LOGINShare
บทที่ 419
Latest chapter
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 670
ทั้งสองสนทนากันต่ออีกครู่หนึ่ง จากนั้นนางซูก็เอ่ยถึงเรื่องที่แม่สามีของตนพยายามหยั่งเชิงถึงเรื่องการแต่งงานกับซื่อจื่อแห่งจวนผิงหนานโหวนางเล่าว่าทางจวนผิงหนานโหวไม่เคยแสดงท่าทีอันใด นับว่าเป็นการแสร้งโง่ทั้งที่รู้อยู่เต็มอก เห็นได้ชัดว่าซื่อจื่อแห่งจวนผิงหนานโหวไม่ได้มีใจให้ ทว่าฉินฝูอวี้ก็ยังคงลุ่มหลงอยู่ฝ่ายเดียว โดยคิดไปเองว่าเขาจะต้องหันมาชอบในอีกไม่ช้าความจริง จี้หานอีระแคะระคายเรื่องนี้ตั้งแต่คราวก่อนแล้ว จึงอดถามด้วยความใคร่รู้ไม่ได้ "ว่าแต่คุณหนูสามไปชอบพอซื่อจื่อชุยตั้งแต่เมื่อใดหรือ?"นางซูหัวเราะพลางตอบ "น่าจะราว ๆ สองปีก่อนกระมัง""ตอนนั้นนางออกไปเดินเล่นที่ตลาด กลางดึกรถม้าเกือบชนคนเข้า เป็นซื่อจื่อชุยที่ช่วยเหลือนางไว้ ทั้งยังพานางมาส่งจวน แล้วนางก็ตกหลุมรักเขาหลังจากนั้น"จี้หานอีพลันถามต่อ "แล้วซื่อจื่อชุยเคยปฏิเสธบ้างหรือไม่?"นางซูส่ายหน้าพลางทอดถอนใจ "บางทีคงกลัวจะเป็นการทำร้ายจิตใจกัน ซื่อจื่อชุยจึงมีท่าทีเย็นชามาโดยตลอด พวกเรามองดูก็รู้ว่าเขาไม่ได้ชอบ มีก็แต่ฝูอวี้เท่านั้นที่ดูไม่ออก"จี้หานอีผงกศีรษะ ขณะรู้สึกสะท้อนใจเล็กน้อย การรักคนที่เขาไม่ได้รักเรานั้
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 669
นางซูกล่าวพลางขยับเข้าไปกระซิบข้างหูจี้หานอี "เรื่องที่เจ้าถูกไทเฮารั้งตัวไว้ องค์หญิงใหญ่ทราบเรื่องแล้ว วันนั้นถึงกับเข้าวังไปเพื่อเจ้าทีเดียว แต่น่าเสียดายที่เกลี้ยกล่อมไม่สำเร็จ"จี้หานอีรู้สึกซาบซึ้งใจยิ่ง บัดนี้ทุกครั้งที่กลับมายังจวนเฉิงอันโหว ก็ประหนึ่งได้กลับมายังบ้านของตนเองอย่างแท้จริงความสบายใจที่จวนเฉิงอันโหวมอบให้นางนั้น กลับมีมากกว่าจวนสกุลกู้เสียอีกนางย่อมรู้ดีว่าบนโลกนี้ไม่มีการเข้าหาใดที่ปราศจากผลประโยชน์ แต่หากเทียบกับจวนสกุลกู้แล้ว จวนเฉิงอันโหวกลับมีความจริงใจมอบให้มากกว่าหลายส่วนทีเดียวเมื่อไปถึงเรือนขององค์หญิงใหญ่ ทันทีที่องค์หญิงใหญ่เห็นจี้หานอีก็รีบกวักมือเรียกให้นางเข้าไปหา ก่อนจะกุมมือจี้หานอีไว้แล้วพินิจดูซ้ายขวาอย่างละเอียดครั้นเห็นว่าจี้หานอีปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนถึงค่อยลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นจึงรั้งให้จี้หานอีนั่งลงเคียงข้าง ก่อนทอดสายตามองนางพลางถาม "เจ้ารู้เรื่องที่เกิดขึ้นในราชสำนักช่วงสองวันนี้บ้างหรือไม่?"จี้หานอีส่ายหน้านางไม่รู้เรื่องราวใดเลยจริง ๆ เนื่องจากเสิ่นซื่อไม่ได้กลับจวนมาสี่วันแล้ว และก่อนหน้านี้ เสิ่นซื่อก็แทบไม่เคยบ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 668
