LOGINShare
บทที่ 294
Latest chapter
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 810
ความโศกเศร้านี้หาใช่สิ่งที่จี้หานอีแสดงออกไม่ แต่กลับเป็นเสิ่นซื่อที่สัมผัสได้อย่างเฉียบไวถึงความไม่สงบใจซึ่งซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีอันไร้กังวลของนางนางไม่เคยรู้สึกถึงความมั่นคงในชีวิตบางทีส่วนลึกในใจนางอาจยังคงรู้สึกว่าตนเองไร้ที่พึ่งพิงอยู่เสมอปลายนิ้วของเขาแตะลงบนดวงตาของจี้หานอีอย่างแผ่วเบา ขณะเฝ้ามองคนตรงหน้าด้วยแววตาลึกซึ้ง ก่อนจะหยิบกล่องไม้ใบหนึ่งจากด้านข้างมาวางลงบนมือนาง "นี่คือร้านค้าทั้งหมดในชื่อข้า ภายหน้าขอมอบให้เจ้าเป็นคนรักษาดูแล""หลังจากนี้ข้าจะสั่งให้ผู้ดูแลร้านค้ามาส่งมอบบัญชีให้เจ้า เงินทองที่รับเข้ามาก็ล้วนให้เจ้าจัดการทั้งหมด""ส่วนเรื่องไร่นา ยามนี้ในมือเจ้ามีเรื่องต้องจัดการมากนัก ย่อมไม่อาจดูแลไหว อีกอย่างคนของข้าก็ทำงานรัดกุม ไว้รอให้ผ่านไปอีกสักหน่อยค่อยมอบให้เจ้าดูแลต่อแล้วกัน""ทั้งกุญแจห้องคลังและร้านค้า ข้าล้วนมอบให้เจ้าแล้ว วันหน้าไม่ว่าเจ้าคิดจะทำสิ่งใด ล้วนไม่ต้องมาถามความเห็นข้า ต่อให้เจ้าต้องใช้เงินทองเพื่อซื้อหาสิ่งที่ต้องการ ก็ไม่ต้องลงบัญชี""สินเดิมที่ข้ามอบให้เจ้า จงเก็บรักษาไว้ให้ดี ไม่ว่าภายหน้ามีเรื่องพลิกผันใด สินเดิมของเจ้าก็จะเป็นสิ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 809
ขณะนี้ จี้หานอีรู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งแม้ว่านับจากนางตัดสินใจหย่าขาดกับเซี่ยอวี้เหิง จี้หานอีก็ไม่เคยคิดฝันถึงความรักใด ๆ อีก นางเพียงอยากให้ตนเองใช้ชีวิตอย่างฉลาดเฉลียว และทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดเพื่อมีชีวิตอยู่อย่างสุขสบายจี้หานอีจะไม่คิดเปลี่ยนแปลงตนเองเพื่อผู้ใดอีก นางจะไม่ยอมทนฝืนให้ตนเองต้องน้อยเนื้อต่ำใจ ไม่พยายามคิดเข้าข้างตนเองว่าจะเป็นยอดดวงใจเพียงหนึ่งเดียวของใคร และยิ่งไม่เคยคิดว่าตนเองนั้นมีความพิเศษต่างจากผู้อื่นอย่างไรสตรีบนโลกนี้มีมากมายนับไม่ถ้วน นางไม่มีจุดเด่นใดให้สะดุดตา ยิ่งไร้ซึ่งความสามารถที่จะทำให้ผู้ใดมาหลงรักหรือมอบหัวใจให้เพียงนางไปชั่วชีวิต จี้หานอีรู้จักตนเองดีและตระหนักอย่างแจ่มแจ้งว่า นางก็เป็นเพียงสตรีธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้นความเพ้อฝันและความไม่เจียมตัวในวัยเยาว์ได้ถูกลบเลือนไปเนิ่นนาน จนไม่หลงเหลืออยู่อีกแล้วแต่บัดนี้ คำพูดของเสิ่นซื่อกลับทำให้หัวใจนางเต้นระรัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาเนิ่นนาน ไม่ต่างจากตอนที่เซี่ยอวี้เหิงใช้น้ำเสียงอันอ่อนโยนเอ่ยปากกลางลานหิมะในปีนั้นว่ายินดีแต่งงานกับนางนับเป็นความรู้สึกที่คล้ายคลึงกัน ไม่ต่างจากผืนดินแห้งแล้งเริ่มแ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 808
