INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 418
Último capítulo
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 850
จี้หานอีถาม “ก่อนเข้าวังไม่ได้บอกคุณชายสามหรือว่าฝ่ายหญิงเป็นผู้ใด?”นางชุยส่ายหน้า “เมื่อเช้าบอกว่าต้องเข้าวังอย่างเร่งด่วน ทั้งยังไม่คิดว่าคุณชายสามจะไม่ชอบคุณหนูสี่สกุลหลี่ถึงเพียงนี้”จี้หานอีทอดสายตามองเงาสะท้อนในสระน้ำเบื้องหน้าอย่างเงียบงัน ต้นหลิวลู่ลมพลิ้วไหว ผิวน้ำเป็นประกายระยิบระยับ นางทอดถอนใจออกมาแผ่วเบานางถามขึ้นอีกครั้ง “แล้วกำหนดวันแต่งไว้เมื่อใดหรือ?”นางชุยตอบว่า “ตอนแรกลงความเห็นกันว่าเป็นเดือนสิบเอ็ดปีนี้ แต่แม่สามีเห็นคุณชายสามอาละวาด จึงเลื่อนวันออกไปเป็นเดือนสามปีหน้าแทนเจ้าค่ะ”กล่าวพลางนางชุยก็ลดระดับเสียงลง “ไม่รู้เหมือนกันว่าคุณชายสามจะคิดตกหรือไม่ คุณหนูสี่สกุลหลี่มีชื่อเสียงเรื่องความสามารถอยู่ภายนอกไม่น้อย ชาติตระกูลหรือก็ดีเยี่ยม รูปร่างหน้าตางดงาม มีที่ใดให้ไม่สมใจกัน”จี้หานอีไม่ได้ตอบรับและไม่ได้ซักถามอันใดอีก จังหวะนั้นแม่นมฟางก็เดินมารายงานข้างกายจี้หานอีว่าผู้ดูแลร้านค้ามาส่งบัญชีแล้ว จี้หานอีจึงขอตัวกลับไปก่อนวันนี้บัญชีที่มาส่งคือบัญชีจากร้านค้าของเสิ่นซื่อ บัญชีมีจำนวนไม่น้อยจริง ๆ กว่าจะดูทีละเล่มก็ล่วงเลยไปจนถึงช่วงบ่าย นางยังไม่ได้ตร
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 849
จี้หานอีเห็นเสิ่นซื่อเอาแต่นิ่งเงียบ จึงอดซักไซ้ไม่ได้ว่า "เหตุใดท่านพี่ถึงไม่พูดอันใดเลยเล่า?"เสิ่นซื่อกำลังทานน้ำแกงปลา เมื่อได้ยินถ้อยคำของจี้หานอีจึงถามกลับไป "อยากมีลูกแล้วหรือ?"จี้หานอีชะงักงันเล็กน้อย ก่อนรีบส่ายหน้า "ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้นเสียหน่อย"แต่เสิ่นซื่อกลับปรายตามองนางปราดหนึ่ง "หากเจ้าต้องการ กลางคืนข้าก็แค่ออกแรงให้มากขึ้นหน่อยเท่านั้นเอง"ใบหน้าของจี้หานอีพลันร้อนผ่าว นางจึงตัดบทเดินออกไปล้างหน้าหวีผม ไม่อยากพูดคุยกับเสิ่นซื่ออีกผ่านไปอีกหลายวัน เวลาจี้หานอีไปคารวะฮูหยินผู้เฒ่า ก็มักเห็นนางไป๋มีใบหน้าซูบซีดอิดโรย ฮูหยินผู้เฒ่าเองก็สังเกตเห็นเช่นกันจึงไถ่ถามไปเล็กน้อย แต่นางไป๋กลับฝืนยิ้มตอบเพียงว่าไม่ได้เป็นอันใดอารมณ์ของจี้หานอีเองก็ไม่สู้ดีนัก เมื่อคืนนี้นางได้รับจดหมายจากท่านยาย บอกกล่าวว่ากู้หว่านอวิ๋นได้หมั้นหมายกับคุณชายรองแห่งจวนหรงกั๋วกงเป็นที่เรียบร้อยแล้วเรื่องนี้นางจางแอบปิดบังฮูหยินผู้เฒ่าแล้วไปตกลงกับทางจวนหรงกั๋วกงด้วยตนเอง ฮูหยินผู้เฒ่ามารู้ก็ตอนที่เรื่องหมั้นหมายถูกกำหนดแน่ชัดแล้ว ทำเอาหญิงชราโกรธเคืองจนแทบรับไม่ไหวจวนหรงกั๋วกงจะไปถู
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 848
