ตอนที่ 8 ต้องรับผิดชอบ NC

“ตัวเธอ” เขาไม่อ้อมค้อมเพราะนี่คือสิ่งที่เขาคิดไว้

“แล้วฉันจะมั่นใจได้ยังไงว่าฉันจะได้เงินก้อนนั้นทันทีหลังจากที่คุณได้ตัวฉันไปแล้ว”

รณกรยิ้มมุมปาก จนรสิตาเองก็รู้สึกขนลุก

ครืด!!

เสียงลิ้นชักที่ถูกดึงออกมา ในนั้นมีสมุดเช็คอยู่ รณกรหยิบมันขึ้นมาแล้วเขียนตัวเลขจำนวนหกหลักลงไป ก่อนจะจบด้วยลายเซ็นของเขา

รสิตามองการกระทำนั้นด้วยหัวใจที่เต้นรัว เวลานี้เธอควรจะดีใจหรือเสียดี เธอกำลังได้เงินไปช่วยยาย ในขณะที่ตัวเธอเองก็กำลังจะโดนย่ำยี

“มารับไปสิ” เขาชูเช็คในมือขึ้น

รสิตานิ่งไป เธอกำมือแน่นสุดท้ายเธอก็ต้องพ่ายแพ้ให้เขาอย่างนั้นเหรอ

ครืด!!

เสียงลิ้นชักโดนเปิดออกอีกครั้ง

“ถ้าไม่เอาฉันก็จะเก็บ” รณกรขู่

เมื่อไม่มีทางเลือกรสิตาก็ตัดสินใจเดินเข้าไปหารณกรตรงเก้าอี้ที่เขานั่งอยู่ ท่าทางประหม่าของรสิตาทำให้รณกรยิ้มมุมปาก

“นั่งสิ”

เมื่อถูกสั่งให้นั่งรสิตาก็หันซ้ายหันขวามองว่าเขาจะให้เธอนั่งตรงไหน

“จะไปไหน” เมื่อเห็นว่ารสิตาหมุนตัวจะเดินไป รณกรก็เรียกขึ้น

“ไปเอาเก้าอี้ค่ะ”

“ฉันหมายถึงนั่งตรงนี้” เขาตบลงไปบนตัก

“ทะ...ทำไมต้องนั่งตรงนั้นด้วยล่ะ” รสิตาขยับถอยหนึ่งก้าว หน้าของเธอก็เห่อร้อนขึ้นมาเมื่อนึกถึงตอนที่เขาจับเธอนั่งตักจนเจ้ามังกรนั้นผงาดขึ้นมา

“ก่อนหน้านี้เราตกลงอะไรกัน”

เมื่อรณกรพูดย้ำ รสิตาก็ยิ่งหน้าแดงเข้าไปอีก ตอนนี้ใจเธอเต้นแรงจนแทบจะทลุออกมา

“เธอจะเอายังไง” เขาเอียงหน้าถามพลางยักคิ้วให้เธอ ในมือก็ยังชูเช็คล่อสายตารสิตาอยู่อย่างผู้ชนะ

คราวนี้รสิตากลั้นใจเดินเข้าไปจนถึงตัวรณกรโดยไม่ลังเล

“ว๊าย!!”

รสิตาร้องด้วยความตกใจเมื่อโดนรณกรคว้าตัวแล้วอุ้มขึ้นไปนั่งคร่อมอยู่บนตักของเขาทุกอย่างเกิดขึ้นไวมาก และยังไม่ทันที่เธอได้หายตกใจเธอก็ต้องตกใจเป็นรอบที่สองเมื่อปากอิ่มโดนครอบครองด้วยปากของรณกรไปแล้ว เธอพยายามผลักอกเขาแต่ก็ไม่เป็นผล เพราะตอนนี้เขาใช้มือเพียงข้างเดียวดันเธอเข้ามาจนแนบชิดกับตัวของเขา

