MasukShare
ตอนที่ 9 อย่าเล่นตัว
Terakhir Diperbarui:
2025-11-29 07:59:01สามวันต่อมา ขณะที่รณกรเข้ามาในคาสิโนเขากวาดสายตามองหาพนักงานสาวที่เขาไม่เจอหน้ามาสามวันแล้ว หลังจากที่เธอได้เงินของเขาไป เขาจึงคิดไปว่าบางทีเธออาจจะเชิดเงินหนีเขาไปแล้ว
“เรียกคุณโจมาพบฉันหน่อย” เขาหันไปใช้ลูกน้องขณะกำลังเดินเข้าห้องทำงาน
“ครับนาย”
เพียงไม่นานจักรพงศ์ก็มาพบรณกรที่ห้อง
“สวัสดีครับคุณกร มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ”
“มีพนักงานคนไหนลาออกไปแล้วบ้าง”
“ไม่มีนี่ครับ”
“แล้วมีพนักงานคนไหนหยุดงานบ่อย ๆ บ้าง”
“ไม่มีครับ”
“แล้วมีพนักงานคนไหนที่ไม่มาทำงานติดต่อกันสามวันบ้าง”
“คุณกรหมายถึงใครครับ” ตอนนี้จักรพงค์เริ่มเอะใจแล้วว่าคนที่รณกรพยายามพูดถึงใช่คนเดียวกันกับที่เขาคิดหรือเปล่า
“เปล่า” รณกรเลือกที่จะไม่พูดออกไป “คุณโจกลับไปทำงานต่อเถอะครับ ผมไม่รบกวนแล้ว”
“ครับคุณกร” จักรพงศ์ตอบรับแบบงง ๆ เขาหมุนตัวเพื่อจะเดินออกจากห้องไป แต่ขณะที่จับลูกบิดประตูเขากลับนึกอะไรขึ้นมาได้ “คุณกรครับ”
“ว่าไง” เขาขานรับโดยที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมอง
“คือที่คุณเคยสั่งไว้ เรื่องของรสิตา” ขณะพูดก็สังเกตท่าทางของรณกรไปด้วย
คราวนี้รณกรละสายตาจากเอกสารตรงหน้าขึ้นมามองจักรพงศ์ แล้วรอฟังว่าจักรพงศ์จะพูออะไรต่อ
“เธอขอลางานสามวันครับ เห็นบอกว่าขอไปจัดการเรื่องการรักษายายของเธอให้เรียบร้อยก่อน”
“อือ” ในที่สุดเขาก็ได้รู้ว่ารสิตาไม่ได้เชิดเงินเขาแล้วหนีไปอย่างที่เขาคิด เธอเอาเงินที่ยืมเขาไปรักษายายของเธอจริง ๆ
“คือผมจะถามต่อว่า พนักงานที่ลาเกินสามวันภายในเดือนเดียวเราต้องหักทิปของพวกเขาออกมั้ยครับ”
นี่คือกฏของพนักงานที่ทำงานที่นี่ หากในระหว่างเดือนมีการลางานเกินสามวันของเดือนนั้น ๆ พนักงานจะโดนหักทิปออกไป 20 เปอร์เซ็นของทิปที่ได้ เพื่อไม่ให้เกิดการเอาเปรียบกันระหว่างพนักงาน เพราะบางคนลาบ่อย แต่ได้ทิปเท่ากับคนที่ทำงานทั้งเดือนโดยไม่ได้หยุด
“ไม่ต้อง”
“ครับ” จักรพงศ์ตอบรับก่อนจะหมุนตัวกลับเพื่อจะออกไปจากห้อง
“คุณโจ”
“ครับ” จักรพงศ์หยุดเดินแล้วหันกลับมาเพื่อรอฟังว่ารณกรจะพูดอะไร
“ยกเลิกกฏข้อนี้ซะ”
“ครับ”
แม้จะแปลกใจแต่จักรพงศ์ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ เขากลับไปทำงานของเขา
สองทุ่มในคืนเดียวกัน เนื่องจากพรุ่งนี้เป็นวันหยุดคืนนี้ลูกค้าจึงเยอะเป็นพิเศษ และดูเหมือนว่าพนักงานที่มีอยู่ก็ให้บริการลูกค้าไม่ทั่วถึง จนผู้จัดการต้องออกมาช่วยต้อนรับลูกค้าอีกคน
