مشاركة

8.อัดน้ำ

مؤلف: inglada
last update تاريخ النشر: 2025-06-10 22:00:54

โรมันช้อนร่างเล็กขึ้นมาอุ้มโดยที่เจ้าตัวไม่ได้ขัดขืนอะไรแล้วเขาก็อุ้มเธอไปวางลงบนที่นอนก่อนจะขยับไปคร่อมตัวของเธอไว้ สายตาคมกริบจ้องมองเข้าไปในดวงตาของบลูเบลล์ที่จ้องเขาอยู่ด้วยเช่นกัน โรมันไล่สายตาลงมาเรื่อยๆ จนถึงริมฝีปากบางที่เม้มเข้าหากันแน่น

“ฉันจะทำให้เบามือที่สุดเลยนะ”

“…ฉัน อื้มมม” คำพูดของบลูเบลล์หลุดหายไปเมื่อถูกริมฝีปากหนาครอบครองไว้ขณะที่ฝ่ามืออุ่นซ่านกำลังลูบไล้เข้าไปใต้เสื้อยืดของเจ้าตัวเล็กแล้วลูบวนอยู่บริเวณหน้าท้องที่แบนราบก่อนจะเลิ่กมันขึ้นแล้วผล่ะจูบออก

“ตอบฉันอีกสักรอบได้มั้ยว่าให้ฉันทำ ฉันจะได้ไม่รู้สึกผิดหากทำไปแล้ว”

“อืม…”

“อืมนี่คือคำตอบว่าฉันสามารถเป็นคนแรกของเธอได้ใช่มั้ย?” น้ำเสียงที่นุ่มนวลถามหญิงสาวใต้ร่างที่ใบหน้าของเธอนั้นแดงระเรื่อปานมะเขือเทศที่สุกงอมเต็มที่ บลูเบลล์จึงพยักหน้ารับแล้วเบือนหน้าหนีเขาด้วยความเขินอาย ทั้งที่ปากอยากปฏิเสธออกไปแต่พอเจอสายตากับคำพูดที่อ่อนโยนมันก็ทำให้เธอใจอ่อนจนไม่กล้าแม้แต่จะพูดปฏิเสธ

“ถ้างั้นฉันขอถอดเสื้อผ้าของเธอนะ”

“ฉัน…ขอถอดเอง” บลูเบลล์ดันร่างสูงให้ออกจากตัวเธอแล้วบอกด้วยน้ำเสียงสั่นๆ หัวใจของเธอในตอนนี้คือเต้นแรงจนเธอล่ะกลัวว่าเขาจะได้ยินมัน ขาเรียวก้าวลงไปยืนบนพื้นแล้วจัดการถอดเสื้อกับเสื้อในของตัวเองออกตามด้วยกางเกงและกางเกงใน จนเหลือเพียงร่างกายที่เปลือยเปล่าต่อสายตาของเขา!

“เธอ…สวยมากเลยรู้มั้ย?”

“ไม่รู้..”

“งั้นก็รู้ไว้” โรมันว่าพลางลุกขึ้นยืนแล้วปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกด้วยเช่นกัน บลูเบลล์ที่ได้เห็นร่างกายอันสมบูรณ์แบบของเขานั้นก็ได้แต่กลืนน้ำลายตัวเองลงคอ โดยเฉพาะท่อนล่างที่มันทั้งใหญ่ยาวและเหมือนมันจะเริ่มพองตัวจนขยายใหญ่ขึ้นอีกด้วย

“ไม่อยากพูดอะไรกับร่างกายของฉันสักหน่อยเหรอ?”

“..มันใหญ่” บลูเบลล์ตอบแล้วเงยหน้าขึ้นไปสบตากับโรมันที่มองเธอพร้อมกับกระตุกยิ้มมุมปาก เขาดันร่างเธอให้นอนราบไปบนที่นอนแล้วก็ขยับมาคร่อมตัวเธอไว้อีกครั้ง

“กลายเป็นคนพูดน้อยไปเลยนะ” เขาเอ่ยแซวเพื่อนสาวที่กำลังจะเลื่อนสถานะมาเป็นเมียในอีกไม่กี่นาที เพราะคำพูดของเธอนั้นน้อยกว่าปกติเป็นอย่างมาก แถมมือเล็กๆ ยังชื้นไปด้วยเหงื่อและสั่นแทบจะตลอดเวลาจนเขาต้องดึงมันไปวางบนที่นอนแล้วกุมมือของเธอไว้ทั้งสองข้าง

“อืม…”

“นมเธอใหญ่มากเลย ไปทำมาเหรอ?”