นางไป๋รีบกล่าว “ฮูหยินผู้เฒ่าวางใจเถิดเจ้าค่ะ สะใภ้ย่อมรู้ดีว่าควรทำเช่นไร”หลังจี้หานอีกลับออกมา นางก็ง่วนอยู่กับการตรวจดูบัญชีของไร่นาในช่วงหลายวันที่ผ่านมา ยามนี้กิจธุระของไร่นาแต่ละแห่งล้วนดำเนินไปตามกฎระเบียบใหม่ จี้หานอีจำต้องลงมือจัดการทุกสิ่งด้วยตนเอง การที่นางเข้มงวดตั้งแต่เริ่ม ก็เพื่อให้บ่าวไพร่รับรู้ว่านางไม่ใช่คนที่จะตบตาได้โดยง่ายเมื่อจี้หานอีกลับจากการตรวจบัญชีที่คลังเก็บของก็ใกล้ค่ำแล้ว แต่ยามเดินผ่านริมทะเลสาบ ก็บังเอิญเห็นเสิ่นฉางหลิงกำลังนั่งโยนก้อนหินลงไปในน้ำเล่นพอดีจี้หานอีเห็นดังนั้นจึงเดินเข้าไปถาม “คุณชายสาม เหตุใดถึงมาอยู่ที่นี่เล่า?”เสิ่นฉางหลิงได้ยินเสียงก็ชะงักไปเล็กน้อย เขาเพียงส่งเสียงรับคำในลำคอ โดยไม่ได้หันกลับมามองจี้หานอีทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ ด้วยนี่เป็นครั้งแรกที่เห็นเสิ่นฉางหลิงมานั่งยอง ๆ อยู่ตรงนี้ ขณะกำลังจะถามอีกเล็กน้อย ก็เห็นเสิ่นฉางหลิงลุกพรวดขึ้น พอเดินผ่านข้างกายนางเขาก็กล่าวว่า “ท่านอาสะใภ้ห้า ข้าขอตัวก่อนนะขอรับ”จี้หานอียังไม่ทันตอบรับคำใด ครั้นหันไปมองอีกที ก็เห็นเพียงแผ่นหลังของเสิ่นฉางหลิงเสียแล้วจี้หานอีคิดในใจว่าคนผู้นี้ช
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 847
นางไป๋จ้องมองฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นด้วยความเหม่อลอย ชั่วขณะนั้นขอบตาพลันร้อนผ่าวขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวเมื่อนึกถึงว่าแม้ฮูหยินผู้เฒ่าจะไม่ได้ลงมาจัดการเรื่องราวใดหลายปีแล้ว แต่ก็ไม่เคยเข้มงวดเอาเปรียบนาง ทั้งยังดีต่อบรรดาลูกหลานในเรือนนางเสมอ นางไป๋จึงรีบรับคำแล้วเดินออกไปทันทีทว่าเสิ่นซู่กลับรู้สึกหวาดหวั่น รีบกล่าวกับฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นว่า "จะให้ท่านแม่ต้องมากังวลใจได้อย่างไรขอรับ เรื่องแต่งงานของฉางหลิงไม่อนุญาตให้เขาโต้แย้งอยู่แล้ว พวกเราย่อมไม่มีทางมุ่งร้ายต่อเขาแน่"ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นขมวดคิ้วมองเสิ่นซู่ "ฉางหลิงเป็นเด็กที่ข้าเฝ้ามองมาตั้งแต่เล็ก เขาเป็นเด็กที่ร่าเริงและน่าเอ็นดูที่สุด แล้วจะไม่ให้ข้ากังวลใจได้อย่างไร?""อีกอย่าง จะให้แต่งกับคนที่ไม่ได้ชอบพอทำไมกัน? อย่างน้อยก็ควรเป็นคนที่ถูกใจเขา วันหน้าถึงจะใช้ชีวิตคู่ด้วยกันได้ดี เจ้าเข้าใจหรือไม่?""ตอนที่ข้าหมั้นหมายให้เจ้า ข้าก็เคยถามเจ้าไม่ใช่หรือว่าชอบหรือไม่? เวลานั้นมีคนอยากเกี่ยวดองกับเจ้ามากมาย แต่เจ้าเพียงปรายตามองก็ถูกใจนางไป๋ เจ้าลืมไปแล้วหรือ?"เสิ่นซู่ชะงักไปเล็กน้อย ไม่กล้าโต้แย้งอันใด รีบรับคำทันทีคืนนี้จี้หานอี
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 846
