Mag-log inShare
บทที่ 473
Pinakabagong kabanata
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 782
บัดนี้ความคลุมเครือที่ปล่อยให้นางต้องคอยเดาใจและสัมผัสถึงความรู้สึกของเขาเช่นนี้ การปล่อยให้นางต้องตกอยู่ในความไม่แน่ใจในเรื่องของความรู้สึกไปตลอดกาล บางทีอาจเป็นวิธีที่สามารถยึดเหนี่ยวหัวใจของจี้หานอีเอาไว้ได้แน่นหนายิ่งกว่าเขาจุมพิตลงบนหน้าผากของจี้หานอี "แล้วเจ้าคิดว่าอย่างไร?"จี้หานอีจ้องมองใบหน้าอันหล่อเหลาของเสิ่นซื่อ นัยน์ตาลึกล้ำสุดหยั่งคาดคู่นั้นไม่ได้เผยให้เห็นถึงห้วงอารมณ์ใด ทว่าการกระทำของเขากลับแฝงไว้ด้วยความคลุมเครือและใกล้ชิดสนิทสนม นางจึงลอบหลงตัวเองไปชั่วขณะ ก่อนตอบงึมงำ "ก็น่าจะชอบพอข้ากระมัง"เสิ่นซื่อแค่นหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอ ขณะมองดูแววตาอันปราศจากความมั่นใจที่จี้หานอีเผยออกมาให้เห็นอย่างง่ายดาย เขาคิดในใจว่า หากปล่อยให้นางมองทะลุในทุกการกระทำของตน คนไร้หัวใจเช่นนางก็คงไม่มีวันหวาดกลัวหรือยำเกรงเขาอีก รังแต่จะยิ่งกำเริบเสิบสาน อย่าได้หวังเลยว่านางจะยอมเชื่อฟังแต่โดยดีเขาจึงยกยิ้มอย่างเกียจคร้านทว่าเย็นชาประดุจนายพราน ก่อนตอบด้วยเสียงแหบพร่า "หานอี หากเจ้าคิดว่าข้าชอบพอเจ้า เช่นนั้นเจ้าก็จงชอบข้าบ้างเถิด"กล่าวจบ เสิ่นซื่อก็ประคองใบหน้าของจี้หานอีขึ้นมารับจุม
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 781
เมื่อแม่นมฟางที่อยู่ด้านข้างเห็นท่านโหวยอมยกชามน้ำแกงขึ้นดื่มอย่างเชื่อฟังคำพูดของจี้หานอี ก็ได้แต่คิดในใจว่าเมื่อก่อนต่อให้ฮูหยินผู้เฒ่าจะมาเกลี้ยกล่อมเพื่อให้ท่านโหวถนอมร่างกายและดื่มน้ำแกงบำรุงอย่างไร ท่านโหวยังไม่เคยว่านอนสอนง่ายถึงเพียงนี้ด้วยซ้ำหลังจี้หานอีเห็นว่าเสิ่นซื่อดื่มน้ำแกงหมดแล้ว นางก็หมุนตัวหมายเดินเข้าไปด้านในเพื่อจัดเตรียมเสื้อผ้าสำหรับผลัดเปลี่ยนให้เขาแต่ข้อมือกลับถูกเสิ่นซื่อคว้าไว้ พอจี้หานอีหันขวับกลับมามองด้วยความประหลาดใจ ร่างของนางก็ถูกรวบเข้าไปอยู่ในอ้อมกอด ตามด้วยจุมพิตอันลึกซึ้งที่ถาโถมลงมาดุจพายุทั้งสองคนยืนอยู่ตรงประตูใหญ่พอดี ซ้ำสาวใช้และแม่นมฟางก็ยังคงอยู่ตรงนั้น จี้หานอีถูกจู่โจมอย่างกะทันหัน กว่าจะรู้ตัวนางก็ถูกเสิ่นซื่อกอดพลางต้อนให้ถอยร่นไปทีละก้าว กระทั่งบั้นท้ายชนเข้ากับชั้นวางกระถางต้นไม้บรรดาสาวใช้ภายในห้องมีหรือจะกล้ารั้งอยู่ต่อ กระทั่งแม่นมฟางก็ยังไม่กล้ามองสักนิด ขณะรู้สึกว่าท่านโหวที่ตนคอยดูแลมาตั้งแต่เล็กคล้ายเปลี่ยนไปกลายเป็นคนละคนโดยสมบูรณ์นางยังเคยนึกว่าท่านโหวคงมีดวงชะตาโดดเดี่ยว ไร้ซึ่งสตรีที่พึงใจ แต่บัดนี้เมื่อได้เห็นกับตา
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 780