"ฉันต้องการพนักงานสาวสวย ๆ ไม่ใช่พนักงานแก่ ๆ แบบแก”
“ต้องขอประทานโทษด้วยนะครับ พอดีคืนนี้ลูกค้าของเราเยอะมาก พนักงานที่มีก็ติดดูแลลูกค้าท่านอื่นอยู่ครับ ส่วนผมเป็นผู้จัดการร้านขออนุญาตดูแลคุณลุกค้าครับ”
“ไม่เอา ฉันต้องการพนักงานที่เป็นผู้หญิง”
นักพนันรายนี้เขาเป็นลูกค้าประจำของคาสิโน จักรพงศ์จึงพยายามอ่อนน้อมกับเขาให้มากที่สุด
“ต้องขออภัยด้วยนะครับ ที่เราไม่สามารถจัดพนักงานให้ท่านได้”
“งั้นคืนนี้ฉันไม่เล่น” พูดจบเขาก็ลุกขึ้นยืน
“เดี๋ยวค่ะ” เสียงหญิงสาวที่มาใหม่ทำให้ทั้งหมดหันไปมอง “ขอโทษที่มาช้าค่ะ คุณลูกค้าใจเย็น ๆ นะคะ”
“ยังลาอยู่ไม่ใช่เหรอ” จักรพงศ์หันไปพูดขณะที่รสิตาเดินผ่าน
“พอดีเสร็จธุระไวนะค่ะ พี่โจไปเถอะ ตรงนี้หนูจัดการเอง”
“แบบนี้พอได้กระชุ่มกระชวยหน่อย” ทันทีที่รสิตาเข้าใกล้ วันชัยก็โอบเอวเธอแล้วดึงเข้าหาตัวทันที
“จะรับเครื่องดื่มอะไรดีคะ” เธอหันไปถามวันชัย ที่พยายามโน้มหน้าเข้ามาหาเธอ ซึ่งเธอก็เอี้ยวตัวหลบอยู่ตลอดเหมือนกัน
“จิ๊!!...อย่าเล่นตัวดิ”
“สั่งเครื่องดื่มก่อนนะคะ หนูรู้ไงว่าเสี่ยกำลังอารมณ์ไม่ดี ต้องหาอะไรเย็นๆ ดื่มก่อน”
“อะไรก็ได้ เอามาเยอะ ๆ”
“ได้ค่ะ” ทันทีที่วันชัยยอมสั่งเครื่องดื่ม รสิตาก็แกะมือของวันชัยออกจากเอวของเธออย่างสุภาพ เพื่อไม่ให้เขารู้สึกว่าเป็นการสะบัดออก “รอสักครู่นะคะ”
รสิตาเดินมาตรงเคาน์เตอร์บาร์ เธอสั่งเครื่องดื่มที่คิดว่าแพงที่สุดในร้านให้วันชัย
“เอามาสองเลยค่ะพี่วิน”
“จัดไปครับคุณน้อง” อัศวินยกเหล้าให้รสิตาสองขวดพร้อมแก้วกับน้ำแข็ง
“ริบบิ้น”
“คะพี่โจ”
“ไหวมั้ย” เพราะตั้งแต่จักรพงศ์เดินออกมาเขาก็เฝ้าดูสถานการอยู่ตลอด เพราะเขารู้สึกได้ว่าคืนนี้ต้องเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นแน่นอน
“ไหวค่ะ”
“ไม่ไหวบอกพี่นะ พี่จะจัดการเอง”
“ค่ะ”
พูดจบรสิตาก็เดินเอาเหล้าไปเสิร์ฟให้กับวันชัยที่นั่งรออยู่ รสิตาจัดการชงเหล้าให้แล้วยื่นให้วันชัย ขณะที่วันชัยเอื้อมมือมารับเหล้าจากมือของรสิตาเขาก็ถือโอกาสจับมือของเธอไปด้วย
“มานั่งด้วยกันสิ”
“ไม่เป็นไรค่ะ กฏของเราคือห้ามตีตัวเสมอลูกค้า”
“แต่นี่เป็นคำสั่ง”
“ขอโทษด้วยค่ะ หนูทำตามที่เสี่ยต้องการไม่ได้ค่ะ”
“เอ๊ะ!! นังนี่ ทำไมเล่นตัวจังวะ เห็นพนักงานคนอื่นๆ ก็นั่งกับลูกค้าไม่เห็นเป็นอะไรเลย”
“หนูเป็นแค่พนักงานเสิร์ฟค่ะ ถ้าต้องการพนักงานนั่งดริ้งต้องรอค่ะ”
“มานั่งนี่มา...โอ๊ย!!”