จี้หานอีคิดไม่ถึงเลยว่าเสิ่นฉางชินที่ปกติมองดูสง่างามดุจหยกเนื้อดี ลับหลังกลับเป็นคนเช่นนี้เมื่อเห็นนางชุยร้องไห้โศกเศร้า นางจึงช่วยปลอบโยน ทว่าก็ไม่อาจกล่าวสิ่งใดมากเกินไป ด้วยความแข็งกร้าวของนางไป๋นั้นเป็นเรื่องจริง ตัวนางเองทำได้เพียงคอยปลอบใจ ประหนึ่งว่าจะให้คำแนะนำใดแก่นางชุยก็คงไม่ได้ ทั้งนางชุยยังเป็นคนของบ้านใหญ่ นางจึงไม่อาจสอดมือเข้าไปยุ่งเกี่ยวมากนัก ด้วยเกรงว่าจะนำความเดือดร้อนมาสู่ตนเองสุ้มเสียงของจี้หานอีนั้นนุ่มนวลชวนฟังยิ่ง ซ้ำน้ำเสียงอันแผ่วเบายังช่วยปลอบประโลมจิตใจ นางชุยเหม่อมองจี้หานอีอยู่เนิ่นนาน พลันรู้สึกว่าตนเองไม่อาจบังเกิดความเกลียดชังต่อจี้หานอีได้เลยจริง ๆแม้จะมาด้วยมีจุดประสงค์แอบแฝง และเป็นคำสั่งที่แม่สามีกำชับมา แต่จี้หานอีก็เป็นคนที่ชวนให้ผู้คนรู้สึกอยากสนิทสนมอย่างแท้จริง กอปรกับได้กลิ่นหอมบางเบาจากเรือนร่างของจี้หานอี พูดตามตรง บัดนี้นางชุยเองก็ปรารถนาจะผูกมิตรกับจี้หานอีด้วยความจริงใจเช่นกันนางชุยอดถามไม่ได้ว่า “ยามปกติท่านอาห้าเย็นชาถึงเพียงนั้น ไม่เคยแย้มยิ้มให้ผู้ใด แล้วต่ออาสะใภ้เล่าเจ้าคะ?”“ท่านอาห้าคงต้องปฏิบัติต่ออาสะใภ้ต่างออกไปแน่”
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 667
เดิมทีนางชุยก็คิดอยากตีสนิทกับจี้หานอีอยู่แล้ว ทั้งยังรู้ดีว่าสตรีด้วยกันควรทำเช่นไรถึงจะสนิทสนมกันได้ไว ดังนั้น ขณะที่กำลังบีบนวดหัวไหล่ให้จี้หานอี นางจึงเอ่ยถึงเรื่องอนุภรรยาของเสิ่นฉางชินขึ้นมาถ้อยคำของนางชุยแฝงความขุ่นข้องหมองใจอยู่ลึก ๆ ใจความสำคัญก็คือ นับตั้งแต่ที่นางให้กำเนิดฟู่เกอเอ๋อร์ เสิ่นฉางชินก็เริ่มรังเกียจเรือนร่างของนาง และไม่ยอมมาหานางที่เรือนอีกเลยนางยังเล่าอีกว่าอนุภรรยาผู้นั้นมักทำตัวกำเริบเสิบสานต่อหน้านาง ทว่าคุณชายใหญ่กลับไม่เคยสนใจไยดี พอไปฟ้องแม่สามี แม่สามีก็เอาแต่ด่าทอว่านางไร้ความสามารถ ช่างมีเรื่องให้ต้องกลุ้มใจไม่น้อยจริง ๆจี้หานอีจึงถามขึ้นลอย ๆ ว่าในเรือนของเสิ่นฉางชินมีอนุภรรยากี่คนกันแน่ พอได้ยินดังนั้นนางชุยก็ยิ่งพรั่งพรูความในใจ เล่าว่าตอนนี้เขารับเข้ามาสองคนแล้ว คนหนึ่งเป็นสาวใช้ข้างกายที่รับมาตอนนางกำลังตั้งครรภ์ฟู่เกอเอ๋อร์ ส่วนอีกคนรับมาหลังคลอดฟู่เกอเอ๋อร์ในความทรงจำของจี้หานอี เสิ่นฉางชินกับนางชุยเพิ่งแต่งงานกันได้เพียงสองปีกว่าเท่านั้น นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะรับอนุภรรยาเข้ามาถึงสองคนแล้วแต่นี่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอันใด บุรุษที่มีสาวใช้อุ่
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 666