ในจดหมายมีคำที่เสิ่นซื่อเขียนไว้ว่าขอให้ครองรักกันยืนยาวนับร้อยปีและอยู่คู่กันไปชั่วชีวิต จี้หานอีไล่สายตาอ่านทีละตัวอักษร ภายในใจรู้สึกหวั่นไหวขึ้นมาเล็กน้อยหากเสิ่นซื่อไม่ได้พูดในภายหลังว่าต้องการหลีกหนีการพระราชทานงานสมรส จี้หานอีก็คงคิดว่าเสิ่นซื่อต้องมีใจให้นางแน่ แต่ยามนี้นางกลับไม่แน่ใจแล้วว่า ความหมายในจดหมายฉบับนี้ของเสิ่นซื่อนั้น เขาก็แค่อยากใช้ตัวนางเพื่อหลีกหนีการพระราชทานงานสมรสด้วยหรือไม่ถึงอย่างไรเนื้อหาในจดหมายฉบับนี้ก็รวบรัดยิ่ง ซึ่งนั่นก็เป็นไปตามนิสัยของคนอย่างเสิ่นซื่อ เขาสื่อสารเพียงไม่กี่ประโยค และไม่มีประโยคใดเลยที่บอกว่าชอบพอนางจี้หานอียังคงรู้สึกอยู่ลึก ๆ ว่าเสิ่นซื่อต้องชอบพอนางแน่ เรื่องราวในคราวนี้แม้แต่จวนหย่งชิงโหว เสิ่นซื่อก็ยังสามารถโค่นล้มได้ แล้วเขาจะหวาดกลัวการพระราชทานงานสมรสจากไทเฮาหรือ? หากเขาไม่ยินยอม ก็ต้องมีหนทางแก้ไขอยู่แล้วและหากเป็นเช่นนั้น ก็เท่ากับว่าเสิ่นซื่อหลอกลวงนางแต่เมื่อลองคิดดูอีกทีต่อให้ในตอนนั้นนางจะได้เห็นจดหมายฉบับนี้จริง ๆ นางก็คงจะปฏิเสธเสิ่นซื่อ และไม่ยอมแต่งงานกับเขาอยู่ดีในตอนนั้นนางมีความรู้สึกดีและอุ่นใจเมื่ออ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 779
จี้หานอีลุกขึ้นยืน พลางมองดูนางไป๋รีบประคองเสิ่นฉางหลิงเข้าห้องด้านใน หลังม่านได้ยินเสียงวุ่นวายแว่วมาเป็นระลอก จี้หานอีไม่สะดวกตามเข้าไป จึงเรียกนางชุยที่กำลังจะเลิกม่านเข้าไปด้านในให้หยุดก่อนนางชุยหยุดยืนตรงหน้าจี้หานอีเพื่อรอฟังคำพูดของนางจี้หานอีปรายตามองเข้าไปหลังม่านปราดหนึ่ง ก่อนลดเสียงลงกระซิบ "ยามนี้แม่สามีเจ้าคงยังไม่ว่าง เจ้าเข้าไปช่วยถ่ายทอดคำพูดแทนข้าที บอกว่าข้ารั้งอยู่ตรงนี้ก็คงช่วยอะไรไม่ได้ แต่ในใจนั้นห่วงใยคุณชายสามยิ่ง ทางฝั่งท่านโหวมียาสมานแผลชั้นเลิศที่ได้มาจากในวัง เดี๋ยวข้าจะให้คนนำมามอบให้คุณชายสามแล้วกัน""ส่วนเรื่องบัญชีรายชื่อ เอาไว้พรุ่งนี้เช้าค่อยหารือเถิด"นางชุยรีบพยักหน้ารับคำ ก่อนเลิกม่านก้าวเข้าไปด้านในภายในห้อง นางไป๋กำลังช่วยม้วนขากางเกงให้เสิ่นฉางหลิง เมื่อครู่ตอนที่เสิ่นฉางหลิงกระโดดไปสองตลบ แผลก็ปริจนเลือดไหลซึมอีกครั้ง กางเกงสีขาวเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดนางไป๋ดุเสิ่นฉางหลิงไปหลายประโยค ก่อนสั่งให้สาวใช้รีบเข้ามาทำความสะอาด เสิ่นฉางหลิงที่นั่งอยู่บนขอบเตียงยังคงพะวงเรื่องของจี้หานอี จึงถามว่า "อาสะใภ้ห้าตั้งใจมาหาท่านแม่เพื่อขอรับบัญชี
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 778
