LOGINShare
บทที่ 177
Latest chapter
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 906
วันนี้เสิ่นซื่อเป็นห่วงจี้หานอีอยู่ตลอดเวลา จึงสั่งให้คนนำงานราชการไปไว้ที่ห้องหนังสือ แล้วรีบกลับมาเพื่ออยู่เป็นเพื่อนนางสักครู่ ครั้นก้าวเข้ามาเห็นผู้คนมากมาย สีหน้าของเขาก็เย็นเยียบลงทันทีต้องเดินเข้าไปอีกสองก้าว จึงพอมองเห็นใบหน้าของจี้หานอีขึ้นมาบ้างคนที่เดิมทีเคยงดงาม ยามนี้หว่างคิ้วและแววตากลับแฝงความอ่อนระโหยอย่างจนใจ ในมือประคองถ้วยโจ๊กไว้ ขณะถูกคนรอบข้างคะยั้นคะยอให้รับประทาน ใบหน้าขาวผ่องซีดเซียวยิ่ง นางเอนกายพิงหมอนนุ่มใบใหญ่สีฟ้าทางด้านหลัง ค่อย ๆ ฝืนกินลงไปคำหนึ่งเสิ่นซื่อมองออกว่าจี้หานอีกินด้วยความยากลำบาก เขารับถ้วยชาจากมือสาวใช้มาอย่างไม่ใส่ใจนัก ก่อนคลายมือออก เสียงถ้วยแตกเพล้งดังขึ้น เสียงเกลี้ยกล่อมที่ดังอยู่เมื่อครู่พลันเงียบงัน ทุกคนหันกลับไปมอง จึงเห็นเสิ่นซื่อยืนอยู่ด้านหลังใบหน้าเสิ่นซื่อเรียบเฉยดูไม่ออกว่าอารมณ์ดีหรือร้าย ทั้งเขายังเป็นคนเย็นชามาแต่ไหนแต่ไร พี่สะใภ้ทั้งสองเห็นแล้วก็ใจฝ่อ ความจริงพวกนางล้วนหวังดีต่อจี้หานอี รวมถึงเป็นห่วงซื่อจื่อน้อยในครรภ์นักเสิ่นซื่อไม่พูดคำใด เดินตรงไปข้างเตียง คนที่นั่งอยู่บนขอบเตียงพลันรีบลุกขึ้นหลีกทางให้ทันที
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 905
เสิ่นฉางหลิงคิดไม่ถึงว่า หลี่ซู่อวี้ที่แต่ก่อนดูเรียบร้อยอ่อนโยนกลับเป็นสตรีร้ายกาจ เขาชี้นิ้วใส่นาง แต่สุดท้ายก็ข่มใจไว้ไม่ได้กล่าววาจารุนแรงออกมารวมถึงไม่ได้ตะโกนโวยวายให้คนทั้งเรือนแตกตื่น จนหลี่ซู่อวี้ต้องอับอายอีกแต่ที่สำคัญคือในใจเขารู้สึกผิด ต่อให้หลี่ซู่อวี้จะตบตีจะดุด่าเขาสักนิดก็ไม่เป็นไรเมื่อเห็นนิสัยใจคอของเสิ่นฉางหลิงเป็นเช่นนี้ หลี่ซู่อวี้กลับคิดตก จึงพูดกับเขาดี ๆ ว่า “พรุ่งนี้กลับไปเยี่ยมบ้านเดิมเป็นเพื่อนข้าแต่โดยดี เวลาอยู่ต่อหน้าท่านพ่อข้าก็ช่วยเอาใจใส่ข้าสักหน่อย อย่างน้อยทำตัวเป็นลูกเขยที่ดีสักครั้ง ท่านรับปากได้หรือไม่?”เสิ่นฉางหลิงรู้ว่าเรื่องนี้แม้ไม่เต็มใจก็หลีกหนีไม่ได้ ถึงอย่างไรหลี่ซู่อวี้ก็เป็นสตรี หากต้องเสียหน้าเช่นนั้น ย่อมทำให้นางน้อยเนื้อต่ำใจ เขาจึงพยักหน้าหลี่ซู่อวี้ค่อยวางใจ ขณะกล่าวต่อ “แผลบนตัวท่านต้องทายา ไม่เช่นนั้นพรุ่งนี้จะเดินกะเผลกไปหรือ? ตกลงท่านจะให้ข้าทาให้หรือให้สาวใช้ทำ?”เสิ่นฉางหลิงตอบโดยไม่ต้องคิด “ให้สาวใช้ทำก็พอ”แล้วเสริมอีกประโยค “ข้าจะไปอยู่ห้องด้านข้าง”ความจริงหลี่ซู่อวี้โมโหจนน้ำตาแทบร่วง อยากร้องไห้ออกมาดัง ๆ แต
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 904