วันชัยร้องลั่นเมื่ออยู่ ๆ เขาก็ล้มหายหลังไป เพราะก่อนหน้าเขาพยายามจะดึงรสิตาเข้าหาตัว แต่เธอก็ใช้ทักษะที่มีติดตัวสะบัดข้อมือออกจากการเกาะกุมได้อย่างง่ายดายจนทำให้วันชัยวืดหายหลังไปบนโซฟา
“นังนี่” เขายืนขึ้นแล้วง้างมือขึ้นจะตบรสิตาแต่ก็โดนจักรพงค์จับข้อมือนั้นไว้
“มีอะไรให้ช่วยมั้ยครับ”
“นังนี่มันผลักฉันจนล้ม” วันชัยชี้หน้ารสิตา
เสียงโหวกเหวกโวยวายเริ่มเป็นเป้าสายตาของคนในบ่อน
“ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ” เธอยอมเอ่ยคำขอโทษโดยที่รู้ว่าตัวเองไม่ได้ผิด
“แค่ขอโทษไม่หายหรอก กราบตีนกูนี่” วันชัยชี้ไปที่เท้าของเขา
“อย่าให้ถึงขั้นนั้นเลยครับท่าน” จักรพงศ์พยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ “เดี๋ยวผมจะตักเตือนเธอเอง”
“ถ้าไม่ให้มันกราบตีน ก็ไล่มันออก”
“ผมก็ต้องขอโทษแทนลูกน้องของผมด้วยนะครับ” เสียงที่ใคร ๆ ก็ยำเกรงดังขึ้นทางด้านหลังของรสิตา
รสิตาหันไปมองก่อนจะหลบทางให้รณกรเดินเข้าไปใกล้วันชัย
“คุณกรมาก็ดีแล้วครับ คุณต้องจัดการให้ผมนะครับลูกน้องของคุณผลักผมล้ม” วันชัยรีบฟ้องรณกรทันที
“ผมเห็นแล้วครับ” เขาหันไปมองรสิตาที่ตอนนี้กำลังก้มหน้าอยู่ “เห็นทุกอย่าง”
จริง ๆ แล้วรณกรเห็นตั้งแต่รสิตาเดินเข้ามาในร้านแล้ว เพราะตอนแรกมีลูกน้องไปรายงานเขาว่าวันชัยกำลังโหวกเหวกโวยวายอยู่ด้านล่าง พอเขาออกมาจากห้องก็เห็นรสิตาเดินเข้ามา เขาเลยเลือกที่จะยืนดูเหตุการณ์อยู่ด้านบน
“คุณช่วยไล่มันออกให้ผมด้วยครับ”
“ครับ”
คราวนี้รสิตาเงยหน้ามองรณกรทันที ไหนว่าเขาเห็นหมดทุกอย่าง ทำไมเขาถึงเลือกตัดสินใจแบบนี้
“ดีครับ ดีมากเลย เลือกรักษาลูกค้า VIP ไว้”
“แต่ถ้าลูกค้า VIP มาระรานลูกน้องของผม ผมก็ไม่เอาไว้เหมือนกัน”
“ใครจะกล้าละครับ ใคร ๆ ก็รู้ว่าคุณกรเป็นคนพูดจริงทำจริง”
“ก็ดีครับ” เขาเดินเข้าไปใกล้ ๆ วันชัยก่อนจะพูดกันให้ได้ยินแค่สองคน “ถ้ายังไม่อยากตายต่อไปห้ามแตะเธออีก”
“คะ...ครับ ผมขอโทษครับ” คราวนี้วันชัยรู้แล้วว่าเขากำลังเล่นกับไฟ
เมื่อเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้วรณกรก็เดินกลับขึ้นไปบนห้องทำงานของเขาทันที
“ขอโทษทุกท่านด้วยครับ ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้ว เชิญสนุกกันต่อได้เลยครับ” จักรพงศ์เอ่ยพลางคำนับให้ลูกค้าคนอื่น
Bab terbaru
ลวงใจรสิตา ตอนพิเศษ 5 รีบกินรีบนอน