จูบจากคนมากประสบการณ์อย่างรณกรยังต้องเป๋เมื่อเจอกับคนที่ไม่มีประสบการณ์ในการจูบอย่างรสิตา แม้ครั้งนี้จะเป็นการจูบครั้งที่สามของเธอก็ตาม

รณกรยังคงบดเบียดริมฝีปากลงไป ลิ้นหนาที่กวาดต้อนความหวานในโพรงปากของรสิตาเหมือนมันจะรู้สึกชอบรสชาติของความหอมหวานนี้ซะแล้ว ใช่มีเพียงปากที่รุกรานเธอ ตอนนี้มือหนาข้างหนึ่งกลับบีบคลึงสะโพกกลมของเธอเล่นอย่างสุขใจ อีกมือก็ไม่ได้ปล่อยให้ว่าง เขาค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อของรสิตาจนหมดราว โดยที่เธอเองก็ไม่รู้ตัว

รณกรผละจากปากอิ่มแล้วเลื่อนใบหน้าลงมาจนถึงคอระหง เพราะเธอรวบผมตึงแล้วปล่อยไปด้านหลัง ทำให้คอระหงของเธอยิ่งน่ามองเข้าไปอีก เขาไม่รู้ว่าเธอใช้น้ำหอมหรือครีมอาบน้ำยี่ห้ออะไร แต่เขารู้สึกว่ามันหอมหวานชวนหลงไหลอย่างบอกไม่ถูกตั้งแต่คืนก่อนแล้วเขาได้กลิ่นนี้จากตัวเธอ เป็นกลิ่นที่เขาไม่เคยได้กลิ่นจากผู้หญิงคนไหน และเขาก็รู้สึกชอบมันซะแล้วสิ

รสิตากำลังเคลิบเคลิ้มกับสัมผัสของรณกร เพราะเป็นเสือผู้หญิงเขาจึงสัมผัสได้ว่ารสิตาไม่ได้เจนจัดเรื่องนี้ เขาจึงจำเป็นต้องนิ่มนวลกับเธอ ถึงจะเป็นแบบนั้นแต่ตัวสั่นๆ ของรสิตาทำให้รณกรใจเต้นแรงอยู่ไม่น้อย เพียงแต่เขาสามารถควบคุมมันได้ แต่ต่างกับอีกคนที่ตอนนี้ไม่ใช่แค่เนื้อตัวสั่น หัวใจเธอก็เต้นแรงจนรณกรได้ยินเสียงชัดเจน ขณะที่เขากำลังใช้ลิ้นละเลงกับยอดอกสีชมพูน่าเชยชมนี้ รสิตากัดปากล่างเล็กน้อยพลางเชิดหน้าขึ้น มือที่เอาแต่ผลักใสตอนนี้กลับกำเสื้อตรงไหล่ของเขาไว้แน่น เพื่อระบายความเสียว

“อ๊ะ อ่าส์” แล้วรสิตาก็เผลอครางเสียงหวานออกจากปากโดยไม่รู้ตัว

            รณกรชำเลืองมองท่าทางของรสิตาพลางยิ้มมุมปาก ท่าทางของเธอมันสามารถปลุกเร้าอารมณ์ของเจ้าของร่างกำยำนี้ได้ดีเลยทีเดียว เขาไม่ได้ปล่อยให้ยอดอกเต่งตึงนั้นได้ว่างเลยสักวินาที ปากหนาดูดสลับกันไปมาจนมันเริ่มแดงมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

            “อืมม์” เสียงครางของรณกรทำรสิตานิ่งไป เธอก้มลงมามองคนที่กำลังสนุกกับเต้ากลมของเธออยู่ เธอค่อย ๆ ก้มลงไปจะหอมกลุ่มผมดำนั้น

            เป็นจังหวะเดียวกันที่รณกช้อนสายตาขึ้นมามอง รสิตาหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ความเซ็กซี่ของชายหนุ่มตรงหน้าทำให้เธอแทบวูบ รณกรเองก็สังเกตเห็นอาการทั้งหมดบนใบหน้าของรสิตา เขาเชิดหน้าขึ้นไปหวังจะจูบเธอ เพียงปากของรณกรแตะปากอิ่มของเธอ เธอก็เบือนหน้าหนีแล้วดันอกรณกรไว้

รณกรเลยเปลี่ยนมาเป็นซุกไซร้ตรงซอกคอขาวนั้น แต่เธอกลับโดนมือหนาดันหลังเข้ามาแล้วรณกรก้มหน้าลงไปละเลงลิ้นสากกับเต้ากลมเต่งตึงของรสิตาอีกครั้ง

            แกร๊ก!!