กล่าวพลางจี้หานอีก็เงยหน้าขึ้นมองเสิ่นซื่อด้วยท่าทีน่าสงสาร "ท่านพี่ไม่รู้สึกเลยหรือเจ้าคะว่าช่วงนี้ข้าผอมลง?"เสิ่นซื่อมองดูท่าทีอันน่าเวทนาของจี้หานอีแล้วก็รู้สึกขบขันอยู่บ้าง เขาอุตส่าห์เตรียมใจไว้แล้วว่าคำขอของนางอาจเป็นเรื่องอกตัญญูผิดจารีต หรือไม่ก็ขอให้เขาละเว้นการปฏิบัติหน้าที่เพื่อเห็นแก่พวกพ้อง ทว่าผลลัพธ์กลับกลายเป็นเรื่องเท่านี้เองหว่างคิ้วและแววตาของเขาเต็มไปด้วยความจนใจ ขณะบีบเอวจี้หานอีเบา ๆ ก่อนพินิจใบหน้าอันเรียบเนียนของนางเขาไม่รู้สึกเลยสักนิดว่านางผอมลง แม่นมฟางมักหาเวลาว่างมารายงานเรื่องราวของจี้หานอีในเรือนให้เขาฟังอยู่เสมอ ครั้นได้ยินว่าช่วงนี้นางหันมาชอบกินปลา มื้อเที่ยงก็เพิ่งกินปลาไปครึ่งตัว เช่นนี้ยังเรียกว่ากินไม่ลงอีกหรือ?เสิ่นซื่อจ้องมองท่าทีของจี้หานอี พลางคิดในใจว่านางช่างชำนาญเรื่องการออดอ้อนนัก ดูท่าลูกไม้เหล่านี้ตอนอยู่จวนสกุลจี้คงถูกงัดออกมาใช้ไม่น้อยเชียวมิน่าเล่าเมื่อก่อนใต้เท้าจี้ถึงได้มีสีหน้าจนใจระคนตามใจจี้หานอีเสมอ บัดนี้เสิ่นซื่อรู้สึกว่าตนเองเริ่มสัมผัสได้ถึงตัวตนที่แท้จริงของจี้หานอีทีละน้อยแล้วซึ่งความจริงเขาก็ชอบที่นางเป็นเช่นนี
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 807
จี้หานอีถึงกับถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อได้ยินเสิ่นซื่อบอกว่าชอบเหตุผลที่อุตส่าห์เร่งมือทำจนเสร็จ ความจริงนางเองก็มีเจตนาแอบแฝงอยากขอร้องให้เสิ่นซื่อช่วยจัดการเรื่องบางอย่างเช่นกันนางจ้องมองแววตาของเสิ่นซื่อ รอยยิ้มที่พาดผ่านนัยน์ตาคู่นั้นช่วยยืนยันว่าเขาดูเหมือนจะชอบมันจริง ๆ จี้หานอีลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนขยับเข้าไปนั่งบนตักเขาด้วยตนเองแม้นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เป็นฝ่ายขึ้นไปนั่งตักเสิ่นซื่อก่อน แต่ทุกครั้งก็ยังทำให้นางรู้สึกประหม่าอยู่ดีเสิ่นซื่อเลิกคิ้วมองการกระทำของจี้หานอี ฝ่ามือหนาอ้อมไปประคองแผ่นหลังนางไว้ เพื่อให้นางนั่งบนตักของเขาได้อย่างมั่นคงขึ้นเสิ่นซื่อก้มหน้าลง พินิจมองจี้หานอีด้วยท่าทีสบายอารมณ์ว่านางคิดจะทำสิ่งใดต่อไปการที่นางเอาอกเอาใจทั้งยังรอจนดึกดื่นเพื่อมอบถุงหอมให้เขา ดูท่าคงมีเรื่องอยากร้องขอเป็นแน่ลำคอถูกเรียวแขนนุ่มนิ่มโอบกอดไว้ เรือนร่างหอมกรุ่นแนบชิดเข้ามา ขณะได้ยินเสียงเล็ก ๆ ของจี้หานอีดังขึ้นอย่างนุ่มนวลว่า "ท่านพี่จะพกติดตัวทุกวันหรือไม่?"เสิ่นซื่อกระตุกยิ้มมุมปาก ฝ่ามือลูบไล้แผ่นหลังของจี้หานอีแผ่วเบาด้วยความเจริญใจ ก่อนถามเสียงทุ้มต่ำ "แล้
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 806