“เปล่า”

“แล้วข้างล่างล่ะ ไม่เห็นมีขนเลย” เพราะเห็นว่าเธอคงกำลังเกร็งและกลัวดังนั้นเขาจึงต้องหาเรื่องชวนเธอคุยเพื่อให้เธอผ่อนคลายมากกว่านี้ และบลูเบลล์ก็ตอบคำถามของเขาออกมาทุกคำถาม

“ไปเลเซอร์มา อื้อ…ฉันเสียว มันโดนของฉัน” น้ำเสียงกระท่อนกระแท่นของบลูเบลล์เอ่ยบอกกับโรมันเมื่อท่อนล่างของเขากำลังเสียดสีอยู่กับกลีบที่อวบอูมของเธอ และเขาไม่ได้สนใจที่จะนำมันออกเพราะยังไงมันก็ต้องเข้าไปได้ลึกกว่าตอนนี้อยู่แล้ว

“อื้ม เสียวมากมั้ย?”

“อ๊า มะ มาก…โร”

“ฉันรู้ ฉันก็เสียว อื้มม…” โรมันขบกรามตัวเองแน่นพร้อมกับขยับมือจากที่กุมมือของบลูเบลล์ไว้เคลื่อนต่ำลงไปยังเนินดอกไม้ที่ไร้สิ่งกีดขวางของคนตัวเล็กอย่างเบามือ นิ้วเรียวกรีดกรายไปตามรอยแยกแล้วใช้นิ้วชี้ขยี้ลงบนปุ่มเสียวของร่างเล็กเบาๆ

“อื้ออ”

“ฉันขอชิมเจ้าก้อนนี่หน่อยนะ” ใบหน้าคมก้มลงไปใช้ปากครอบครองก้อนแป้งอวบแล้วดูดขบเม้มเม็ดเยลลี่สีแดงคล้ำ ขณะที่มือหนาเริ่มจะส่งนิ้วเรียวยาวเข้าไปทักทายช่องรักที่ยังคงปิดสนิทนั่นอยางเบามือที่สุด เบาจนบลูเบลล์รู้สึกตัวในตอนที่มันเริ่มจะเข้าไปลึกและเธอเจ็บ

“อ๊ะ! โร..ฉันเจ็บ เจ็บ!”

“แค่นิ้วเดียวเอง อื้มมม!” พูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาแล้วขยับขึ้นไปบดจูบกลีบปากที่เปียกชื้นของบลูเบลล์อีกครั้ง นิ้วที่ยังคาอยู่ในร่องรักนั้นก็เริ่มขยับชักมันเข้าออก เริ่มจากหนึ่งนิ้วแล้วก็เพิ่มเป็นสองนิ้วทำให้ร่างเล็กรู้สึกเจ็บมากกว่าเดิมเธอจึงสะบัดหน้าออกจากโรมัน

“อย่าเพิ่งดื้อตอนนี้ได้มั้ย” ชายหนุ่มบอกด้วยน้ำเสียงดุเล็กน้อยเมื่อเห็นร่างเล็กเริ่มจะขยับตัวไปมาไม่อยู่นิ่งแล้ว เธอจึงยกแขนขึ้นไปเกี่ยวคอของเขาไว้แล้วจ้องเข้าไปในดวงตาของคนตรงหน้า

“มันเจ็บ…”

“เจ็บแค่ตอนนี้ แค่ตอนนี้เองนะ” นิ้วเรียวถูกดึงออกมาแล้วแท่งลำท่อนใหญ่ก็ถูกดันเข้าไปแทนทำเอาบลูเบลล์ถึงกับจิกเล็บลงบนหัวไหล่ของโรมันแน่น เขาเริ่มดันมันให้เข้าไปด้านในร่องรักที่คับแคบนั้นทีละนิด

“เจ็บ! อึก โรฉันเจ็บ…อื๊ออ!”

