกปิ่นแก้วจูบรุกเร้าอย่างยั่วยวนพร้อมกับกระตุ้นน้องชายของเขาอย่างรู้งานแบบนี้ เขาที่ยังมีเยื้อใยกับเธออยู่ก็เผลอตัวไปจูบตอบเธออย่างทนไม่ไหว เมื่อเธอยั่วเขามาขนาดนี้

ปิ่นแก้วก็เริ่มเอามือแกะกระดุมเสื้อของภารัณออกอย่างว่องไว จนเริ่มเห็นกล้ามหน้าอกของภารัณเธอก็เอามือเข้าไปลูบไล้แล้วก็พยายามเอามือปลดกางเกงของเขาต่อ

พอภารัณถูกปิ่นแก้วเอามือเย็นๆมาแตะที่หน้าอกอย่างนั้นภาพที่ปารารินใส่ชุดนางพยาบาลที่ส่งมาให้เขาเมื่อกี้ก็พุดขึ้นมาในหัวของเขาราวกับฟ้าผ่า จนเขาผลักตัวปิ่นแก้วออกไปแล้วเขาก็หยุดการกระทำของเขาทุกอย่างลง พร้อมกับมองปิ่นแก้วอย่างอึ้งๆ

“ไม่ปิ่น มันไม่ถูกต้อง คุณกับผมกำลังเมา มันไม่ควรเป็นแบบนี้” ภารัณก็เอ่ยพูดออกไปพร้อมกับหยุดการกระทำของตัวเองอย่างห้ามใจ เพราะภาพของปารารินมันแทรกเข้ามาในหัวของเขาทำให้เขาไม่กล้าที่จะยุ่งกับปิ่นแก้วเลย

“แต่ปิ่นต้องการคุณนะคะภาม อื้อ แล้วดูเหมือนน้องชายของคุณมันก็ต้องการปิ่นเหมือนกัน เรามามีความสุขด้วยกันดีกว่านะคะ คุณไม่คิดถึงปิ่นเหรอคะภาม อื้อ คุณไม่คิดถึงนมของปิ่นเหรอคะ เมื่อก่อนคุณชอบดูดนมของปิ่นมากไม่ใช่เหรอคะ” ปิ่นแก้วพูดออกไปแล้วเธอก็เอามือรั้งชุดสายเดี่ยวของเธอลงมา จนหน้าอกของเธอโชว์หราต่อหน้าของภารัณ

“โอ้ย คุณปิ่นปิ่นนี่ก็ลงทุนไปอีก” สาวใช้ของปิ่นแก้วพูดออกมาอย่างอึ้งๆที่คุณหนูของตัวเองลงทุนเปลื้องผ้ายั่วคนรักเก่าแบบนั้น เธอจึงกดปิดคลิปที่ถ่ายทั้งสอง แล้วกลับมามองดูสถานการณ์และรอถ่ายรูปต่อไปอย่างเสียดาย

ด้านภารัณก็มองอย่างอึ้งๆ ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคืองเมื่อปิ่นแก้วยั่วยวนเขาแบบเต็มที่ ถ้าเขาไม่เอาเธอตอนนี้มันก็คงจะโง่เต็มที่ และนี่มันเป็นสิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่เหรอ แต่ทำไมใจเขาถึงคิดถึงปารารินนะ ทั้งๆที่ปิ่นแก้วก็แก้ผ้าต่อหน้าเขาอย่างนี้แล้ว

“มันไม่ได้แข็งเพราะคุณยั่วผมหรอกนะปิ่น แต่มันแข็งมาก่อนหน้านี้แล้วเพราะปาราริน เพราะฉะนั้นคุณอย่าทำแบบนี้เลย” ภารัณพูดบอกไปก็หันหน้าหนีไม่มองปิ่นแก้ว ก่อนจะเอามือดึงสายเดี่ยวที่แขนของปิ่นแก้วขึ้นไป เพื่อให้มันกลับไปปกปิดหน้าอกของเธอ

“นี่คุณรักเด็กคนนั้นจนเมินปิ่นแบบนี้เลยเหรอคะภาม คุณลืมปิ่นจนหมดใจจริงๆเหรอคะ” ปิ่นแก้วถามออกไปอย่างหน้าชา เพราะการที่ภารัณปฎิเสธเธอทั้งๆที่เธอแทบจะแก้ผ้าต่อหน้าเขาอย่างนี้มันก็ทำให้เธอไปแทบไปไม่เป็นเลยจริงๆ เพราะเธอไม่คิดว่าเขาที่หื่นๆจะกล้าพูดแบบนั้นมาตอกหน้าเธอ พูดออกมาได้แข็งเพราะเด็กนั่น ยิ่งคิดมันก็ยิ่งเจ็บใจ

“ผมไม่ได้ลืมความรักระหว่างเราหรอกปิ่น และคุณก็เป็นผู้หญิงที่ผมรัก ” ภารัณพูดบอกไปตามตรง ก่อนจที่จะถูกปิ่นแก้วเธอแทรกขึ้นมา

