登入分享
บทที่ 419
最新章節
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 470
แต่ความเจ็บแปลบบนริมฝีปากกลับย้ำเตือนว่าเรื่องราวคล้ายไม่ใช่ความฝันเมื่อนางลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ ก็เห็นเสิ่นซื่อกำลังหลับตากอดนางไว้ ใบหน้าหล่อเหลานั้นดูเคร่งขรึมและจริงจังยิ่งแต่เมื่อคืนบุรุษผู้ดูเคร่งขรึมจริงจังผู้นี้ กลับ...จี้หานอีไม่กล้าคิดฟุ้งซ่านต่อ ได้แต่จ้องมองใบหน้าของเสิ่นซื่อจนเหม่อลอยไปชั่วขณะในอดีตตอนที่ยังไม่ได้ใกล้ชิดกับเสิ่นซื่อถึงเพียงนี้ นางไม่เคยบังเกิดความรู้สึกใด ๆ ต่อเขาเลย ทว่ายามราตรีตลอดสองคืนที่ผ่านมา หลังได้นอนร่วมเรียงเคียงหมอน นางก็ตระหนักดีว่าความสัมพันธ์ระหว่างตนกับเสิ่นซื่อนั้น มีบางอย่างได้แปรเปลี่ยนไปแล้ว...ขณะกำลังจ้องมองใบหน้าของเสิ่นซื่ออย่างเหม่อลอย เสิ่นซื่อก็พลันลืมตาขึ้นมาทันทีเมื่อจี้หานอีสบตาเขา หนังศีรษะก็พลันชายิบ รีบหลับตาลงด้วยความรู้สึกผิดราวโจรขโมยของ แม้รู้ดีว่าพฤติกรรมนี้ไม่ต่างอันใดกับการปิดหูขโมยกระดิ่ง แต่ก็ไม่อาจทนสบตากับเสิ่นซื่อได้จริง ๆเมื่อคืนนางไม่ได้ปรารถนาเลยแท้ ๆ แต่ความสุขสมซาบซ่านนั้นกลับเป็นสิ่งที่นางไม่เคยพานพบมาก่อนในชีวิตในอดีตเซี่ยอวี้เหิงไม่เคยเป็นเช่นนั้น หลังแต่งงานช่วงแรก เขาก็มักเร่งรีบอยู่เส
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 469
ดวงจันทร์นอกหน้าต่างลอยเด่นเหนือยอดไม้ เงาไม้ส่งเสียงสวบสาบขณะไหวเอนไปตามสายลมแสงเทียนถูกครอบคุ้มไว้ในโคมผ้าโปร่ง ประหนึ่งดวงดาราที่ถูกโอบอุ้มเงาร่างทาบทับซ้อนกันบนฉากกั้น เสมือนดั่งภาพวาดสาดน้ำหมึกที่เพิ่งเข้ากรอบเสร็จใหม่ ๆ มีทั้งทิวเขาคดเคี้ยวสลับซับซ้อน และมวลเมฆาที่ก่อตัวขึ้นอย่างอิสระยามเส้นผมดำขลับทิ้งตัวลงมาพลันบังเกิดสายลมแผ่วเบา พัดกวนธูปในกระถางปั๋วซานที่กำลังจะดับมิดับแหล่ ควันธูปเปลี่ยนทิศทางอย่างกะทันหัน ลอยละล่องไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งนั่นคือทิศทางที่สำนักโหรหลวงเคยกล่าวไว้ว่าเป็นทิศสถิตของเทพเจ้าแห่งความปีติยินดีในคืนนี้หยกพกพลันกระทบเข้ากับที่วางเท้า บังเกิดเสียง "เคล้ง" ดังกังวานใส ปลุกดวงจันทร์ที่ขดตัวอยู่เหนือตะขอเกี่ยวผ้าม่านให้ตื่นตระหนก แสงจันทร์จึงสาดส่องผ่านช่องหน้าต่างลายข้าวหลามตัดช่องที่เจ็ดเข้ามา อาบไล้ครอบคลุมข้อเท้าพอดีกลิ่นเครื่องหอมอ้อยอิ่ง กลุ่มควันที่ม้วนตัวขึ้นมาจากกระถางธูปปั๋วซานชะงักค้างกลางอากาศ กลายเป็นมาตรวัดแห่งกาลเวลากลุ่มควันสั่นไหวก่อนแตกกระจายและรวมตัวกันใหม่ด้วยความตื่นตระหนก ราวกับฝูงนกกระเรียนที่ถูกก่อกวน และนางก็คือนก
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 468