“ฉันก็เจ็บ เธอรัดท่อนฉันแน่นมากเลยที่รัก.. อ้า” โรมันขบกรามตัวเองแน่นแล้วจับขาเรียวให้ยกขึ้นมาพาดบนไหล่เขาก่อนจะเริ่มกระแทกกายเข้าไปด้านใน ปึก! สวบ! จนสุดท้ายมันก็เข้าไปได้ทั้งลำ ชายหนุ่มจึงขยับใบหน้าขึ้นไปมองคนตัวเล็กที่ใบหน้านั้นเปื้อนไปด้วยน้ำตาแต่ไม่มีเสียงร้องหรือโวยวายอะไร เขาจึงใช้มือเช็ดคราบน้ำตาให้เธอ

ดวงตาของทั้งคู่ประสานกันอย่างไม่มีใครหลบสายตาใคร จนโรมันเริ่มขยับเอวกระแทกท่อนลำเข้าใส่ช่องรักที่คับแคบของเพื่อนสาว อืม…เมียสิ ร่างเล็กจึงเบือนหน้าหนีสายตาของเขาไปทางอื่นแล้วเม้มปากตัวเองไว้แน่น ขณะที่มือกำผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ไปหมด

“ซี้ดด! เบลล์ครับ…เสียวมั้ย”

“สะ เสียว…อ๊ะๆๆ! เสียว โร..อื๊อๆๆ!” บลูเบลล์ขยับปากบอกกับชายหนุ่มตรงหน้าพร้อมกับเสียงครวญครางที่ดังออกมา กายท่อนล่างถูกแท่งลำที่อวบใหญ่กระแทกใส่อย่างหนักหน่วงจนมันเสียวแทบจะขาดใจ หน้าอกที่อวบใหญ่ก็ถูกฝ่ามือกว้างครองครองบีบขยำมันไปอย่างมันมือ

ปึ่กๆๆ!

“อึก! อ๊า..ฉัน จะ..เสร็จแล้ว”

“อ้า! ฉันก็จะแตกแล้ว…เบลล์ครับ แตกพร้อมกันนะ อ้า!” เอวสอบเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นให้เร็วและถี่ขึ้นจนพวกเขาทั้งสองกระตุกสั่นพร้อมกัน แล้วโรมันก็รีบนำแท่งร้อนของตัวเองออกมาปล่อยน้ำสวาทลงบนหน้าท้องของบลูเบลล์ที่นอนหอบหายใจอยู่

“เจ็บมั้ย แดงหมดเลย” ร่างสูงว่าพลางก้มลงไปมองกลีบเนื้อสาวที่อวบอูมและแดงฉ่ำน้ำอยู่ เขาเอื้อมมือไปหยิบทิชชู่ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียงมาเช็ดคราบน้ำนมขุ่นที่ปะปนไปด้วยเลือดบริสุทธิ์ของเจ้าตัวออกแล้วเคลื่อนสายตาไปมองใบหน้าเรียวหวานที่จ้องเขาอยู่ด้วยเช่นกัน

“เป็นเมียฉันแล้ว ห้ามไปให้ใครทำแบบบนี้อีกนะ”

“อื้อ! ยะ อย่าทำแบบนั้น มันเสียว” ตอบรับด้วยน้ำเสียงสั่นๆ เมื่อนิ้วร้ายกำลังกรีดกรายไปตามกลีบดอกไม้ที่อวบอูมและชุ่มแฉะของเธอ เขาไม่หยุดมือเพียงแต่ยิ้มหวานให้คนใต้ร่าง ฟอดดด!! แล้วโน้มตัวลงไปหอมหน้าผากของเธอพร้อมกับสอดนิ้วเข้าไปในร่องสวาทอีกครั้ง

“อ๊า! โร…ไหนบอกแค่ครั้งเดียว! รอบเดียวไง อื้ออ!” บลูเบลล์จิกเล็บลงบนต้นแขนของเขาเมื่อนิ้วเรียวนั้นไม่ได้แค่สอดใส่ชักเข้าออกแต่เหมือนเขาใช้นิ้วหมุนวนอยู่ด้านในรูแล้วกว้านเอาน้ำหวานจากด้านในนั้นออกมาจนแทบจะหมด

“แค่อยากให้น้ำออกมาให้หมด เดี๋ยวจะได้ปล่อยน้ำของฉันเข้าไปใหม่”

“นี่! ไม่ฟังกันเลยเหรอไหนบอกแค่รอบ..เดียวไง”

“แต่ฉันคิดว่าหอยอวบๆ ของเธอไม่ได้อยากกลืนกินงูของฉันแค่รอบเดียวนะ” โรมันว่างพลางใช้นิ้วขยี้ลงบนเม็ดเสียวของบลูเบลล์อีกครั้งทำเอาเธอถึงกับเด้งเอวใส่นิ้วเขาอย่างอัตโนมัติแล้วก็รีบจับแขนของเขาไว้ให้หยุด ชายหนุ่มจึงแค่นหัวเราะออกมาแล้วจับขาเรียวให้มาวางบนหน้าขาของเขาที่นั่งคุกเข่าอยู่ระหว่างขาของเธอ

“ขออัดน้ำใส่หอยเธอให้เต็มก่อนค่อยพอ โอเคมั้ย?” ถามพลางจับท่อนลำที่ยังคงแข็งเปล่งอยู่นั้นยัดเข้าไปในรูรักของหญิงสาวใต้ร่างอีกครั้ง

“เดี๋ยวท้องนะ!!”