“งั้นคุณจะแคร์อะไรล่ะคะถ้าคุณรักปิ่น” ปิ่นแก้วเอ่ยถามออกไป พร้อมกับมองหน้าของภารัณแล้วทำสีหน้าอย่างสงสัย

“เพราะว่าเรื่องของเรามันกลายเป็นอดีตไปแล้วไงปิ่น คุณก็กำลังจะแต่งงานเร็วๆนี้แล้วถ้าคุณทำแบบนี้กับผมนายศิลานั่นก็คงจะเสียใจไม่น้อยเลย แล้วที่สำคัญผมก็สัญญากับปารารินเขาไว้แล้ว ว่าระหว่างที่ผมคบกับเขา ผมจะไม่นอกใจเขาไปมีคนอื่น” ภารัณพูดบอกไปตรงๆ แล้วมองหน้าของปิ่นแก้วอย่างจริงจัง เพราะเขาถึงเขาอยากจะกลับไปคืนดีกับเธอแค่ไหนก็ตาม แต่ตอนนี้มันสายเกินไปแล้ว

“ไอ้ภาม” ปรินทร์และวิชุดาเดินมาที่ลานจอดรถแล้วเห็นภารัณกำลังเปิดประตูรถยืนคุยกับปิ่นแก้วอยู่ ก็เอ่ยเรียกทันที

“แกกับคุณวิมาก็ดีแล้ว พาปิ่นเขากลับบ้านทีนะ ฉันต้องรีบไปกลับไปหาปาราริน นี่ก็ดึกมากแล้วฉันไม่อยากปล่อยเขาอยู่คอนโดคนเดียว” ภารัณหันหลังไปหาเพื่อนหนุ่มก่อนจะเอ่ยพูดออกไป เพราะตอนนี้ปารารินกำลังรอเขาอยู่และเขาไม่อยากให้เธอรอเก้ออยู่ที่ห้องรอเขาไปส่งปิ่นแก้ว

ปิ่นแก้วได้ยินภารัณพูดมาแบบนั้นก็เจ็บใจจนกำหมัดแน่นอย่างเก็บความไม่พอใจ เพราะเขาทำเหมือนเขาไม่แคร์เธอเลยสักนิด เธอไม่น่าทำเรื่องน่าอายแบบเมื่อกี้เลย ปิ่นแก้วคิดในใจอย่างเจ็บใจ

“หึๆ รู้สึกว่าแกจะรักจะหลงแฟนเด็กจังเลยนะไอ้ภาม สงสัยแบบนี้ฉันต้องมีบ้างแล้วล่ะว่ะ ฮ่าๆ” ปรินทร์พูดแซวออกไปอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าคนแข็งๆอย่างภารัณมันจะพูดจาอะไรแบบนี้ออกมาแบบที่มันไม่แคร์อดีตแฟนเก่าของมันเลย

“เออ แกก็ลองมีดูสิวะเดี๋ยวแกก้รู้เองและ งั้นเอากุญแจรถแกมาฉันจะขับของแกกลับ ส่วนแกก็ขับของฉันไปส่งปิ่นกับคุณวิเขาละกัน พรุ่งนี้เช้าเจอกันที่บริษัท” ภารัณพูดบอกไป เพราะไม่อยากจะอุ้มปิ่นแก้วเข้าๆออกอีก

“อืม โอเค อ่ะนี่กุญแจรถฉัน จอดอยู่มุมนู้นน่ะ” ปรินทร์พูดบอกไปก็ส่งกุญแจรถของตัวเองให้กับเพื่อนหนุ่มไป แล้วเขาก็มองภารัณหยิบกุญแจแล้วเดินออกไปทันที จากนั้นเขาก็หันมามองปิ่นแก้วที่นั่งทำหน้าบึ้งพิงเบาะอย่างเมาๆอย่างเหนื่อยใจ

“เฮ้อ คุณวิรัดเข็มขัดให้ปิ่นเขาแล้วคุณก็ไปนั่งข้างหลังนะ” ปรินทร์พูดบอกไป เพราะเขาควรจะให้วิชุดาเป็นคนทำมากกว่าเพราะยังไงพวกเธอก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน ใกล้ชิดกันก็ไม่ได้เสียหายอะไร

“ค่ะ คุณปรินทร์” วิชุดาที่ยืนนิ่งๆอยู่นานเอ่ยพูดไปก็ทำตามที่เจ้านายสั่งทันที จากนั้นเธอก็นั่งรถกับปรินทร์พาปิ่นแก้วไปส่งที่บ้านของเธอ

ส่วนสาวใช้ของปิ่นแก้วก็รีบขับรถกลับบ้านทันที จนในที่สุดเธอก็ถึงบ้านก่อนคุณหนูของเธอ เธอก็มาเตรียมตัวรอรับปิ่นแก้ว