บนโต๊ะอาหาร ที่วันนี้พิเศษกว่าทุก ๆ วัน เพราะมีหนุ่มน้อยหน้ามน 4 ชีวิตนั่งเรียงหน้ากันอยู่ฝั่งตรงข้ามของรสิตาและรมิดา แต่เจ้าของบ้านอย่างรณกรไม่ได้รู้สึกพิเศษเลยแม้แต่น้อย มันเป็นความรู้สึกไม่ชอบใจมากกว่าที่มีหนุ่มแปลกหน้าถึงสามคนมานั่งประจันหน้าลูกสาวของเขา “ทานกันเยอะ ๆ เลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ” รสิตาบอกเด็กหนุ่มทั้งสาม “ครับคุณน้า” “รีบ ๆ กินแล้วก็ขึ้นห้องไปนอนได้แล้ว” รณกรพูดเสียงเข้ม “หะ” สามหนุ่มอุทานออกมาพร้อมกัน แทนที่จะหันมองหน้าคนที่พูดแต่กลับหันไปมองรวิกรเป็นตาเดียวเพื่อขอคำอธิบาย “เอ่อ” รวิกรยิ้มแหย ๆ ให้เพื่อนทั้งสาม เขาเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ดี อาการหวงลูกสาวของพ่อคงจะกำเริบอีกแล้ว “ยังไม่หนึ่งทุ่มเลยนะครับป๊า” “เมญ่าก็รีบกินแล้วขึ้นไปอ่านหนังสือ” “ป๊า ญ่าปิดเทอมอยู่นะคะ” เธอพูดเตือนสติพ่อของเธอ “อ่านของเทอมหน้าไง” รณกรเฉไฉไปเรื่อย “คุณคะ” “ว่าไงครับ” ทันทีที่ภรรยาเรียก น้ำเสียงของเขาก็ดูเปลี่ยนไป “รีบทานเถอะค่ะ” “ทำไมเหรอ”
ลวงใจรสิตา ตอนพิเศษ 4 หล่อน้อยกว่าป๊า
ใต้ต้นไม้ใหญ่ ภายในรั้วบ้านตรงม้านั่งสีขาว มีเด็กสาววัย 16 ปีกำลังนั่งอ่านหนังสือ ความน่ารักของเธอทำให้คนที่ได้พบเจอตกหลุมรักอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว เพราะเหตุผลนี้การเป็นลูกสาวคนเดียวของบ้านจึงทำให้เธอใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก “เมญ่า” เมญ่า หรือรมิดา ลูกสาวคนเล็กของรณกรและรสิตา เธอเป็นเด็กผู้หญิงผิวขาว แก้มป่อง จมูกกับตาได้พ่อส่วนโครงหน้าและปากได้แม่มา เพราะเป็นลูกสาวคนเดียว เธอเลยถูกประคบประหงมเป็นพิเศษ และยิ่งไปกว่านั้นด้วยความที่พ่อหวงมากเธอจึงถูกส่งไปเรียนโรงเรียนหญิงล้วน “คะหม่าม๊า” “ยกขนมไปให้พี่มาร์ตินที่ห้องหน่อย” “ได้ค่ะ” รมิดาลุกจากเก้าอี้แล้วเดินเข้าไปหาแม่ในครวทันที เป็นปิดเทอมแรกในรั้วมหาวิทยาลัยของรวิกร ดูเหมือนเขาจะสนุกกับสิ่งที่ตัวเองเลือก แม้สาขาวิชาที่เขาเรียนจะได้เกี่ยวข้องกับธุรกิจของครอบครัว แต่ทุกคนก็สนับสนุนเขาอย่างเต็มที่ รมิดาถือจานขนมเดินขึ้นไปยังห้องของพี่ชาย นี่เป็นครั้งแรกที่เธอถูกวานให้นำขนมมาให้พี่ชาย หลังจากที่เมื่อตอนเธออายุได้ 10 ขวบ ตอนนั้นพี่ชายพาเพื่อนมาที่บ้านเธออาสาถือ
ลวงใจรสิตา ตอนพิเศษ 3 โซ่ทองคล้องใจ