“ท้องก็เลี้ยงไง ฉันพร้อมรับผิดชอบ”

“หน้ามึนที่สุดเลย อื๊อ…อ้ะ ทะ ทำอะไร?” เสียงหวานถามด้วยความตกใจเมื่อเขาเล่นพลิกตัวเองให้นอนแล้วยกตัวเธอให้ขึ้นมานั่งบนตัวของเขาโดยที่ระหว่างพลิกนั้นส่วนที่เชื่อมติดกันด้านล่างไม่ได้หลุดออกจากกันเลยสักนิด และตอนนี้เธอก็นั่งอยู่บนตัวของโรมันและจ้องหน้าเขาอยู่

“อยากเห็นเธอขย่ม”

“…ฉันทำไม่เป็น”

“ลองทำดูเดี๋ยวมันก็เป็นเอง” น้ำเสียงที่แหบพร่าบอกแล้วใช้มือจับเอวบางไว้แน่น บลูเบลล์ก็ได้แต่ขยับตัวโยกไปมาเบาๆ แล้วยกมือขึ้นมาปิดหน้าตัวเองเมื่อรู้สึกเขินที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าเขา ต่างจากโรมันที่ยกยิ้มขึ้นมาให้กับอาการเขินของเธอ

“อ้า! อยากเห็นหน้าเธอตอนขย่มใส่ท่อนของฉัน อย่าปิดมันสิ” เขาดึงมือเล็กที่ปิดหน้าปิดตาตัวเองให้ออกแล้วบอกด้วยรอยยิ้ม

บลูเบลล์ไม่ตอบอะไรเพียงแต่เริ่มขยับเอวกระแทกใส่ท่อนลำของโรมันให้แรงขึ้นเมื่อความเสียวซ่านมันปะทุในกายหนัก ไม่ต่างจากชายหนุ่มร่างสูงที่ได้แต่นอนขบกรามตัวเองแน่นเมื่ออารมณ์ของเขาตอนนี้ก็พลุ่งพล่านแบบสุดๆ

ยิ่งได้เห็นหงส์ตัวขาวขึ้นมาร่อนอยู่บนแท่งลำมันก็ยิ่งทำให้เลือดในกายเขาสูบฉีดไม่หยุด ปั่กๆๆ! เสียงเนื้อกับเนื้อกระทบกันดังลั่นห้อง ปะปนกับเสียงครางหวานๆ ของบลูเบลล์ที่เธอขยับเอวใส่ท่อนลำของโรมันหนักหน่วงขึ้น

“อ๊ะๆๆ! โร…มะ ไม่ไหวแล้ว” เสียงครางกระเส่าบอกพลางโน้มตัวลงไปซบอกแกร่ง โรมันไม่รอให้จังหวะความเสียวหยุด เขารีบกระแทกกายสวนเข้าใส่ร่องสวาทของบลูเบลล์ทันที

“อื๊ออออ! จะ จุก…โร อ๊ะๆๆๆๆ! แรง มันแรงไปแล้ว อื๊อๆๆๆ!” ร่างเล็กครางแทบจะไม่เป็นภาษาเมื่อร่องอวบๆ ของเธอถูกลำแก่นอัดกระแทกเข้ามาเร็วถี่แถมยังหนักหน่วงจนจุกท้องและเสียวปะปนกันไปหมด

“อ๊าๆ! จะเสร็จอีกแล้ว โร อร๊ายยย!!” ร่างเล็กกระตุกสั่นไปอีกครั้ง เธอจึงหยัดกายลุกขึ้นนั่งแล้วตั้งท่าจะลุกออกจากตัวของเขาทว่ากลับโดนโรมันกดตัวให้นั่งลงไปตามเดิมจนรับรู้ได้ว่าภายในท้องของเธอนั้นมีของเหลวอุ่นๆ ไหลเข้ามาด้านในท้อง

