MasukShare
บทที่ 78
Bab terbaru
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 798
เสิ่นซื่อเม้มริมฝีปากด้วยความขุ่นเคืองเล็กน้อย ก่อนวางตะเกียบลงเสิ่นซื่อจ้องมองจี้หานอีด้วยท่าทีสบายอารมณ์ "ผู้อาวุโสล้วนคุ้นชินกับการนอนแต่หัวค่ำ เจ้าไปตอนนี้ก็มีแต่รบกวนผู้อื่น นับว่าไม่เหมาะสมนัก อีกอย่างแค่ผ่านไปคืนเดียว เขาย่อมไม่มีปีกงอกบินหนีไปไหนหรอก"กล่าวพลางเสิ่นซื่อก็ชะงักไปเล็กน้อย แล้วลอบมองจี้หานอีปราดหนึ่ง "แต่พรุ่งนี้ท่านอาจารย์เว่ยบอกว่ามีธุระสำคัญจริง ๆ อาจต้องไปข้างนอกสักหน่อย ส่วนจะกลับมาเมื่อใดก็ไม่แน่นัก"จี้หานอีชะงักงัน หันไปมองเสิ่นซื่อ "เช่นนั้นทำอย่างไรดีเจ้าคะ?"ดวงตาดำขลับของเสิ่นซื่อพิจารณาสีหน้าตึงเครียดของจี้หานอี "พรุ่งนี้ข้าจะพยายามรั้งตัวท่านอาจารย์เว่ยไว้สุดกำลังแล้วกัน"กล่าวจบ นัยน์ตาสีดำขลับของเสิ่นซื่อก็จ้องมองคนตรงหน้าอย่างเงียบสงบ นัยยะที่เขาแฝงไว้นับว่าเพียงพอแล้ว เพียงแต่ไม่รู้ว่าคนตรงหน้าจะเข้าใจหรือไม่สีหน้าของจี้หานอีบอกถึงความผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด แต่เมื่อได้ยินคำตอบของเสิ่นซื่อ ดวงตานางก็พลันปรากฏประกายแห่งความหวังขึ้นมาอีกครั้ง นางโผตัวเข้าไปในอ้อมอกเสิ่นซื่อ สองมือคล้องคอเขาไว้ น้ำเสียงไพเราะดุจนกการเวกขณะกล่าว "ท่านพี่ช่างดี
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 797
เรือนพักตากอากาศของเสิ่นซื่อมีขนาดใหญ่โตนัก บนเขามีบ่อน้ำพุร้อนอยู่หลายบ่อ แวดล้อมไปด้วยหมู่มวลแมกไม้ แม้กล่าวว่าทำเลที่ตั้งค่อนข้างเร้นลับ และรู้ดีว่าที่แห่งนี้ไร้ผู้คน ทว่าเมื่ออยู่ด้านนอกกอปรกับมีเสียงวิหคขับขานแว่วเป็นระยะ จี้หานอีมักรู้สึกอยู่เสมอว่ามีคนกำลังแอบมอง จึงทำให้นางได้แต่ซ่อนเรือนร่างทั้งหมดอยู่ใต้ผิวน้ำเท่านั้นตอนแรกเสิ่นซื่อตั้งใจจะอยู่แช่น้ำพุร้อนกับจี้หานอีต่ออีกสักพัก แต่เมื่อเห็นท่าทีเอียงอายของจี้หานอี เขาก็ยอมตามใจนาง แช่ได้เพียงไม่นานก็พานางกลับห้องนอนสถานที่แห่งนี้คือที่ที่เสิ่นซื่อมักมาเยือนเป็นประจำ ที่นี่ทั้งห่างไกลและเงียบสงบ บ่าวไพร่ภายในเรือนตากอากาศมีไม่น้อย จึงคอยปัดกวาดเช็ดถูทำความสะอาดอยู่ตลอดเวลาบนโต๊ะล้วนจัดวางด้วยอาหารที่จี้หานอีโปรดปราน เสิ่นซื่อคีบกับข้าวให้นางพลางกล่าว "วันหน้าหากเจ้าอยากมาที่นี่ จะมาเมื่อใดย่อมได้เสมอ"จี้หานอีมองลูกชิ้นหัวสิงโตในชามที่ส่งกลิ่นหอมฉุย นึกไม่ถึงเลยว่า รสมือพ่อครัวของที่นี่จะยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้เมื่อนางได้ยินคำพูดของเสิ่นซื่อ ก็เงยหน้าขึ้นมองเขา "รอท่านพี่พาข้ามาด้วยกันดีกว่าเจ้าค่ะ มิเช่นนั้นข้าคงกลัวแย
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 796