พูดตามตรง หลี่ซู่อวี้มีถ้อยคำตัดพ้อต่อเสิ่นฉางหลิงมากมาย ถึงขั้นอยากกระชากตัวขึ้นมาถามให้กระจ่างว่าเขาคิดทำอะไรกันแน่นางเองก็ใช่ว่าไม่รำคาญใจ แต่ก่อนอยู่จวนมีพี่ชายคอยตามใจ ทั้งนางยังรู้จักนิสัยเสิ่นฉางหลิงดี แม้เขาจะทำตัวเหลาะแหละ แต่ก็เป็นคนใจงาม เช่นตอนที่นางมาจวนสกุลเสิ่นในอดีต ต่อให้นางร่วมมือกับเสิ่นซู่อี๋กลั่นแกล้งเขา เขาก็ไม่เคยโกรธ หากเปลี่ยนเป็นเสิ่นฉางชินผู้เป็นพี่ชายใหญ่ของเขา นางย่อมไม่กล้าทำเช่นนั้นแน่ครั้นความขุ่นเคืองปะทุขึ้นมา นางก็สะบัดผ้าโยนใส่แผ่นหลังเสิ่นฉางหลิง ก่อนถาม “หากรังเกียจข้าก็บอกมาตามตรง ท่านทำให้ข้าอับอายเช่นนี้ หมายความว่าอย่างไรกันแน่?”เสิ่นฉางหลิงชะงักงันเล็กน้อย แต่ยังคงไม่พูดสิ่งใดหลี่ซู่อวี้จึงจิ้มนิ้วลงบนบาดแผลของเขา คราวนี้เสิ่นฉางหลิงร้องโอ๊ย ก่อนจะหันกลับมามองนางพลางกล่าว “เจ้าช่างใจร้ายนัก”หลี่ซู่อวี้ไม่ได้เกรงกลัวเสิ่นฉางหลิงสักนิด นางถลึงตาตอบกลับไป “หากข้าไม่กดแผลของท่าน ก็คงนึกว่าท่านกลายเป็นใบ้ไปแล้วเสียอีก”“เมื่อครู่ท่านไม่ส่งเสียงสักคำตอนถูกท่านพ่อเฆี่ยนตี ข้ายังนึกว่าท่านไม่รู้จักเจ็บปวด สุดท้ายก็เสแสร้งทั้งสิ้น”เสิ่นฉาง
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 903
ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นย่อมทนดูต่อไปไม่ได้เสิ่นฉางหลิงกับเสิ่นฉางชินล้วนเป็นบุตรหลานที่นางเฝ้ามองมาตั้งแต่เล็ก โดยเฉพาะเสิ่นฉางหลิงที่นางเอ็นดูเป็นพิเศษ เขาไม่มีเล่ห์เหลี่ยม รู้จักพูดจาเอาใจคนฟัง แม้ที่ผ่านมาไม่ได้ดีเท่าเสิ่นฉางชิน ทั้งยังไม่ชอบร่ำเรียน แต่ดูก็รู้ว่าเป็นเด็กจิตใจดีคนหนึ่งลูกหลานสกุลเสิ่น ขอเพียงจิตใจไม่ชั่วร้ายก็ถือเป็นเด็กดี เป็นหลานรักของนางแล้วและหลานรักของนางย่อมไม่อาจเฆี่ยนตีฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นไม่พูดพร่ำ เดินตรงเข้าไปหาเสิ่นซู่ ยื่นมือคว้าแส้ในมือเขา พร้อมสั่งให้คนรีบแก้เชือกที่มัดตัวเสิ่นฉางหลิงออกครั้นเสิ่นซู่เห็นมารดาเข้ามาคว้าแส้ ไหนเลยจะกล้าออกแรงต่อ รีบยั้งมือจึงไม่ฟาดถูกตัวนาง ก่อนกล่าวอย่างร้อนรนว่า “ท่านแม่จะมายุ่งกับเจ้าเด็กอกตัญญูผู้นี้ไปไย เขาไม่สนแม้แต่ธรรมเนียมหรือความเหมาะสมแล้ว”“แต่งงานได้เพียงวันเดียวก็หนีไป ซ้ำไม่คิดกลับมาพาภรรยาไปเยี่ยมบ้านเดิมวันพรุ่งนี้ หากเรื่องนี้แพร่ออกไป คนนอกย่อมพูดกันว่าข้าเสิ่นซู่มีลูกไม่เอาไหน อบรมสั่งสอนลูกไม่ดี สกุลเราไร้กฎระเบียบ”“เช่นนั้นแล้ว ข้าจะไปชี้แจงกับทางครอบครัวสะใภ้ได้อย่างไร?!”ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่น
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 902