“จะไม่พูดด้วยจริงๆ แล้วนะ!” คนตัวเล็กบอกด้วยน้ำเสียงเขียวขุ่นเมื่อพูดกับหมอนี่แล้วก็รู้สึกว่าพูดกับเด็กสี่ห้าขวบยังไงไม่รู้ โรมันไม่ตอบอะไรเพียงแต่ยักคิ้วให้แล้วจับเธอให้พลิกตัวลงมานอนตามเดิม แต่ไม่ได้นอนหงายเพราะครั้งนี้เขาจับเธอนอนคว่ำแล้วยกก้นของเธอให้กระดกขึ้นก่อนจะเสียบท่อนลำเข้ามาและเริ่มกระแทกอัดใส่เธออีกครั้ง

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ลองกินเพื่อน   28.The end

    “จะไปหาเองค่ะ คนปัจจุบันไม่ค่อยดี” เสียงหวานเอ่ยตอบแฟนหนุ่มที่ตอนนั่งเอาใบหน้าซบแผ่นหลังของเธออยู่ แต่พอได้ยินแฟนสาวพูดเช่นนั้นเขาจึงขยับมือมาโอบเอวของเธอไว้แล้วเปลี่ยนเป็นซบหัวไหล่ของเธอแทน“ฉันดีทุกอย่างนะ”“เหรอ ดีไม่ห่างเหินมากกว่ามั้ง”“อ่า อย่างชอบ ฮ่าๆ” เทสโตว่าพลางหัวเราะออกมาอย่างชอบใจกับคำพูดของบลูเบลล์ ต่างจากโรมันที่นั่งส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ คนอย่างหมอนี่ไม่โดนดีไม่ได้เลยมั้ง ปัก!! ไม่เพียงแต่คิดในใจโรมันยังคว้าขวดน้ำลิ้นจี่ที่วางอยูตรงหน้าของลูกหมีปาใส่เทสโต และมันก็โดนหัวหมอนั่นเต็มๆ“ไอ้โรมัน!!”“…เบลล์ครับดูหมอนั่นเรียกฉันสิ ไม่ให้เกียรติฉันเลย” น้ำเสียงอ่อนนุ่มของโรมันบอกแฟนสาวแล้วแลบลิ้นปริ้นตาใส่เทสโตที่หน้าแดงก่ำมีควันออกหูอยู่“แค่นี้ก็ต้องฟ้องเมีย!”“อังเปา! เธอหุบปากของเธอไปเลยนะแล้วนี่ทำไมต้องนั่งตัวติดกันขนาดนั้นกลัวคนอื่นไม่รู้ว่าอยู่ข้างเดียวกันหรือไง” ร่างสูงหันไปโวยวายใส่อังเปาทันทีที่โดนหล่อนว่าเช่นนั้น เขาไม่รู้ว่าฟ้าส่งสองคนนี้ให้มาคู่กันหรือไรนอกจากหน้าตาที่กวนบาทาแล้วก็คำพูดอีกเหมือนกันอย่างกับแกะ“ฉันเป็นผัวเขา”“ห้ะ! ผัว…เพิ่งเจอกันเมื่อคืนเองนะ อย่า

  • ลองกินเพื่อน   27.เฮฮาปาร์ตี้

    ตอนเช้าร่างบางขยับตัวพลิกไปมาด้วยความปวดเมื่อยแทบจะทุกส่วนในร่างกาย เธอหยัดกายลุกขึ้นนั่งบิดตัวเองเบาๆ แล้วก็หันไปมองคนข้างกายที่ลืมตาแป๋วจ้องมองเธออยู่ก่อนแล้ว และก็ดูเหมือนว่าเขาจะอาบน้ำจัดการตัวเองเรียบร้อยตอนนี้ถึงได้นอนอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีดำและนอนเอาแขนเท้าขมับมองหน้าเธออยู่“เก้าโมงแล้วครับที่รัก วันนี้ตื่นสายนะ”“…”“ทำไมมองหน้าฉันแบบนี้ล่ะ เมื่อเช้าฉันไปที่บริษัทและกลับมารับเธอไปดูน้ำหอมกลิ่นบลูเบลล์ เพราะถ้าเธอชอบจะได้ผลิตออกมาถ้าไม่ชอบก็จะได้ให้เธอทดลองเองจนกว่าจะชอบ”“…” ไม่มีเสียงตอบรับจากคนตัวเล็ก เพียงแต่เปิดผ้าห่มออกจนเห็นเรือนร่างที่ขาวผ่องของตัวเองแถมยังมีรอยแดงเป็นจ้ำๆ ในบางจุด จากนั้นก็เคลื่อนสายตาไปมองคนทำที่นอนยิ้มกริ่มเหมือนกับว่าภาคภูมิในใจผลงานของตัวเอง“เธอเงียบทำไมครับ?”“พูดไปก็เมื่อยปาก” ตอบด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าแล้วก็ลุกขึ้นยืน แต่ยืนไม่ถึงห้าวิก็ต้องนั่งลงบนที่นอนตามเดิมเมื่อส่วนกลางใจสาวของเธอนั้นปวดระบมมาก โรมันไม่รีรอเขารีบดีดตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินมาอุ้มคนตัวเล็กพาเข้าไปในห้องน้ำ“เมื่อเช้าเพื่อนเธอทักมาด้วยบอกว่าอยากชวนไปเม้ามอยเย็น