เสิ่นซื่อวางมือข้างหนึ่งลงบนแก้มของจี้หานอี ขณะถามนางด้วยเสียงแหบพร่า "เจ้าสนใจด้วยหรือว่าข้าลงมือกับคนในครอบครัวของพี่สะใภ้สี่เพราะเจ้าหรือไม่?"จี้หานอีชะงักไปเล็กน้อย นี่นางยังแสดงออกไม่ชัดเจนพอหรือไรเมื่อเห็นท่าทีที่ค่อนข้างเคร่งขรึมของเสิ่นซื่อยามนี้ ใจนางก็นึกค่อนขอดว่าเหตุใดถึงได้มีคนที่เย็นชาและไม่รู้จักเอาใจอิสตรีถึงเพียงนี้แต่นางก็ยังคงส่งเสียงรับคำในลำคออย่างให้ความร่วมมือด้วยดีแล้วนางก็เห็นแววตาของเสิ่นซื่อพลันอ่อนโยนลง พร้อมกับได้ยินเสียงทุ้มต่ำของเขาดังขึ้นว่า "แม้ข้าจะไม่ละเมิดกฎหมายเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว แต่ถึงไม่ใช้วิธีนี้ ข้าก็ยังคงใช้วิธีอื่นเพื่อตักเตือนอยู่ดี"เสิ่นซื่อกล่าวพลางหลุบตาลงมองลึกเข้าไปในดวงตาของจี้หานอี "แต่บทสรุปทั้งหมดล้วนทำไปเพื่อเจ้า"ชั่วขณะที่ถูกเสิ่นซื่อจ้องมอง ร่างของจี้หานอีก็สั่นสะท้านขึ้นมาเล็กน้อย สองวันมานี้นางเอาแต่คอยหยั่งเชิงมาตลอดว่าแท้จริงแล้วเสิ่นซื่อชอบพอนางหรือไม่แต่บัดนี้ จี้หานอีเริ่มเชื่อขึ้นมาบ้างแล้วว่าเสิ่นซื่อนั้นชอบนางจริง ๆอย่างน้อยยามนี้ เสิ่นซื่อผู้สะท้อนอยู่ในดวงตาของนาง สายตาของเขาก็มีเพียงนางเท่านั้นเมื
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 795
เสิ่นซื่อเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว ก่อนถามจี้หานอีว่าเก็บข้าวของถึงไหนแล้วจี้หานอีรู้สึกว่าไม่มีอะไรให้ต้องเก็บมากนัก อีกอย่างพรุ่งนี้ก็ต้องกลับมาอยู่แล้ว จึงเตรียมเสื้อผ้าไปเพียงสองชุดสำหรับตนเองกับเสิ่นซื่อ พร้อมด้วยข้าวของที่จำเป็นต้องใช้ระหว่างทางเท่านั้นซึ่งจี้หานอีก็ไม่จำเป็นต้องกังวลถึงเรื่องนี้ เพราะแม่นมฟางนั้นเก่งกาจยิ่ง นางจัดการตระเตรียมข้าวของทุกอย่างไว้ครบถ้วนแล้วเสิ่นซื่อยกยิ้มเล็กน้อย จากนั้นจึงพาจี้หานอีเดินออกไปเมื่อขึ้นมานั่งบนรถม้า จี้หานอีก็ต้องเป็นฝ่ายถามด้วยทนความอยากรู้ไม่ไหวว่า "พี่สี่มาขอความเมตตาให้พี่สะใภ้หรือเจ้าคะ?"เสิ่นซื่อก้มหน้ามองจี้หานอีพลางคลี่ยิ้ม "หากไม่โดนกับตัว ก็คงไม่หลาบจำ"ระหว่างทางไปยังชานเมืองรถม้าโคลงเคลงเล็กน้อย เปลวเทียนภายในรถม้าสั่นไหว จี้หานอีเงยหน้าขึ้นมองเสิ่นซื่อพลางถาม "ที่ท่านพี่ตักเตือนพี่สะใภ้ เป็นเพราะข้าใช่หรือไม่?"แม้จี้หานอีจะรู้สึกว่าตนอาจหลงตัวเองไปบ้าง กระทั่งเรื่องที่น้องชายนางไป๋ถูกจับตัวไปเมื่อใดนางก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้นางไป๋กลับรีบส่งสมุดรายชื่อมาให้ ซ้ำเสิ่นซู่ยังมาขอความเมตตาอีก จี้หานอีจึงอดคิดไม่
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 794
แต่ก่อนนางไป๋เวลาพูดจาเสียงค่อนข้างดัง ฟังดูเปี่ยมด้วยพลัง ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงความแข็งกร้าวของนางโดยปริยาย แต่นางไป๋ในตอนนี้กลับดูมีแววตาเหนื่อยล้า น้ำเสียงก็แผ่วเบาลง เผยถึงความอ่อนแอหลายส่วน นับเป็นท่าทีที่จี้หานอีไม่เคยเห็นมาก่อนหลังนางไป๋กลับไปแล้ว จี้หานอีก็ก้มหน้าลงพลิกดูสมุดรายชื่อที่อยู่ตรงหน้าหรงชุนผู้อยู่ด้านข้างกระซิบถามขึ้นว่า "ฮูหยินใหญ่จะดัดแปลงเนื้อหาในนี้มาหรือไม่เจ้าคะ?"