เสิ่นฉางหลิงมองเสิ่นซื่อด้วยความเหม่อลอย “ท่านอาห้า แต่ข้ายังไม่ได้หมั้นหมายนี่ขอรับ”เสิ่นซื่อเลิกคิ้ว “เช่นนั้นก็หมั้นเสีย”เสิ่นฉางหลิงเบิกตาโต “ข้าไม่อยากด่วนแต่งงานตั้งแต่อายุยังน้อย...”เสิ่นซื่อจ้องมองเสิ่นฉางหลิง “หากไทเฮามีรับสั่งลงมาเมื่อใด เจ้าจะได้แต่งงานเร็วกว่าเดิมอีก”เสิ่นฉางหลิงนึกอยากสับมือตนเองทิ้งนัก ไม่น่าไปหาเรื่องใส่ตัวเลยจริง ๆ หากตอนนั้นหันหลังเดินหนีไปเสีย อย่างมากก็แค่โดนต่อว่าไม่กี่ประโยค คงไม่ต้องมาวุ่นวายถึงเพียงนี้เสิ่นซู่พลันถาม “แต่หากไทเฮาทรงถามว่าหมั้นหมายกับสกุลใด แล้วจะตอบไปว่าอย่างไร?”เสิ่นซื่อกล่าวเสียงเรียบ “ช่วงนี้ฉางหลิงสร้างความดีความชอบ คงมีคนอยากเกี่ยวดองด้วยไม่น้อย ให้พี่สะใภ้สี่เลือกตระกูลที่ถูกใจมาก็พอ”ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นได้ยินคำตอบของเสิ่นซื่อก็ตระหนักดีว่ายามนี้คงไม่มีวิธีอื่นแล้ว สกุลเสิ่นจะไปข้องแวะกับคนฝั่งไทเฮาไม่ได้เด็ดขาด การที่เสิ่นซื่อตรวจสอบจวนหย่งชิงโหวอย่างขุดรากถอนโคนก็นับว่าสร้างความแค้นต่อกันอย่างใหญ่หลวง แล้วจะไปเกี่ยวข้องกันได้อย่างไร เกรงว่าคงมีแต่เรื่องวุ่นวายเสียมากกว่าจึงหันไปถามนางไป๋ว่า “ในใจเจ้ามีคนที่ห
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 845
เมื่อนางซูเห็นจี้หานอีถามถึงหลินเฟิง จึงได้บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับเขาให้จี้หานอีฟังโดยละเอียดหลินเฟิงเคยเป็นบุตรหลานของญาติห่าง ๆ จากฝ่ายมารดาฉินฝูอวี้ บิดามารดาของเขาล้มป่วย ทิ้งให้กลายเป็นเด็กกำพร้าที่ถูกผู้คนเตะส่งไปมาราวลูกหนังใบหนึ่ง ไม่มีผู้ใดเวทนาอยากรับเลี้ยง เป็นฉินฝูอวี้ที่อ้อนวอนมารดาให้พาหลินเฟิงกลับมาด้วย หลังหลินเฟิงมาอยู่ที่นี่ ฉินฝูอวี้ก็มักไปวิ่งเล่นกับเขาเสมอ ฮูหยินใหญ่ฉินเห็นว่าหลินเฟิงมีความซื่อสัตย์ จึงส่งเขาไปร่ำเรียนวรยุทธ์ โดยตั้งใจจะให้มาเป็นองครักษ์คอยปกป้องดูแลฉินฝูอวี้ ทว่าหลินเฟิงนั้นช่างรักดี เมื่อร่ำเรียนวรยุทธ์กลับมาก็มีวิทยายุทธ์แกร่งกล้า ถึงขั้นกลายเป็นหัวหน้าองครักษ์ของจวนเฉิงอันโหว ภายหลังหลินเฟิงได้ไปสอบถามความเห็นจากนายท่านใหญ่ฉินเรื่องการไปสอบเป็นขุนนางบู๊ แต่ผู้ใดจะคาดคิดว่าการไปสอบครั้งนั้น เขากลับสอบได้ตำแหน่งจอหงวนบู๊ บัดนี้แม้อายุยังน้อย แต่ก็ได้เป็นถึงหัวหน้ากององครักษ์อวี่หลิน อนาคตภายหน้าย่อมต้องรุ่งโรจน์ยาวไกลแต่ที่สำคัญไปกว่านั้นคือหลินเฟิงเป็นคนกตัญญู เขามักกลับมาเยี่ยมเยียนอยู่เสมอ ทั้งยังคงมีความนอบน้อมต่อผู้คนในจวนเฉิงอันโหวไ
También te puede gustar
สามีพรานป่ากับภรรยาสามตำลึง
ดอกท้อในสายลม29.2K vistasชายาหมอเทวดาตัวแสบ: ดื้อรักท่านอ๋องเทพสงคราม
เย่ชิงขวง132.6K vistasแม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.1M vistasองค์ชายหลีกับชายาลี้รัก
ชาผลไม้139.9K vistasเมื่อข้าเก็บสามีได้ในไร่ชา
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน76 vistasสามีเจ้าขา อย่าเย็นชากับภรรยานักเลย
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า145 vistasเกิดใหม่ในร่างหญิงร้าย
ดอกไม้หนาม1.5K vistasพลิกชะตานางคณิกาข้ามภพ
sanvittayam355 vistas