  • ลองกินเพื่อน   26.ขอพัก

    “นายจะรีบอะไรขนาดนั้นโร!” ร่างบางเอ่ยถามแฟนหนุ่มเมื่อมาถึงคอนโดโรมันก็อุ้มเธอพาขึ้นมาในห้องนอนด้วยความรวดเร็ว ร่างสูงไม่ตอบอะไรเพียงแต่ยืนกอดอกมองเธอด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม ดูจากรอยยิ้มก็คือไม่ต้องเดาว่าสมองของเขาตอนนี้กำลังคิดถึงเรื่องอะไรอ่ะ“รีบเอาเธอไง ฉันอยากแย่แล้ว”“เปลี่ยนเป็นวันพรุ่งนี้ได้มั้ย วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันเลย นอนกอดกันเฉยๆ ได้มั้ย” น้ำเสียงอ่อนๆ ของบลูเบลล์บอกพร้อมกับบขาเรียวก้าวเข้าไปยืนชิดร่างสูงที่ส่ายหน้าให้รัว“ไม่เอาอ่ะ”“โรคะ พักบ้างก็ได้มั้ย?”“เบลล์ครับ ของฉันมันก็หงอยดิ สักน้ำสองน้ำก็ยังดีนะ”“โรคะ เบลล์เหนื่อยเบลล์เมื่อยจริงๆ ไปอาบน้ำมานอนกอดกันก็พอนะคะ” จากที่แทนตัวเองว่าฉันก็เปลี่ยนเป็นแทนตัวเองด้วยชื่อเล่นกับน้ำเสียงหวานๆ พร้อมกับยกมือขึ้นไปกอดลำแขนแกร่งแล้วซบหน้าลงบนต้นแขนของเขา“ไม่ต้องมาอ้อน…”“เบลล์เหนื่อยจริงๆ เราไปอาบน้ำแล้วโรนอนกอดเบลล์ก็พอนะคะ”“ไม่พอ ไม่อยากได้แค่กอดเบลล์ครับ…”“โรไม่รักเบลล์แล้วเหรอคะ โรไม่อยากให้เบลล์พักหอยบ้างเลยเหรอ”“โอเค พักก็พัก..เลิกทำน้ำเสียงอ้อนแบบนี้สักที” น้ำเสียงและท่าทางที่มันดูน่ารักดูขี้อ้อนเหมือนเด็กๆ ทำให้คนอย่

  • ลองกินเพื่อน   25.โรมันคนมึน

    ทางด้านบลูเบลล์เมื่อเดินเข้ามาในบ้านของคุณออมสินเธอก็สอดส่ายสายตามองหาผู้เป็นแม่ก่อนจะไปเห็นคุณเบนนีกำลังยืนคุยอยู่กับคุณต้นอ้อ ร่างเพรียวจึงเดินตรงดิ่งเข้าไปหาทั้งคู่ไม่ลืมที่จะยกมือไหว้คุณต้นอ้อด้วย“สวัสดีค่ะคุณป้า”“สวัสดีจ้ะ เรานี่ก็ใช่ย่อยนะป้าถามว่าแฟนตาโรเป็นใครก็ไม่ยอมบอกที่แท้ก็เป็นเรานี่เอง” คุณต้ออ้อตีแขนของบลูเบลล์เบาๆ อย่างไม่จริงจังนัก แล้วเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่พึงพอใจหลังจากได้รู้ว่าแฟนสาวของลูกชายก็คือคนใกล้ตัวนี่เอง“แฮะๆ รอเซอร์ไพรส์ไงคะ…ไม่รู้ว่าเป็นหนูคุณป้าจะรับเป็นสะใภ้มั้ย?”“แหม จะไม่รับก็ยังไงอยู่มั้ยรู้จักตั้งแต่ตัวเท่าขวดน้ำ”“อืม แล้วแม่ให้คนไปเรียกหนูมีอะไรหรือเปล่าคะ?” หันไปถามคุณเบนนีที่กำลังยกโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายรูปเธออยู่ แล้วจากนั้นก็คงจะไปโพสต์ลงเฟสบุ๊คพร้อมกับประโยคแสนจะน่ารักอย่าง ‘ลูกสาวใครนะ สวยจัง’ อีกตามเคยล่ะสิ“ก็ให้มาคุยกับแม่แฟนบ้างไง อีกอย่างแม่กับอ้อคุยกันแล้วว่าหากลูกคิดจะอยู่กินกันจริงๆ ทางอ้อก็จะจัดงานแต่งให้ เพราะลูกสองคนก็ไม่ใช่เด็กๆ แล้วไง”“ใช่ๆ และที่สำคัญนะ ป้าอยากมีหลานแต่งปุ๊ปต้องปั๊มหลานให้ป้าทันทีเลยนะ”“ไม่ต้องแต่งก็ปั๊มให้