            เพียงได้ยินเสียงลูกบิดประตู รณกรก็ดึงเสื้อโค้ทขึ้นมาคลุมตัวของรสิตาไว้แล้วกดหัวเธอให้ซบลงไปบนอกของเขาทันทีโดยที่รสิตาเองก็ไม่ได้ขัดขืน ก่อนรณกรจะใช้สายตาคมจ้องเขม่งไปยังลูกน้องที่เปิดประตูเข้ามาอย่างไร้มารยาท

            “ขะ...ขอโทษครับนาย” เอกสิทธิ์กลืนน้ำลายอึกใหญ่กับภาพที่เห็น ซึ่งเดาได้ไม่ยากว่าเจ้านายของเขากำลังทำอะไรอยู่ เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าหญิงสาวที่อยู่ใต้เสื้อโค้ทนั้นคือใคร

“ผมคิดว่า...” เอกสิทธิ์พูดแค่นั้นก่อนจะนึกได้ว่าเขาเปิดประตูเข้ามาทำไม “ผู้หญิงที่นายให้ไปพาตัวมา เธอมาแล้วครับ”

            “ให้รอข้างนอกก่อน จนกว่าฉันจะเรียก” น้ำเสียงไม่สบอารมณ์ทำเอกสิทธิ์ขนลุกซุ่ และรู้สึกว่าความตายอยู่แค่เอื้อมนี้เอง

            ด้านรสิตาเธอได้ยินทุกคำ แต่ตอนนี้เธอยังสับสนกับตัวเองอยู่ เมื่อกี้เธอทำอะไรลงไป เธอกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับเขาโดยไม่ได้ต่อต้านเขาเลยแม้แต่น้อย แล้วทีนี้เธอจะเอาไงต่อ เธอจะมองหน้าเขายัง

            “แต่งตัวซะ” แล้วรณกรก็จับให้เธอลงจากตักของเขาทั้ง ๆ ที่มีเสื้อโค้ทคลุมตัวอยู่ ก่อนเขาจะหมุนเก้าอี้เพื่อที่จะหันหลังให้เธอ

            รสิตาไม่ใช่คนโง่ แค่นี้เธอก็รู้แล้วว่ารณกรจะไม่ทำอะไรเธอต่อ เธอจึงรีบแต่งตัวและจัดทรงผมให้เรียบร้อย

            “เอ่อ...คุณ” เธอเรียกเขาอย่างไม่ค่อยมั่นใจนัก เพราะเธอไม่รู้ว่าตอนนี้เขากำลังคิดอะไรอยู่

            “ออกไปซะ” เขาพูดเสียงเรียบ

            “แล้ว...” เธอเม้มปากแน่นแล้วกุมมือเข้าหากัน

            “อยู่บนโต๊ะ” เพราะรณกรรู้ว่ารสิตาจะพูดอะไร

            “ขะ...ขอบคุณค่ะ” เมื่อหยิบเช็คที่อยู่บนโต๊ะรสิตาก็รีบเดินออกจากห้องไปทันที เพียงแค่ประตูเปิดออกเธอก็ต้องเผชิญหน้ากับหญิงสาวที่ถูกลูกน้องของรณกรพูดถึงก่อนหน้า

            เธอมองรสิตาตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะเบะปากใส่แล้วเดินกระแทกไหล่รสิตาแล้วเดินผ่านประตูเข้าไปในห้อง รสิตาเข้าใจแล้วว่าทำไมรณกรถึงไล่เธอออกมา เพราะมีสาวสวยสุดแซ่บรออยู่ด้านนอกนี่เอง อย่างน้อยเธอก็ต้องขอบใจผู้หญิงคนนี้ที่มาได้ทันเวลา ไม่อย่างนั้นเธอคงต้องเป็นของเขา แค่คิดถึงเรื่องที่โดนรณกรสัมผัสหน้าของเธอก็เห่อร้อนขึ้นมาอีกครั้ง

รสิตาทำเป็นไม่สนใจ ตอนนี้เธอสนใจเช็คในมือมากกว่า วันนี้เธอจึงขอลางานครึ่งวันเพื่อไปจัดการเรื่องของยาย

ส่วนเอกสิทธิ์เองก็มีท่าทีตกใจเมื่อได้รู้ว่าหญิงสาวที่นั่งอยู่บนตักของรณกรเมื่อสักครู่คือรสิตา เด็กสาวที่พวกเขาให้มาช่วยทำแผลมาเฟียหนุ่มในคืนนั้น...

ภายในห้องทำงานของรณกรที่ก่อนหน้านี้กำลังร้อนระอุด้วยรสสวาทที่เขาเป็นฝ่ายปลุกขึ้นมาจนตอนนี้เขาก็ยังไม่สามารถดับมันลงได้

หญิงสาวที่เข้ามาใหม่เดินเข้าไปใกล้รณกรที่ยังนั่งหันหลังให้อยู่ เพียงแค่เธอเข้าใกล้รณกรก็หันกลับมาแล้วจับหญิงสาวให้นั่งในท่าเดียวกันกับที่รสิตานั่งก่อนหน้า

รณกรดึงเสื้อเธอลง จนท่อนบนเปลือยเปล่า เป้าหมายของเขาคืออกกลมของเธอ เพียงปากรณกรครอบครองยอดอกของหญิงสาวตรงหน้า เธอก็ใช้มือของเธอกดศีรษะของรณกรเข้ามา

“ว๊าย!!!” เธอร้องลั่นเมื่ออยู่ ๆ ก็โดนผลักออกไปจนเกือบหงายหลัง “ผลักแซมมี่ทำไมคะ”

“ออกไป” เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วหันหลังให้เธอ

“ทำไมคะ” เธองงไปหมดว่าเธอทำอะไรผิด ทั้ง ๆ ที่เขาเป็นคนเริ่ม เธอเข้ามาถึงก็ยังไม่ทันได้พูดอะไรสักคำ รณกรก็ดึงเธอเข้าไปแล้วละเลงกับอกของเธอ ไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำ เขาก็ผลักเธอออก

“ฉันบอกให้ออกไป!” เขาชี้ไปที่ประตู

“แต่เรายัง...” เธอพยายามเดินเข้าไปหารณกร

“ออกไป!!!” น้ำเสียงหงุดหงิดที่เปล่งออกมา ทำให้แซมมี่รู้แล้วว่ารณกรพูดจริง เธอจึงรีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้วสะบัดหน้าเดินออกไป

รณกรกำหมัดแน่น เขาไม่เข้าใจว่าตอนนี้ร่างกายของเขาเป็นอะไร เพียงแค่ลิ้นสากแตะลงไปบนยอดอกของแซมมี่เขากลับรู้สึกหมดอารมณ์ทั้ง ๆ ที่รูปร่างและท่าทางของเธอออกจะเซ็กซี่และยั่วยวนขนาดนั้น แต่เมื่อนึกถึงผู้หญิงอีกคนที่เขาเพิ่งสัมผัสก่อนที่แซมมี่จะเข้ามากลับทำให้เขารู้สึกวาบหวิวอย่างบอกไม่ถูก ทั้งๆ ที่เธอคนนี้แค่นั่งนิ่ง ๆ แล้วเผลอส่งเสียงครางหวาน ๆ ออกมาแค่นั้น

ปัง!!

สองมือตบไปบนโต๊ะ แต่เขากลับไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด

“รสิตา...เธอต้องรับผิดชอบ”