พูดตามตรง คำพูดของนางไป๋ทำให้หลี่ซู่อวี้รู้สึกคล้อยตามอยู่ไม่น้อยฟังเช่นนี้แล้ว เสิ่นฉางหลิงก็คงยังไม่มีสตรีที่ชอบพออยู่ในใจจริง ๆส่วนเรื่องที่เขายังไม่ประสานั้น หลี่ซู่อวี้ก็รู้สึกว่ามีเหตุผลยอมรับได้ ถึงอย่างไรจะมีบุรุษคนใดทอดทิ้งภรรยาที่เพิ่งแต่งเข้ามาโดยไม่เหลียวแลกัน หากเป็นบุรุษปกติย่อมไม่มีทางทำเรื่องเช่นนี้แน่แต่คืนนั้นเสิ่นฉางหลิงเมามายไม่ได้สติ ต่อให้อยากทำสิ่งใด ก็คงทำไม่ไหวอยู่ดีเมื่อคิดได้เช่นนี้ หลี่ซู่อวี้ก็สามารถเกลี้ยกล่อมตนเองให้สบายใจขึ้น แต่ไม่ว่าอย่างไร รอเสิ่นฉางหลิงกลับมาเมื่อใด นางก็จะต้องรั้งตัวเขาไว้ถามให้กระจ่างสักครั้ง ว่าความจริงเขาคิดอย่างไรกันแน่เมื่อนางไป๋เห็นว่าตนพูดกับหลี่ซู่อวี้ชัดเจนแล้ว ก็กล่าวต่อ “เรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ไม่ต้องบอกให้คนทางบ้านเดิมเจ้ารู้หรอก ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นเรื่องระหว่างเจ้าสองสามีภรรยา ผู้อื่นแต่งงานก็ล้วนมีบิดามารดาเป็นผู้ตัดสินใจ ในเมื่อคนอื่นยังอยู่กันได้ราบรื่น แล้วเหตุใดเจ้าถึงจะอยู่ไม่ได้เล่า?”หลี่ซู่อวี้ย่อมเข้าใจความหมายในคำพูดแม่สามีชัดเจน วันหน้าอย่านำเรื่องเหล่านี้มารบกวนอีก และก็ห้ามกลับไปปรับทุกข์กับค
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 901
แต่บัดนี้เสิ่นฉางหลิงรู้จักมุ่งมั่นเอาดี ทั้งยังสร้างความดีความชอบจนได้เป็นขุนพลน้อย มีทหารใต้บังคับบัญชาให้ดูแลอย่างแท้จริง นางจึงมองเขาเปลี่ยนไปจากเดิมตอนที่มารดาเอ่ยถึงการแต่งงานครั้งนี้ นางก็นับว่าพึงใจไม่น้อย ถึงอย่างไรสกุลเสิ่นก็กำลังรุ่งเรือง ขอเพียงเสิ่นฉางหลิงมีใจมุมานะสร้างตัว เมื่อมีตระกูลเช่นนี้หนุนหลัง อนาคตย่อมก้าวไกลไร้ขีดจำกัดแต่กลับไม่มีผู้ใดบอกนางว่าเมื่อแต่งเข้ามาแล้วจะต้องพบเจอสภาพเช่นนี้คนเหลวไหลที่แต่ก่อนไม่เคยยี่หระต่อสิ่งใด ทำไมถึงเห็นว่ากิจการทหารสำคัญเหนือสิ่งอื่นในพริบตา หรือเสิ่นฉางหลิงรังเกียจนางถึงเพียงนั้น?หากเขารังเกียจนางจริง มันเป็นเพราะเหตุใดเล่า ทั้งที่เมื่อก่อนเขาไม่ได้เป็นเช่นนี้ นางจึงอยากถามแม่สามีให้รู้ว่าเรื่องราวเป็นอย่างไรกันแน่เดิมทีนางไป๋ตั้งใจจะกลับเรือนตนเองทันที ในใจอัดอั้นโทสะไร้ทางระบาย รู้สึกร้อนรุ่มทรมานราวมีมดไต่ยุบยับอยู่ในอกโดยเฉพาะภาพที่ฮูหยินผู้เฒ่าจูงมือจี้หานอี ยิ่งเห็นก็ยิ่งเคียดแค้นเกินรับไหวครั้นเลื่อนสายตาไปเห็นหลี่ซู่อวี้ทำท่าอยากพูดแต่อึกอักไม่ยอมเอ่ยปาก นางไป๋ก็สูดลมหายใจเข้าลึก ไม่มีเรื่องใดทำให้นางเบาใจไ
You May Also Like
ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
หิมะที่ปลิดปลิว97.3K viewsชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์36.6K viewsยอดหญิงในเงามาร
ฉินอันอัน174.4K viewsเสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่131.9K viewsต่างภพมาพบรักท่านแม่ทัพ
บ้านนิยายบายโซ103 viewsคำสาปรักฮูหยินตัวร้าย
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน359 viewsวิวาห์ใต้ม่านวสันต์
Wabibi676 viewsโดนไล่ออกจากบ้านแล้วไงข้าจะใช้เป้ข้ามมิติสร้างสวนปรุงรสให้ดู
พิรุณา33 views