  • ลองกินเพื่อน   24.ไม่ได้กลัวเมีย

    “พี่เบลล์ทำงานอะไรอยู่เหรอคะ?” อังเปาเอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้าด้วยแววตาเป็นประกาย ทั้งที่เติบโตมาในครอบครัวที่มีผู้หญิงเป็นส่วนใหญ่ แถมยังได้เข้าเรียนในโรงเรียนหญิงล้วนแต่ทำไมเธอร้สึกว่าบลูเบลล์สวยดึงดูดเธอมากเลยไม่รู้“ตอนนี้พี่เปิดร้านดอกไม้กับร้านเครื่องเขียนน่ะ”“อ่อ เปิดนานหรือยังคะ?”“ก็ได้สองสามปีแล้ว เปาล่ะตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่”“อืม เป็นพนักงานในบริษัทคุณป้าค่ะ แล้วก็กำลังเรียนต่อปริญญาโทอยู่ค่ะ” อังเปาบอกด้วยรอยยิ้ม ดวงตากลมโตจ้องมองบลูเบลล์แทบไม่ลดละ จนคนที่ถูกมองถึงกับทำตัวไม่ถูกได้แต่ยิ้มแห้งๆ ให้“พี่เบลล์มีแฟนหรือยังคะ?”“มีแล้วค่ะ เปาล่ะคะ?”“ไม่มีค่ะ พี่สวยแบบนี้แฟนพี่คงหล่อน่าดูนะคะ”“ก็…พอได้ ฮ่าๆ” บลูเบลล์เอ่ยติดตลก ส่วนอังเปาก็มีเพียงใบหน้าที่เรียบนิ่งแทบจะตลอดเวลา “กรี๊ดด!! แกใครอ่ะ หล่อจัง!” จนมีเสียงของผู้หญิงรุ่นราวคราวเดียวกับพวกเธอสงคนดังขึ้น สองสาวจึงหันไปมองทางหน้าบ้านที่มีสามหนุ่มเดินเข้ามาในงานด้วยชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงขายาวสีดำ รองเท้าหนังถูกขัดจนเงาวับ ผมถูกเซ็ทไว้อย่างลงตัว…“หล่อมากเลยมึง!”“จริง! โดยเฉพาะคนกลาง เขามีเมียยังวะมึง!” เสียงสาวๆ ยังคงดั