เขาถามด้วยเสียงแหบพร่า "เมื่อครู่กำลังหัวเราะเรื่องใดหรือ?"จี้หานอีย่อมไม่กล้าบอกว่าตนกำลังหัวเราะท่าทีของสาวใช้ในห้องที่หวาดกลัวเสิ่นซื่อ ดวงตาของนางไม่กล้าช้อนขึ้นสบตาเขา ได้แต่แต่งเรื่องเฉไฉไปว่า "เพียงรู้สึกว่าชาถ้วยนี้รสชาติดีเจ้าค่ะ"เสิ่นซื่อหลุบตามองจี้หานอีผู้โกหกพลางเลิกคิ้วขึ้นยามนินทาเขาลับหลัง นางกลับหัวเราะออกมาได้ตั้งหลายคำ ทว่าเขาก็คร้านจะถือสา ด้วยตัวเขาในใจนางไม่ใช่คนเช่นนั้นอยู่แล้วหรือ?ปลายนิ้วโป้งลูบไล้ไปตามปลายคางอันเนียนนุ่มของจี้หานอี เสิ่นซื่อทอดสายตามองคนงามผู้ก้มหน้าก้มตา ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง ก่อนเอ่ยอีกครั้ง "สมควรเข้านอนได้แล้ว"ร่างกายของจี้หานอีพลันแข็งเกร็งเมื่อได้ยินประโยคนี้ ทว่าก็ต้องแสร้งทำเป็นพยักหน้ารับคำด้วยความสงบนิ่งเสิ่นซื่อปรายตามองสีหน้าอันประหม่าเล็กน้อยของจี้หานอี ก่อนชักมือกลับมาจี้หานอียังคงก้มหน้าก้มตาไม่กล้ามองเสิ่นซื่อ นางขยับขึ้นไปบนเตียง และยังคงขดตัวอยู่ตรงมุมด้านในสุดเช่นเคยนางคิดว่าในเมื่อคืนเข้าหอผ่านพ้นไปแล้ว วันนี้ก็คงไม่ต้องรับมือกับเรื่องเช่นนั้นอีกกระมังพอหวนนึกถึงเรื่องราวเมื่อคืน พวงแก้มก็เริ่มร้อนผ่
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 467
จี้หานอีลอบปรายตามองแม่นมเฉินอย่างเงียบงัน ความหมายแฝงในถ้อยคำเหล่านี้นางย่อมเข้าใจดี ฮองเฮาทรงส่งแม่นมผู้นี้มาอยู่ข้างกายเพื่อคอยจับตาดูความประพฤติของนางทุกฝีก้าว ไม่แน่ว่าอาจถึงขั้นคอยรายงานความเคลื่อนไหวของนางเข้าวังหลวงเสียด้วยซ้ำด้วยความที่นางไม่อาจขับไล่อีกฝ่าย จึงทำได้เพียงข่มกลั้นและอดทนเท่านั้นครั้นกวาดสายตามองไปรอบห้องไม่เห็นเงาร่างของเสิ่นซื่อ นางจึงถามหญิงรับใช้สูงวัยข้างกาย เมื่อได้ความว่าเสิ่นซื่ออยู่ที่ห้องหนังสือ จี้หานอีก็แอบลังเลใจเล็กน้อย ด้วยไม่รู้ว่าควรไปดูแลเขาที่ห้องหนังสือดีหรือไม่ถึงอย่างไรนางก็ไม่อาจชิงเข้านอนโดยไม่รอเสิ่นซื่อได้อยู่แล้วจังหวะที่กำลังลังเลใจอยู่นั้น หญิงรับใช้สูงวัยก็กล่าวขึ้นอีกว่า "ท่านโหวสั่งไว้ว่าประเดี๋ยวจะตามมา ให้ฮูหยินเข้านอนก่อนได้เลยเจ้าค่ะ"นั่นเองจี้หานอีถึงค่อยวางใจลง ร่างกายที่เหนื่อยล้าจนมึนงงพานางไปนั่งลงหน้าคันฉ่อง ปล่อยให้สาวใช้ช่วยปลดมวยผมและชโลมน้ำปรุงให้ความจริงการที่เสิ่นซื่อไม่อยู่ในห้อง จี้หานอีกลับรู้สึกผ่อนคลายขึ้นไม่น้อย เพียงแต่บรรดาสาวใช้ภายในห้องต่างติดนิสัยเคร่งขรึมมาจากเสิ่นซื่อกันหมด พวกนางไม่พูดอะไร
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 466