เดิมทีตอนที่จี้หานอีได้ยินเสิ่นซื่อถามเมื่อช่วงเช้า นางก็คิดว่าเสิ่นซื่อคงรู้สึกขาดถุงหอมไปสักใบ จึงเปรยขึ้นมาประโยคหนึ่งว่าประเดี๋ยวให้คนออกไปซื้อถุงหอมมาให้เสิ่นซื่อพกติดตัวไว้ก่อน รอให้นางเย็บเสร็จแล้วค่อยเปลี่ยน ปรากฏว่าคนผู้นี้กลับเดินจากไปโดยไม่ยอมพูดอะไรสักคำจี้หานอีย่อมมองออกว่าเสิ่นซื่อไม่สบอารมณ์ ภายในใจจึงขุ่นเคืองอยู่บ้าง เวลาไม่พอใจเขาก็มักไม่พูด ไม่แคล้วต้องให้นางคอยเดาใจอยู่ร่ำไปว่าเหตุใดเขาถึงเป็นเช่นนั้นหลายวันนี้มีเรื่องราววุ่นวายมากมาย ทั้งเมื่อวานยังต้องเดินทางไปที่เรือนตากอากาศ งานปักถุงหอมจึงยังไม่แล้วเสร็จ เดิมทีต้องใช้เวลาอีกสักสองวันถึงเรียบร้อย แต่จี้หานอีก็อยากลองดูว่าจะเร่งเย็บให้เสร็จภายในวันนี้ได้หรือไม่ฝีมือด้านการเย็บปักถักร้อยของจี้หานอีนั้นยอดเยี่ยมมาแต่ไหนแต่ไร นางแทบไม่ได้แตะต้องมื้อกลางวัน ปกติแล้วจะต้องงีบหลับสักครู่ แต่วันนี้กลับงดเว้น สุดท้ายก็ปักถุงหอมเสร็จก่อนฟ้ามืดพอดีโชคดีที่คืนนี้เสิ่นซื่อกลับมาค่อนข้างดึก ล่วงเข้ายามไห่แล้วถึงค่อยกลับมา นับว่าดึกดื่นมากทีเดียวเดิมทีเสิ่นซื่อคิดว่าหลังตนกลับมาถึง จี้หานอีคงหลับสนิทแล้ว หากอิงตามนิส
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 805
เมื่อนางชุยถูกตำหนิโดยไร้สาเหตุเช่นนี้ จึงเกิดเป็นความรู้สึกน้อยใจยิ่งสายตาที่แสดงถึงความรังเกียจของแม่สามีเมื่อครู่ ราวกับว่าเพียงนางยืนอยู่ตรงหน้า ก็กลายเป็นตัวน่ารำคาญเสียแล้วแต่หากนางชุยไม่ต้องมาออกเรือน นางก็ยังคงเป็นบุตรสาวภรรยาเอกผู้ได้รับความรักอยู่ในจวนของตน ตอนที่แต่งเข้ามาในช่วงแรก นางเคยคิดว่าเสิ่นฉางชินคงเป็นสามีที่รักใคร่และทะนุถนอมภรรยา แต่เสิ่นฉางชินกลับทุ่มเทใจให้เพียงงานราชการเท่านั้น ไม่เคยสอดมือยุ่งเกี่ยวเรื่องราวใดในจวน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการออกรับแทนภรรยาต่อหน้าฮูหยินผู้เฒ่าเช่นที่ท่านอาห้ากระทำเขามักพูดเพียงประโยคเดียวว่าข้าล้วนเชื่อฟังท่านแม่ของข้า และเจ้าเองก็ต้องเชื่อฟังท่านแม่ของข้าเช่นกันซ้ำยามปรับทุกข์หรือตัดพ้อ เขาก็มีแต่จะหนีไปหาอนุภรรยาด้วยความรำคาญใจ หรือไม่ก็เอาแต่สั่งสอนนางอยู่ร่ำไปกระทั่งเสิ่นฉางชินยังรู้สึกว่า การที่ท่านอาห้าปฏิบัติต่ออาสะใภ้เป็นอย่างดีนั้น ย่อมเป็นเพราะอาสะใภ้ทำหน้าที่ภรรยาได้ดีจนท่านอาห้าพึงพอใจ ท่านอาห้าถึงได้ดีต่อนาง โดยไม่เคยคิดสักนิดว่านั่นเป็นเพราะท่านอาห้ารักใคร่ทะนุถนอมภรรยาตนเองต่างหากนิสัยใจคอของเสิ่นฉางชินนั้นท
You May Also Like
มาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย
หนูเหมยจ้า40.4K viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า84.3K viewsหลังหย่า ราชาสงครามอ้อนขอข้าคืนดี
เชี่ยเก้อจวี๋จื่อ257.5K viewsเกิดใหม่เป็นพระชายาของตัวร้ายผู้ใดว่าง่าย
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง434 viewsทะลุมิติไปดูแลสามีพิการพร้อมระบบป้องกันระดับสูง
ภัสสพิชชา2.0K viewsสามีเจ้าขา อย่าเย็นชากับภรรยานักเลย
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า108 viewsเมื่อฉันทะลุมิติไปเป็นหญิงอ้วนแสนร้ายกาจ
VChaRin4 views