  • ลองกินเพื่อน   23.ความรักที่หวานชื่น

    เวลา 18:39 น.“เบลล์ครับ…ทำอะไรอยู่เหรอ มืดแล้วนะ” เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงเดินเข้ามาในห้องทำงานของแฟนสาวที่นอนหมอบลงไปบนพื้นโต๊ะด้านหน้า เปลือกตาบางปิดสนิทพร้อมกับเสียงลมหายใจที่สม่ำเสมอ“เบลล์ หลับเวลานี้เนี่ยนะ” เขาบ่นพึมพำกับตัวเองแล้วเดินไปหยิบเสื้อแขนยาวของเจ้าตัวซึ่งแขวนไว้ที่ราวตากผ้านั้นมาคลุมตัวให้เธอ จากนั้นก็เดินมาจัดเอกสารบนโต๊ะที่เกลื่อนกราดให้เข้าที่ก่อนจะหยิบเก้าอี้มานั่งข้างบลูเบลล์“ที่รักครับ กลับไปนอนที่ห้องดีกว่ามั้ย แบบนี้มันเมื่อยนะ” โรมันบอกด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนเมื่อเห็นแขนของเจ้าตัวเล็กเป็นรอยเส้นผมที่เจ้าตัวเอาศีรษะหนุนไว้ ฝ่ามือหนาจึงสอดเข้าไปจับประคองใบหน้าที่เรียวสวยไว้แล้วจ้องมองเธอที่ยังคงหลับไม่รู้สึกตัว“ขี้เซาจริงๆ ตื่นได้แล้วครับ” ขยับมือที่รองอยู่ใต้แก้มของของบลูเบลล์เบาๆ จนร่างเล็กขยับตัวพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมามองเขาแล้วยกมือขึ้นมาขยี้ตาตัวเอง“มาตั้งแต่เมื่อไหร่?”“สักพักแล้ว วันนี้ไปงานคุณออมสินไม่ใช่เหรอ”“อืม เพิ่งเลิกงานเหรอ” ถามพลางบิดตัวเล็กน้อย โรมันจึงพยักหน้ารับแล้วเอื้อมมือมาจับเส้นผมที่บังหน้าสวยๆ ของบลูเบลล์ไปทัดใบหูขาวไว้ ดว

  • ลองกินเพื่อน   16.แตก

    ครึ่งชั่วโมงผ่านไป“อีกหน่อยก็คงเคี้ยวจานกับช้อนไปด้วยล่ะมั้ง” โรมันเอ่ยอย่างประชดประชันแฟนสาวที่ตอนนี้ข้าวในจานก็หมดไปนานแล้วแต่ยังพยายามใช้ช้อนตักอากาศขึ้นมาใส่ปากอีก“ไหนลูกค้าชาวต่างชาติจะมาที่บริษัท ไม่รีบกลับไปเตรียมตัวเหรอ?” บลูเบลล์วางช้อนลงบนจานแล้วหยิบแก้วน้ำขึ้นมากระดกดื่มน้ำเปล่าพร้อมเอ

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
  • ลองกินเพื่อน   14.ได้แค่สองสามน้ำ

    “พวกเธอมาทำอะไรกันตรงนี้เหรอ?” เทศโตถามพลางยื่นโทรศัพท์ที่มีสายจากเดมี่โทรเข้ามานั้นยื่นให้บลูเบลล์ที่ก็รับมาแล้วกดรับสายของเดมี่“คิดว่าไงล่ะ มึงขัดจังหวะกูมากเลยรู้มั้ย!” โรมันกัดฟันถามคนตรงหน้าที่เหมือนตั้งใจกลั่นแกล้งเขายังไงไม่รู้ หากเมื่อสักครู่กำลังเสียบอยู่นี่คงจะต้องถอดออกทั้งที่กำลังค้างส

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
  • ลองกินเพื่อน   22.เคลียร์

    “ได้สิ มึงช่วยไปซื้อน้ำให้กูหน่อย” เซนตอบรับบลูเบลล์ก็แล้วก็หันไปบอกเทสโตเพื่อให้เขาไปซื้อน้ำมาให้ระหว่างที่ต้องเล่าเรื่องลูกหมีให้บลูเบลล์ฟัง“เมียมึงก็มีมึงก็ใช้ดิวะ!”“เมียไม่ใช่ทาส!”“แล้วกูเป็นทาสมึงหรือไง!?” เทสโตเถียงกลับอย่างทันควัน แต่เมื่อถูกสายตาที่เรียบเย็นของเซนจ้องมองนั้นก็ต้องยอมแบมื

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
  • ลองกินเพื่อน   12.เที่ยงคืนนะ

    “ถ้างั้นเธอก็คงได้ยินว่าฉันไม่ได้คิดจะกลับไปคบกับลูกหมี”“ฉันได้ยิน ฉันรู้…แต่ฉัน”“เฮ้อออ…เอาเป็นว่าตอนนี้เราเพิ่งคบกัน ฉันไม่บังคับนะ ถ้าเธอคิดว่าการคบกับฉันแล้วเธอลำบากใจเพราะฉันเคยคบกับลูกหมีจะเลิกกันตอนนี้ก็ได้นะ บางทีฉันก็อึดอัดนะที่เธอเอาแต่แคร์เพื่อนจนไม่สนใจความรู้สึกของฉันน่ะ” พูดจบโรมันก

    last updateآخر تحديث : 2026-03-17
فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status