เขาเห็นเส้นผมของจี้หานอีหลุดลุ่ยเล็กน้อย ใบหน้าเหนือปกเสื้อสีชมพูมีดวงตาอันล้ำลึกราวหมอกควันผสมหมึกดำ ความรู้สึกผูกพันเอ่อล้นอยู่ภายในนั้น ริมฝีปากสีชาดเจือกลิ่นหอมกรุ่น เขาโน้มใบหน้าลงประทับจูบบนคิ้วเรียวของนางเบา ๆ “ข้าไม่ได้โมโหใส่เจ้าเสียหน่อย”กล่าวจบเขาก็ลอบทอดถอนใจออกมาอีกครั้ง หว่างคิ้วและดวงตาที่เคยดูเย็นชาพลันอ่อนโยนลง “ถือเสียว่าข้าผิดเอง ไว้ข้ากลับมาแล้วค่อยคุยกันเถิด”พูดพลางเสิ่นซื่อก็กุมมือจี้หานอีมาทาบไว้บนตำแหน่งหัวใจของตนเอง “ช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ข้าที”น้ำเสียงยามพูดจาบอกชัดว่ายอมอ่อนข้อให้นางแล้วและจี้หานอีก็ไม่ใช่คนที่มีนิสัยชอบโวยวายหรือคิดเล็กคิดน้อยให้เป็นเรื่องใหญ่โต ซ้ำยังรู้ดีว่าธุระของเสิ่นซื่อนั้นสำคัญนัก ยามนี้นางจึงช่วยผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เขาด้วยความคล่องแคล่ว ก่อนก้มตัวลงผูกสายรัดเอวให้เสิ่นซื่อก้มหน้าลงมองพวงแก้มอันขาวผ่องของจี้หานอี ท่วงท่าอันอ่อนโยนดุจสายน้ำของนาง กอปรกับความงดงามเป็นธรรมชาติยามที่นางหลุบตาลง ล้วนทำเอาหัวใจของเขาร้อนรุ่มขึ้นมาเล็กน้อยพลันหวนนึกถึงวัยเยาว์ยามนางก้มหน้า แม้ว่าเขาจะข่มกลั้นความรู้สึก แต่ก็เผลอใจเต้นแรงขณะลอบม
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 777
จี้หานอีเดินไปข้างกายเสิ่นซื่อ เมื่อเห็นสีหน้าของชายหนุ่มยังคงเคร่งขรึมเล็กน้อย ก็รู้ได้ทันทีว่าเรื่องของกู้หว่านอวิ๋นคงทำให้เขาไม่สบอารมณ์เป็นแน่นางจึงถามว่า "ท่านพี่ไม่พอใจหรือเจ้าคะ?""เมื่อครู่น้องหญิงสามล่วงเกินท่าน ท่านยายกลับไปย่อมต้องอบรมสั่งสอนนางแน่ หลังจากนี้คงไม่มีเรื่องเช่นนี้อีกแล้วเจ้าค่ะ"เสิ่นซื่อทอดสายตามองจี้หานอี แต่ก็ไม่ได้พูดคำใด เพียงจูงมือนางเดินขึ้นไปด้านบน ใบหน้ายังคงมืดทะมึนเช่นเดิมจี้หานอีเดินตามหลังเสิ่นซื่อเข้าไปในเรือน เสิ่นซื่อเข้าไปในห้องด้านในเพื่อผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า จี้หานอีจึงเดินเข้าไปช่วยปลดสายรัดเอวให้เขาเสิ่นซื่อเฝ้ามองการกระทำของจี้หานอีที่กำลังช่วยเขาปลดเปลื้องเสื้อผ้า พลางเม้มริมฝีปากเล็กน้อยความจริงเขาไม่ได้โกรธเคืองเรื่องใด เพียงยังจดจำเรื่องที่จี้หานอีเล่นโยนลูกธนูในวันนี้ได้ดี กอปรกับถูกกู้หว่านอวิ๋นพุ่งชน จึงยิ่งรู้สึกขุ่นเคืองไปกันใหญ่ยามนี้เมื่อฝ่ามืออันอ่อนนุ่มของจี้หานอีสัมผัสลงบนเรือนร่าง ร่างกายที่แข็งเกร็งก็พลันผ่อนคลาย และยอมให้ความร่วมมือกับจี้หานอีในการผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่โดยดีบนเสื้อผ้าของเสิ่นซื่อคลุ้งด้วยกลิ่น
Maaari mong magustuhan
ชายาหมอเทวดาตัวแสบ: ดื้อรักท่านอ๋องเทพสงคราม
เย่ชิงขวง132.2K viewsยาจกยอดมารดา
ไห่ถาง44.4K viewsซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์
Little_Hua เสี่ยวฮวา30.7K viewsคุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง28.3K views4 นิยายจีนย้อนยุค นางเอกสู้ชีวิตและพระเอกคลั่งรัก
หวงตี้ny115 viewsโบยบินสู่คิมหันต์
เสี่ยวจีจี85 viewsปี 1979 ทะลุมิติไปเป็นสะใภ้บรรลัยสกุลหลิว
Ainthira06 / โจวเหว่ยฟาง30 viewsเกิดใหม่ในร่างหญิงร้าย
ดอกไม้หนาม94 views