เพียงแต่เมื่อฮองเฮาจะเสด็จกลับ ผู้คนก็ต้องออกไปส่ง นับเป็นขั้นตอนที่วุ่นวายอีกรอบหนึ่งยามตั้งโต๊ะจัดเลี้ยงในตอนค่ำ ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นก็ให้จี้หานอีนั่งอยู่ข้างกาย ส่วนนางไป๋นั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่ง และเนื่องจากนางไป๋เป็นคนช่างเจรจามีไหวพริบรอบด้าน จึงช่วยสร้างบรรยากาศให้ครึกครื้น ซ้ำยังปรนนิบัติฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นจนเบิกบานใจ แต่นั่นก็ขับเน้นให้จี้หานอีผู้ไม่ค่อยพูดจาดูงุ่มง่ามไปโดยปริยายจี้หานอีไม่อาจทำตามอย่างนางไป๋ได้จริง ๆ และยิ่งไม่อาจเลียนแบบท่าทีที่ยังคงดูสดใสเปล่งปลั่ง ไร้ซึ่งความเหนื่อยล้าทั้งที่วุ่นวายมาตลอดทั้งวันของอีกฝ่ายได้เลยแม้แต่น้อยความจริงนางมีนิสัยค่อนข้างเก็บตัว จึงแอบอิจฉาความเก่งกาจของนางไป๋อยู่ลึก ๆผู้คนที่นั่งร่วมโต๊ะล้วนเป็นฮูหยินใหญ่จากเรือนต่าง ๆ มีเพียงนางคนเดียวที่อายุน้อยที่สุด การปรนนิบัติฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นก็ไม่คล่องแคล่วเท่านางไป๋ ด้านบทสนทนาของพวกนางจี้หานอีก็ไม่รู้จะสอดแทรกอย่างไร จึงตัดสินใจไม่พูดอะไรเลย เพียงก้มหน้าก้มตากินอาหารเงียบ ๆ ถึงอย่างไรนางก็กำลังหิวจนตาลายอยู่พอดีเพียงแต่นางคือสะใภ้ใหม่ ผ่านไปครู่หนึ่งก็มักจะถูกเอ่ยถึง และถูกจับให้ดื่มส
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 465
ทางด้านจี้หานอีก็กำลังยิ้มแย้มสนทนากับผู้คนในห้องโถงหลัก มักจะมีคนเข้ามาจับมือนางเพื่อพินิจดูใกล้ ๆ และไถ่ถามด้วยเสียงแผ่วเบาอยู่เป็นระยะแต่ที่มีมากสุดก็คือบรรดาคุณหนูและคุณชายน้อยวัยสี่ห้าขวบ ผู้พากันมาล้อมรอบนางด้วยความอยากรู้อยากเห็นนางไป๋คลี่ยิ้มพลางไล่พวกเขาไปหลายหน ทว่ากลุ่มเด็กน้อยก็ไม่ยอมไป จี้หานอีเองก็ใจดี อุ้มเด็กน้อยคนหนึ่งขึ้นมาหยอกล้อสองสามคำกระทั่งเดินมาถึงตรงหน้าเสิ่นฉางหลิง บรรดาลูกหลานรุ่นเยาว์ที่ยืนอยู่ข้างกายเขาต่างพากันเรียกจี้หานอีว่าท่านอาสะใภ้ห้า มีเพียงเสิ่นฉางหลิงที่ยืนอึ้งอยู่กับที่ เอาแต่จ้องมองจี้หานอีด้วยความเหม่อลอยโดยไม่เอ่ยคำใดนางไป๋เกรงว่านิสัยไม่รู้จักกาลเทศะของเสิ่นฉางหลิงจะกลายเป็นการเสียมารยาทต่อหน้าผู้อาวุโส จึงยิ้มพลางผลักเสิ่นฉางหลิงเบา ๆ “เหตุใดถึงไม่พูดไม่จาเล่า? นี่ดีใจที่ได้พบอาสะใภ้ห้าจนทำตัวไม่ถูกเลยหรือ?”เมื่อจี้หานอีพบหน้าเสิ่นฉางหลิงก็ไม่รู้ว่าควรเรียกขานอย่างไร คำว่าหลานชายย่อมเรียกไม่ออกแน่ แต่จะให้เลียนแบบเสิ่นซื่อโดยเรียกชื่อเสิ่นฉางหลิงตรง ๆ เวลานี้นางก็ยังไม่คุ้นชิน นางเห็นเสิ่นฉางหลิงกำลังเหม่อลอย จึงอมยิ้มพลางกล่าว “
你可能也喜歡
ท่านพ่อ...ข้าคือบุตรสาวของท่าน
SnailW22.6K 閱讀量หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก
จิ้งซิง622.1K 閱讀量แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.1M 閱讀量ชะตารักนางรอ
เทียนเหอ73.3K 閱讀量ปลอมตัว..มาป่วนใจองค์ชายจอมเจ้าเล่ห์
มาตารดา267 閱讀量ต้าหวางอย่ามารักข้าเลย [NC30+]
ณ ธารา4.4K 閱讀量ข้าคือมารร้ายไม่ใช่ดอกบัวขาว
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.0K 閱讀量ทะลุมิติมาสร้างครอบครัวที่อบอุ่นในยุคโบราณ
วริษา2.5K 閱讀量