บนชายหาดที่มีแสงแดดอ่อน ๆ และเกลียวคลื่นซัดขึ้นมาบนหาดทราย น้ำทะเลสีฟ้าที่กำลังกระทบแสงทำให้บนผิวน้ำระยิบระยับราวกับมีกลุ่มของดวงดาวอยู่บนนั้น เพราะเลือกมาเที่ยวหาดที่มีความเป็นส่วนตัวสูงจึงทำให้ไม่มีผู้คนพลุกพล่านมากนัก นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขามาเที่ยวกันแบบครอบครัวภาพเด็กน้อยกำลังวิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน ทำคนเป็นปู่ ย่า และทวด ต่างนั่งมองด้วยความสุข ตั้งแต่รสิตาคลอดรวิกรออกมาพวกเขาก็ไม่ยอมเจ็บยอมป่วย คงเป็นเพราะอยากอยู่ชื่นชมเด็กน้อยไปนาน ๆ“ป๊า” เด็กน้อยวิ่งไปหาผู้เป็นพ่อที่กำลังนั่งอาบแดดอยู่ไม่ไกลจากที่เขาวิ่งเล่นมากนักชายหนุ่มที่ใส่เพียงแค่กางเกงขาสั้น ส่วนท่อนบนเปลือยเปล่าโชว์ซิกแพ็คก้อนโต แว่นตาแบรนด์ดังที่ประดับอยู่บนใบหน้ายิ่งเพิ่มเสน่ห์ให้แก่ผู้สวมใส่ ไม่พ้นที่ใครเดินผ่านก็ต่างพากันหันมอง แต่กลับไม่มีใครได้อยู่ในสายตาของเขา เพราะแววตาภายใต้แว่นดำนั้นกลับมีแต่ภาพหญิงสาวที่ใส่ชุดว่ายน้ำทูพีชแบบเซ็กซี่เปิดช่วงอก และกลางลำตัว เขาแอบหวงเธออยู่ลึก ๆ ตั้งใจจะห้ามไม่ให้เธอใส่ แต่สุดท้ายก็ข่มใจไว้ ไม่พูดออกไป “ว่าไงครับ” แต่ก็ยังมีคนสำคัญอีกคนที่สามารถทำให้เขาละสายตาจากภร
ลวงใจรสิตา ตอนพิเศษ 2 จะหาป๋าใหม่ให้มาร์ติน NC+
หลายคนมักจะพูดว่า เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน คำนี้มักจะใช้ได้กับทุกยุคทุกสมัย สำหรับหญิงสาวที่เธอต้องหลับไปพร้อมกับลูกชายมาหลายคืนแล้ว เพราะสามีของเธอไม่ยอมกลับบ้าน โทรไปก็ติดต่อไม่ได้เหมือนเขามีเรื่องอะไรปิดบังเธอไว้ เธอจะทำอะไรได้หากเขาจะเปลี่ยนไป “ม๊าฮะ” เด็กน้อยวัยสามขวบวิ่งเข้ามาหาผู้เป็นแม่ “ป๊าไปไหนฮะ” “ป๊าไปทำงานครับ” นี่คือคำที่รสิตาบอกลูกชายมาตลอดอาทิตย์ที่ผ่านมา “คิดถึงป๊า” “ม๊าก็คิดถึง” เพราะเธอก็คิดถึงพ่อของลูกมากเช่นกัน “ไปหาป๊า” เด็กน้อยชูมือสองข้างขึ้นเพื่อให้ผู้เป็นแม่อุ้ม “คืนนี้มาร์ตินนอนกับย่านะ เดี๋ยวม๊าจะไปพาป๊ากลับมาให้” เธอคิดไว้ว่าถ้าภายในเย็นนี้หากสามีของเธอไม่กลับมา เธอจะไปตามหาเขา “ฮะ” คืนนั้นรสิตาให้แม่ของรณกรเอาหลานไปนอนด้วย พอเวลาสองทุ่มตรงเธอก็จัดการเปลี่ยนชุดแล้วแอบออกไปทางหลังบ้าน เพื่อไม่ให้ลูกน้องเห็น ที่เธอต้องทำแบบนี้ เพราะว่าหลายครั้งที่เธอพยายามออกไปหารณกร ลูกน้องก็มักจะเข้ามาขวางแล้วบอกเธอว่ารณกรสั่งไว้ ไม่อนุญาตให้ออกไปไหน รสิตาไปจนถึงคาสิโน
ลวงใจรสิตา ตอนพิเศษ 1 ชุดนอน...ไม่ได้นอน NC++