เมื่อนางชุยเห็นจี้หานอีกวักมือเรียก ก็รีบเดินอมยิ้มเข้าไปหา ก่อนวางข้าวของที่หิ้วมาลงบนโต๊ะ แล้วกล่าว "แม่สามีบอกว่าท่านอาสะใภ้ป่วย ข้ากับท่านอาสะใภ้อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน น่าจะพอพูดคุยกันถูกคอ จึงตั้งใจมาอยู่เป็นเพื่อนคุยเจ้าค่ะ"นางกล่าวพลางหยิบชามน้ำแกงใบเล็กออกจากกล่องมาวางลงตรงหน้าจี้หานอี และเปิดฝาออก "นี่เป็นน้ำแกงที่ข้าลงมือต้มเองเลยนะเจ้าคะ ใช้ดอกเก๊กฮวย ดอกสายน้ำผึ้ง เหลียนเฉียว เซิงสือเกา รากอ้อ และใบสะระแหน่ เติมลูกสาลี่ลงไปเคี่ยวด้วยกัน เมื่อก่อนตอนคุณชายใหญ่เป็นไข้ลมหนาวพอดื่มยาเทียบนี้ของข้าไปก็หายเป็นปลิดทิ้งเลยเจ้าค่ะ"จี้หานอีมองดูน้ำแกงที่ถูกเลื่อนมาตรงหน้า กลิ่นยาสมุนไพรโชยมาเบาบาง เมื่อเห็นว่านางชุยกำลังจ้องมองมาอย่างเอาอกเอาใจ ด้วยความที่นางเองก็อยากรักษามารยาท จึงก้มหน้าจิบไปหนึ่งคำนับว่านางชุยใส่ใจความรู้สึกของจี้หานอีดียิ่ง ถึงอย่างไรแม่สามีก็กำชับว่าต้องพยายามตีสนิทและดึงจี้หานอีมาเป็นพวกให้ได้ พอเห็นจี้หานอีจิบไปเพียงคำเดียว นางก็รีบถาม "ข้าเติมชะเอมเทศลงไปนิดหน่อย ท่านอาสะใภ้ดื่มแล้วรู้สึกขมหรือไม่?"จี้หานอีส่ายหน้าพลางตอบ "พอดื่มได้"นางชุยลอบถอนหาย
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 665
ร่างของจี้หานอีแทบจะถูกเสิ่นซื่อใช้มือกดตรึงไว้ หยดน้ำตาร่วงหล่นลงบนหมอนเป็นทางยาว นางซ่อนใบหน้าฝังลึกลงในหมอน ขณะขบเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อไม่ให้ตนเองหลุดเสียงสะอื้นออกมาทว่า เสิ่นซื่อกลับเชยคางนางขึ้นมารับจูบ พร้อมทั้งบดริมฝีปากอย่างหนักหน่วงจนจี้หานอีไร้ซึ่งโอกาสขัดขืน เขาไม่สังเกตเห็นหยดน้ำตาที่เอ่อคลอในเบ้าตานางแม้แต่น้อย ซ้ำยังถามนางอีกว่าชอบหรือไม่เมื่อจี้หานอีลืมตาตื่น ลำตัวก็ยังคงถูกกายแกร่งของเสิ่นซื่อแนบชิด แต่เสิ่นซื่อนั้นหลับสนิท ท่อนแขนใหญ่โอบรัดร่างนางไว้ไม่ยอมให้ขยับภายในม่านมุ้งอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอุ่นอันแสนเย้ายวน คละคลุ้งด้วยร่องรอยแห่งความเร่าร้อนหลังห้วงปรารถนาพัดผ่านเสิ่นซื่อหลับสนิท ซ้ำร่างของเขาก็หนักอึ้ง และเนื่องจากจี้หานอีไม่อาจขยับกาย จึงทำได้เพียงลืมตาโพลงเฝ้ารอให้เสิ่นซื่อตื่นขึ้นมาเองกระทั่งด้านนอกแว่วเสียงเรียกเตือนเวลาดังขึ้น นางถึงได้รู้สึกว่าบุคคลที่กำลังโอบกอดตนเองอยู่นั้นขยับกายเล็กน้อย แต่นางกลับเลือกที่จะหลับตาลงอีกครั้งเมื่อเสิ่นซื่อหยัดกายลุกขึ้น ผ้าห่มก็หลุดร่วงจากเรือนร่างของคนทั้งสอง เผยให้เห็นผิวกายของจี้หานอีที่เต็มไปด้วยรอยจ้ำสีแดง
You may also like
จากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)
ประตูฟ้ายั่งยืน27.9K viewsข้ามเวลามาเป็นไทเฮาสุดแกร่ง
ลิ่วเยว่78.6K viewsคุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง28.0K viewsย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน
ภัสสพิชชา124 viewsเพลิงสวาทอ่องสกุลหลี่
พิมพ์ษร/ชรือเหริน62 viewsมิติของข้ามีไว้ช่วยชาวบ้านผู้ยากไร้
มังกรเครา154 viewsเป็นพระชายารองสุดแสนจืดจางในนิยายทะลุมิติ
อาภาลดา1.9K views