จี้หานอีเปิดดูอยู่สองหน้า ตัวหมึกไม่มีร่องรอยการแก้ไข เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นการคัดลอกขึ้นมาใหม่ทั้งเล่ม เช่นนั้นอาจมีการเปลี่ยนแปลง แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ การที่นางไป๋นำสมุดรายชื่อมามอบให้ก็เพราะเสิ่นซื่อจับกุมตัวน้องชายนางไปคุมขังไว้ ก่อนหน้านี้นางย่อมไม่ได้เตรียมการไว้ล่วงหน้า เช่นนั้นนี่ก็คงเป็นการนำมามอบให้กะทันหัน ซึ่งการนำมาให้กะทันหันย่อมไม่ใช่เพิ่งคัดลอกใหม่ สมุดที่หนาถึงเพียงนี้ อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาคัดลอกสามสี่วันนางรู้สึกว่าแม้เป็นฉบับคัดลอก โอกาสที่เนื้อหาจะถูกดัดแปลงก็มีไม่มาก แต่ก็ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นจึงยังคงต้องระมัดระวังให้มากหน่อยตัวนางเองไม่คุ้นเคยกับการไปมาหาสู่เพื่อสา
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 793
อันที่จริงจี้หานอียังไม่ทราบเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำเมื่อได้ฟังคำพูดของนางไป๋ นางก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดจู่ ๆ นางไป๋ถึงได้นำสมุดรายชื่อเล่มนี้มามอบให้แต่ต่อให้นางไป๋จะมีเจตนาแสดงความเป็นมิตร ทว่าเรื่องราวในราชสำนักของเสิ่นซื่อ จี้หานอีก็ไม่เคยคิดเข้าไปก้าวก่ายอีกอย่าง นางเชื่อว่าเสิ่นซื่อไม่ใช่คนที่จะจับกุมผู้คนส่งเดช ในเมื่อน้องชายของนางไป๋ถูกจับตัวเข้าสำนักตรวจการ นั่นย่อมหมายความว่าเขาต้องกระทำความผิดจริง จี้หานอีจึงยิ่งไม่อาจยื่นมือเข้าไปสอดนางกล่าวกับนางไป๋ว่า “ข้าเป็นเพียงสตรีในเรือนหลัง จะกล้าซักถามเรื่องงานการของสามีได้อย่างไร เรื่องนี้ข้าคงไม่อาจช่วยเหลือพี่สะใภ้ได้หรอกเจ้าค่ะ”เมื่อนางไป๋ได้ยินคำปฏิเสธของจี้หานอี สีหน้าก็พลันแข็งค้างไปเล็กน้อยนางอุตส่าห์ยอมบากหน้ามาขอร้องจี้หานอี คาดไม่ถึงเลยว่าจี้หานอีจะมีท่าทีเช่นนี้ริมฝีปากของนางขยับหมายอ้อนวอนต่อเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ไม่อาจเปล่งเสียงใดออกมาได้ใจนางย่อมรู้ดีว่าเหตุใดบิดาตนจึงถูกเรียกตัวไปสำนักตรวจการ นี่เป็นเพราะเสิ่นซื่อกำลังออกหน้าปกป้องจี้หานอี และต้องการข่มขวัญนางไปในตัวนั่นเองเสิ่นซื่อไม่ได้มากล่าวอันใดกับนาง
Anda juga akan menyukai
ซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์
Little_Hua เสี่ยวฮวา30.9K Dibacaคุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง28.4K Dibacaยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง
หูเทียนเสี่ยว343.1K Dibacaเพียงนางที่ข้าจะรัก
ชวี่เหว่ย24.2K Dibacaศิษย์พี่เจ้าขา ศิษย์น้องพวกนี้รังแกข้า 18+
วันว่างว่างของหญิงใหญ่238 Dibacaม่านรัก ม่านทระนง
ม่านอวี้250 Dibacaพี่ชายคนดีครั้งนี้ข้าจะรักท่านให้มาก
ม่านอวี้299 Dibacaเกิดใหม่อีกครา อนุไร้ค่าขอทวงแค้น
เสี่ยวเยว่199 Dibaca