ณ.ย่านการค้าในตัวเมือง หลังจากที่รณกรเสร็จธุระ เขาสั่งให้ลูกน้องจอดรถในขณะที่กำลังผ่านร้าน ๆ หนึ่ง “นายจะทำอะไรครับ” เอกสิทธิ์ถามด้วยความแปลกใจ “มาจองชุด” เขาตอบขณะกำลังเดินเข้าร้านไป “จองชุด ให้ใครครับ นายจะไปงานแต่งเหรอ” เอกสิทธิ์รีบเดิมตามไป พร้อมยังตั้งคำถามกับเจ้านาย “เปล่า ฉันจะแต่งงาน” “หา!! ตะ...แต่งงาน แต่งกับใครครับ” คำตอบของรณกรทำเอกสิทธิ์ปากค้าง เขาพยายามตั้งสติ นี่เขาไม่ได้หูฝาดไปใช่มั้ย “ก็เมียฉันนะสิ” “เมียนาย คนไหนครับ” “มึงอยากตายหรือไง” รณกรหยุดเดินแล้วหันกลับมาทำตาเขียวใส่อกสิทธิ์ “พูดเหมือนฉันมีหลายคน อย่าไปพูดแบบนี้ให้รสิตาได้ยินเป็นอันขาดนะ” “คะ...ครับ” คราวนี้สมภพรู้แล้วว่าเมียที่รณกรหมายถึงคือใคร หลังจากรณกรเข้าไปในร้านได้ไม่นาน สาวๆ พนักงานต่างก็รีบเข้ามาต้อนรับมาเฟียหนุ่ม ความหล่อของเขาทำสาว ๆ ในร้านต่างพากันเพ้อฝัน “คุณลูกค้าหาชุดแบบไหนคะ” “ชุดแต่งงาน” “ถ้าเป็นชุดเจ้าบ่าวเชิญทางนี้ค่ะ” “อยากดูช
ลวงใจรสิตา บทส่งท้าย แม่เสือสาว (END)
หลังส่งลูกน้อยเข้านอน รสิตาก็ขึ้นมานั่งบนเตียงกว้างที่มีผู้เป็นสามีนอนรออยู่ก่อนแล้ว เธอขยับเข้าไปใกล้เขาแล้วซบลงบนอกแกร่งนั้น “เลี้ยงลูกเหนื่อยหรือเปล่า ให้ฉันจ้างคนมาช่วยเลี้ยงมั้ย” นี่เป็นคำถามครั้งที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ตั้งแต่เธอคลอดลูกชายให้เขา รณกรมักจะเป็นห่วงสุขภาพของรสิตา กลัวว่าเธอจะพักผ่อนไม่เพียงพอ เขาจึงอยากจ้างคนมาช่วยเลี้ยง แต่รสิตาก็ปฏิเสธตลอด “ไม่ต้องหรอกค่ะ ตอนกลางวันยายของฉันก็อยู่ ไหนจะคุณแม่กับคุณพ่อของคุณที่แวะเวียนมาไม่หยุดอีก กลางวันฉันแทบจะไม่ต้องเลี้ยงเองเลยค่ะ” “เมื่อไหร่ฉันจะได้ของ ๆ ฉันคืน”“ของอะไรคะ” รสิตาเอียงคอถาม เธอไม่เข้าใจว่าของที่สามีพูดถึงคืออะไร “นี่ไง” รณกรจิ้มไปที่อกกลมที่มันใหญ่กว่าเดิมเป็นสองเท่า เพราะรสิตากำลังเป็นคุณแม่ลูกอ่อนที่ต้องให้นมบุตร “นั่นลูกคุณนะคะ” “ลูกก็เถอะ ถ้ามาแย่งของรักของหวงฉันก็ไม่ยอม” “ไม่งอแงนะคะ อีกไม่นานมาร์ตินก็หย่านมแล้ว ถึงตอนนั้นมันก็จะกลับมาเป็นของคุณ” รสิตาพยายามอธบายให้สามีเข้าใจ “แต่ผมอยากได้คืนตอนนี้” “ค
Anda juga akan menyukai
มาเฟียคลั่งรัก (Love as first sex)
จินต์พิชา5.8K Dibacaอุปถัมภ์รักเมียเด็ก
Yuna Ray5.7K Dibacaสัญญารักมาเฟียร้าย
โซลสตาร์ seoulstar24.2K DibacaBad Love มาเฟีย NC20+
Naya Solene6.0K DibacaBAD DEPTH พันธะหมอมาเฟีย
Badstyle_3.4K DibacaDangerZone ∣ เขตหวงรัก
อิษสรา | ISSARA707 Dibacaกรง | กาม
ลำเจียก6.3K Dibacaรักของเพื่อน toxic love ( set เพื่อนรัก 4 คู่ )
Naya Solene78 Dibaca
